กรงปรารถนา

“มาเป็นผู้หญิงของฉันไหม”

เสียงห้าวทุ้มที่กระซิบผะแผ่วอยู่ชิดริมหูขณะนี้ กำลังส่งผลให้ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบไปทั่วสรรพางค์กาย แผ่นหลังของเธอสนิทแนบไปกับแผงอกตึงแน่นของเขาจนรับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่สม่ำเสมอ ผิดกับเธอที่กระหน่ำรัวเสียจนเกรงว่ามันจะเหนื่อยเกินไปจนหยุดเต้นไปเสียดื้อๆ

            “คุณหมายถึง...” เธอไม่กล้าเอ่ยออกไป เพราะคำว่าผู้หญิงของเขานั้นช่างกินความหมายกว้างเสียเหลือเกิน เขาหมายถึงอะไรบ้างหนอ แฟน คนรัก ลูกน้อง หรือนางบำเรอ

            “ความหมายก็ตรงตัวดีอยู่แล้ว ผู้หญิงของฉันก็คือคนของฉัน ฉันอยากให้เธอมาอยู่กับฉันที่นี่ เธอเองก็ไม่มีที่ไปอยู่แล้วไม่ใช่รึ ฉันสามารถเลี้ยงเธอให้อยู่อย่างสุขสบายได้ อยากเรียนสูงแค่ไหนฉันก็จะส่งเสียให้เรียน อยากได้อะไรก็ขอให้บอก”

            พูดพร้อมกับกดจมูกโด่งลงบนผิวเนื้อที่ลำคอหอมกรุ่นแสนยั่วเย้าจนหญิงสาวสะดุ้งเฮือก

ต้องรักเม้มปากแน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะระงับอาการสั่นสะท้านจากสัมผัสหวามไหวของเขา รับรู้ได้ถึงอ้อมกอดแกร่งที่กระชับแน่นขึ้น ลมหายใจอุ่นร้อนที่เคล้าคลออยู่บริเวณซอกคอและกกหู จนต้องห่อไหล่หนีเมื่อความรู้สึกบางอย่างเริ่มตีรวนขึ้นมาจากช่องท้องแล้วพุ่งวาบเข้าสู่หัวใจ

            “แล้วรักต้องเป็น...เอ่อ...ผู้หญิงของคุณไปจนถึงเมื่อไรคะ”

            เสียงแผ่วพร่านั้นถามออกไปแล้วก็กลั้นใจรอรับคำตอบ ทำใจเอาไว้แล้วว่าเธออาจจะได้ยินบางอย่างจากปากเขาที่ฟังแล้วรู้สึกระคายหู แต่ทว่าเขากลับเลี่ยงไปตอบอย่างอื่น

            “จะอยากรู้ไปทำไม นั่นมันเป็นเรื่องของอนาคต ฉันคงบอกอะไรตอนนี้ไม่ได้หรอกว่าจะเมื่อไร แต่ตอนนี้ เวลานี้ฉันพอใจเธอ และฉันก็ต้องการเธอมาก”

คำสุดท้ายชนาธิปกระซิบพร่าใส่หูของหญิงสาวพร้อมกับงับฟันคมๆ ของเขาที่ติ่งหูจนเธอสะท้านหวิวไหว ร่างบางเอนกายพิงอกเขาอย่างอ่อนเปลี้ยเพลียแรงโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

            “รัก...รักต้องทำอะไรบ้างคะ”

            ช่างเป็นคำถามที่โง่เง่าสิ้นดี แต่นาทีนี้เธอไม่รู้ว่าจะถ่วงเวลาเขาด้วยวิธีไหนอีกแล้ว ใจหนึ่งก็อยากปฏิเสธออกไป เพราะการทำแบบนั้นไม่ต่างอะไรกับขายเกียรติขายศักดิ์ศรี แต่อีกใจหนึ่งนั้นก็รู้ดีว่าเขาย่อมไม่ยอมรับฟังคำปฏิเสธจากเธออยู่แล้ว ทว่าตอนนี้เธอไม่ชักไม่แน่ใจว่าที่เธอไม่กล้าปฏิเสธเขาเพราะบุญคุณที่เขามีต่อเธอ หรือว่าเพราะใจของเธอที่อยากอยู่ใกล้เขากันแน่

            “ไม่มีอะไรมาก แค่ตามใจฉัน และทำทุกอย่างให้ฉันพอใจ”

            “อุ๊ย!” ต้องรักเผลอหวีดร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ เขาก็ตวัดร่างเธอจนลอยหวือขึ้นจากพื้น แขนกลมกลึงยกขึ้นโอบรอบคอของเขาโดยอัตโนมัติทันที ละล่ำละลักบอกเขาเสียงแผ่ว

            “คะ...คุณชนาธิป...ระ...รักยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะคะ”

            นัยน์ตากลมโตมีแววตื่นตระหนก ใบหน้าหวานหยดนั้นแดงระเรื่อดูเย้ายวนอารมณ์จนคนมองแทบอยากกระชากอาภรณ์ของเธอเสียตั้งแต่ตรงนี้ แล้วโจนจ้วงความต้องการที่อัดแน่นจนแทบล้นเข้าใส่ร่างอวบอิ่มในอ้อมแขนครั้งแล้วครั้งเล่า

            “ก็น่าจะรู้นี่นาต้องรัก ว่าคนอย่างฉันไม่ชอบฟังคำปฏิเสธ”

            สองเท้าก้าวเดินฉับๆ ตรงเข้าสู่ห้องนอนของตัวเองทันทีโดยที่หญิงสาวไม่มีโอกาสได้ขัดขืน หรือร้องประท้วงออกมาเมื่อริมฝีปากร้อนของเขาแนบประกบลงมาปิดเสียงทั้งหมดทั้งมวลของเธอไว้ ก่อนจะพาเธอดำดิ่งลงสู่ห้วงปรารถนาที่เธอหารู้ไม่ว่าทันทีที่ได้ย่างเท้าหลงเข้าไปอยู่ในห้วงนั้นแล้ว เธอจะไม่มีโอกาสได้ออกมาจากกรงเล็บของเขาอีกเลย...ตลอดกาล

-------