LOGINShare
บทที่12 เพราะเรารักกัน
Last Updated:
2026-01-29 21:21:41
Latest chapter
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่12 เพราะเรารักกัน
สักพักเลขาของภาวินก็มาเคาะประตูห้องทำงานภาวินคุณภาวินคะมีคนมาขอพบคุณภาวินคะภาวิน ; ใครเหรอครับเลขา ; เขาบอกว่าเขาเป็นคู่หมั้นของคุณคะชือเปรมมิกาภาวิน ; ห๊ะว่าไงนะทั้งภาวินและไวท์อึ้งไปตามๆกันทั้งสองหันมองหน้ากันแต่หนุ่มไวท์เปลี่ยนสีหน้าบึ้งแกมโมโหจนเห็นได้ชัดยังไม่ทันที่เลขาจะพูดอะไรจบเปรมมิกาถือวิสาสะเข้ามาที่ห้องทำงานภาวินทันทีเปรมมิกา ; ไฮดาริ่งเปรมเองคะเปรมมาเซอร์ไพร์ทคุณคะภาวินอึ้งและตกใจทีจู่ๆเปรมมิกาบุกมาที่ทำงานเขาเปรมมิกาใส่เสื้อผ้าชนิดที่ว่า(มึงจะใส่เพื่อ)กระโปรงสั้นจนจะเห็นก้นงอนนั้นและเสื้อคอกว้างเปิดไหล่จนเห็นร่องนมที่ดันแทบจะทะลุออกมานอกเสื้อแล้วแล้วหล่อนก็เดินนวยนาดไปนั่งพนักพิงเก้าอี้ภาวินและโอบไปที่ไหล่ภาวินจนภาวินรับดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันทีภาวิน ; เออคุณจะทำไรอะภาสิน ; เออ..แล้วคุณมาได้ไงก็คุณแม่บอกผมว่านัดทานมื้อเย็นกับคุณนู้นนี่ครับเปรมมิกา ; ก็เปรมอยากมาเซอร์ไพร์ทคู่หมั้นสุดหล่อของเปรมนี่คะคุณไม่ดีใจเหรอไวท์ลุกขึ้นมองไปที่ภาวินตาเขม็งจนภาวินรุ้สึกหนาวๆร้อนๆไปทั่วร่างกายจนลืมแนะนำไวท์ไปภาวิน ; เออ..ผมงงมากกว่ายุๆคุณก็มาแบบนี้..อ่อลืมแนะนำไปนี่คุณไวท์เ
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่ 11 คิดถึง
ภาวินเดินขึ้นห้องด้วยหัวใจสับสนปะปนความคิดถึงไวท์หยิบนามบัตรไวท์มาดูอยากโทรหาเขาเหลือเกินแต่เราต้องไว้เชิงบ้างเดี่ยวเขาจะได้ใจพอพักผ่อนพอสมควรภาวินเดินลงมาด้านล่างเพื่อทานข้าว ภาวินลูกมาก็ดีแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกันเล่าให้พ่อกับแม่ฟังให้ละเอียดด้วยเราหายไปไหนมาภาวิน ; เออไม่มีอะไรหรอกครับพ่อแม่คือผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัดไปเที่ยวป่ากันครับเกิดพลัดหลงกับเพื่อนครับนี่วินก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วนี่ครับคุณพ่อคุณแม่ไม่ดีใจเหรอครับแต่แม่ว่าก็ยังแปลกๆนะวินเออๆแต่ก็ช่างเถอะเรามาคุยเรืองเราดีกว่าแม่จะให้วินหมั้นกับลูกเพื่อนแม่ซึ่งคุณพ่อกับแม่ก็เห็นว่าวินก็อายุไม่น้อยแล้วและแม่ไม่เคยเห็นวินมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักทีภาวิน ; ตกใจอะไรนะครับคุณแม่หมั้นเหรอไม่เอาอะวินยังไม่พร้อมจะมีใครตอนนี้แม่วิน ; ไม่ได้นะวินแม่รับปากเพื่อนแม่ไปแล้วแล้วหนูเปรมมิกาก็กำลังจะเดินทางกลับจากต่างประเทศอีกสองวันนี้เรื่องนี้แม่ต้องขอร้องและบังคับวินไปด้วยภาวิน; คุณแม่ไม่ถามความสมัครใจจากวินเลยว่าวินเต็มใจไหมยุคนี้แล้วนะครับเขาไม่มีคลุมถุงชนหรอกนะแม่แม่วิน ; แต่ธุรกิจเราต้องพึ่งเขาเขาวินเราต้องติดต่อกับทางต่าง
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่10 เรารักนาย
หลังจากทั้งคู่ทำกิจกรรมรักเสร็จก็นอนกอดกันไวท์คิดว่าครั้งนี้หรือครั้งไหนๆเขาก็จะไม่ยอมสูญเสียภาวินเด็ดขาดที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่เคยมีคนรักแต่เป็นผู้หญิงทั้งนั้นแต่เขาไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายแต่พอมาเจอภาวินเขากลับเปลี่ยนทัศนคติทันทีไม่เคยคิดว่าจะต้องมาตกหลุมรักภาวินตั้งแต่ครั้งแรกแต่ด้วยความเเค้นทำให้เขาปิดกั้นตัวเองมาตลอดทั้งที่เขากลับหลงรักภาวินเพิ่มขึ้นทุกวันยิ่งได้ยุใกล้ทำให้เขาคลั่งรักภาวินมากผู้ชายคนนี้มีความน่ารักน่าเอ๊นดูน่าทะนุถนอมยิ่งเขาเห็นภาวินจมลงในทะเลเขายิ่งรุ้หัวใจตัวเองหากภาวินเป็นอะไรเขาคงไม่อาจมีชีวิตยุได้เขากอดภาวินแน่นและหอมไปที่ศีรษะส่วนภาวินก็รักไวท์ไม่น้อยเหมือนกันยิ่งเขาร้ายใส่ภาวินยิ่งเจ็บแต่ภาวินจะไม่ยอมบอกรักไวท์จนกว่าจะพิสูจน์ความจริงใจของไวท์ให้มากกว่านี้ภาวิน ; นายแล้วพรุ่งนี้จะมีมรสุมไหมไวท์ ; ทำไมละอยากกลับบ้านแล้วเหรอภาวิน ; ไม่ใช่เรากลัววันหนึ่งทางตำรวจหรือลูกน้องของพ่อตามมาเจอจริงๆนายจะเดือดร้อนไปด้วยไวท์ ; ยิ้มนี่นายห่วงเราใช่ไหมเย้ๆดีใจจังภาวิน ; อมยิ้มใครห่วงหลงตัวเองไปป่าวไวท์ ; ไม่ต้องห่วงเราหรอกไม่มีใครทำไรเราได้หรอกแต่ถ้านายคิดถึงบ้านเราจะเป็น
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่9 อย่าเป็นอะไรนะเว้ย
ลูกน้องของไวท์ที่พาภาวินไปมองไปที่ท้องฟ้าตอนนี้ดำทมึนตั้งเค้ามาคุณภาวินผมว่าเราไปไม่ถึงฝั่งแน่ภาวิน ; ทำไมละพายุคับกำลังมาอย่างหนักผมก็ไม่เข้าใจนายเลยวันนี้เขาบอกว่าพายุจะเข้าทำไมยังให้คุณออกเรืออีกภาวินคิดคนใจร้ายอย่างเขาทำอะไรก็ได้ทุกอย่างภาวิน ; ช่างเถอะเราทำใจละแต่ผมอาจบังคับเรือไม่ได้เดวถ้าพายุมาคุณจับพนักให้มั่นนะแล้วพายุที่โหมแรงก็กระหน่ำมาอย่างหนักภาวินพยายามจะจับพนักพิงในเรือแต่ก็ไม่ได้ผลเรือตอนนี้โคลงเครงเหลือเกินภาวินคิดถึงไวท์นี่คงเป็นแผนนายใช่ไหมที่จะให้เราตายภาวินหลับตาและปล่อยมือจากพนักพิงและปลดปล่อยทุกอย่างพร้อมน้ำตาที่ไหลแข่งกับฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักพ่อครับแม่ครับวินลาก่อนนะครับวินรักพ่อแม่นะครับไวท์ผู้ชายใจร้ายที่ทำให้เราตายทั้งเป็นแต่ครั้งนี้นายจะได้สมใจสักทีหากเราตายนายจะได้มีความสุข ภาวินก็ปล่อยตัวลงไปในทะเล(โอ้ยแอดสงสารภาวินเหลือเกิน)ลูกน้องภาวินตกใจไม่คิดว่าภาวินจะทำแบบนี้โอ้ยยยคุณทำไมทำแบบนี้เขาพยายามบังคับเรือไวท์ ; ลุงเร็วๆสิครับเร่งหน่อยครับพายุแรงมากตอนนี้ผมห่วงภาวินลุงนพ ; ครับๆนายนั่นครับนายเรือยุนั้นเรือเร็วของภาวินเคลื่อนมาใกล้เรือที่เรือ
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่8 นายมันใจร้าย
ไวท์เดินมานั่งข้างๆภาวินกอดภาวินดึงเข้ามาแนบอกไวท์ ; พอจะให้นายไปจริงๆเราทำไมใจหายไม่รุ้ไม่อยากให้นายไปเลยแต่เรารุ้นายคงคิดถึงที่บ้านใช่ไหมภาวินเงยหน้าขึ้นมองไวท์นายจะคิดถึงเราไหมไวท์ ; หอมแก้มภาวินไม่คิดถึงมั้งแค่นี้ก็ทำใจไม่ได้แล้วไวท์ ; แล้วนายละจะคิดถึงเราไหมภาวิน ; จูบไวท์แทนคำตอบยังจะให้เราพูดอยู่ไหมไวท์กดจูบปากภาวินอีกครั้งจูบหนักหน่วงรุนแรงงั้นคืนนี้เราขอทั้งคืนนะภาวิน ; พยักหน้าไวท์อุ้มภาวินเข้าห้องนอนจูบภาวินหนักหน่วงแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มไวท์ ; หวานเหลือเกินปากนายหวานมากรุ้ไหมไวท์ถอดเสื้อกางเกงภาวินออกจนเปลือยเปล่าแล้วเขาก็ก้มลงไล่ลิ้นไปตามจุดต่างๆของร่างกายภาวินไม่เว้นสักจุดจนร่างบางบิดไปมาเพราะความเสียวไวท์เก่งเหลือเกินเขาทำให้ภาวินตกในภาวะอยากระเบิดร่างกายได้ตลอดภาวิน ; อื้มมมเสียงจังนายเราเสียวไวท์ ; เสียวก็ปลดปล่อยนะครับภาวิน ; นายช่วยเราด้วยสิไวท์ ; เรียกที่รักก่อนสิเรียกเพราะๆด้วยนะภาวิน ; อื้ออออที่รักขาเมียไม่ไหวแล้วช่วยใส่เข้ามาได้ไหมครับไวท์ ; ได้สิครับไวท์ได้ยัดแกนกายไปในร่างกายภาวินร่างบางขยับขึ้นลงตามจังหวะเเรงอีกครับไวท์ ; ได้สิครับขอเองนะภาว
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่7 อยากเอาคืน
ภาวินรู้สึกมีความสุขที่ปลดปล่อยอารมณ์บ้างไวท์พาภาวินมาที่เกาะร้างเกาะนี้ไม่มีคนอาศัยไว้สำหรับเที่ยวชมธรรมชาติหรือกางเต้นท์เท่านั้นไวท์เอื้อมมือไปจับภาวินเพื่อขึ้นมาจากเรือ..ไวท์ ; มาเราช่วยภาวิน ; ขอบใจนะภาวินยิ้มหวานไวท์ ; ยิ้มแบบนี้เดวเราก็อดใจไม่ไหวหรอกภาวิน ; ทำไมละยิ้มแบบนี้ไปกวนอารมณ์นายเหรอไวท์ ; ใช่กวนหัวใจทำให้อดใจไม่ไหวจะปล้ำนายตรงนี้แหละภาวิน ; อมยิ้มนายมันหื่นไวท์ ; ก็อย่าน่ารักสิภาวิน ; คนบ้าไวท์ ; บ้าแล้วรักไหมภาวิน ; ไม่รู้(คิดในใจอย่าใจอ่อนภาวินคิดสิคิดสิ่งที่เขาทำสิ)ไวท์ ; เราเที่ยวรอบเกาะที่นี่มีพวกสัตว์ป่าสงวนยุเยอะนะเช่นลิงนกต่างๆแล้วมีงูและเสือด้วยนะ(สองอย่างหลังไวท์โกหกอยากแกล้งภาวิน)ภาวิน ; ขยับเข้าไปใกล้ไวท์เผลอกอดแขนเขาจิงดิเรากลับดีไหมไวท์ ; หัวเราะกับความน่ารักของนาวินภาวิน ; ทุบไปที่แขนนี่นายโกหกเราเหรองอนไวทไม่งอนนะเมื่อก่อนเคยมีเดี่ยวนี้เขาจับไปปล่อยป่าใหญ่หมดแล้วเกาะเล็กๆแบบนี้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวใครจะปล่อยสัตว์ร้ายมาเพ่นพ่านไวท์จูงมือภาวินมาดูธรรมชาติแต่เที่ยวกันเพลินท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มเพราะพายุกำลังมาไวท์ ; ภาวินเรารีบกลับเถอะพายุก
You may also like
คนของมาเฟียตัวร้าย
otata2.7K viewsย้อนเวลามาเปลี่ยนรัก(Mpreg)
Melmee1.4K viewsเมียตัวแทน (Mpreg)
กุหลาบดิน2.1K viewsเปลี่ยนคู่เกย์ ให้เป็นคู่กัน
เจ้าเหมียวโอโจะ2.9K viewsการันต์กันธีต์
โบกร652 viewsตำหนักแปดสำราญ
Sapphiros S. N.231 viewsศิษย์ทรพี ชาตินี้ข้าจะไม่รักเจ้า
Sapphiros S. N.218 views(จบ)ผมอยากเป็นคุณชายไม่อยากเป็นแค่เด็กเลี้ยง (Mpreg, Yaoi)
LADY-ZOMBIE990 views
