Se connecterPartager
บทที่ 6 จากแค้นกลายเป็นรัก
Date de publication:
2026-01-29 21:11:06ภาวินยังคงร้องให้น้ำตาเต็มเสื้อไวท์ไปหมด
ไวท์รุ้สึกผิดที่สุดที่ทำให้ภาวินต้องมาเจอเรื่องร้ายๆแบบนี้ ไวท์ ; ภาวินเราขอโทดเราไม่ได้ทำให้มันเป็นแบบนี้ ภาวิน ; เรารุ้นี่คงเป็นแผนนายที่ทำให้เราได้รับความทุกข์ทรมานเรารุ้เรามันแค่เฉลยแต่เรามีหัวใจมีเลือดเนื้อนายอาจจะเกลียดเรามากมายถ้านายทำแบบนี้สู้ฆ่าเราให้ตายเถอะหรือเอางี้เราคิดว่านายต้องการที่จะให้เราเป็นเหมือนน้องนายเราจะทำให้นายดูแล้วภาวินก็ลุกไปในครัวหยิบมีดปลายแหลมทำครัวมาเล่มนึงแล้วหันปลายมีดไปที่หัวใจตัวเอง นายต้องการให้เราตายใช่ไหมนายต้องการให้เราชดใช้ใช่ไหมงั้นนายเตรียมตัวรอรับศพเราได้เลย ไวท์ ; เห้ยมึงอย่าทำไรโง่ๆนะเว้ยวางมีดลง ภาวิน ; โง่ๆเหรอนายบอกเองนี่ว่าเราคือผุ้ชายหน้าโง่ที่ทำให้น้องนายต้องตายก็ไม่ผิดที่เราจะโง่ตายตามน้องนายไปพอพูดเสร็จภาวินยกมือที่ถือมีดปลายแหลมขึ้นสูงไวท์รีบวิ่งเข้าไปแย่งมีดจากในมือภาวินพอไวท์แย่งมาได้ก็กอดภาวินแน่นภาวินร้องให้ในอัอมกอดไวท์ ภาวินร้องให้และทรุดตัวลงกับพื้นมือก็ทุบไปที่อกหนาพร่ำพูดทำไมๆๆนายไม่ฆ่าเราซะทำไมต้องทรมานเราทำไมต้องให้เราเจ็บเวลาที่เห็นนายกอดกับคนอื่นนายรุ้ไหมตอนนี้เราเจ็บเหลือเกินเราทรมานที่เห็นนายกัยผู้หญิงคนนั้นพูดเพราะๆกันเราเจ็บที่นายผลักใสไล่ส่งเราเหมือนเราเป็นหมูหมาตอนนี้นายได้รับทุกอย่างที่นายต้องการละเหลืออย่างเดียวคือลมหายใจเราที่นายยังไม่ได้ฉะนั้นเราก็จะทำให้นายสมหวัง ไวท์กอดร่างบางมาแนบอก ไวท์; ภาวินเราขอโทษเราไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ภาวิน; ไม่อยากให้เป็นเหรอแต่สิ่งที่นายทำมันมากกว่าคำว่าแบบนี้เราพร้อมจะชดใช้ทุกอย่างแล้วไง ละแต่ก่อนที่เราจะตายเราจะบอกเรื่องน้องสาวนายให้นายรุ้ไว้ว่าเราไม่ได้ทำให้น้องนายตายวันนั้นน้องวิวมาหาเราที่คณะและน้องวิวเห็นเราติวหนังสือกับเพื่อนผุ้หญิงอีกคนแต่น้องวิวมาต่อว่าว่าเราทำไมไม่รับรักวิวคิดว่าเรามีผู้หญิงอีกคนเราพยายามอธิบายให้วิวฟังว่าพี่ไม่ยังพร้อมจะคบใครทั้งนั้นเพราะพี่ยังไม่คิดถึงเรื่องนี้ แต่วิวตบหน้าเพื่อนเราเราเลยเอ็ดวิวว่าวิวไม่มีสิทํธิ์มาตบใครนะเพราะพี่กับวิวไม่ได้เป็นไรกันพี่คิดกับวิวแค่น้องสาวและที่ผ่านมาพี่ก็ไม่เคยแสดงออกว่าพี่คิดกับวิวเกินกว่าคำว่าพี่น้องแล้วน้องวิวก็ร้องให้และบอกว่าแล้ววันนึงพี่ภาวินจะเสียใจที่ทำกับวิวแบบนี่ จนตอนค่ำเราก็ได้รับ massage จากวิวว่าพี่ภาวินวิวขอโทษนะที่วิวลืมพี่ภาวินไม่ได้พี่เป็นผุ้ชายคนเดียวที่วิวรักและวิวจะรักพี่ตลอดไปแม้ว่าพี่จะไม่รักก็ตาม วิวลาก่อนคะพี่ภาวินไว้เจอกันชาติหน้านะคะแต่ไม่คิดว่าน้องวิวจะ... หลังจากนั้นเราก็ติดต่อวิวไม่ได้จนอีกวันน้องในคณะมาบอกวิวฆ่าตัวตายเราก็ช็อคไม่คิดว่าวิวจะคิดสั้นเราก็โทษตัวเองทำไมเรารักวิวไม่ได้คนไม่รักจะให้รักได้ไงเรารุ้สึกเสียใจมากตลอดเวลาสองปีที่วิวจากไป. เอาละถ้านายคิดว่าเราคือคนที่ทำให้วิวตายเราให้นายจัดการเราเลยเราจะไม่เรียกร้องอะไรสักอย่างและไม่ติดใจเอาความด้วยเราถือว่าเราชดใช้ให้วิวและนายไวท์ถึงกับเข่าทรุดเมื่อรุ้ความจริงวิวรักเขาฝ่ายเดียวเหรอวิวทำไมโง่แบบนี้ภาวินลุกขึ้นจ้องไปที่ไวท์เราพร้อมละให้นายลงโทษเรา(ภาวินคิดในใจแต่ถ้านายไม่ทำตอนนี้เราสาบานว่าวันหนึ่งนายจะต้องเสียใจที่ทำกับเราตอนนี้เจ็บครั้งนี้ที่ทำกับเรานายจะต้องได้รับคืนอย่างสาสม) แล้วภาวินก็เดินเข้ามาหาไวท์เองโดยไวท์ไม่ทันตั้งตัวภาวินจูบไวท์ก่อนและเป็นฝ่ายซุกไซร์ชายหนุ่มร่างหนาจนชายหนุ่มตั้งตัวไม่ทันภาวินถอดเสื้อผ้าตนเองจนหมดไวท์มองตะลึงจนขาดสติแล้วไวท์ก็จัดการร่างบางที่ตอบสนองเขาทุกอริยาบททั้งคู่ไม่อาจต้านทานความต้องการของตนเองต่างปรนเปรอความสุขให้กันและกันเช้ารุ่งขึ้นไวท์ตื่นขึ้นมาเหลียวมองร่างบางที่เขามีความสุขด้วยเมือคืนเขาเดินตามหาภาวินก็มาเจอภาวินกำลังทำอาหารเช้าให้เขาไวท์เดินไปกอดภาวินจากด้านหลังนึกดีใจที่ภาวินไม่ไปไหนไกล ไวท์; นึกว่าตื่นมาไม่เห็นนายแล้ว ภาวิน ; ทำไมกลัวเราตายเหรอ ไวท์; ไม่พูดแบบนี้อีกนะเราขอโทษ ภาวินคิดในใจคิดว่าคำว่าขอโทษแค่นี้แล้วทุกอย่างจะจบเหรอที่ภาวินต้องทำดีกับเขาเพือภาวินจะได้กลับไปเป็นอิสระแล้วความเจ็บปวดที่เขาได้รับไวท์ต้องได้รับบทเรียนบ้าง ภาวิน ; นายไปนั่งสิอาหารเช้าจะเสร็จละ ไวท์ ; อืมม สักพักก็มีเสียงเล็กๆแหลมๆของมิ้นดังขึ้นที่หน้าบ้าน มิ้น ; ไวท์ขามิ้นมาแล้วคะ ไวท์มองหน้าภาวินที่จริงเขาเป็นคนบอกมิ้นมาเองเมื่อวานก่อนเหตุการณ์ร้ายๆจะเกิดเขาแค่อยากแกล้งภาวินเท่านั้นแต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการให้มิ้นมาด้วยซ้ำ ไวท์มองหน้าสวยภาวิน ภาวิน ; แฟนนายมาแล้วเราหมดหน้าที่ละเดวเรากลับกระท่อมก่อน ไวท์ ; ไม่ใช่แฟนแค่เราเออ.. ภาวิน ; จะเป็นอะไรของนายก็ตามสบายเถอะแล้วภาวินก็กำลังจะไปเปิดประตูให้มิ้น ไวท์สวมกอดภาวินไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นเดวเราจัดการเอง ภาวิน ; อย่าให้เราต้องทนดูเลยให้เราไปจากตรงนี้เถอะภาวินปาดน้ำตา ไวท์ ; ทนดูอะไรหึงเราเหรอ ภาวิน ; ใครหึงเรามีสิทธิ์หึงด้วยเหรอเราไม่ได้เป็นอะไรกับนาย ไวท์ ; จริงเหรอหรือให้ทบทวนว่าเป็นไหม ภาวิน ; เราจะเป็นอะไรนายรุ้แก่ใจดีหรือเราแค่เป็นแค่คนที่บำเรอให้นายแค่นั้น ไวท์ ; พูดมากเดวจับจูบดีมั้ย อยู่นี่แหละเราไปคุยกับมิ้นแปปเดียว ภาวินก็เดินไปในครัวแต่แอบมองว่าไวท์คุยกับมิ้นแบบไหนภาวินมองผ่านกระจกหน้าบ้านมีโต๊ะที่ระเบียงมิ้นเดินไปโอบคอไวท์แต่ไวท์ผลักออกกลัวคนข้างในเห็น ไวท์ ; เออมิ้นๆกลับไปก่อนนะวันนี้ผมไม่ว่าง มิ้น ; ก็ไวท์บอกจะพามิ้นไปเที่ยวรอบเกาะไง ไวท์ ; ก็ผมไม่ว่างแล้วไงตอนนี้ผมมีงานด่วน มิ้น ; งั้นมิ้นจะรอไวท์นะมิ้นอุตสาห์นั่งเรือมาตั้งไกลจะให้มิ้นกลับยังไงนะๆให้มิ้นยุนี่สักวันนะคะมิ้นจะปรนเปรอให้ไวท์ทุกอย่างเลยนะแล้วมิ้นก็เดินมานั่งตักไวท์จูบไปที่ปลายคางชายหนุ่มแต่สายตาคนข้างในเห็นหมดทุกอย่างภาวินกัดปากตัวเองแล้วเดินออกทางหลังบ้านไปปากก็บ่นไปไอ้ผู้ชายใจร้ายผู้ชายใจดำผู้ชายใจโลเลผู้ชายเจ้าชู้เราเกลียดๆๆๆๆๆนาย (บ่นซะน่ารักเลย) ด้านไวท์ก็ผลักมิ้นออก ไวท์ ; อย่าทำแบบนี้อีกนะมิ้นผมบอกให้กลับก็กลับอย่าให้ผมต้องเสียอารมไปมากว่านี้คุณก็รุ้ว่าผมทำได้มากกว่าโยนคุณออกไปแล้วไวท์ก็เดินเข้าบ้านไป มิ้น ;ไวท์คุณทำแบบนี้กับมิ้นไม่ได้นะคิดว่ามิ้นจะยอมแพ้เหรอเราต้องได้เจอกันอีกแล้วก็กระทืบเท้าออกไป พอไวท์เข้ามาในบ้านก็ไม่เห็นร่างบางแล้ว หายไปไหนของเขานะหรือภาวินจะเห็นที่มิ้นทำเมื่อกี้ แล้วไวท์ก็รีบสาวเท้าไปที่กระท่อมถามลูกน้องภาวินยุข้างในไหม ยุครับนาย ไวท์พวกแกออกไปก่อน พอลูกน้องเดินไปไวท์ก็เปิดประตูเข้ามาเห็นภาวินนั่งก้มหน้าบนแคร่ปากก็บอกว่าเราไม่กินไม่ต้องเอาอะไรมาให้เรากินอีกภาวินคิดว่าเป็นลูกน้องเขาที่เอาข้าวมาให้ ไวท์ ; ไม่กินข้าวแต่กินอย่างอื่นได้ไหม ภาวิน ; เงยหน้ามองหน้าคมเข้มอีกฝ่ายนายมาทำไมทำไมไม่อยู่กับแฟนนา ไวท์ ; แฟนเรายุนี่จะให้ยุกับใครเออแต่ว่าไม่ใช่แฟนสิต้องเรียกเมียถึงจะถูก ภาวินเบือนหน้าไปทางอื่นไวท์นั่งลงข้างๆไม่งอนนะเดวเราพาไปนั่งเรือเที่ยวรอบเกาะนะ ภาวินดีใจตั้งแต่ถูกจับมายังไม่ได้ไปไหนเลย ภาวิน; จริงเหรอนายเนี้ยนะจะพาเราเที่ยวไม่ใข่พาเราไปปล่อยกลางทะเลอีกนะ ไวท์ ; ปล่อย ภาวิน ; ห๊ะ ไวท์ ; ปล่อยให้เราสองคนอยู่ด้วนกันไงดีมั้ย ภาวิน ; นายมันเจ้าเล่ห์ แล้วไวท์ก็พาภาวินไปนั่งเรือเที่ยวรอบเกาะพาดูปะการังสวยๆ ภาวินเผลอยิ้มสวย สวยจัง ไวท์เพิ่งเห็นภาวินยิ้มเต็มๆตั้งแต่เขาจับภาวินมาไม่เคยเห็นเขายิ้มแบบนี้เลยเขาเผลอมองเพลินจนภาวินหันมอง ภาวิน; นายมองอะไร ไวท์ ; มองคนยิ้มสวยยิ้มแบบนี้บ่อยๆนะเราชอบ ภาวิน; เช๊อะ 👉🏻มาต่อกันEP7นะคะ💗
Dernier chapitre
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่12 เพราะเรารักกัน
สักพักเลขาของภาวินก็มาเคาะประตูห้องทำงานภาวินคุณภาวินคะมีคนมาขอพบคุณภาวินคะภาวิน ; ใครเหรอครับเลขา ; เขาบอกว่าเขาเป็นคู่หมั้นของคุณคะชือเปรมมิกาภาวิน ; ห๊ะว่าไงนะทั้งภาวินและไวท์อึ้งไปตามๆกันทั้งสองหันมองหน้ากันแต่หนุ่มไวท์เปลี่ยนสีหน้าบึ้งแกมโมโหจนเห็นได้ชัดยังไม่ทันที่เลขาจะพูดอะไรจบเปรมมิกาถือวิสาสะเข้ามาที่ห้องทำงานภาวินทันทีเปรมมิกา ; ไฮดาริ่งเปรมเองคะเปรมมาเซอร์ไพร์ทคุณคะภาวินอึ้งและตกใจทีจู่ๆเปรมมิกาบุกมาที่ทำงานเขาเปรมมิกาใส่เสื้อผ้าชนิดที่ว่า(มึงจะใส่เพื่อ)กระโปรงสั้นจนจะเห็นก้นงอนนั้นและเสื้อคอกว้างเปิดไหล่จนเห็นร่องนมที่ดันแทบจะทะลุออกมานอกเสื้อแล้วแล้วหล่อนก็เดินนวยนาดไปนั่งพนักพิงเก้าอี้ภาวินและโอบไปที่ไหล่ภาวินจนภาวินรับดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้ทันทีภาวิน ; เออคุณจะทำไรอะภาสิน ; เออ..แล้วคุณมาได้ไงก็คุณแม่บอกผมว่านัดทานมื้อเย็นกับคุณนู้นนี่ครับเปรมมิกา ; ก็เปรมอยากมาเซอร์ไพร์ทคู่หมั้นสุดหล่อของเปรมนี่คะคุณไม่ดีใจเหรอไวท์ลุกขึ้นมองไปที่ภาวินตาเขม็งจนภาวินรุ้สึกหนาวๆร้อนๆไปทั่วร่างกายจนลืมแนะนำไวท์ไปภาวิน ; เออ..ผมงงมากกว่ายุๆคุณก็มาแบบนี้..อ่อลืมแนะนำไปนี่คุณไวท์เ
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่ 11 คิดถึง
ภาวินเดินขึ้นห้องด้วยหัวใจสับสนปะปนความคิดถึงไวท์หยิบนามบัตรไวท์มาดูอยากโทรหาเขาเหลือเกินแต่เราต้องไว้เชิงบ้างเดี่ยวเขาจะได้ใจพอพักผ่อนพอสมควรภาวินเดินลงมาด้านล่างเพื่อทานข้าว ภาวินลูกมาก็ดีแล้วเรามีเรื่องต้องคุยกันเล่าให้พ่อกับแม่ฟังให้ละเอียดด้วยเราหายไปไหนมาภาวิน ; เออไม่มีอะไรหรอกครับพ่อแม่คือผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนที่ต่างจังหวัดไปเที่ยวป่ากันครับเกิดพลัดหลงกับเพื่อนครับนี่วินก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วนี่ครับคุณพ่อคุณแม่ไม่ดีใจเหรอครับแต่แม่ว่าก็ยังแปลกๆนะวินเออๆแต่ก็ช่างเถอะเรามาคุยเรืองเราดีกว่าแม่จะให้วินหมั้นกับลูกเพื่อนแม่ซึ่งคุณพ่อกับแม่ก็เห็นว่าวินก็อายุไม่น้อยแล้วและแม่ไม่เคยเห็นวินมีแฟนเป็นตัวเป็นตนสักทีภาวิน ; ตกใจอะไรนะครับคุณแม่หมั้นเหรอไม่เอาอะวินยังไม่พร้อมจะมีใครตอนนี้แม่วิน ; ไม่ได้นะวินแม่รับปากเพื่อนแม่ไปแล้วแล้วหนูเปรมมิกาก็กำลังจะเดินทางกลับจากต่างประเทศอีกสองวันนี้เรื่องนี้แม่ต้องขอร้องและบังคับวินไปด้วยภาวิน; คุณแม่ไม่ถามความสมัครใจจากวินเลยว่าวินเต็มใจไหมยุคนี้แล้วนะครับเขาไม่มีคลุมถุงชนหรอกนะแม่แม่วิน ; แต่ธุรกิจเราต้องพึ่งเขาเขาวินเราต้องติดต่อกับทางต่าง
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่10 เรารักนาย
หลังจากทั้งคู่ทำกิจกรรมรักเสร็จก็นอนกอดกันไวท์คิดว่าครั้งนี้หรือครั้งไหนๆเขาก็จะไม่ยอมสูญเสียภาวินเด็ดขาดที่ผ่านมาไม่ใช่ไม่เคยมีคนรักแต่เป็นผู้หญิงทั้งนั้นแต่เขาไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายแต่พอมาเจอภาวินเขากลับเปลี่ยนทัศนคติทันทีไม่เคยคิดว่าจะต้องมาตกหลุมรักภาวินตั้งแต่ครั้งแรกแต่ด้วยความเเค้นทำให้เขาปิดกั้นตัวเองมาตลอดทั้งที่เขากลับหลงรักภาวินเพิ่มขึ้นทุกวันยิ่งได้ยุใกล้ทำให้เขาคลั่งรักภาวินมากผู้ชายคนนี้มีความน่ารักน่าเอ๊นดูน่าทะนุถนอมยิ่งเขาเห็นภาวินจมลงในทะเลเขายิ่งรุ้หัวใจตัวเองหากภาวินเป็นอะไรเขาคงไม่อาจมีชีวิตยุได้เขากอดภาวินแน่นและหอมไปที่ศีรษะส่วนภาวินก็รักไวท์ไม่น้อยเหมือนกันยิ่งเขาร้ายใส่ภาวินยิ่งเจ็บแต่ภาวินจะไม่ยอมบอกรักไวท์จนกว่าจะพิสูจน์ความจริงใจของไวท์ให้มากกว่านี้ภาวิน ; นายแล้วพรุ่งนี้จะมีมรสุมไหมไวท์ ; ทำไมละอยากกลับบ้านแล้วเหรอภาวิน ; ไม่ใช่เรากลัววันหนึ่งทางตำรวจหรือลูกน้องของพ่อตามมาเจอจริงๆนายจะเดือดร้อนไปด้วยไวท์ ; ยิ้มนี่นายห่วงเราใช่ไหมเย้ๆดีใจจังภาวิน ; อมยิ้มใครห่วงหลงตัวเองไปป่าวไวท์ ; ไม่ต้องห่วงเราหรอกไม่มีใครทำไรเราได้หรอกแต่ถ้านายคิดถึงบ้านเราจะเป็น
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่9 อย่าเป็นอะไรนะเว้ย
ลูกน้องของไวท์ที่พาภาวินไปมองไปที่ท้องฟ้าตอนนี้ดำทมึนตั้งเค้ามาคุณภาวินผมว่าเราไปไม่ถึงฝั่งแน่ภาวิน ; ทำไมละพายุคับกำลังมาอย่างหนักผมก็ไม่เข้าใจนายเลยวันนี้เขาบอกว่าพายุจะเข้าทำไมยังให้คุณออกเรืออีกภาวินคิดคนใจร้ายอย่างเขาทำอะไรก็ได้ทุกอย่างภาวิน ; ช่างเถอะเราทำใจละแต่ผมอาจบังคับเรือไม่ได้เดวถ้าพายุมาคุณจับพนักให้มั่นนะแล้วพายุที่โหมแรงก็กระหน่ำมาอย่างหนักภาวินพยายามจะจับพนักพิงในเรือแต่ก็ไม่ได้ผลเรือตอนนี้โคลงเครงเหลือเกินภาวินคิดถึงไวท์นี่คงเป็นแผนนายใช่ไหมที่จะให้เราตายภาวินหลับตาและปล่อยมือจากพนักพิงและปลดปล่อยทุกอย่างพร้อมน้ำตาที่ไหลแข่งกับฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนักพ่อครับแม่ครับวินลาก่อนนะครับวินรักพ่อแม่นะครับไวท์ผู้ชายใจร้ายที่ทำให้เราตายทั้งเป็นแต่ครั้งนี้นายจะได้สมใจสักทีหากเราตายนายจะได้มีความสุข ภาวินก็ปล่อยตัวลงไปในทะเล(โอ้ยแอดสงสารภาวินเหลือเกิน)ลูกน้องภาวินตกใจไม่คิดว่าภาวินจะทำแบบนี้โอ้ยยยคุณทำไมทำแบบนี้เขาพยายามบังคับเรือไวท์ ; ลุงเร็วๆสิครับเร่งหน่อยครับพายุแรงมากตอนนี้ผมห่วงภาวินลุงนพ ; ครับๆนายนั่นครับนายเรือยุนั้นเรือเร็วของภาวินเคลื่อนมาใกล้เรือที่เรือ
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่8 นายมันใจร้าย
ไวท์เดินมานั่งข้างๆภาวินกอดภาวินดึงเข้ามาแนบอกไวท์ ; พอจะให้นายไปจริงๆเราทำไมใจหายไม่รุ้ไม่อยากให้นายไปเลยแต่เรารุ้นายคงคิดถึงที่บ้านใช่ไหมภาวินเงยหน้าขึ้นมองไวท์นายจะคิดถึงเราไหมไวท์ ; หอมแก้มภาวินไม่คิดถึงมั้งแค่นี้ก็ทำใจไม่ได้แล้วไวท์ ; แล้วนายละจะคิดถึงเราไหมภาวิน ; จูบไวท์แทนคำตอบยังจะให้เราพูดอยู่ไหมไวท์กดจูบปากภาวินอีกครั้งจูบหนักหน่วงรุนแรงงั้นคืนนี้เราขอทั้งคืนนะภาวิน ; พยักหน้าไวท์อุ้มภาวินเข้าห้องนอนจูบภาวินหนักหน่วงแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่มไวท์ ; หวานเหลือเกินปากนายหวานมากรุ้ไหมไวท์ถอดเสื้อกางเกงภาวินออกจนเปลือยเปล่าแล้วเขาก็ก้มลงไล่ลิ้นไปตามจุดต่างๆของร่างกายภาวินไม่เว้นสักจุดจนร่างบางบิดไปมาเพราะความเสียวไวท์เก่งเหลือเกินเขาทำให้ภาวินตกในภาวะอยากระเบิดร่างกายได้ตลอดภาวิน ; อื้มมมเสียงจังนายเราเสียวไวท์ ; เสียวก็ปลดปล่อยนะครับภาวิน ; นายช่วยเราด้วยสิไวท์ ; เรียกที่รักก่อนสิเรียกเพราะๆด้วยนะภาวิน ; อื้ออออที่รักขาเมียไม่ไหวแล้วช่วยใส่เข้ามาได้ไหมครับไวท์ ; ได้สิครับไวท์ได้ยัดแกนกายไปในร่างกายภาวินร่างบางขยับขึ้นลงตามจังหวะเเรงอีกครับไวท์ ; ได้สิครับขอเองนะภาว
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่7 อยากเอาคืน
ภาวินรู้สึกมีความสุขที่ปลดปล่อยอารมณ์บ้างไวท์พาภาวินมาที่เกาะร้างเกาะนี้ไม่มีคนอาศัยไว้สำหรับเที่ยวชมธรรมชาติหรือกางเต้นท์เท่านั้นไวท์เอื้อมมือไปจับภาวินเพื่อขึ้นมาจากเรือ..ไวท์ ; มาเราช่วยภาวิน ; ขอบใจนะภาวินยิ้มหวานไวท์ ; ยิ้มแบบนี้เดวเราก็อดใจไม่ไหวหรอกภาวิน ; ทำไมละยิ้มแบบนี้ไปกวนอารมณ์นายเหรอไวท์ ; ใช่กวนหัวใจทำให้อดใจไม่ไหวจะปล้ำนายตรงนี้แหละภาวิน ; อมยิ้มนายมันหื่นไวท์ ; ก็อย่าน่ารักสิภาวิน ; คนบ้าไวท์ ; บ้าแล้วรักไหมภาวิน ; ไม่รู้(คิดในใจอย่าใจอ่อนภาวินคิดสิคิดสิ่งที่เขาทำสิ)ไวท์ ; เราเที่ยวรอบเกาะที่นี่มีพวกสัตว์ป่าสงวนยุเยอะนะเช่นลิงนกต่างๆแล้วมีงูและเสือด้วยนะ(สองอย่างหลังไวท์โกหกอยากแกล้งภาวิน)ภาวิน ; ขยับเข้าไปใกล้ไวท์เผลอกอดแขนเขาจิงดิเรากลับดีไหมไวท์ ; หัวเราะกับความน่ารักของนาวินภาวิน ; ทุบไปที่แขนนี่นายโกหกเราเหรองอนไวทไม่งอนนะเมื่อก่อนเคยมีเดี่ยวนี้เขาจับไปปล่อยป่าใหญ่หมดแล้วเกาะเล็กๆแบบนี้มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวใครจะปล่อยสัตว์ร้ายมาเพ่นพ่านไวท์จูงมือภาวินมาดูธรรมชาติแต่เที่ยวกันเพลินท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้มเพราะพายุกำลังมาไวท์ ; ภาวินเรารีบกลับเถอะพายุก
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่ 4 เริ่มหลงรัก
👉🏻มาจร้ามาต่อ EP4 กันแล้วช่วยเม้นมาให้กำลังใจแอดเยอะๆด้วยนะ👇👇💗Ncก้อมา EP4✌🏻🤟🏻 ไวท์อุ้มร่างบางไปที่เตียงนุ่มในห้องวางภาวินลงบนที่นอนทำให้ภาวินรุ้สึกตัวรีบดีดตัวขึ้นกลางที่นอนพบตัวเองโป๊เหลือแต่กางเกงในตัวเดียว ภาวิน ; .นี่..นายจะทำไรภาวินคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างไวท์ ; ก็จะทำการลงโทษมึงไงฐาน
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่5 เริ่มมีใจ
👉🏻มาต่อกันEP5คะ👇epนี้หน่วงหัวใจแอดมากแต่งไปร้องไปสงสารภาวิน EP5😍😍 เช้าอีกวันภาวินยังคงหลับยุคงเพราะเหนื่อยกับหลายๆเรืองไวท์ตื่นก่อนภาวินหันมองคนข้างๆเอามือเท้าคางตะแคงมองหน้าเนียนถ้าไม่ติดที่ต้องชำระแค้นไวท์อาจจะรักคนตรงหน้านี้ได้ไม่ยากภาวินเป็นผุ้ชายที่มีเสน่ห์หล่อน่ารักในคนๆเดียวกันเวลาย
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่3(หวั่นไหว)
เมื่อภาวินออกจากบ้านพักของเขาไปไวท์จึงนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นนี่เขากำลังทำอะไรเขาจูบผู้ชายคนนั้นคนที่เขาจับตัวมาเพื่อแก้แค้นจับตัวมาเพื่อทรมานสิ่งที่ต้องการคือการทำให้ผู้ชายคนนนี้ตายทั้งเป็นแล้วไวท์ก็กัดฟันตัวเองโกรธตัวเองไม่น่าไปหลงกับหน้าตาเขา ภาวินมาถึงกระท่อมก็ยังงงกับเหตุการณ์เมื่อกี้เหมือนก
แพ้ใจนายมาเฟีย บทที่2 (สับสน)
ภาวินมองมาไว์ททำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้จงเกลียดจงชังเขาเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้นี่เขาต้องทำอย่างไรละถึงจะรู้เขาเกลียดอะไรภาวินนักหนา ลุงนพ ; ตามมาไอ้หนุ่ม ภาวินยังยืนงงนิ่งจนไวท์ทตะคอกจนภาวินสะดุ้ง ไวท์ ; เห้ย..ไม่ได้ยินเหรอไงลุงนพเรียกให้ตามไป ภาวินมองไวท์ที่ตะคอกเขาเขาคิดชาตินี้จะไม่มีวันให้อภัยผู้ช
Vous vous intéresseriez aussi à
คนของข้าคือจอมมารไร้ใจ
นักเขียนบ้านนา1.8K Vuesเกิดใหม่เป็นนักรบหล่อล่ำ..แต่ดันมีผัว!!!
KraTak1.7K Vuesผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]
หย่งฟู่2.3K Vuesมือปืนเกิดใหม่ในร่างทาสผู้ตํ่าต้อย
otata2.6K Vues[แบตเตอรี่ที่สมบูรณ์แบบระดับ SS]
silver구슬398 Vuesอคิณเกี๊ยว
Jay zx463 Vuesรักร้ายๆผู้ชายคนนี้ เดอะซีรี่ย์
ปักหมุดสีเงิน423 Vuesมิติจันทรา เหนือกาลเวลา
Puifhai85352 Vues
