LOGIN👉🏻มาจร้ามาต่อ EP4 กันแล้วช่วยเม้นมาให้กำลังใจแอดเยอะๆด้วยนะ👇👇💗Ncก้อมา
EP4✌🏻🤟🏻 ไวท์อุ้มร่างบางไปที่เตียงนุ่มในห้องวางภาวินลงบนที่นอนทำให้ภาวินรุ้สึกตัวรีบดีดตัวขึ้นกลางที่นอนพบตัวเองโป๊เหลือแต่กางเกงในตัวเดียว ภาวิน ; .นี่..นายจะทำไรภาวินคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างไวท์ ; ก็จะทำการลงโทษมึงไงฐานทำให้กูโกรธและทำให้กูหลง ภาวิน ; เห้ยมันคนละประเด็นกันโกรธเราพอรุ้แต่เราไปทำให้นายหลงยังไง ไวท์ ; ใครใช้ให้มึงน่ารักยิ่งกว่าผู้หญิงอีกดูสิหน้าตาผิวพรรณรูปร่างงี้มิน่าน้องกูถึง... พอนึกถึงน้องสาวขึ้นมาไวท์เปลี่ยนอาการทันทีใช่เขากำลังแก้แค้นสิไม่ใข่แบบนี้ ภาวิน ; นายหมายถึงอะไรหมายถึงใครใครคือน้องสาวนาย ไวท์ ; มึงไม่ต้องรุ้หรอกออกไปได้แล้ว..ภาวินหน้าชา ไวท์ ; กุบอกให้ออกไปตะโกนไล่เสียงดัง ภาวินน้ำตาไหลดูเขาทำสิสร้างความอับอายเหลือเกินให้ภาวินเขากะเพรกๆไปที่โซฟาคว้าชุดมาใส่กางเกงเขาหิ้วหูเอาไว้หันมองคนในห้องทำไมเขาต้องมาเจอคนแบบนี้คิดจะดีก็ดีจะร้ายก็ร้ายขึ้นมาจนตามไม่ทันก่อนออกไปภาวินตะโกนบอกทั้งน้ำตา ภาวิน ; นายจำไว้สิ่งที่ทำไรกับเราเราจะไม่มีวันให้อภัยนายแล้วเด็ดขาดภาวินก็กะเพรกออกจากบ้านพักไปด้วยหัวใจเจ็บภาวินมาถึงกระท่อมก็ทรุดลงที่แคร่ไม้ร้องให้สะอึกสะอื้นคิดถึงพ่อแม่คิดถึงบ้านเหลือเกินทำไมต้องเป็นเขาที่เจอเรื่องแบบนี้ภาวินรุ้สึกอ่อนเพลียปวดท้องเนื่องจากไม่ได้กินอะไรเลยสองวันมานี่กินแต่น้ำภาวินรุ้สึกเวียนหัวและหนาวมากเขาขึ้นมานอนขดตัวยุบนแคร่ไม้เขาหนาวมากใช่ภาวินต้องเป็นไข้แน่ๆเขายังปวดที่เท้าด้วย(น่าสงสารลูกชั้นเหลือเกิน😥😥แอดอิน)ภาวินนอนไปนานเท่าไรไม่รุ้ลูกน้องหน้าโหดก้อเอาข้าวกับน้ำเข้ามาให้เรียกเห้ยตื่นมากินข้าวลูกน้องมองหน้ากันเห้ยทำไมมันนิ่งแบบนี้หรือมันตายละวะรีบไปเขย่าตัวก็ตกตกใจตัวร้อนมากรีบไปบอกนายเถอะเดวมาตายก่อนเราจะซวยแล้วลูกน้องก็รีบวิ่งจ้ำอ้าวไปบอกนายมันที่นั่งยุระเบียงบ้านพักนั่งจิบกาแฟและอ่านหนังสือไปด้วย นายครับนาย ไวท์ ; มีไร นายภาวินไม่รุ้สึกตัวครับผมไปเขย่าตัวตัวร้อนยื่งกว่าไฟครับน่าจะไข้ครับ ไวท์รีบวิ่งไปที่กระท่อมเปิดประตูแล้ววิ่งไปหาร่างบางที่นอนขดตัวจับหน้าผากรุ้เลยไข้สูงไวท์รีบอุ้มร่างบางไปที่บ้านพักเขาลูกน้องสองคนมองหน้ากันแล้วส่ายหัวงงกับนายตัวเองไหนว่าจะเอามากักขังทรมานแต่นี่ห่วงใยยิ่งกว่าคนรัก ไวท์วางร่างบางลงบนที่นอนนุ่มเอาผ้าห่มมาห่มให้ที่ตอนนี้ภาวินสั่นหนาวไปทั้งตัวเขารีบไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้ภาวินภาวินยังเพ้อออกมาเพราะพิษไข้ ภาวิน ; คุณพ่อคุณแม่วินหนาวเหลือเกิน น้องวิวพี่ขอโทดพี่ไม่ได้ตั้งใจพี่รักน้องวิวเหมือนน้องสาวจริงๆนะพี่ขอโทด.. ไวท์หยุดที่คำพูดสุดท้ายแต่เขายังเช็ดตัวไปเรือยๆเขาเอาปรอทมาวัดอุณภูมิร่างกายยังสูงยุเขาปรับอุณภูมิห้องให้อุ่นมาจับหน้าผากค่อยมีเหงื่อชื้นขึ้นบ้างแต่ก็ยังร้อนยุเขาเลยมุดเข้าไปในผ้าห่มกอดร่างบางเพิ่มความอบอุ่นเขาเผลอเอามือปัดปอยผมที่ตกมาที่หน้าผากเขามองตอนภาวินไม่รุ้สึกตัวยอมรับผุ้ชายคนนี้น่ารักมากใครยุใกล้ต้องหลงรักแน่ๆไม่ว่าจะหญิงหรือชายเขาเผลอจูบหน้าผากนั้นแล้วก็กอดไปที่ร่างบางแล้วเขาเผลอหลับไปตอนไหนไม่รุ้ภาวินรุ้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในอ้อมกอดหนานี้ภาวินเผลอมองเขาเขามากอดภาวินได้อย่างไรแล้วเรายุกระท่อมนี่นามายุบ้านเขาได้อย่างไรภาวินดันตัวขึ้นทำให้ร่างหนาตื่นและมองหน้าภาวิน ไวท์ ; ดีขึ้นแล้วเหรอเมื่อวานนายไข้สูงเราเลยพานายมาที่นี่ ภาวินหูไม่ฝาดใข่ไหมเขาพูดเราพูดนายกับภาวิน ภาวิน ; เออขอบคุณนะเราดีขึ้นแล้วละเดวเรากลับกระท่อมก่อนไวท์รั้งร่างบางให้นอนลงยังไม่หายดีอย่าเพิ่งไปคืนนี้นอนนี่ละกระท่อมมันหนาวไม่มีผ้าห่มไวท์กดภาวินลงนอนกับที่นอนนุ่มและตัวเขาก้อคร่อมภาวินมองหน้าแล้วก้มลงไปจูบภาวินภาวินจูบตอบเขาด้วยตัวเองก็เคลิ้มในรสจุมพิศชายหนุ่มทุกครั้งแล้วไวท์จูบหนักหน่วงขึ้นไล่ปากลงต่ำมาที่ซอกคอหน้าอกกว้างไล่ต่ำมาที่หน้าท้องสวยเนียนมืออีกข้างลูบไปข้างหลังไล่ไปที่สะโพกนิ่มนั้นเขาบีบสะโพกสวยขยำอย่างมันมือเขาไม่ไหวแล้วจับภาวินถอดเสื้อออกถอดกางเกงออกให้หมดแม้แต่กางเกงในไวท์ซุกหน้าไปที่แท่นของภาวินจัดการจับมันตั้งและใข้ปากของเขาอมจนมิดเขาอมดูดอย่างดูดดื่มมือก้อบีบแก้มก้นอีกฝ่ายอย่างหนักจนภาวินเผลอยกก้นขึ้นตามแรงดูดเผลอครางออกมานายเราเสียวเราจะไม่ไหวแล้วอื้อออ่าาาเสียวเหลือเกินได้โปรดอย่าทรมานเราเลยเราไม่ไหวแล้วสักพักภาวินปล่อยน้ำเต็มปากไวท์เขากระตุกๆสองสามครั้งไวท์ไม่รอช้าจับภาวินลุกนั่งจับมังกรของเขาจ่อที่ปากภาวินภาวินอ้าปากอมอาวุธของนายหน้าหล่อมันใหญ่เหลือเกินคับเต็มปากภาวินไวท์กระเด้ามังกรเขาเข้าออกปากสวยนั้นจนถึงคอหอยภาวินสำลักเพราะใหญ่ยาวเหลือเกินไวท์กลัวจะแตกซะก่อนรีบจับภาวินนอนคว่ำเขาจ่อมังกรเขาไว้ที่รูรักภาวินเจ็บหน่อยนะเดวก็ดีเขายัดมังกรยักษ์เข้าไปได้นิดเดียวภาวินก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดโอ้ยนายเราเจ็บเอาออก ไวท์ ; นี่เพิ่งเข้าไปนิดเดียวเองอดทนหน่อยสิ ภาวิน ; แต่เราเจ็บมากนะ ไวท์ ; เดวเราทำเบาๆนะไวท์ก้มลงไปจูบปลอบภาวินอดทนนะครับ ภาวินสับสนแต่ใจก็อยากสัมผัสเขา ไวท์ค่อยๆยัดเข้าไปอีกภาวินน้ำตาไหลอื้อเสียวจังอื้อแน่นมากอ้าาาตอดดีเหลือเกินอื้มมมเสียวๆมากเลย อึบๆๆๆเขาสอดเข้าไปให้ลึกสุดทีนี้ลึกสุดด้ามภาวินผวาด้วยความอัดแน่นไวท์ครางเสียวทำไมดีอย่างนี้อ้าาาเสียวมากเลยตอดรับดีมากอื้ออเขาเร่งๆเร็วและถี่ขึ้นที่นี้ภาวินไม่ค่อยเจ็บเนืองจากมีน้ำหล่อลื่นไวท์กระแทกเข้าออกจนเขาใกล้จะเสดโอ้ยๆๆๆใกล้แล้วๆๆๆแตกๆๆๆๆอึบบบบอ้าาาาส์เขาปล่อยน้ำรักพุ่งเข้าไปในช่องรักภาวินแล้วเขาถอดแท่งออกมาเขาเข้าไปทำความสะอาดในห้องน้ำโดยไม่พูดอะไรสักคำส่วนภาวินนอนคว่ำตัวลงเพราะยังเจ็บและงุนงงกับเหตุการณ์เกิดอะไรขึ้นกับเขาทำไมนายหน้าหล่อต้องทำแบบนี้แต่ตัวภาวินก็ยินยอมเขานี่ไม่ใช่ความผิดเขาฝ่ายเดียวพอไวท์ออกห้องน้ำมาก็ให้ภาวินไปทำความสะอาดของเขาบ้างไวท์มองร่างบางที่กะเพรกเข้าห้องน้ำไปพอภาวินออกมาเจอไวท์กำลังง่วนต้มบะหมี่ในครัวทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบ ไวท์ ; หิวยังรอแแปปนะมึงยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่มานะ สรรพนามที่พูดกับภาวินน้ำเสียงที่เมื่อกี้พูดเพราะๆหายไปแล้ว ภาวิน ; เออไม่เป็นไร ไวท์ ; นั่งรอตรงนั้นแหละจะเสดละ เขาเอาบะหมี่มาให้ภาวินน่ากินมากภาวินเผลอกลืน้ำลาย ไวท์ ; หิวก็รีบกินจะได้กินยาพรุ่งนี้จะได้มีแรงทำงาน ภาวินสะอึกกับคำพูดนี่เขาเป็นทาสเป็นจำเลยหรือเป็นคนปรนเปรออารมเขาแล้วเหรอภาวินกินไปสักนิดก็รุ้สึกจุกทั้งที่หิวมากเราอิ่มแล้ว ไวท์ ; กินไปนิดเดียวอิ่มได้ไงหรือจะให้ป้อน ภาวิน ; ไม่อิ่มจริงๆ ไวท์ ; ลุกเดินมาใกล้ๆกินเข้าไป ภาวิน ; เออกินก็ได้ภาวินฝืนกินจะหมด ไวท์ ; ก็แค่นี้ ภาวิน ; งั้นเรากลับกระท่อมก่อนนะ ไวท์ ; ใครอนุญาติให้กลับ ภาวิน ; เออเรากลัวนายจะลำคาญเรา ไวท์ ; กลัวลำคาญหรือกลัวกูจะเอามึงอีกกันแน่ ภาวินก้มหน้าเขินอายไวท์ยิ้มกับอาการเขิน ไวท์ ; เอ้ากินยาแก้ปวดนี้แล้วไปนอนซะ ภาวิน; อืมมเอ่อก็ได้ ภาวินเข้าห้องไปรีบล้มตัวลงนอนแปปเดียวเขาก็หลับเพราะความอ่อนเพลียไวท์เข้าไปนอนลงข้างๆตะแคงมองหน้าสวยรุ้สึกตอนนี้ซูบมากกว่าตอนมาคงเพราะกินน้อยพักผ่อนน้อยแต่เราจะห่วงทำไมนี่คือการลงโทษอย่างหนึ่งแค่นี้ยังน้อยไปเพิ่งจะเริ่มเองหนุ่มน้อยไวท์นอนลงข้างแล้วหลับไป _👉🏻มาต่อกันEP5นะทุกคนชอบไม่ชอบยังไงเม้นมานะคะ✌🏻💗สักพักเลขาของภาวินก็มาเคาะประตูห้องทำงานภาวินคุณภาวินคะมีคนมาขอพบคุณภาวินคะภาวิน ; ใครเหรอครับเลขา ; เขาบอกว่าเขาเป็นคู่หมั้นของคุณคะชือเปรมมิกาภาวิน ; ห๊ะว่าไงนะทั้งภาวินและไวท์อึ้งไปตามๆกันทั้งสองหันมองหน้ากันแต่หนุ่มไวท์เปลี่ยนสีหน้าบึ้งแกมโมโหจนเห็นได้ชัดยังไม่ทันที่เลขาจะพูดอะไรจบเปรมมิกาถือวิสาสะเข้ามาที่ห้องทำงานภาวินทันทีเปรมมิกา ; ไฮดาริ่งเปรมเองคะเปรมมาเซอร์ไพร์ทคุณคะภาวินอึ้งและตกใจทีจู่ๆเปรมมิกาบุกมาที่ทำงานเขาเปรมมิกาใส่เสื้อผ้าชนิดที่ว่า(มึงจะใส่เพื่อ)กระโปรงสั้นจนจะเห็นก้นงอนนั้นและเสื้อคอกว้างเปิดไหล่จนเห็นร่องนมที่ดันแทบจะทะลุออกมานอกเสื้อแล้วแล้วหล่อนก็เดินนวยนาดไปนั่งพนักพิงเก้าอี้ภาวินและโอบไปที่ไหล่ภาวินจนภาวินรับดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันทีภาวิน ; เออคุณจะทำไรอะภาสิน ; เออ..แล้วคุณมาได้ไงก็คุณแม่บอกผมว่านัดทานมื้อเย็นกับคุณนู้นนี่ครับเปรมมิกา ; ก็เปรมอยากมาเซอร์ไพร์ทคู่หมั้นสุดหล่อของเปรมนี่คะคุณไม่ดีใจเหรอไวท์ลุกขึ้นมองไปที่ภาวินตาเขม็งจนภาวินรุ้สึกหนาวๆร้อนๆไปทั่วร่างกายจนลืมแนะนำไวท์ไปภาวิน ; เออ..ผมงงมากกว่ายุๆคุณก็มาแบบนี้..อ่อลืมแนะนำไปนี่คุณไวท์เ
ภาวินเดินขึ้นห้องด้วยหัวใจสับสนปะปนความคิดถึงไวท์หยิบนามบัตรไวท์มาดูอยากโทรหาเขาเหลือเกินแต่เราต้องไว้เชิงบ้างเดี่ยวเขาจะได้ใจพอพักผ่อนพอสมควรภาวินเดินลงมาด้านล่างเพื่อทานข้าว ภาวินลูกมาก็ดีแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกันเล่าให้พ่อกับแม่ฟังให้ละเอียดด้วยเราหายไปไหนมาภาวิน ; เออไม่มีอะไรหรอกครับพ่อแม่คือผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัดไปเที่ยวป่ากันครับเกิดพลัดหลงกับเพื่อนครับนี่วินก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วนี่ครับคุณพ่อคุณแม่ไม่ดีใจเหรอครับแต่แม่ว่าก็ยังแปลกๆนะวินเออๆแต่ก็ช่างเถอะเรามาคุยเรืองเราดีกว่าแม่จะให้วินหมั้นกับลูกเพื่อนแม่ซึ่งคุณพ่อกับแม่ก็เห็นว่าวินก็อายุไม่น้อยแล้วและแม่ไม่เคยเห็นวินมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักทีภาวิน ; ตกใจอะไรนะครับคุณแม่หมั้นเหรอไม่เอาอะวินยังไม่พร้อมจะมีใครตอนนี้แม่วิน ; ไม่ได้นะวินแม่รับปากเพื่อนแม่ไปแล้วแล้วหนูเปรมมิกาก็กำลังจะเดินทางกลับจากต่างประเทศอีกสองวันนี้เรื่องนี้แม่ต้องขอร้องและบังคับวินไปด้วยภาวิน; คุณแม่ไม่ถามความสมัครใจจากวินเลยว่าวินเต็มใจไหมยุคนี้แล้วนะครับเขาไม่มีคลุมถุงชนหรอกนะแม่แม่วิน ; แต่ธุรกิจเราต้องพึ่งเขาเขาวินเราต้องติดต่อกับทางต่าง
หลังจากทั้งคู่ทำกิจกรรมรักเสร็จก็นอนกอดกันไวท์คิดว่าครั้งนี้หรือครั้งไหนๆเขาก็จะไม่ยอมสูญเสียภาวินเด็ดขาดที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่เคยมีคนรักแต่เป็นผู้หญิงทั้งนั้นแต่เขาไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายแต่พอมาเจอภาวินเขากลับเปลี่ยนทัศนคติทันทีไม่เคยคิดว่าจะต้องมาตกหลุมรักภาวินตั้งแต่ครั้งแรกแต่ด้วยความเเค้นทำให้เขาปิดกั้นตัวเองมาตลอดทั้งที่เขากลับหลงรักภาวินเพิ่มขึ้นทุกวันยิ่งได้ยุใกล้ทำให้เขาคลั่งรักภาวินมากผู้ชายคนนี้มีความน่ารักน่าเอ๊นดูน่าทะนุถนอมยิ่งเขาเห็นภาวินจมลงในทะเลเขายิ่งรุ้หัวใจตัวเองหากภาวินเป็นอะไรเขาคงไม่อาจมีชีวิตยุได้เขากอดภาวินแน่นและหอมไปที่ศีรษะส่วนภาวินก็รักไวท์ไม่น้อยเหมือนกันยิ่งเขาร้ายใส่ภาวินยิ่งเจ็บแต่ภาวินจะไม่ยอมบอกรักไวท์จนกว่าจะพิสูจน์ความจริงใจของไวท์ให้มากกว่านี้ภาวิน ; นายแล้วพรุ่งนี้จะมีมรสุมไหมไวท์ ; ทำไมละอยากกลับบ้านแล้วเหรอภาวิน ; ไม่ใช่เรากลัววันหนึ่งทางตำรวจหรือลูกน้องของพ่อตามมาเจอจริงๆนายจะเดือดร้อนไปด้วยไวท์ ; ยิ้มนี่นายห่วงเราใช่ไหมเย้ๆดีใจจังภาวิน ; อมยิ้มใครห่วงหลงตัวเองไปป่าวไวท์ ; ไม่ต้องห่วงเราหรอกไม่มีใครทำไรเราได้หรอกแต่ถ้านายคิดถึงบ้านเราจะเป็น
ลูกน้องของไวท์ที่พาภาวินไปมองไปที่ท้องฟ้าตอนนี้ดำทมึนตั้งเค้ามาคุณภาวินผมว่าเราไปไม่ถึงฝั่งแน่ภาวิน ; ทำไมละพายุคับกำลังมาอย่างหนักผมก็ไม่เข้าใจนายเลยวันนี้เขาบอกว่าพายุจะเข้าทำไมยังให้คุณออกเรืออีกภาวินคิดคนใจร้ายอย่างเขาทำอะไรก็ได้ทุกอย่างภาวิน ; ช่างเถอะเราทำใจละแต่ผมอาจบังคับเรือไม่ได้เดวถ้าพายุมาคุณจับพนักให้มั่นนะแล้วพายุที่โหมแรงก็กระหน่ำมาอย่างหนักภาวินพยายามจะจับพนักพิงในเรือแต่ก็ไม่ได้ผลเรือตอนนี้โคลงเครงเหลือเกินภาวินคิดถึงไวท์นี่คงเป็นแผนนายใช่ไหมที่จะให้เราตายภาวินหลับตาและปล่อยมือจากพนักพิงและปลดปล่อยทุกอย่างพร้อมน้ำตาที่ไหลแข่งกับฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักพ่อครับแม่ครับวินลาก่อนนะครับวินรักพ่อแม่นะครับไวท์ผู้ชายใจร้ายที่ทำให้เราตายทั้งเป็นแต่ครั้งนี้นายจะได้สมใจสักทีหากเราตายนายจะได้มีความสุข ภาวินก็ปล่อยตัวลงไปในทะเล(โอ้ยแอดสงสารภาวินเหลือเกิน)ลูกน้องภาวินตกใจไม่คิดว่าภาวินจะทำแบบนี้โอ้ยยยคุณทำไมทำแบบนี้เขาพยายามบังคับเรือไวท์ ; ลุงเร็วๆสิครับเร่งหน่อยครับพายุแรงมากตอนนี้ผมห่วงภาวินลุงนพ ; ครับๆนายนั่นครับนายเรือยุนั้นเรือเร็วของภาวินเคลื่อนมาใกล้เรือที่เรือ
ไวท์เดินมานั่งข้างๆภาวินกอดภาวินดึงเข้ามาแนบอกไวท์ ; พอจะให้นายไปจริงๆเราทำไมใจหายไม่รุ้ไม่อยากให้นายไปเลยแต่เรารุ้นายคงคิดถึงที่บ้านใช่ไหมภาวินเงยหน้าขึ้นมองไวท์นายจะคิดถึงเราไหมไวท์ ; หอมแก้มภาวินไม่คิดถึงมั้งแค่นี้ก็ทำใจไม่ได้แล้วไวท์ ; แล้วนายละจะคิดถึงเราไหมภาวิน ; จูบไวท์แทนคำตอบยังจะให้เราพูดอยู่ไหมไวท์กดจูบปากภาวินอีกครั้งจูบหนักหน่วงรุนแรงงั้นคืนนี้เราขอทั้งคืนนะภาวิน ; พยักหน้าไวท์อุ้มภาวินเข้าห้องนอนจูบภาวินหนักหน่วงแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มไวท์ ; หวานเหลือเกินปากนายหวานมากรุ้ไหมไวท์ถอดเสื้อกางเกงภาวินออกจนเปลือยเปล่าแล้วเขาก็ก้มลงไล่ลิ้นไปตามจุดต่างๆของร่างกายภาวินไม่เว้นสักจุดจนร่างบางบิดไปมาเพราะความเสียวไวท์เก่งเหลือเกินเขาทำให้ภาวินตกในภาวะอยากระเบิดร่างกายได้ตลอดภาวิน ; อื้มมมเสียงจังนายเราเสียวไวท์ ; เสียวก็ปลดปล่อยนะครับภาวิน ; นายช่วยเราด้วยสิไวท์ ; เรียกที่รักก่อนสิเรียกเพราะๆด้วยนะภาวิน ; อื้ออออที่รักขาเมียไม่ไหวแล้วช่วยใส่เข้ามาได้ไหมครับไวท์ ; ได้สิครับไวท์ได้ยัดแกนกายไปในร่างกายภาวินร่างบางขยับขึ้นลงตามจังหวะเเรงอีกครับไวท์ ; ได้สิครับขอเองนะภาว
ภาวินรู้สึกมีความสุขที่ปลดปล่อยอารมณ์บ้างไวท์พาภาวินมาที่เกาะร้างเกาะนี้ไม่มีคนอาศัยไว้สำหรับเที่ยวชมธรรมชาติหรือกางเต้นท์เท่านั้นไวท์เอื้อมมือไปจับภาวินเพื่อขึ้นมาจากเรือ..ไวท์ ; มาเราช่วยภาวิน ; ขอบใจนะภาวินยิ้มหวานไวท์ ; ยิ้มแบบนี้เดวเราก็อดใจไม่ไหวหรอกภาวิน ; ทำไมละยิ้มแบบนี้ไปกวนอารมณ์นายเหรอไวท์ ; ใช่กวนหัวใจทำให้อดใจไม่ไหวจะปล้ำนายตรงนี้แหละภาวิน ; อมยิ้มนายมันหื่นไวท์ ; ก็อย่าน่ารักสิภาวิน ; คนบ้าไวท์ ; บ้าแล้วรักไหมภาวิน ; ไม่รู้(คิดในใจอย่าใจอ่อนภาวินคิดสิคิดสิ่งที่เขาทำสิ)ไวท์ ; เราเที่ยวรอบเกาะที่นี่มีพวกสัตว์ป่าสงวนยุเยอะนะเช่นลิงนกต่างๆแล้วมีงูและเสือด้วยนะ(สองอย่างหลังไวท์โกหกอยากแกล้งภาวิน)ภาวิน ; ขยับเข้าไปใกล้ไวท์เผลอกอดแขนเขาจิงดิเรากลับดีไหมไวท์ ; หัวเราะกับความน่ารักของนาวินภาวิน ; ทุบไปที่แขนนี่นายโกหกเราเหรองอนไวทไม่งอนนะเมื่อก่อนเคยมีเดี่ยวนี้เขาจับไปปล่อยป่าใหญ่หมดแล้วเกาะเล็กๆแบบนี้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวใครจะปล่อยสัตว์ร้ายมาเพ่นพ่านไวท์จูงมือภาวินมาดูธรรมชาติแต่เที่ยวกันเพลินท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มเพราะพายุกำลังมาไวท์ ; ภาวินเรารีบกลับเถอะพายุก







