تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 3
أحدث فصل
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 9
ความโกรธแค้นอันมหาศาลนี้ทำให้เจียงรั่วอวิ๋นหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ เธอคุกเข่าอยู่ตรงนั้นจ้องมองเถ้ากระดูกของลูกสาวฉัน ขาทั้งสองข้างสั่นเทาไม่หยุด เธอเอาแต่โขกศีรษะลงกับพื้นพร้อมกับเอ่ยปากขอโทษลูกสาวซ้ำๆ"ขอโทษนะหยวนหยวน เป็นความผิดของน้าเอง หนูยกโทษให้น้าเถอะนะ อย่ามาโกรธมาแค้นน้าเลย ถ้าจะโทษก็ต้องโทษพ่อของหนูนู่น พ่อของหนูมันไม่มีสามัญสำนึก มันไม่คู่ควรจะเกิดมาเป็นพ่อคน...""น้าก็แค่โทรศัพท์ไปหาสายเดียวเอง น้าไม่ได้บังคับเขาเลยนะ เป็นเขาเองที่เสนอหน้าอยากจะมาที่นี่""แล้วก็เป็นเขาเองนั่นแหละที่เอาหัวใจที่เดิมทีเป็นของหนูติดมือมาด้วย หนูยกโทษให้น้าเถอะนะ หรือถ้าไม่ หนูจะไปโกรธไปลงโทษลูกชายของน้าแทนก็ได้ เพราะเขาเป็นคนโกหก เป็นเขาที่หลอกพ่อของหนูเอง..."คำพูดของเจียงรั่วอวิ๋นทำเอาทุกคนในงานถึงกับตกตะลึงผู้หญิงคนนี้ เพื่อหนีความผิด ถึงขั้นโยนความผิดให้ลูกชายตัวเองได้...ดวงตาของลู่จื่อหมิงแดงก่ำ เขาจ้องเจียงรั่วอวิ๋นเขม็ง "นังแพศยา! คนที่ฆ่าหยวนหยวนก็คือแก! แกใช้มารยายั่วสวาทล่อลวงฉันขึ้นเตียง แกอ่อยฉันจนทำให้ฉันต้องสูญเสียลูกสาวไป นังหน้าด้าน แกมันสมควรตาย แกมันสมควรลงนรกไปซะ!"
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 8
แต่ผ่านไปเพียงแค่ไม่ถึงครึ่งนาทีสั้นๆ ตอนที่เขาเตรียมยาชาเสร็จแล้วหันกลับมามองอีกทีเลือดที่ไหลทะลักออกมาจากร่างของลูกสาวได้ชุ่มโชกไปทั่วเตียงผ่าตัดแล้ว.. ภาพเหตุการณ์ถัดจากนั้น คือผู้ช่วยของลู่จื่อหมิงวิ่งกระเซอะกระเซิงออกไปข้างนอกเพื่อตามตัวฉันเข้ามา...คลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดช่วงนี้ มีความยาวรวมกันไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำนั่นหมายความว่า ศาสตราจารย์ลู่ผู้ขึ้นชื่อว่ารักลูกสาวยิ่งชีวิต ในวินาทีชีวิตที่ต้องชี้เป็นชี้ตายของลูกสาว เขากลับอยู่เคียงข้างเธอข้างในนั้นเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นและยิ่งไปกว่านั้น เพียงเพราะสายโทรศัพท์สายเดียวจากเพื่อนสมัยเด็กของเขา เขาก็ทอดทิ้งเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองแล้วเดินจากไปอย่างไม่ลังเลหลังจากที่คลิปวิดีโอเล่นจนจบ ตัวฉันสั่นเทาไปหมดทั้งร่างด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุดแต่ฉันรู้ดีว่า ในเวลานี้ยังมีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่ารอให้ฉันไปจัดการฉันพยายามตั้งสติให้มั่น แล้วกดปิดโทรศัพท์มือถือโดยไม่สนใบหน้าที่ขาวซีดเผือดของลู่จื่อหมิง ฉันค่อยๆ หันหลังกลับไปจ้องมองกลุ่มนักข่าวที่อยู่ใต้เวที“ฉันรู้ว่าพวกคุณทุกคนที่อยู่ที่นี่ ถูกลู่จื่อหมิงจ้า
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 7
ลู่จื่อหมิงในคลิปวิดีโอเดิมทีกำลังลงมือผ่าตัดบางอย่างอยู่เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างเร่งรีบขัดจังหวะเขา แต่ลู่จื่อหมิงขยับมือทำงานตรงหน้าต่อไปพร้อมสั่งผู้ช่วย"ช่วยดูหน่อยว่าใครโทรมา ถ้าเป็นเบอร์ของภรรยาผม ก็ไม่ต้องไปสนใจ..."ผู้ช่วยเหลือบมองหมายเลขที่โทรเข้ามาแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา"ศาสตราจารย์ครับ เป็นรุ่นพี่เจียงโทรมาครับ..."ยังไม่ทันที่ผู้ช่วยจะพูดจบประโยค ลู่จื่อหมิงก็รีบวางมีดผ่าตัดลงทันที ก่อนจะหันมาตวาดใส่"แล้วทำไมยังไม่รีบกดรับอีก! ยังจะมัวยืนอืดอาดทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้น?!"ผู้ช่วยหันไปมองลูกสาวของเขาที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดแวบหนึ่งเขาลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะกดรับสายด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างลำบากใจเจียงรั่วอวิ๋นที่อยู่ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นร้องไห้"จื่อหมิง พี่แน่ใจจริงๆ เหรอคะว่าใบรายงานผลตรวจนั่นคือการวินิจฉัยโรคผิด? ฉันยังรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะ เช้านี้พอตื่นขึ้นมาเป่าเปาก็บ่นว่าทรมานไม่สบายตัว พี่ช่วยมาดูเขาหน่อยไม่ได้เหรอคะ...""รั่วอวิ๋น คุณสบายใจได้เลย ผมไม่มีวันดูพลาดอย่างแน่นอน ร่างกายของเป่าเปาแข็งแรงดี...""จื่อหมิง พี่ไม่แคร์ฉันกับเป่
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 6
ลู่จื่อหมิงเริ่มลนลานเสียขวัญแล้วเขารีบก้าวเท้าไปข้างหน้า จ้องมองกล่องเก็บเถ้าร่างในมือพ่อของฉันแล้วเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ"คุณพ่อครับ คุณพ่อก็เอาแต่ปรักปรำว่าผมเป็นคนฆ่าหยวนหยวน แต่เมื่อวานนี้หว่านอิ๋งยังส่งคลิปวิดีโอของหยวนหยวนมาให้ผมอยู่เลยนะ! แล้วเมื่อวานซืนเป่าเปาก็บอกผมเองว่าเขาเพิ่งคุยกับหยวนหยวนด้วยนะครับ!"ฉันมองลู่จื่อหมิง ก่อนเปิดหน้าต่างแชตของเราแล้วยื่นให้เขาดูตรงหน้า "ลู่จื่อหมิง คุณช่วยเบิดตาดูให้ละเอียดอีกทีสิว่า คลิปวิดีโอที่ฉันส่งให้คุณน่ะ มันเป็นของช่วงเวลาไหน?!"ตอนนี้เป็นฤดูฝน แต่ในวิดีโอ หยวนหยวนยังสวมเสื้อผ้าฤดูหนาวอยู่เลย หากวันนั้นลู่จื่อหมิงมองดูอีกสักสองสามวินาที เขาก็คงสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างแน่นอนหรือดีไม่ดี คลิปวิดีโอนี้เขาอาจจะไม่เคยแม้แต่จะกดเปิดดูด้วยซ้ำลู่จื่อหมิงเบิกตากว้างจ้องมองคลิปวิดีโอในโทรศัพท์มือถือของฉัน ใบหน้าของเขาถอดสีขาวซีดเผือดลงในทันที...เมื่อเริ่มตระหนักได้ถึงความไม่ชอบมาพากลเขารีบหันไปมองเด็กชายข้างกายเจียงรั่วอวิ๋น ก่อนคว้าแขนเด็กไว้และตะคอกถามอย่างดุดัน "ไหนเธอบอกอาว่าคืนนั้นเธอคุยกับพี่หยวนหยวนของเธอ
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 5
ทันทีที่ฉันพูดจบ เจียงรั่วอวิ๋นก็นิ่งอึ้งอยู่บนเวที ลู่จื่อหมิงวิ่งขึ้นมาจากด้านล่างเวที ก่อนจะกระชากคอเสื้อฉันและตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "นังแพศยา! คุณพูดพล่อยๆ อะไรของคุณ! เดี๋ยวหยวนหยวนก็มาถึงแล้ว! พอหยวนหยวนมาถึง จะต้องพูดด้วยตัวหนูว่ารักผม!” แสงแฟลชจากกล้องนับหมื่นตัวพากันสาดรัวส่องตรงขึ้นมาบนเวทีใบหน้าของลู่จื่อหมิงซีดเขียว เขาเขย่าตัวฉันอย่างบ้าคลั่ง "ผมจะเจอหยวนหยวนเดี๋ยวนี้! โทรหาหยวนหยวนซะ! เร็วเข้า! ผมจะให้ลูกสาวสุดที่รักของผมพูดกู้ศักดิ์ศรีคืนให้ผมจากปากของเธอเอง!"ทันทีที่ลู่จื่อหมิงพูดจบ เสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสนั่นมาจากเหนือศีรษะ เพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น พ่อของฉันก็เดินเข้ามาพร้อมกับยื่นกล่องเก็บเถ้ากระดูกใส่มือของลู่จื่อหมิง..."ลูกสาวสุดที่รักของแกมาถึงแล้ว..."ลู่จื่อหมิงค่อยๆ ก้มหน้าลงมองกล่องใบเล็กในมือพ่อของฉัน และเผลอยื่นมือออกไปโดยสัญชาตญาณ แต่พอยื่นไปได้เพียงครึ่งทาง มือของเขาก็หยุดลง สีหน้าของเขาแสดงความไม่พอใจออกมาเล็กน้อย "คุณพ่อครับ ยังไงคุณพ่อก็มีศักดิ์เป็นคุณตาของเธอนะครับ ต่อให้จะเป็นการล้อเล่น ก็ไม่ควรเอาชีวิตของหยวนหยวนมาล้อเล่นแบบนี้
แค้นดั่งบุปผาลอยน้ำ บทที่ 4
กลางดึก ลู่จื่อหมิงถึงได้ลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับมาถึงบ้านเดิมทีเขาไม่อยากกลับมาหรอก แต่ไม่รู้ทำไม ท่าทีของซูว่หานอิ๋งในวันนี้ กลับทำให้เขารู้สึกแปลกใจ"หว่านอิ๋ง ผมกลับมาแล้วนะ"เมื่อผลักประตูห้องเข้าไป มองเห็นห้องที่มืดมิดสนิท ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจของลู่จื่อหมิงก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น"หว่านอิ๋ง?"ในห้องนอนก็ไม่มีเงาของซูหว่านอิ๋ง แม้แต่เสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าก็โล่งจนว่างเปล่าเธอไปไหนแล้ว? ลู่จื่อหมิงขมวดคิ้ว สาวเท้าเดินไปที่ห้องนั่งเล่น แล้วในตอนนั้นเองเขาก็สังเกตเห็นป้ายวิญญาณที่ตั้งวางอยู่บนตู้ในห้องนั่งเล่น"สุสานลูกสาว ลู่หยวนหยวน... เหลวไหลสิ้นดี!"ลู่จื่อหมิงจับป้ายวิญญาณทุ่มลงพื้นอย่างแรงด้วยความโมโหยัยซูหว่านอิ๋งนี่ จะก่อเรื่องไม่เลิกเลยหรือไง?! เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยความโกรธจัด แล้วกดโทรหาซูหว่านอิ๋งแต่เสียงที่ดังมาจากปลายสาย กลับมีเพียงสัญญาณตัดสายดังตู๊ดๆลู่จื่อหมิงจึงส่งข้อความไปแทน แต่ในวินาทีที่เห็นเครื่องหมายตกใจสีแดง เขาก็ตะลึงงันไปทันทีหลังจากนั้น ความโกรธแค้นอย่างรุนแรงก็เข้าครอบงำซูหว่านอิ๋งกล้าบล็อกเขาเหรอ? เพียงเพราะเขาไปดูแลสองแ
قد تعجبك أيضًا
มีเพียงความคิดถึง...ที่ไม่สิ้นสุด
เฉินเหนียนเหนียน7.1K وجهات النظرทางยาวไกล ดาวยังมาช้า
ดวงดาว9.9K وجهات النظرคืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป
มู่เหอ24.3K وجهات النظرแฟนออนไลน์ฉันเป็นเจ้านาย
มู่หือ10.0K وجهات النظرเลิฟซีนร้อนซ่อนชู้
ตัวร้ายสุดอำมหิต2.4K وجهات النظرเกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้
ห้วงคำนึง4.0K وجهات النظرรักผิดมานานปี ต่อให้ลึกซึ้งก็ไม่สมหวัง
จิ่วเฟิง1.2K وجهات النظرยามเย็นแห่งบั้นปลาย
บัณฑิตหนานจิง2.7K وجهات النظر
