تسجيل الدخولمشاركة
พอกันที!
تاريخ النشر:
2026-02-03 12:16:38“ผู้ชายมีเป็นร้อยเป็นล้านไม่คิดจะสรรหา แต่กลับเลือกที่จะมาวอแวกับลูกชายของฉันไม่เลิก ไม่รู้จักคำว่ายางอายบ้างเหรอยังไง”
“แต่ฉันกับมาวินเรารักกันนะคะ แล้วตอนนี้เรายังมีลูกด้วยกัน” “รักอย่างนั้นเหรอ รักแล้วมันกินได้ไหมล่ะ!” “…” มารดาแฟนหนุ่มถลึงตามองเธอด้วยสายตาเย็นเหยียบทั้งยังตะคอกเสียงใส่ด้วยความเกียจชังรังสีอำมหิตภายใจของคุณหญิงช่างรุนแรงน่ากลัว “เงียบทำไม ฉันพูดความจริงหล่อนถึงกับรับไม่ได้เลยเหรอ รักมารยาจอมปลอมของหล่อนจะเอามาอ้างไม่ได้หรอกนะ หัดจำใส่หัวเอาไว้สะบ้าง รักในเงินของลูกชายฉันละสิไม่ว่า เห็นว่ามีรวยหน่อยไม่ได้ก็หวังจะเกาะไม่ปล่อย หาข้ออ้างสารพัดเพื่อจะจับมัดลูกชายของฉัน คิดว่าฉันรู้ไม่ทันความคิดโง่ๆ ของหล่อนเหรอ เจอมาเยอะแล้วผู้หญิงประเภทอย่างหล่อน สันดานต่ำ” “…” ถ้อยคำพูดของมารดาแฟนหนุ่มแฝงไปด้วยความเย้ยหยันเป็นเหมือนเข็มเล่มหนึ่งที่ทิ่มแทงหัวใจหญิงสาวอย่างแรง แต่เธอกลับทำอะไรไม่ได้นอกจากจะข่มอารมณ์ผิดหวังเสียใจเอาไว้ยืนก้มหน้าทนฟังคำเหยียดหยามด่าทอเหล่านั้นอย่างสุดกำลัง “แม่พ่อแม่ของหล่อนคงจะสอนมาอย่างดีเลยสินะ วิธีการเข้าหาแล้วจับผู้ชายรวยๆ ไม่แน่ก่อนที่แม่ของหล่อนจะคลอดหล่อนออกมาคงจะใช้วิธีขายตัวแร่หาผู้ชายเอาตัวเข้าแลกมาก่อนเหมือนกันแน่ๆ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น น่าสมเพชรทั้งครอบครัว!” พอกันที! เพี๊ยะ! เสียงกระแทกกับบางอย่างดังขึ้นสนั่นเสียงดังสนั่นฟังชัด “โอ๊ย!” หญิงสาวที่สามารถอดทนได้กับคำด่าทอสารพัดของมารดาแฟนหนุ่มมาเธอรู้สึกปวดใจไม่น้อย ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอไม่เคยตอบโต้ ปล่อยให้เขาด่าทอจิกหัวได้สารพัดโดยไม่คิดจะตอบโต้กลับ แต่พอมาวันนี้วันที่เธอสติขาดเหลืออด ไม่สามารถอดทนต่อไปได้อีก เมื่อคุณหญิงพาดพิงถึงบิดามารดาผู้ให้กำเนิดของเธอเกินที่จะทนฟัง มันเกินไปแล้วจริงๆ! หญิงสาวจึงได้ง้ามมือตบใบหน้ามารดาชายหนุ่มอย่างเต็มแรงเข้าอย่างจังทั้งที่ยังคงอุ้มลูกน้อยเอาไว้ในอ้อมแขน จนใบหน้าเหี่ยวย่นของคุณหญิงหันไปตามแรงกระแทกของฝ่ามือเรียวจนชาไปชั่วครู่ ทำให้มุมปากของคุณหญิงมีเลือดไหลซิบออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาจ้องใบหน้าของเธอพลันดวงตาเบิกกว้างด้วยความตะลึงลานยกมือขึ้นกุมปิดบังรอยแดงบนใบหน้าทันทีด้วยอาการทั้งชาทั้งเจ็บไม่คิดว่าหญิงสาวจะกล้ากระทำตบกลับแบบนี้ “คุณจะด่าจะว่าฉันยังไงก็ได้นะคะ ฉันไม่เคยจะโทษคุณและไม่คิดจะโกรธคุณเลย แต่ครั้งนี้ฉันอดไม่ได้และทนไม่ได้จริงๆ กับการที่คุณมาลามปามด่าทอถึงพ่อแม่และคนในครอบครัวฉันแบบนี้!” “นะ นี่เธอตบฉันเหรอ!” คุณหญิงเอ่ยถามเสียงสั่นอย่างหวาดหวั่นเบิกตากว้างจ้องหน้าเธอเขม็ง “ใช่ค่ะฉันตบคุณ เจ็บมั้ยละคะกับการที่คุณตบหน้าฉันไปเมื่อครู่ ฉันอาจจะเป็นผู้หญิงใจง่ายใจแตกในสายตาของคุณ แต่ฉันก็ไม่เคยที่จะโทษหรือเกลียดคุณเลยแม่แต่ครั้งเดียวเพราะฉันลือกที่จะให้เกียรติคุณ นับถือคุณในฐานะแม่ของมาวินและในฐานะแม่คนหนึ่งเลยก็ว่าได้ แต่สิ่งที่คุณทำกับฉันที่ผ่านมาคุณรู้มั้ยว่าคุณเป็นคุณหญิงที่นิสัยแย่มาก แล้วขอบอกไว้อีกอย่างนะคะถึงว่าฉันจะเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวยเหมือนพวกคุณ ฉันก็ไม่เคยทำตัวให้ดูต่ำเหมือนกับคนรวยที่ชอบดูถูกคนอื่นอย่างคุณหรอกนะคะ!” หญิงสาวมีสีหน้าที่คร่งเครียดเฉียบขาดขณะเอ่ยพูดตอกกลับมารดาแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงหนักเน้น คำพูดต่างๆ ทะลักพรูขึ้นมาจากในอกจนเธออย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ทำให้คุณหญิงถึงกับชะงักนิ่งอ้าปากค้างแข็งเหมือนหุ่นหาคำพูดมาโต้เถียงกลับไม่ออก เบิกตาโพลงมองอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าจะโดนเธอต่อว่ากลับมาไม่ยั้ง สิ้นคำพูดของหญิงสาวเธอก็ได้อุ้มลูกน้อยหันหลังเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นทันที อย่างไม่หันหลังกลับมามองแม้แต่ปลายหางตา ปล่อยให้มารดาแฟนหนุ่มยืนมองตามแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปอย่างพูดไม่ออกอยู่ตรงนั้น หลังจากที่หญิงสาวอุ้มลูกน้อยออกจากบ้านหลังนั้นออกมาเดินตามยาวของทางถนนได้สักพัก ดวงหน้างามหวานก็มีหยาดน้ำตาไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง ก้อนสะอื้นแล่นขึ้นมาจุกอกอย่างห้ามเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป ในอกมีความแต่เจ็บปวดระลอกแล้วระลอกเล่าจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย ทั้งในใจลึกๆ ก็รู้สึกผิดไม่น้อยกับการที่ได้พูดรุนแรงใส่มารดาแฟนหนุ่มไปแบบนั้นก่อนหน้านี้ แต่ทว่าในตอนนั้นเธอก็ไม่สามารถที่จะอดทนกับคำดูถูกที่หนักหนาเกินไปเหล่านั้นของเขาได้เช่นกัน สถานการณ์บีบบังคับให้ต้องโต้กลับไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ หญิงสาวได้ก้มมองหน้าลูกน้อยในอ้อมแขนของเธอทั้งน้ำตา พยายามตั้งสติข่มอารมณ์เสียใจกอดความรู้สึกแย่ๆ เหล่านั้นเอาไว้ ก่อนจะยกหลังมือปาดน้ำตาให้แห้งเหือด กลับมาทำให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง แล้วชะเง้อมองทางถนนซ้ายขวาโบกหารถเท็กซี่พาลูกน้อยกลับไปยังที่พัก
أحدث فصل
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ ตบหัวแล้วลูบหลัง
หญิงสาวผิวขาวร่างเล็กนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนอนหลังจากหมดสติสลบไปเพราะเหตุการณ์บาดตาบาดใจที่เธอไม่สามารถทนรับมันไม่ไหว โดยข้างกายยังคงมีชายหนุ่มคอยนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างบรรยากาศภายในห้องช่างเงียบสงัด ทำให้เขาตกอยู่ในห้องภวังค์แห่งความคิด แววตาเกิดอารมณ์ความรู้สึกชนิดหนึ่งที่อ่านยาก ยาม เมื่อมองใบหน้าสวยหวานของเธออย่างอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดอยู่ภายใต้จิตสำนึกไม่น้อยกับสิ่งที่ตนเองนั้นทำลงไปจะเกินเหตุไปหรือเปล่าแต่ถึงอย่างนั้น มาคิดเอาตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วที่จะแก้ไข...ใบหน้าชายหนุ่มสลดลงอย่างเจ็บปวดใจไม่น้อย อารมณ์ของเขากระเพื่อนไหวขึ้นมา เมื่อย้อนนึกถึงภาพวันเวลาเก่าๆ และช่วงเวลาดีๆ ของความรักระหว่างเขาและเธอที่ยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำส่วนลึก ทั้งที่ตลอดหลายปีมานี้เขาจะพยายามลบล้างมันออกไปจากใจเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้อยู่ดีจนมาถึงทุกวันนี้หัวใจที่เดิมทีคิดว่าตายด้านไปแล้วพลันเกิดความรู้สึกเจ็บจนชายหนุ่มไม่อาจละเลย ดวงตาดำสนิทยังคงประทับใบหน้าและรอยยิ้มของหญิงสาวติดตรึงอยู่ในใจอย่างยากจะลืมเลือน อารมณ์ซับซ้อนถาโถมเข้ามา ความรู้สึกอบอุ่นอ่อนโยนภายในหัวใจส่วนลึกที่ไม่เคยวนเวียนม
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ จุดประสงค์
วันต่อมา(ห้องพิเศษ)หลังจากเมื่อวานหญิงสาวได้ถูกบังคับให้เซ็นใบทะเบียนสมรส โดยคนที่เอามาให้เซ็นก็คือชายหนุ่มที่เธอรักและเคยแสนดีมาก แต่นั่นมันคือเมื่อก่อน เพราะตอนนี้เขาเป็นราวกับซาตานค่อยจะรุนแรงกับเธอทุกครั้งไป ความรู้สึกผิดหวังพลันโถมใส่กลางใจอย่างทุกข์ทรมาน คำพูดไร้หัวใจของเขาเหล่านั้นยังคงวนเวียนแทรกผ่านโสตประสาทของเธออยู่ตลอดเวลา ดูแล้วว่าความปวดร้าวนี้คงจะอยู่ในใจเธอไปอีกเนิ่นทว่าขณะที่หญิงสาวกำลังนั่งเศร้าซึมอยู่ในความเงียบจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบขึ้นมาดูปลายสายที่โทรเข้ามาบนโชว์หน้าจอโทรศัพท์นั่นคือสายจากชายหนุ่มที่เป็นเหมือนกับเจ้าชีวิตโทรเข้ามา เห็นแบบนั้นแล้วเธอจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วกดรับสายพยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบที่ดูปกติที่สุด ฝืนทำเป็นว่าตัวเธอนั้นไม่ได้รู้สึกอะไร“ฮัลโหลค่ะ”(เดี๋ยวฉันจะไปรับเธอมาคอนโด)“ค่ะ” ตอบเสียงเรียบ(เตรียมตัวให้ดี ฉันใกล้จะถึงแล้ว) ชายหนุ่มพูดจบก็กดตัดสายไปในทันทีติ๊ด (เสียงตัดสาย)หลังจากสายถูกตัดไปแล้ว หญิงสาวลดมือวางโทรศัพท์ลงอย่างช้าๆ เธอพยายามฝืนอดทนข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ เมื่อนึกถึงชะตากรรมที่ต้องเผชิญ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ ภรรยาแค่ในนาม
“ถ้าคุณเสร็จธุระแล้วก็รีบกลับเถอะค่ะ เขมอยากพักผ่อน” เสียงแผ่วปนเหนื่อยเอ่ยบอกร่างสูงที่นอนทับอยู่บนตัวเธออย่างไม่มองหน้า เมื่อเขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายไม่มีค่า“หึ คิดว่าฉันอยากอยู่ใกล้เธอมากหรือไง ผู้หญิงอย่างเธอมีดีก็แค่เรื่องบนเตียงเท่านั้นเขมมิกา!”สายตาดูแคลนมองหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ใต้ร่างสูง เขมมิกาเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นในเมื่อไม่ได้เป็นแบบที่เขากล่าวหาก็ไม่จำเป็นต้องออกอาการ ได้แต่นอนนิ่งราวกับคนหมดแรง เธอพยายามกดข่มอารมณ์ความผิดหวังเสียใจเอาไว้ ฝืนเอ่ยพูดขึ้นมาเสียงเรียบ“ขอบคุณนะคะ อย่างน้อยคุณก็ยังเห็นข้อดีในตัวฉันบ้าง”หมับ!...“อ๊ะ!...เขมเจ็บนะ” หญิงสาวเผลอร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บเมื่อมือหนาราวกับครีมเหล็กบีบเข้าที่ปลายคางของเธออย่างแรง เขาแผดเสียงคำรามและมองด้วยสายตาเฉือดเฉือนมาที่เธอด้วยความคับแค้นใจอย่างบ้าคลั่ง“อย่ามาปากดีกับฉัน รู้ไว้ด้วยว่าสถานะเธอตอนนี้เป็นแค่นางบำเรอใต้อาณัติของฉันที่ไร้ค่าคนนึงและไม่มีทางหลุดพ้นไปจากฉันไปได้นอกเสียจากความตายเท่านั้น ที่จะทำให้เธอเป็นอิสระจำเอาไว้”แววตาของชายหนุ่มเหมือนเข็มทิ่มแทงดวงใจของหญิงสาวอย่างแรง จนเธอลำคอตีบตันพย
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ สายโทรศัพท์ต้นเหตุ NC
วันต่อมา...พยาบาลร่างสูงของชายหนุ่มเปิดประตูห้องพิเศษเดินเข้ามาพร้อมกับหิ้วอะไรบางอย่างมากมายเต็มไม้เต็มมือ มาให้หญิงสาวที่กำลังนั่งเฝ้าลูกชายของเธอไม่ห่างด้วยความเป็นห่วงเจียนแทบขาดใจ“ฉันแวะมาเยี่ยม กลัวว่าของเล่นใหม่ของฉันจะเป็นลมไปเสียก่อน กินอะไรบ้างแล้วยัง” ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างสบายอารมณ์ราวกับว่าเขานั้นกลับมาเป็นผู้ชายคนเดิมที่เธอรักอีกครั้ง“ยังเลยค่ะ” เธอเหงนเงยใบหน้าเศร้าซึมขึ้นตอบเขาด้วยน้ำเสียงฟังคล้ายจะร้องไห้ออกมา“ฉันซื้อข้าวกับผลไม้มาฝาก กินซะสิ” น้ำเสียงหยาบกระด้างแฝงความห่วงใยของชายหนุ่มผิดไปจากก่อนหน้านี้จนน่าประหลาดใจเล็กน้อย ทำให้หญิงสาวแอบรู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ขอบคุณนะคะที่ซื้อมาให้ แต่ฉันเป็นห่วงลูกกินอะไรไม่ลงจริงๆ”“ฉันสั่งให้กินก็ต้องกิน!” ทันทีที่หญิงสาวปฏิเสธ น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดรวมถึงใบหน้าที่เคร่งขรึมจริงจังของชายหนุ่มได้ตะวาดดังขึ้น ฝ่ามือใหญ่แข็งเกร่งดั่งคีมเหล็กร้อนเอื้อมไปกระชากคางเรียวเล็กพร้อมออกแรงบีบให้หันมาประจันหน้ากับเขาจนเธอรู้สึกเจ็บก่อนจะมองด้วยสายตาดุดันทำให้หญิงสาวถึงกับสะดุ้งใจกระตุกวูบกะทันหัน ร่างบางเหมือนแข็งค้างไปโดยพลัน ค
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ สัญญาเมียบำเรอ
โรงพยาบาลดวงตางามค่อยๆ ลืมขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมสติเริ่มกลับมาเป็นปกติ ใบหน้าละมุนซีดเผือดในทีแรกเปลี่ยนกลับมีสีเลือดฝาดอมชมพูอีกครั้งหลังจากที่หญิงสาวหมดสติไปหลายชั่วโมง แต่เมื่อรู้สึกตัวมือเรียวรีบของเธอยกขึ้นจับบริเวณศรีษะที่มีผ้าพันแผลปิดบาดแผลเอาไว้โดยอัตโนมัติด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ประคองตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งอดทนกับความทรมานเจ็บปวดตามร่างกายแล้ว กวาดสายตาสำรวจไปรอบๆ ทั้งยังคงมึนงงสับสนอยู่เล็กน้อย ก็พบว่าตัวเองนั้นอยู่ในห้องพักฟื้นคนไข้ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งหญิงสาวจึงพยายามนึกภาพทบทวนความจำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อยู่ครู่หนึ่ง และทันทีที่จำได้ทุกอย่างแล้วดวงตาโตเบิกโพลนขึ้นมาทันทีอย่างตื่นตระหนกเมื่อนึกขึ้นได้ว่าลูกชายของเธอบาดเจ็บจนหมดสติจากอุบัติเหตุในตอนนั้นประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัวอย่างเต็มที่ ลางสังหรณ์ผุดขึ้นมาในใจของผู้เป็นแม่ในวินาทีนั้น อาการบาดเจ็บจากบาดแผลตามร่างกายก็หายไปโดยพลัน จิตใจที่นึกห่วงลูกยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดสติแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัวต้องการจะเจอหน้าลูกชายให้ได้หญิงสาวจึงดึงสายน้ำเกลือที่ฝังอยู่บนผิวหนังของเธอออกอย่างเลือดเย็นไม่สนใจว่
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ คนแปลกหน้า
“วินกำลังเข้าใจเขมผิดนะคะ” หญิงสาวเอ่ยบอกชายผู้เป็นที่รักของเธอมาโดยตลอด ถึงเขาจะหายหน้าหนีไปเพราะความเข้าใจผิดแต่ในหัวใจก็เขมมิกายังคงมีมาวินและเธอเฝ้ารอวันที่จะได้พบเจอกับเขาอีกครั้ง“อย่ามาเรียกชื่อฉันทำเหมือนว่าเราสนิทกันแบบเมื่อก่อน” ท่าทีเฉยชาของชายหนุ่มแม้กระทั่งน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน เขาไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้อธิบายความจริงเลยสักนิด จมปลักอยู่กับความคิดและความเข้าใจผิดของตัวเองไม่มีวันจบสิ้น“ทำไมคะ เราเคยรักกันมากไม่ใช่เหรอวิน?”“หึ เมื่อก่อนคงใช่ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีทางรักผู้หญิงแพศยาอย่างเธอลงหรอกเขมมิกา ปากบอกว่ารักฉันแต่ไปยืนกอดกับผู้ชายคนอื่น เธอทำให้ฉันกลายเป็นคนโง่” ชายหนุ่มตะตวาดเสียงใส่หน้าเธอด้วยความโกรธ“ฮึกก! คุณกำลังเข้าใจเขมผิดจริงๆ นะคะ มาวินได้โปรดให้เขม อธิบายความจริงกับคุณสักนิดเถอะค่ะ” น้ำเสียงสั่นและแววตากำลังฉายแววอ้อนวอนหญิงสาวร้องไห้เสียใจเพราะเขาครั้งที่เท่าไหร่นับไม่ถ้วน ตั้งแต่ชายหนุ่มหนีเธอไปไม่บอกกล่าวคำอำลา แทนที่เจอหน้ากันครั้งนี้เธอจะมีรอยยิ้มและมีความสุขที่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน พ่อ แม่ ลูก แต่เขากลับมอบความทุกข์พร้อมกับคำพูดดูถ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ กลับมาอีกครั้ง
“แม่ขอโทษนะที่ทำให้ครอบครัวของเราไม่สมบูรณ์เหมือนคนอื่นๆ แต่แม่สัญญาอีกไม่นานพ่อของลูกจะกลับมาหาหนูอย่างแน่นอน” เธอให้คำมั่นด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้นปลอบโยนลูกชายไม่ให้เขาน้อยเนื้อต่ำใจต่อบิดาผู้ให้กำเนิดไปมากกว่านี้“แม่ครับ ผมทำให้แม่เสียใจใช่มั้ย” ใบหน้าเด็กชายสลดแววตาที่เคยสุขใสคู่นั้นหม่นหมองลง เ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ เริ่มต้นใหม่
รถเท็กซี่ได้ชะลอตัวลงอย่างช้าๆ จอดตรงหน้าปากซอยที่เดินเข้าไปไม่ไกลนักก็จะถึงที่พักของหญิงสาวให้เธออุ้มลูกน้อยลงจากรถ“ขอบคุณมากครับ” ชายคนขับเท็กซี่รับจ้างได้เอ่ยขอบคุณตามมารยาทพลางส่งยิ้มบางๆ ให้กับหญิงสาวหลังจากเธอลงจากรถแล้วผ่านบานกระจกรถก่อนจะเคลื่อนรถแล่นออกไปในทางข้างหน้าทันทีหญิงสาวก็ได้อุ้
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ หอบลูกตามหาพ่อ
วันรุ่งขึ้นหญิงสาวได้ตัดสินใจหอบลูกของเธอพร้อมกับสัมภาระของใช้เด็กอ่อนที่จำเป็นอย่างทุลักทุเลนั่งรถเท็กซี่จนเดินทางมาถึงหน้าประตูรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ของมารดาแฟนหนุ่มหัวใจดวงน้อยของหญิงสาวพลันเต้นอย่างหวาดหวั่นเต็มไปด้วยความประหม่าไม่น้อย เมื่อนึกถึงตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับมารดาของแฟนหนุ่มที่ใจร้ายซ้ำ
แค้นรักเสน่าหาเมียบำเรอ ชีวิตคุณแม่มือใหม่
1อาทิตย์ต่อมาหลังจากที่หญิงสาวได้รักษาตัวหลังคลอดที่โรงพยาบาลอยู่หลายวัน ทางโรงพยาบาลได้อนุญาตให้เธอกลับบ้านมาพักรักษาตัวและเลี้ยงบุตรต่อที่บ้านได้ ตั้งแต่วันนั้นที่เธอได้อุ้มลูกน้อยก้าวขาเดินออกจากประตูโรงพยาบาล ชีวิตของการเป็นแม่อย่างจริงจังก็ได้เริ่มต้นขึ้นแต่ทว่าการที่จะเป็นแม่ดูแลเด็กคนหนึ่ง
قد تعجبك أيضًا
ภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.0K وجهات النظرสามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม28.9K وجهات النظرลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ31.1K وجهات النظرพระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น42.7K وجهات النظرนางร้ายสายปลาเค็ม
BigM00N82 وجهات النظرชายาร้ายของท่านอ๋องเย็นชา
เจ้าสำนัก1.2K وجهات النظرภารกิจรักใต้เงามังกร
ท่านจอมยุทธ์1991273 وجهات النظرเมื่อข้าเลิกงมงายแล้ว เหตุใดท่านแม่ทัพจึงเสียดายเล่า
จิรัฐติกาล77 وجهات النظر
