บทที่5 เริ่มมีใจ

👉🏻มาต่อกันEP5คะ👇epนี้หน่วงหัวใจแอดมากแต่งไปร้องไปสงสารภาวิน

EP5😍😍

เช้าอีกวันภาวินยังคงหลับยุคงเพราะเหนื่อยกับหลายๆเรืองไวท์ตื่นก่อนภาวินหันมองคนข้างๆเอามือเท้าคางตะแคงมองหน้าเนียนถ้าไม่ติดที่ต้องชำระแค้นไวท์อาจจะรักคนตรงหน้านี้ได้ไม่ยากภาวินเป็นผุ้ชายที่มีเสน่ห์หล่อน่ารักในคนๆเดียวกันเวลายิ้มทำให้คนหลงไหลได้ไม่ยาก ภาวินขยี้ตาลืมตาขึ้นมองเห็นไวท์กำลังจ้องหน้าเขา

ภาวิน ; เออขอโทดเราตื่นสาย

ภาวินกำลังจะลุกไวท์กดไหล่ให้ภาวินนอนลง

ไวท์ ; นอนต่อเถอะวันนี้ยังไม่ต้องไปทำงานรอให้หายก่อน

ภาวิน ; ไม่เป็นไรเราดีขึ้นแล้ว

ไวท์ ; อย่าดื้อบอกให้นอนก้อนอนถ้ายังไม่ฟังจะโดนอย่างเมื่อวานหรือจะลอง

ภาวิน ; เออนอนละนอนละ

ไวท์แอบยิ้มเวลาไม่ดื้อเหมือนเด็กน่ารักมาก

ไวท์ ; เดวเราไปบอกแม่บ้านทำข้าวต้มมาให้รอยุในนี้แหละ

ไวท์ก็ลุกเดินออกไปภาวินพอเห็นไวท์ออกไปก็เดินไปเข้าห้องน้ำพอออกมาเลยถือวิสาสะตอนเจ้าของบ้านไม่ยุเดินสำรวจรอบบ้านเขาเดินไปหยุดที่ห้องๆหนึ่งเหมือนจะเป็นห้องนอนอีกห้องแต่คงไม่มีคนอยู่ภาวินเลยเปิดเข้าไปดูห้องนอนดูสะอาดสะอ้านเตียงนอนเป็นสีชมพูน่ารักแต่ภาวินก็ต้องไปสะดุดที่หัวเตียงมีรูปหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งหน้าตาคุ้นๆแล้วเขาก็อุทานออกมาน้องวิวน้องวิวเป็นน้องสาวเขาเหรอหรือที่เขาจับภาวินมาเพราะเหตุนี้แล้วภาวินก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงทุ้มๆดังมาข้างหลัง

ไวท์ ; ใครอนุญาติให้มึงเข้ามาในห้องนี้

ภาวิน ; เอออเราา..

ไวท์ ; กุถามไม่ได้ยินเหรอไงเขาตะโกนเสียงดังน่ากลัว

ภาวิน ; เราเออเห็นห้องไม่ได้ล็อคเราเลยถือวิสาสะเข้ามาเราขอโทดเราออกไปก็ได้

ภาวินกำลังจะเดินออกไป

ไวท์ ; เดวเข้ามาแล้วจะออกไปง่ายๆเหรอ

มึงเห็นรูปผู้หญิงนั่นไหมมึงรู้จักผุ้หญิงนั้นไม่

กุถามมึงตอบสิ ภาวินตกใจเสียงเกรี้ยวกราดนั้นน้ำเสียงดูน่ากลัวมาก

ภาวิน ; รุ้ๆๆจักน้องวิว

ไวท์ ; อ้อมึงรุ้จักนี่และรุ้จักดีแค่ไหน

ภาวิน ; น้องวิวเป็นน้องที่คณะเดียวกันที่มหาลัยและเป็นน้องรหัสเรา

ไวท์ ; อืมมึงรุ้ไหมวิวเป็นเด็กน่าสงสารเรามีกันแค่สองคนพี่น้องพ่อแม่เกิดอุบัติเหตุตายตั้งแต่เราอายุได้แค่14ส่วนวิวแค่10ขวบแต่ต้องมากำพร้าพ่อแม่กุต้องเลี้ยงดูวิวเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ทั้งพี่ชายให้ความอบอุ่นน้องตามใจน้องทุกอย่างแต่เหมือนชีวิตกุต้องพังลงเมื่อน้องสาวกุคนเดียวต้องมาฆ่าตัวตายเพราะผุ้ชายหน้าโง่คนหนึ่งที่ทำให้น้องกุต้องมาตายและผุ้ชายคนนั้นก็คือมึงภาวินมึงทำให้น้องกุต้องตายมึงต้องรับผิดชอบ

ภาวิน ; เราไม่ได้ทำอะไรเรากับน้องวิวเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

ไวท์ ; ไม่ได้เป็นอะไรแล้วน้องกุจะตายไหมข้อความสุดท้ายที่น้องกูคุยด้วยคือมึงภาวิน

และมึงต้องชดใช้ให้กุและน้องกุมึงต้องเจ็บกว่ากุเป็นร้อยเท่าพันเท่าแล้วไวท์ก็ลากภาวินมาที่ห้องของเขาผลักภาวินลงกับเตียงแล้วตัวเขาก็ถาโถมลงมากดภาวินกับที่นอน

ภาวิน ; นายฟังเราอธิบายก่อน

ไวท์ ; กุไม่ฟังคำแก้ตัวจากมึงแล้วไวท์ก้อจูบภาวินอย่างแรงอย่างหนักหน่วงไม่มีอ่อนโยนจนภาวินเจ็บปากแล้วไวท์จัดการถอดเสื้อผ้าภาวินออกหมดแล้วจัดการเอาของตนเองสอดใส่เข้าไปในตัวภาวินโดยภาวินไม่ได้ตั้งตัวเขากระทำกับภาวินเยี่ยงสัคว์ไม่มีอ่อนโยนมีแต่กระหน่ำใส่อย่างเดียวภาวินร้องให้ออกมาด้วยความเจ็บปวดเหลือเกินพอไวท์สมใจอยากแล้วก็เดินออกจากห้องไปทิ้งให้ภาวินนอนร้องให้สะอึกสะอื้นกับที่นอนนุ่มทำไมต้องทำกับเขาแบบนี้เขาก็มีหัวใจนะภาวินพาร่างกายที่บอบช้ำเดินโซซัดโซเซมาที่กระท่อมภาวินไม่ไหวแล้วจริงๆที่จะให้เขาต้องเจออะไรแบบนี้เขาขอตายดีกว่าภาวินร้องให้จนไม่รุ้จะร้องยังไงจนเผลอหลับ

แล้วลูกน้องหน้าโหดก็มาเรียกให้เขาขึ้นไปรับใช้นายที่บ้านภาวินลุกขึ้นกะเพรกๆไปที่บ้านพักเขาแต่ไม่เห็นเขาภาวินเดินเข้าไปในบ้านก้อเจอนายไวท์กับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่โซฟาในท่ากอดกันหยอกล้อกันหัวเราะกันอย่างสนุกสนานไวท์เห็นภาวินกำลังเดินเข้ามาเลยอยากแกล้ง

ไวท์ ; มิ้นคะดื่มไวน์ไหมคะเดวผมให้ลูกน้องเอามาให้

มิ้น ; ได้คะไวท์แต่ไวท์ต้องดื่มกับมิ้นนะคะ

ไวท์ ; ได้สิคะทั้งดื่มไวน์ทั้งดื่มมิ้นด้วยดีไหม

ภาวินแทบทรุดแทบหมดแรงก้าวเดิน

ภาวินมึงมาก็ดีแล้วไปหยิบไวน์กับผลไม้ในตู้เย็นมาให้กุกับคุณมิ้นเร็วอย่าให้คุณมิ้นเขารอนาน

ภาวินยังยืนอึ้ง

ไวท์ ; กุสั่งมึงไม่ได้ยินเหรอไง

ภาวินเดินไปในครัวเปิดตู้เย็นและหยิบไวน์พร้อมผลไม้ไปเสริฟให้ทั้งคู่ด้วยมือสั่นเทา

ไวท์ ; มิ้นจ๊ะชิมผลไม้นี่หน่อยนะผมป้อนนะ

ไวท์พูดกับผุ้หญิงของเขาแต่ตามองจ้องไปที่ใบหน้าหวานของอีกคนที่ตอนนี้ซีดมากและเห็นคราบนำ้ตาของภาวินไวท์เหมือนจะสะใจแต่ใจลึกๆก็อยากจูบซับน้ำตาให้ภาวินเอาไวน์ตั้งไว้แล้วกำลังเดินไป

ไวท์คะนี่ลูกน้องคุณเหรอคะทำไมมิ้นดูหน้าคุ้นๆคะและลูกน้องคุณทำไมหน้าตาผิวพรรณดีแบบนี้ละคะมิ้นลุกขึ้นจ้องไปที่ใบหน้าสวยและจ้องหน้าภาวิน

แต่มิ้นคุ้นมากนะคะ

ไวท์กลัวมิ้นจะจำได้เพราะภาวินเป็นคนมีหน้าตาในสังคมคนหนึ่ง

มิ้นจำคนผิดแล้วคะอย่าไปสนใจมันเลยนะคะมาดื่มไวน์ต่อเถอะนะคะ

ไวท์ ; มึงเสดแล้วก็ออกไปได้

ภาวินจ้องหน้าหล่อนั้นอย่างเกลียดชังเขาสาบานหากเขาไม่ตายก่อนผู้ชายคนนี้ต้องได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดยิ่งกว่าเขาภาวินปาดน้ำตาเดินออกไปจากบ้านพักไป ส่วนมิ้นไวท์ให้ขึ้นฝั่งไปก่อน ไวท์เห็นภาวินหายไปนานเลยมาเรียกดูก็ไม่เห็นเขาจึงเดินไปที่กระท่อมเห็นแต่ลูกน้องสองคนเขาถามเห็นภาวินไหมไม่เห็นครับนายก็นายให้เขาไปรับใช้นายนี่ครับยังไม่เห็นกลับมากระท่อมไวท์ใจหายพวกมึงแยกย้ายตามหาเลยนี่ใกล้จะค่ำละภาวินเดินไปเรื่อยๆตามหาดทรายเดินมาไกลแค่ไหนเขาไม่รุ้พอรุ้อีกทีนี่ก็มืดมากแล้วเขานั่งลงบนพื้นทรายแล้วเขาจ้องมองไปในความมืดปล่อยความคิดไปเรื่อยๆแล้วก็มีกลุ่มชาวบ้านเดินมาสามคนเหมือนคนเมาเห็นภาวินนั่งคนเดียวเห้ยพวกมึงดูนั่นดิหาเงินใช้กันดีกว่ากะ

ภาวินเห็นผู้ชายกลุ่มนี้ไม่น่าไว้ใจรีบลุกขึ้นจะเดินไป

เห้ยจะรีบไปไหนวะ

พวกมึงนี่ผู้ชายหรือผุ้หญิงวะทำไมสวยจังวะ

กุว่าจับทำเมียดีกว่า

ภาวิน ; พวกนายอย่าทำไรเรานะช่วยด้วย

ร้องไปเถอะไอ่หนูไม่มีใครได้ยินหรอก555

พวกมึงจับไว้

แล้วอีกคนก็ชกไปที่หน้าท้องภาวินภาวินจุกล้มลง

นายครับๆยุนั้นครับไวท์รีบวิ่งเข้าไปพร้อมลูกน้อง

พวกมึงหยุดห้ามแตะต้องเขา

เห้ยพวกมึงอย่ามายุ่งแล้วหนึ่งในนั้นก็ควักมีดปลายแหลมออกมาใครกล้าเข้ามากุเสียบไอ่หน่าสวยนี้แน่

นายทำไงดีครับ

ไวท์ ; เดวกุจัดการเอง ก้อได้มึงต้องการอะไร

กุอยากได้ไอ่หน้าหวานนี้

เหมือนมีกดรีดกลางใจไวท์เขาไม่รอช้าจังหวะไอ่คนถือมีดเผลอเขากระโดดถีบจนมันล้มลงแล้วลูกน้องสองคนก็จัดการคนที่เหลือพอไวท์ซัดไอ่คนนั้นล้มลงไวท์ดึงคอเสื้อมันขึ้นมามึงรุ้ไหมคนที่มึงคิดจะทำร้ายเขาเป็นคนสำคัญของกุและมึงทำเขาอย่างนั้นมึงต้องเจ็บกว่าเป็นร้อยเท่าจากนั้นไวท์ก็ซัดไม่เลี้ยงจนผุ้ชายคนนั้นสลบไวท์หันไปทางภาวินที่นอนกุมท้องยุไวท์รีบอุ้มภาวินไปบ้านพักเขารีบวางภาวินลงบนที่นอน

ไวท์ ; นายเป็นไงบ้างเจ็บที่ไหนไวท์มองด้วยความห่วงใย

ภาวิน ; นายไม่ต้องสนใจเราหรอกที่จริงนายไม่ต้องมาช่วยเราน่าจะให้พวกนั้นฆ่าเราให้ตายไปเลยนายจะได้สมใจนายภาวินทั้งพูดทั้งน้ำตาไหลไวท์จึงรีบปิดปากช่างเจรจาด้วยปากเขาเพื่อให้หยุดพูดแล้วไวท์ก็กอดปลอบเขาเพื่อคลายความกลัวร่างบางยังร้องสะอึกด้วยความตกใจ

👉👉มาต่อกันep6นะคะ😗😗