LOGINเฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหยียนฟู่ฮ่าวแสยะยิ้มแฝงแววชั่วร้าย สายตาดุจจะค้นหายามเอ่ยปากถามทั้งสองพอได้ยินคำว่าจิ้งอ๋อง แววตาเลื่อนลอยของสตรีนางนั้นก็เป็นประกายวิบวับขึ้นมาทันที สายตานางจ้องมองร่างของอวี้เหลียนอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะเหลียวมามองจ้าวเหมยฮวาที่ยืนเคียงข้างด้วยแววตาคมกริบดั่งลูกธนูจ้าวเหมยฮวาไม่สนใจสายตาอาฆาตนั้น น
เหยียนเจินเจินสัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า ใจสัมผัสได้ถึงความรังเกียจ จากสายตาคนที่แอบชอบพอมาตลอด นางพลันมีสีหน้าซึมลงไปถนัดตา ดวงตางดงามมีละอองน้ำเอ่อคลอ เงยมองไปที่อวี้เหลียนอย่างตัดพ้อดูหรือนางอุตส่าห์แอบมองเขามาตลอด ตั้งแต่ครั้งแรกที่เคยเห็นอีกฝ่ายอยู่กับพี่สาวตนเองแล้ว ทว่าคนตรงหน้ากลับถามว่านา
ดวงตาคู่งามของจ้าวเหมยฮวาไม่เหลือบแลเหยียนเจินเจินแม้แต่น้อย นางเพียงหันไปมองปฏิกิริยาของเหยียนฟู่ฮ่าวแทน แล้วส่งสายตาดุจจะถามว่านี่หรือคือการมาขอโทษของพวกท่านเหยียนฟู่ฮ่าวไหนเลยจะอ่านสายตานั้นไม่ออก เขาข่มโทสะไว้ในใจ ใช้สายตาเยือกเย็นจ้องไปที่น้องสาวเป็นเชิงสั่งให้หยุด เหยียนเจินเจินเห็นดังนั้นจึง
ผ่านไปพักใหญ่รอจนหนานเฟิ่งหมดเรื่องรายงาน รัชทายาทต้าเหลียวจึงบังเกิดรอยยิ้มหมายมาด ดวงตาฉายแวววาววับไม่ปกปิด นึกไม่ถึงว่าผู้หญิงที่ตนสนใจนางนั้นจะเป็นคนเดียวกับสตรีที่เขากับพระบิดาหมายมั่นปั้นมือจะได้มา “หึๆ ชีวิตคนกระทำไม่สู้ชะตาฟ้าลิขิตจริงๆ เดิมทีข้ายังคิดอยู่ว่าบุตรสาวแม่ทัพผู้หนึ่งจะงดงามเพี







