ตอนที่ 4 ห้วงภวังค์...

ตู๊ดดดดดด...

คลิก ~~

“ว่าไงคะที่รัก ~~ มีอะไรจะให้เพื่อนคนนี้ช่วยเหลือดีค่ะ” (^-^) 

ยัยดาด้าเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดของฉันกรอกคำพูดหลังจากกดรับสาย

“คริคริ...รู้ดีจังเลยนะ” (^-^) ฉันหัวเราะให้กับความร่าเริงของเพื่อนสาว ก่อนจะอดแซวไม่ได้

“แน่นอนซิจ๊ะ ฉันเป็นเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดในโลกของเธอนะ คริคริ” (^-^) ดาด้าตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

“จ้าาาาา ยกให้เป็นที่หนึ่งเลย” (^-^) ส่วนฉันที่ตอบกลับไปอย่างไม่เกินจริง เพราะฉันยกให้เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนที่ทั้งสนิทและไว้ใจอันดับหนึ่ง

“อ่ะจ๊ะ อ่ะจ๊ะ เอาพอหอมปากหอมคอเนอะ ฉันยังไม่อยากลอยออกไปนอกหน้าต่างเพราะโดนเธอที่นู่น บอกความต้องการมาเลยจ้ะว่าต้องการให้ฉันช่วยอะไร” ดาด้าถามด้วยน้ำเสียงซุกซนเหมือนกับว่าตัวเธอนั้นรู้ดีว่าคำขอนี้สักวันต้องมาถึง

“อ่ะ...เออ...”

“ติดอ่างขึ้นมาเชียว...คริคริ”

“อย่าแซวได้ไหมล่ะ” (>///<)

“เกี่ยวกับเฮียทิศแฟนสุดหล่อแสนเพอร์เฟกต์หรือเปล่าน๊าาาา ~~” ดาด้าทำเสียงล้อเลียนพร้อมกับแซวฉันไปในตัว

“ดาด้าอ่ะ” (>///<)

ส่วนฉันก็ได้แต่เขินจนหน้าร้อนผ่าวไปหมด เพราะรู้ดีว่าคำพูดของเพื่อนสาวถูกผู้ชายที่อยู่ด้านข้างได้ยินหมดแล้ว

“อ่ะ อ่ะ อ่ะ ไม่แซวแล้วก็ได้ ปรับโหมด ๆ จริงจังล่ะ ว่ามาอยากให้ช่วยอะไรคะ...”

“อ่ะ...เออ คือว่า...พอดีฉันอยากไปทะเลกับเฮียทิศอ่ะ ละ...แล้วฉัน...เออ...”

และในขณะที่ฉันได้แต่พูดติด ๆ ขัด ๆ เพราะว่าอายแสนอาย แต่ดาด้าเพื่อนสาวกลับโพล่งออกมาดังลั่นจนเสียงดังทะลุออกมาจากมือถือ

“กรี๊ดดดดด ~~ ไปทะเลหรอ อร๊ายยยย ~~ สองคนหรอ กรี๊ดดดดด ~~” (>///<)

เสียงหวีดร้องด้วยความตื่นเต้นของเพื่อนรักดังลั่นออกมาจากสายโทรศัพท์จนฉันเอาถึงกับต้องเอาโทรศัพท์ยกออกห่างจากหูแทบไม่ทัน

“ดาด้าเบา ๆ หน่อยซิ หูฉันจะแตกอยู่แล้วนะ”

“โทษที...โทษที พอดีฉันตื่นเต้นแทนไปหน่อย คริคริ เอาเป็นว่าฉันเข้าใจแล้ว ถ้าพ่อกับแม่เธอโทรมาถามฉัน ฉันก็จะบอกพวกท่านไปว่าฉันไปด้วยแล้วกันนะ โอเคป่ะ...คริคริ” ดาด้าจัดแจงวางแผนให้ฉันใหม่เสร็จสรรพทั้งที่ตอนแรกฉันแค่ตั้งใจว่าจะโกหกว่าไปนอนบ้านของดาด้าเท่านั้น

“อ่ะ...อืมมมมม ขอบคุณนะ” (>///<)

“ไม่เป็นไรเพื่อนกัน เที่ยวให้สนุกล่ะ” (^-^)

“ขอบคุณอีกครั้งนะดาด้า” (^-^)

“จ้า ~~ บ๊าย ~~”

“บ๊าย ~~”

และทันทีที่ฉันวางสายจากดาด้าเพื่อนสาวคนสนิทของฉันแล้ว คนด้านข้างที่นั่งเงียบฟังบทสนทนาระหว่างฉันกับเพื่อนตั้งนานก็ได้เอ่ยปากขึ้นมาทันที

“เจ้าเล่ห์กันจังเลยนะ สองสาวเนี่ย” (^-^) คนตัวโตแซวอย่างไม่คิดอะไร

“เฮียทิศว่าลูกจันกับเพื่อนเจ้าเล่ห์ งั้นลูกจันไม่ไปดีกว่าไหมคะ...ฮึ” ฉันแสร้งเป็นงอนใส่ ก่อนที่คนด้านข้างจะถือวิสาสะเอื้อมมือมาบีบแก้มที่พองป่องของฉันเล่น

“โอ๋ๆๆ แฟนใครเนี่ยขนาดงอนแก้มป่องยังน่ารักเลย” (^-^)

“ชิ...ไม่ต้องมาทำเป็นปากหวานเลยนะคะ”

“หวานอยู่แล้วค่ะ ลูกจันก็ชิมออกจะบ่อยนี่น่า”

“เฮียทิศ...!!” (O///O) 

ฉันถึงกับถลึงตาใส่เขาทำเป็นไม่ยอมรับทั้งที่ข้างในหัวใจเต้นระรัวจนเลือดสูบฉีดมาจนแก้มแดงปลั่ง

จากนั้น...เราสองคนก็มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางที่คนตัวโตปักมุดเอาไว้ โดยระหว่างทางที่รถเคลื่อนตัวไปฉันเองก็ไม่ลืมที่จะโทรไปบอกพ่อกับแม่ด้วย

และโชคดีที่พ่อกับแม่ฉันไม่ได้สงสัยอะไรมากนัก ประกอบกับความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อเฮียทิศ อีกทั้งสัญญาหมั้นหมายของเราสองคนที่ทั้งสองตระกูลรวมทั้งแวดวงสังคมรับรู้ นั่นจึงทำให้การมาทะเลในครั้งนี้ของฉันราบรื่นจนฉันอดไม่ได้ที่จะทั้งตื่นเต้นและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก...

ณ บ้านพักตากอากาศต้นตระกูลรุ่งเรือง

“วันนี้เราพักกันที่นี่แล้วกันเนอะ ความจริงเฮียอยากพาเราไปที่เกาะส่วนตัวมากกว่า แต่ว่ามันดึกแล้วเดินทางทางเรือตอนนี้คงไม่สะดวกเท่าไรนัก”

คนตัวโตเอ่ยบอก หลังจากที่เขาพาเข้ามาในบ้านพักตากอากาศที่ฉันเองก็คุ้นเคยเป็นอย่างดีด้วยเพราะครอบครัวของเราสองคนเคยมาพักที่นี่ด้วยกันอยู่บ่อย ๆ เพียงแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราสองคนมากันตามลำพัง

“ลูกจันตามใจเฮียทิศเลยค่ะ” (^-^) ฉันยิ้มตาหยีตอบพร้อมกับเดินไปเปิดประตูกระจกด้านที่ติดกับทิวทัศน์ทะเลเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด

และในจังหวะที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว...

หมับ...!!

วงแขนกำยำก็โอบกอดฉันจากทางด้านหลังทันที พร้อมกับขโมยหอมแก้มฉันเสียฟอดใหญ่

ฟอด ~~

“เฮียทิศ...!!” (O///O) ฉันร้องเสียงหลงเพราะตกใจกับการกระทำของเขา แต่ทว่า...ร่างกายกลับยอมให้เขาโอบกอดรัดแน่นแต่โดยดี

“เหนื่อยไหมคะ อยากไปอาบน้ำก่อนไหม อีกสักพักอาหารที่สั่งไว้ถึงจะมาส่งแหนะ”

“นิดหน่อยค่ะ ว่าแต่เฮียทิศเถอะน่าจะเหนื่อยกว่าลูกจันอีก ไปนั่งพักก่อนดีกว่าไหมคะ มายืนตากลมแบบนี้เดี๋ยวจะป่วยเอาได้” ฉันที่ก้มหน้างุดเพราะไม่อยากให้คนตัวโตเห็นว่าตอนนี้ฉันหน้าแดงแค่ไหนได้แต่เอ่ยปากบอกเขาไป

“ตอนนี้เฮียก็พักอยู่นี่ค่ะ...เนี่ยพักตรงนี้เฮียสบายที่สุดเลยแถมกลิ่นก็หอมหวานน่าซุกจมูกอีกด้วย” (^-^)

คนตัวโตที่พูดไม่พูดเปล่า แต่ยังโน้มใบหน้าลงมาวางคางเอาไว้ที่บ่าของฉัน จนตอนนี้ลำคอระหงรับรู้ได้ถึงลมร้อนของลมหายใจจนพานทำให้หัวใจเต้นตูมตามไม่เป็นจังหวะ

“ปะ...ปากหวานอีกแล้วนะคะ ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ที่ไปเรียนเมืองนอกได้ไปปากหวานแบบนี้กับผู้หญิงที่นู่นไปทั่วหรือเปล่า” ฉันที่ถูกเขาป้อคำหวานใส่อีกทั้งการกระทำที่แนบชิดอย่างที่เราสองคนไม่เคยทำมาก่อนก็ทำให้ฉันถึงกับยืนตัวแข็งทื่อไม่กล้าขยับร่างไปไหน ก่อนตัวเองจะไม่รู้ต้องทำยังไงเลยเลือกที่จะพูดเปลี่ยนประเด็นเพื่อสยบความรู้สึกปั่นป่วนแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นยามนี้

“เฮียเก็บไว้พูดกับเจ้าของหัวใจเฮียเท่านั้นค่ะ” (^-^)

คำหวานที่ยังคงสาดซัดมาไม่หยุดรังแต่จะทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ พองโตไม่รู้ตัว

“ใครหรอคะ ลูกจันรู้จักไหม” ฉันทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

“ลองไปส่องกระจกดูซิคะ คนคนนั้นนั่นแหละ”

สิ้นคำตอบของคนที่อยู่ด้านหลัง ฉันก็ถึงกับอดขำไม่ได้

“คริคริ มุกเก่ามากเลยค่ะ ฮ่าๆๆ”

“อะไรกัน โธ่...เฮียอุตส่าห์หาในอินเทอร์เน็ตมาเลยนะเนี่ย”

“ฮ่าๆๆ เฮียทิศไปค้นหามาตอนไหนคะ ได้ระบุปีไหมคะ ฮ่าๆๆ”

“โธ่หมดกันความโรแมนติก” คนตัวโตบุ้ยปากตัดพ้อแต่ก็ยังคงกอดร่างเล็กแน่น

“ฮ่าๆๆๆ ขอโทษด้วยนะคะที่ทำลายบรรยากาศ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ ฮ่าๆๆ” ฉันที่ยิ่งพยายามหยุดขำแต่กลับเป็นยิ่งขำไม่หยุดแทน จนคนตัวโตอดไม่ได้ที่จะลงโทษด้วยความหมั่นไส้

“ฟอด ~~ นี่แหนะ ๆ หัวเราะใช่ไหม ฟอด ฟอด ฟอด...”

เฮียทิศที่มันเขี้ยวเพราะฉันหัวเราะเยาะเขาไม่หยุดกลับแก้แค้นฉันด้วยการระดมหอมแก้มฉันซ้ายทีขวาทีสลับไปมา

“ฮ่าๆๆ เฮียทิศพอแล้วค่ะ คริคริ พอแล้วลูกจันขอโทษค่ะ ฮ่าๆๆ”

“ไม่พอหรอก ฟอด ~~ นี่แหนะ เด็กดื้อต้องโดนทำโทษ ฟอด ~~”

“ฮ่าๆๆ พอแล้วค่ะ แก้มลูกจันช้ำหมดแล้ว” ฉันที่ได้แต่เบี่ยงดวงหน้าหลบไปมาแต่ก็ยังไม่อาจหลบริมฝีปากทรงเสน่ห์ของคนตัวโตได้

จนกระทั่ง...

พรึ่บ...!!

“ว๊ายยยยย...เฮียทิศปล่อยลูกจันลงนะคะ” (O///O)

ฉันถึงกับเบิกตากว้างหลังจากเขาที่จู่ ๆ ก็จับฉันอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะพาฉันเดินเข้าไปยังห้องนอนส่วนตัว

ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก

หัวใจที่เต้นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ผสานสอดเข้ากับเสียฝีเท้าของคนที่กำลังโอบอุ้มฉันอยู่ตอนนี้

จากนั้น...เมื่อร่างของฉันได้ถูกเขาวางนอนราบลงบนที่นอนนุ่มแล้วใจที่เต้นระทึกก็ยิ่งระรัวดังกลองรบทันที...