ตอนที่ 3 เก็บค่าเช่า (1)

ตลาดและตึกแถวเป็นอีกหนึ่งช่องทางทำมาหากินของเฮียชน และในข้อมูลที่สายลับคนเก่าได้ให้ไว้ว่าที่นี่คือแหล่งฟอกเงินที่เฮียชนใช้กับเงินที่ได้มาจากธุรกิจผิดกฎหมาย ทั้งค่าเช่าก็ยังถูกปกปิดไม่ยอมเปิดเผย พ่อค้าแม่ค้าที่นี่ต่างต้องทำสัญญาเก็บความลับเรื่องค่าเช่าแผงเอาไว้ห้ามเปิดเผยให้คนอื่นได้รู้ หากใครทำผิดข้อตกลงจะต้องถูกไล่ออกจากตลาดทันทีแบบไม่มีข้อแม้

“ไอ้สนไปไหน ทำไมมันไม่มาสักที” เฮียชนชะเง้อคอมองหาคนขับรถที่ควรจะอยู่ประจำหน้าที่ของตนเอง แต่ยืนรอมาครู่ใหญ่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของสน

“มันไปเข้าห้องน้ำรึเปล่าครับ”

“กูมายืนรอมันเกือบครึ่งชั่วโมง มันไปเข้าห้องน้ำหรือไประเบิดภูเขามาทำปูนซีเมนต์สร้างห้องน้ำให้กู” อากาศที่ร้อนระอุของประเทศสยามเมืองยิ้มพาให้คนรอต้องหงุดหงิด ทั้งเวลาก็เป็นส่วนหนึ่งที่เร่งรัดให้เฮียชนต้องไปถึงตลาดก่อนที่พ่อค้าแม่ค้าจะเก็บแผงกลับ

“เดี๋ยวผมตามมันให้ครับ เฮียอย่าเพิ่งตกมันนะครับ”

“กูจะเอางวงฟาดมึงคนแรก ไป!!”

ยักษ์หายไปครู่ใหญ่แต่กลับมาก็ไม่พบสน เขาตามหาแทบทุกที่แต่ก็ไม่มีวี่แววของคนขับรถประจำตัวเจ้านาย ยักษ์รู้ดีว่าถ้าไม่ใช่สนก็ไม่มีใครขับรถให้เฮียชนนั่งได้แล้วในโลกนี้ เพราะนวัตกรรมเฉพาะของเจ้านายที่ซื้อรถมีพวงมาลัยอันเดียวแต่ขับพร้อมกันได้สองคนนี่แหละที่ทำให้ไม่มีใครทำงานได้เกินเจ็ดวัน

“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ”

เฮียชนหันมองคนที่ขันอาสา หน้าตาไม่คุ้นแต่ดูจากชุดสูทที่สวมก็รู้ได้ว่าเป็นคนของตัวเอง เฮียชนพยักหน้าเบา ๆ อย่างน้อยคนนี้ก็ยังใส่สูทกับรองเท้าคัตชู ไม่ใช่แตะหูคีบแบบยักษ์

“ไปเก็บค่าเช่าแผงที่ตลาด เห็นไอ้สนไหม”

“ไม่เห็นเลยครับ” หากตรงนี้มีเครื่องจับเท็จรับรองได้ว่าเสียงคงดังออกนอกโลกไปแล้ว ตรัยคุณจะไม่เห็นได้อย่างไร ในเมื่อเขาเองเป็นคนที่ส่งให้สนลงไปหลับไม่รู้ตัวเองกับมือ ก่อนจะลากไปไว้ที่ห้องเก็บของด้านหลังที่ไม่มีใครเดินไปถึง

“มึงไปขับยักษ์” เจ้านายหันไปบอกคนสนิท

“เฮีย ผมขับรถไม่เป็น” ยักษ์ตอบหน้าตาย ไม่ถนัดเรียนหนังสือขับรถไม่ได้ แต่ความสามารถในการทวงหนี้ของยักษ์ไม่เคยแพ้ใคร แค่โผล่หน้าให้เห็นลูกหนี้ก็พร้อมฟาดเงินเหรียญใส่หน้าให้เลือดอาบ

“ผมขับให้ไหมครับ ถ้าเฮียไปช้ากว่านี้แม่ค้าเก็บแผงไปก่อนจะเก็บเงินไม่ได้นะครับ”

เมื่อสถานการณ์บีบบังคับทำให้เฮียชนไม่อาจปฏิเสธได้ เขาต้องยอมให้ลูกน้องที่ไม่คุ้นหน้ามาทำหน้าที่แทนสนชั่วคราว ตลอดเส้นทางเจ้านายหนุ่มจับจ้องตรัยคุณไม่วางตา ซึ่งเขาเองก็เข้าใจได้และพยายามทำตัวให้เป็นปกติ นี่เป็นครั้งแรกที่ตรัยคุณสามารถเข้าใกล้ตัวเฮียชนได้มากขนาดนี้ จะถูกระแวงและจับตามองก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

“ชื่ออะไร” เฮียชนเอ่ยถามเมื่อรถจอดสนิทในลานจอดรถของตลาด

“ตรัยครับ”

“รออยู่นี่ ห้ามไปไหน เดี๋ยวกูกับไอ้ยักษ์มา”

“ครับ” ตรัยคุณไม่อยากเรื่องมากให้เป็นที่สงสัย ทำให้ต้องรับปากไปก่อน เขาปล่อยให้ทั้งคู่เดินเข้าตลาดไปแล้วจึงแอบเดินตามหลังไป ตรัยคุณแอบมองพฤติกรรมของทั้งคู่อยู่ห่าง ๆ ท่าทางที่พ่อค้าแม่ค้ายื่นตะกร้าให้ยักษ์ล้วงเอาเงินนั้นทำให้ตรัยคุณกำมือแน่น เพียงแค่หน้าตาของยักษ์ก็ทำให้พ่อค้าแม่ค้ารีบยื่นตะกร้าให้โดยไม่ต้องพูดสักคำ

“นิสัยแย่สุด ๆ” ภาพที่เฮียชนหยิบผลไม้ขึ้นมา ส่งให้แม่ค้าปอกเปลือกใส่กล่องพร้อมไม้จิ้มส่งให้แล้วไม่จ่ายเงิน เป็นสิ่งที่สายลับหนุ่มรู้สึกไม่ชอบใจนัก ตรัยคุณเลือกที่จะข่มใจตัวเองปล่อยผ่านเรื่องเล็กน้อยเพื่อเป้าหมายที่ใหญ่กว่า หากเขาเผยตัวตอนนี้ก็ไม่ได้ช่วยให้แม่ค้าที่นี่สบายขึ้น แต่ความอดทนนี้จะไม่สูญเปล่า เมื่อไหร่ที่จับกุมเฮียชนได้พร้อมหลักฐานที่แน่นหนา เมื่อนั้นประชาชนทุกคนในย่านนี้ถึงจะรอดพ้นอย่างแท้จริง

“เฮีย ฉันไม่เอาเงินจ้ะ”

“เออดี งั้นก็ไม่เอาค่าแผง หายกัน” เฮียชนจิ้มมะม่วงสุกสีเหลืองสวยเข้าปาก แล้วเลือกผลแตงโมที่ลูกสาวชอบเพิ่มอีกลูก