เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 67
วันที่เผยแพร่:
2025-06-30 08:17:33
บทล่าสุด
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 146
หลังทิวาลาลับขอบฟ้ารัตติกาลก็ย่างก้าวเข้ามาหญิงสาวร่างบอบบางในชุดสีฟ้ายังคงจับจ้องมองผ่านหน้าต่างในห้องฝ่าความมืดออกไป ทว่าไร้จุดหมายในสายตา ก่อนที่นางจะถอนหายใจสายหนึ่งออกมา“เจ้ามองหาสิ่งใดอยู่หรืออาฟาง”เสียงนุ่มสุภาพอันเป็นเอกลักษณ์เอ่ยขึ้นข้างหู จ้าวเหมยฮวาตื่นจากภวังค์สะดุ้งเล็กน้อย สัญชาตญาณ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 145
“พี่สาวกุ้ยฟางไปเล่นกันๆ”เสียงเอะอะของเด็กน้อยหลายคนดังซ้อนทับกันระงม เจ้าหนูบางคนเห็นว่าแค่ชวนไม่อาจทำให้สตรีร่างบางผิวคล้ำผู้นี้ขยับ จึงหันมาคว้ามือคว้าแขนของนาง ออกแรงลากกันยกใหญ่ สุดท้ายคนโตกว่าจึงลุกตามอย่างเสียไม่ได้วันที่นางตามเจียงเหิงมาเป็นแขกที่โรงหมอของเขา ข่าวหมอเจียงช่วยหญิงสาวผู้น่าส
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 143
ในป่ารกทึบห่างจากหน้าผาที่เกิดเหตุมาไกลโข จ้าวเหมยฮวาเดินเขยกกายไปตามเส้นทาง แขนขวาที่ถูกกิ่งไม้เกี่ยวบาดยามกระโดดลงมาชุ่มโชกไปด้วยโลหิตสีแดงฉาน ทว่านางยังคงเร่งฝีเท้าก้าวเดินไปข้างหน้าไม่หยุด พร้อมเอ่ยวาจาก่นด่าคนที่ทำให้นางต้องทิ้งร่างลงมาในใจไม่ขาด‘อวี้เหลียน ความแค้นครั้งนี้ข้าจะจดจำไว้ ถึงเวลา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 142
เสียงอธิบายคล้ายอยู่ไกลจนไม่เข้าหู องค์ชายห้าเวลานี้ความคิดอ่านใดๆ ล้วนอื้ออึง เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่าพี่สามรักเหมยน้อย และจะไม่ทำให้นางต้องเจ็บปวดแล้วทำไม พี่สามจึงขอพระราชทานสมรสกับสตรีแซ่เยว่นั่น เหมยฮวาพูดถูก พูดได้ถูกต้องทุกอย่าง...ฮูหยินจ้าวเห็นท่าทางทุกข์ใจของคนตรงหน้าชัดเจน ยิ่งเห็นแววตารู้ส
บางทีคุณอาจจะชอบ
ท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน56.8K viewsภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง35.9K viewsบุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง21.3K viewsปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว182.9K viewsหย่ารักนางร้าย
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko82 viewsภรรยาข้าคือผู้บุกเบิก
ระฆังพฤษภา/จงร่ายรำบทกวี275 viewsเถ้าแก่เนี้ยผู้มั่งคั่งคนนี้คือฮูหยินที่ท่านโหวทอดทิ้ง
ต้นไม้แห้ง5.0K viewsทะลุมิติ ไปวาดการ์ตูนวายในราชวงศ์เวิน
ไป๋ซวง23 views
