แฟนคลับหรือแฟนครับ

แฟนคลับหรือแฟนครับ

last updateLast Updated : 2025-03-23
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
72Chapters
2.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเพื่อนสนิทลากฉันไปดูพระเอกซีรี่ส์วาย เรื่องน่าอายของฉันจึงเกิดขึ้น!!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ไปดูพี่เรกับพี่ม่อนเป็นเพื่อนฉันหน่อย

「この結婚式、とんでもない盛り上がりね。聞いた?霧島弁護士の幼馴染がホテルの屋上で自殺騒ぎって!」

ドアの向こうから漏れ聞こえるひそひそ話に、安藤明乃(あんとう あきの)の胸は苦いもので満たされた。

これで秦美優(はた みゆ)の自殺未遂は九十九回目だ。

もう慣れたと思っていた。

でも今日は違う。

今日は彼女と霧島岳(きりしま たける)の結婚式の日なのだ。

美優のこの騒ぎで、また自分が譲歩しなければならないと悟った。

明乃と岳が付き合った五年間、美優はずっと騒ぎ続けてきた。

毎回、岳は真っ先に美優をなだめに行く。

この恋愛の中で、明乃は自分こそ人目を忍ぶ愛人と感じることがあった。

けれど前回、自分を置いて美優のもとへ向かった岳は約束してくれたのだ――あれが最後だと。

彼の「最後」という言葉を信じたからこそ、今日の結婚式を行う。

「死にたければ死なせておけばいい!俺に電話してどうなる?」

明乃がはっと顔を上げると、バルコニーのドアが少し開いていて、岳の低く冷たい声が漏れてきた――

「飛び降り?そんな度胸はあるはずがない!何度自殺騒ぎを起こした?今まで一度でも本当にそうしたことがあったか?」

最後に、岳が声を落として何か指示を出しているのが聞こえたが、あまりに小さくて聞き取れなかった。

岳が電話を切り、振り返った時ちょうど明乃の視線とぶつかった。

明乃の心臓が高鳴る――今回はまさか美優のもとに行かなかった……

ということは、彼は嘘をついていなかった?

本当にあれが最後だったのか?

「そんな顔をしてどうした?もうすぐ式だ、準備はできているか?」岳の顔には何の表情も浮かんでいない。

それでも、明乃は嬉しかった。

彼女は知っていた。岳は生まれつきの失感情症で、他人に共感することができないのだと。

けれど、青春時代の淡い恋心から始まり、今こうして本気の愛を捧げるに至った自分は、ようやく報われたのだと信じていた。

彼女は岳にとって、特別な存在のはずだ。

そうでなければ、どうして彼は結婚を承諾したのだろう?

明乃は花のような笑顔を咲かせて彼の腕を組み、瞳を細めた。「岳、私たちついに結婚するのね……」

岳は相変わらず無表情だった。「ああ、そうだな」

控え室のドアが開く――

「それでは新郎新婦のご入場です」司会者のよく通る声が会場を包み込んだ。

明乃は満面の笑みで岳の腕を組み、ステージへと歩を進めた。

「それではお二人に祝福を――」

言葉が終わらないうちに、岳のスマホが鳴り響いた。

司会者の顔に一瞬気まずさが走り、客席からはどっと笑いが起こる。

明乃の笑顔が凍りついた。この着信音は彼女にとって悪夢そのもの――美優専用の呼び出し音だ。

岳は胸ポケットからスマホを取り出し、応答した。「もしもし、今度はどうした?」

司会者は慌てて場を取り繕おうとした――おそらく長いキャリアの中でも、こんな事態は初めてだ。

だが、彼が口を開くより早く――

「今すぐ行く」

岳はそう言い捨てると、大股で客席の方へと歩き出してしまった。

一瞬にして、会場は騒然となった。

「行かないで……」明乃はウェディングドレスの裾を引きずりながら追いかけ、懇願するように訴えた。「最後だって言ったじゃない」

岳は眉をひそめ、冷徹に利害を計算しているようだった。

数秒後、彼は冷静に説明した。「美優が本当に飛び降りたそうだ。確認しに行かなければならない。君は客の対応をしてくれ。すぐ戻る」

「岳!」明乃は彼の手首を握りしめて離さなかった。「行くなら、私は結婚しないわ!」

岳は冷ややかに彼女の手を振り払った。「後悔するなよ」

明乃は心が粉々に砕ける音を聞いた気がした。涙がぽろりと零れ落ちる。

岳は彼女の涙を見て、胸がわずかに震えたが、これが彼女なりの妥協だと解釈した。

いつものように。

彼女は自分を手放せないのだ。

明乃がどれだけ自分を愛しているか、彼は知っていた。箱入りの令嬢でありながら、実家と対立してまで、天都で彼と共に苦労してきたのだ。

どんな時も、彼女は必ず自分の味方だった。

彼女の最大の願いは、自分と結婚することだったはずだ。

それに、これまで美優が何度も騒ぎを起こしても、明乃はいつも後始末をしてくれた。

だが今回は「結婚しない」とまで言い出した。よほど追い詰められたのだろう。

だが、美優の方は本当に緊急事態だった。

明乃のわがままに付き合っている暇はない。

岳は何か言おうと唇を動かしかけたが、ポケットのスマホが再び振動した。彼は電話に出ると、そのまま外へ駆け出してしまった。

残されたお客さんたちは一斉に顔を見合わせた。

これは……どういうこと?

新郎が逃げた?

混乱する会場で、明乃は涙を拭い、気丈に振る舞った。呆然とする司会者からマイクを受け取る。「皆様、大変申し訳ありませんが、本日の結婚式は中止いたします……」

会場は一気に騒然となった。

だが明乃にはもう、それを気にする余裕などない。

今日を境に、自分は天都で一番の笑い者になるだろう。

誰もが知っている。明乃は岳に心を奪われ、数多のエリートを振り切って貧しい彼を選び、共に苦労を重ねてきた。ようやく幸せな未来を迎えると思った矢先、結婚式当日に捨てられたのだ。

明乃がホテルを出ると、入り口は野次馬でごった返していた。

少し離れた場所で、美優が岳に抱きかかえられてエアマットから降りるところだった。彼女もウェディングドレス姿で、泣き腫らした目を赤くしている。

「岳、どうして私を一人にしたの?一生一緒にいるって約束したじゃないの?」

「ふざけるな」岳は軽く眉をひそめ、相変わらず無表情だった。

美優は彼の顔を両手で包み、漆黒の瞳を覗き込む。「嫌よ!」

明乃はその光景を見て、まず岳が怒るだろうと思った。

彼女もかつて、彼の顔を包み込んで見つめたことがあった。しかし彼は冷たい目で「顔を触られるのは嫌いだ」と言い放ったのだ。

氷のような声、瞳には感情のかけらもなかった。

だが今の岳は抵抗せず、美優が彼の整った顔を弄ぶのを許し、最後には彼女を泣き笑いさせた。

明乃は岳の感情欠落が誰に対しても同じだと思っていた。しかし今、彼が美優を抱えて救急車へ向かう姿を見て、自分がいかに滑稽だったか思い知らされた。

来る日も来る日も待ち続ければ、いつかは岳の冷たい心を温められ、彼が自分を好きになり、あの美しく冷たい瞳が自分への愛情で満たされると信じていた。

しかし現実は――

無慈悲に突きつけられた。

岳にも感情はあるのだ。ただ、それが明乃に向けられたものではなかっただけ。

明乃は笑いながら、涙を流した。

この五年間。

いったい自分は何だったのか?

明乃、あなたは本当に愚かで、滑稽だわ。

この五年はただの長い夢だった。

今、その夢は砕けた。

そろそろ目を覚ます時だ。

明乃は控え室に戻り、ウェディングドレスを脱いで私服に着替えた。

式の混乱による余波はまだ収まらず、明乃が法律事務所に戻ると、賑やかに話していた同僚たちは急に口をつぐんだ。

だが明乃は気にしなかった。元々図太い性格で、学生時代に法学部の秀才である岳を追いかけ回した時から、すでに学内の笑いものだったのだ。

彼女はひたむきな勇気を胸に、一心不乱に突き進んだ。今、ようやく痛い目に遭い、岳が本当に自分を愛していないことを思い知ったのだ。

明乃は自分のデスクに戻り、退職届を印刷して署名し、岳のデスクの上に置いた。

置いた途端、スマホが震え始める。

岳からの電話だ。

「結婚式をキャンセルしたって?どうして事前に相談してくれなかったんだ?法律事務所の評判にどう影響するか考えたことはあるのか?」

「キャンセルしないでどうしようって言うの?」明乃は冷ややかに言い返した。「大勢のお客さんを待たせて、あなたがヒーローごっこから戻ってくるのを待てと?」

岳は数秒間沈黙した。明乃が自分に食ってかかるとは思っていなかったようだ。

二人が付き合い始めた頃から、明乃はいつも明るく彼の周りを賑やかに回り、常に活力に満ち、笑顔を絶やさなかった。

彼に怒りをぶつけることなど一度もなかった。

「俺が悪かった」岳は相変わらず理性的で冷静だ。「配慮が足りなかった」

明乃は自嘲気味に笑った。当時の自分は本当に怖いもの知らずだった。なぜ生まれつき感情を持たない人間が、自分を愛してくれるなどと思ったのだろう?

明乃は机の上の退職届に目をやると、「岳、私の退職……」

言葉を終える前に、受話器から甘えた声が割り込んでくる。「岳、腰が痛いの。早く来てマッサージしてよ」

「今忙しい。また後で」

受話器からの無機質な電子音がすぐに響いている。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Safluk Som
Safluk Som
ติดมากกกเรื่องนี้
2025-03-21 00:02:29
0
0
ชิซุกะจัง
ชิซุกะจัง
สนุกแน่นอน รับรองค่ะ
2025-03-19 11:28:08
0
0
ชิซุกะจัง
ชิซุกะจัง
ฝากติดตามด้วยนะค่าา
2025-03-03 19:35:17
0
0
72 Chapters
บทที่ 1 ไปดูพี่เรกับพี่ม่อนเป็นเพื่อนฉันหน่อย
“ ส้มส้มมมมมม ” แตงโมวิ่งหน้าตาตื่นตระหนกพร้อมกับหายใจหอบระรัวเหมือนวิ่งมาจากหอยังไงอย่างนั้นแหล่ะ และวิ่งตรงมาหาฉันที่กำลังนั่งท่องมาตราอยู่ใต้ตึกคณะนิติศาสตร์ แตงโมเป็นเพื่อนฉันตั้งแต่เข้ามหาลัยมาแรกๆ โดยที่นางเป็นคนเข้ามาทักฉันก่อนอย่างเป็นมิตร และเราก็เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่วันนั้น “ มีอะไร ใจเย็นๆ ค่อยๆพูด ” ฉันทำท่าทางตกใจเป็นอย่างมาก เพราะกลัวว่าแตงโมจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหมือนทุกครั้ง เพราะแตงโมเป็นคนค่อนข้างจะพูดตรงมากๆ และพร้อมบวกเสมอเวลาใครมาหาเรื่องนางก่อน หรือแม้กระทั่งใครมาหาเรื่องฉันทั้งที่เขายังไม่ได้มาด่าฉันต่อหน้า เพียงแต่ด่าในแชทแตงโมก็สวนด่ากลับก่อนแล้ว“ ฉันมีเรื่องจะขอร้องแก ” แตงโมเปลี่ยนสีหน้าเร็วมาก จากหน้าตาที่เหนื่อยหอบจากที่วิ่งมาหาฉันทำเอาฉันตกใจไปด้วย แต่ตอนนี้กลับทำหน้าตาน่ารักยิ้มอ้อนฉันตาแป๋วพร้อมกับทำตาเป็นประกายเหมือนจะมาขอยืมเงินฉันยังไงอย่างนั้นแหล่ะ“ มีอะไร ” ฉันถามกลับยัยเพื่อนตัวดีอย่างสงสัย แต่ก็กลับโล่งใจที่แตงโมไม่ได้มีเรื่องอะไร“ คืนนี้แกพาฉันไปหาพี่เรกับพี่ม่อนหน่อยน๊าาา ฉันกดบัตรมาเผื่อแกด้วย ฉันเลี้ยงงง ” ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 2 เธอเป็นใคร
ณ งานคอนเสิร์ต เรม่อน“ เร็วแก ” แตงโมจับมือฉันวิ่งเข้าไปในงาน พอเข้าไปในงานฉันกวาดสายตามองงานรอบๆ แสง สี เสียง อลังการมาก ฉันแอบคิดในใจว่ายัยแตงโมมันกดบัตรมาราคาเท่าไหร่เนี่ย มันคงกดบัตรแถวหลังสุด ไม่ก็แถวกลางๆ บัตรคงไม่ถึงหมื่นหรอกมั้ง ฉันคิดในใจแต่ก็แอบกังวลว่าเพื่อนจะกดบัตรราคาหลักหมื่นมาจริงๆ ฉันคิดยังไม่ถึง 5 วินาที ยัยแตงโมก็ลากฉันมายังโซน VIP ซึ่งเป็นแถวหน้าสุด ฉันถึงกลับตกใจและพอนั่งลงฉันกำลังจะอ้าปากด่ามันที่ใช้เงินฟุ่มเฟือย ถึงบ้านยัยแตงโมจะรวยแค่ไหนก็เถอะ แต่จะใช้เงินฟุ่มเฟือยแบบนี้ไม่ได้“ แกหยุด ห้ามด่าฉันนะ ฉันขอวันหนึ่งน๊าาาา พลีสสสส ” แตงโมพูดดักฉันขึ้นมาก่อนที่ฉันจะด่ามัน และทำท่าทางบีบน้ำตาคลอ เห่อะ การแสดงชัดๆ ฉันรู้ดี แต่ฉันก็ใจอ่อนทุกทีที่แตงโมทำท่าทางบีบน้ำตาใส่ฉันแบบนี้ คงรู้จุดอ่อนของฉันหมดแล้วสินะ ฉันไม่พูดอะไรแล้วได้แต่นั่งเงียบๆ เอามือกอดอกทำท่างอนแตงโมกลับ“ แก แกกกก อย่างอนฉันเลยน๊า ” แตงโมจับแขนฉันโยกไปโยกมาอย่างน่ารัก พร้อมเอาปากแดงๆของเธอมาหอมแก้มฉันจนฉันแอบยิ้มตาม แต่ก็เก๊กทำท่าไม่สนใจ จนแตงโมทำหน้าตาบูดบึ้งคิดว่าฉันคงจะโกรธนางจริงๆ“ โอเคๆ ครั้งนี้ค
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 3 หงุดหงิด
ม่อนก่อนที่งานจะเริ่มขึ้นอีกครึ่งชั่วโมงผมเลยคิดว่าจะออกมาสูดอากาศข้างนอก แถมเป็นงานคอนเสิร์ตครั้งแรกของผม ผมก็เลยแอบตื่นเต้นนิดหน่อย ผมไม่คิดว่าจะมาเป็นดาราศิลปินหรอก แต่ไอ้เรรุ่นน้องของผมที่คณะดันเอารูปผมส่งไปแคสนักแสดงแล้วก็เสือกติด แถมได้เป็นพระเอกซีรี่ส์คู่กับมันอีกด้วย แถมเป็นซีรี่ส์ชายรักชายอีกต่างหาก ตอนผมรู้เรื่องครั้งแรกผมโมโหมาก เพราะผมไม่ได้ชอบพูดชายน่ะสิ และผมก็เกลียดสาวประเภทสองเอามากๆ เพราะผมแอบมีปมในเรื่องนี้ แต่ไอ้รุ่นน้องตัวดีดันเอารูปผมไปลงแคส พอติดแล้วค่อยมาบอกผม และบอกให้ผมไปแคสอีกรอบที่บริษัท คิดเหรอว่าผมจะยอมไปง่ายๆ ก็ไม่ยอมสิครับ ใครจะไปโว๊ยยยย แต่ไอ้รุ่นน้องเวรนั่นดันบอกว่า...ผมไม่อยากใช้เงินพ่อไม่ใช่เหรอ ซึ่งพ่อผมเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แถมมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ก็เป็นของพ่อผม แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าผมเป็นลูกใคร ก็ผมไม่อยากบอกใคร แถมรุ่นน้องอย่างไอ้เรก็ไม่รู้ด้วยว่าผมเป็นลูกใคร มันรู้แค่ว่าผมรวยมาก และไม่อยากใช้เงินครอบครัว เวลาพ่อผมส่งเงินมาให้ ผมไม่เคยใช้เลยสักครั้ง เพราะอะไรนั่นเหรอ เห่อะ ผมไม่อยากจะพูดถึงมัน พอผมเดินขึ้นไปบนดาดฟ้า ผมเหลือบไปเห็นผู
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 4 เริ่มงานคอนเสิร์ตเรม่อน
ฉันเดินกลับไปที่งานและคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ที่ได้เจอผู้ชายหล่อเหลา สูง ขาว จมูกโด่งเป็นสัน พร้อมกับผมสีบอนด์น้ำตาลทองจนทำให้ใบหน้านั้นยิ่งดูเปล่งประกายยังกับเป็นดาราอย่างไงอย่างนั้น ถ้าเขาไม่ใช่พนักงานที่นี่ฉันคงคิดว่าเขาเป็นดาราไปแล้วนะเนี่ย! ฉันส่ายหัวพร้อมกับคิดว่าต้องสบัดเรื่องนี้ออกไปจากสมองได้แล้ว " เป็นอะไร ตั้งแต่แกกลับมาฉันเห็นแกนั่งเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ตลอดเวลาเลย ใครทำอะไรแกบอกฉันมา ฉันจะไปด่ามันให้ " แตงโมจับใบหน้าฉันให้หันหน้าไปทางเธอ พร้อมกับที่เธอเอามือของตัวเองจับไหล่ฉันทั้งสองข้าง พร้อมกับเพ่งสายตาจ้องมองมาที่ฉันและถามฉันด้วยความเป็นห่วง" ไม่ได้เป็นอะไรย่ะ " ฉันตอบกลับไปตรงๆ ก็ฉันไม่ได้เป็นอะไรจริงๆนี่น๊าา " ก็ดีแล้ว เห็นหายไปตั้งนานนึกว่าเป็นอะไร ฉันเกือบจะลุกไปตามแกแล้วเนี่ย " แตงโมพูดพร้อมกับเอามือจับแก้มฉันบิดไปบิดมาแก๊กๆๆ เสียงพิธีกรตบไมค์เช็คเสียง พร้อมกับเดินขึ้นเวทีและกล่าวเปิดงานการแสดงเริ่มขึ้นแล้ว บนเวทีมีการแสดงมากมาย ร้องเพลง เต้น แต่เป็นเพียงการแสดงเสริมที่นำมาเปิดงานก่อนที่นักแสดงหลักจะออกมากันพิธีกร" ถึงเวลาสำคัญแล้วสินะครับคุ
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 5 เรื่องบังเอิญ
พิธีกร" ใจเย็นๆนะคะทุกคน พี่เข้าใจว่านักแสดงเราหล่อมาก พี่ที่ยืนอยู่ข้างๆก็แทบจะเป็นลมในความหล่อ ฮ่าๆๆๆ " พี่พิธีกรหญิงพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มฉีกกว้างจนเห็นฟันที่เรียงตัวกันอย่างสวยงาม" แต่ขอให้แฟนคลับแฟนครับทุกคนเงียบกันก่อนนะคะ " พี่พิธีกรพูดขึ้นอีกครั้งพอสิ้นเสียงพี่พิธีกรพูดและเสียงกรี๊ดเงียบลง ฉันจึงเอามือที่ปิดหูออกพร้อมกับเงยหน้าขึ้นบนเวที มีนักแสดงชายราวๆน่าจะไม่เกิน10คน นักแสดงหญิงประมาณ2-3คน ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆเวที ฉันสะดุดตากับคนตัวสูงๆขาวๆ มองเห็นแค่รองเท้ายังหล่อขนาดนี้ฉันคิดในใจ ฮ่าๆๆ ฉันก็บ้าผู้ชายพอๆกับยัยแตงโมนั่นแหล่ะ แต่แค่ไม่แสดงออกมากเกินงามเท่านั้นเอง พอฉันเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าเจ้าของรองเท้าที่ฉันพึ่งชมไปว่าน่าจะหล่อเอามากๆ เมื่อฉันได้เห็นใบหน้าที่อยู่บนเวที ฉันถึงร้องเสียงหลงออกมาอย่างตกใจ 0.0" เอ๊ะ ฮะ อะ อะไรกัน เป็นไปไม่ได้ " ฉันตาโตแล้วจ้องมองคนบนเวทีอย่างตกใจ 0.0" กะ แก เป็นไรเนี่ยย ตกใจอะไร แกตกใจในความหล่อพี่ม่อน น้องเร หรือไงย่ะ ฮ่าๆๆๆ " ยัยแตงโมพูดขึ้นแล้วหัวเราะอย่างพอใจ เหมือนกับว่าเธอดีใจมากๆที่ทำให้ฉันหลงผู้ชายได้ขนาดนี้" ผะ ผู้ชายคนนั้น "
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 6 วันซวย
ที่มหาวิทยาลัยตอนนี้ฉันรีบวิ่งอย่างเหนื่อยหอบมาจากหอ ก็เพราะฉันไปงานคอนเสิร์ตบ้าๆนั่นกับยัยแตงโมน่ะสิ กลับมาถึงหอก็ปาเข้าไปเกือบจะตี1 กว่าฉันจะอาบน้ำแต่งตัวกว่าจะได้เข้านอนก็ปาเข้าไปแล้วตี2 กว่าๆ ฉันตื่นขึ้นมาก็ปาเข้าไป 7.40 น. แถมวันนี้ต้องมีพรีเซ็นต์งานเกี่ยวกับคดีดังในปัจจุบันซึ่งอาจารย์ให้หัวข้อมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน อาจารย์สถาพรแกเป็นคนตรงต่อเวลาถ้า 8.30 น. นักศึกษายังไม่มาอาจารย์ก็จะปิดประตูทันทีไม่ให้นักศึกษาเข้ามาเรียน จะร้องไห้โอดครวญยังไงอาจารย์ก็ไม่มีความเมตตา เพราะอาจารย์ถือคติว่าคนอื่นมาทันเวลาได้ทำไมเธอมาไม่ได้ และไม่ฟังเหตุผลหรือข้ออ้างใดๆทั้งสิ้น มันก็ถูกของอาจารย์แหล่ะฉันไม่เถียง แต่ตอนนี้ฉันจะต้องรีบหาพี่วินก่อน ฉันยืนรอได้ 2 นาทีแล้วก็ไม่มีวินคันไหนขับผ่านหน้าฉันสักคัน วันนี้จะเป็นวันซวยของฉันจริงๆเหรอเนี่ยยย ฮือออ ไม่นะ!!“ ส้มส้มขึ้นมาเร็ว ” จู่ๆยัยแตงโมโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ เธอขับรถคันหรูสีเขียวมาจอดด้านหน้าของฉัน ฉันที่เห็นดังนั้นก็รีบกระโดดขึ้นรถทันที“ ฮืออ แตงโม ” ฉันหันหน้าไปทำหน้าออดอ้อนบีบน้ำตาใส่แตงโม แกคือความโชคดีของฉันในวันนี้เลยนะเพื่อนรัก“ ฉันคิดว่าว
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 7 แฟนคลับ
บ้านฤกษ์รักษ์ม่อนวันนี้ผมมีเรียนทั้งคาบเช้าและคาบบ่ายผมแบกสังขารตัวเองที่ตอนนี้ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเนื่องจากงานคอนเสิร์ตเรม่อนเมื่อคืน ปกติผมก็ไม่ได้เข้าเรียนบ่อยๆอยู่แล้วเพราะว่าช่วงนี้ซีรี่ส์พึ่งออนแอร์ได้ไม่กี่ตอนและงานอีเว้นท์พบปะแฟนคลับงานเลยเยอะมากเป็นพิเศษ ทั้งงานโฆษณา งานถ่ายแบบเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า แบรนด์ดังๆ แต่วันนี้ดันมีพรีเซ็นต์งานคาบเช้า เป็นการพรีเซ็นต์งานที่เก็บคะแนนด้วยผมจึงต้องจำใจแบกสังขารที่ไร้เรี่ยวแรงของผมไปเรียน ผมคิดไว้ว่าเรียนคาบเช้าแล้วผมจะซิ่งไม่เข้าคาบบ่ายไปนอนพักสักงีบที่คอนโดใกล้ๆมหาวิทยาลัยที่ผมได้ซื้อเอาไว้“ อ้าว คุณม่อนคะ ตื่นแล้วเหรอคะป้าทำแซนวิชใส่กล่องไว้ให้เอาไปกินลองท้องในรถนะคะ ” ป้านาเป็นป้าแม่บ้านที่เลี้ยงผมมาตั้งแต่เด็กๆ เลี้ยงผมดีกว่าแม่แท้ๆผมซะอีก ผมรักป้านาเปรียบเสมือนกับครอบครัวคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ “ ขอบคุณครับป้านา ” ผมหอมแก้มป้านาแล้วยื่นมือไปเอาแซนวิชและรีบวิ่งไปขึ้นรถที่พี่เต้คนขับรถส่วนตัวของผมเตรียมไว้พอดี“ พี่เต้ครับรีบขับหน่อยนะครับผมสายแล้ว ” ผมบอกพี่เต้คนขับรถไปพร้อมกับเคี้ยวแซนวิชอยู่ที่ปาก ขับรถไปได้สักพักรถพี่เต้หยุดเพรา
last updateLast Updated : 2025-03-03
Read more
บทที่ 8 เจอกันอีกแล้วนะ
" นี่แตงโม ฉันหิวข้าวแล้วอ่ะ " ฉันทำหน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะรู้สึกหงุดหงิด เพราะฉันไม่ได้กินข้าวมาตั้งแต่เช้า ฉันมองไปโต๊ะข้างๆก็ไม่ได้มีใครสั่งอะไรมากินกัน ร้านอาหารแต่ละร้านแทบจะไม่มีคนไปยืนต่อคิวสั่งอาหารเลย คงไม่ได้พากันมากินข้าวจริงๆสินะ" งั้นแกก็ลุกไปซื้อสิ " แตงโมพูดขึ้น แต่สายตาทั้งแตงโม เจ้หอม และเพื่อนๆเดอะแก็งของแกเอาแต่จ้องมองไปทางบุคคลที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉันตาไม่กระพริบ" ชิ " ฉันเลยลุกขึ้นยืนแล้วเดินอ้อมไปอีกทางหนึ่งเพราะไม่อยากเดินผ่านโต๊ะคนที่อยู่ตรงหน้าฉัน ก็เพราะร้านอาหารอยู่ด้านหลังของคนตรงหน้าฉันยังไงล่ะ " นี่แก จะไปไหน จะเดินอ้อมทำไมเนี่ย " แตงโมทักท้วงขึ้น" ฉันจะไปกินลูกชิ้นร้านนู้น ไม่ได้จะเดินอ้อม " ฉันแถไปเรื่อย พร้อมชี้นิ้วไปที่ร้านลูกชิ้นขวามือร้านริมสุด " อ่อ โอเคๆ ไปๆๆ " " แล้วแกไม่กินหรือไง "" ไม่อ่ะ ฉันมีอาหารตาละ " " เฮ้อ พวกเธอนี่จริงๆเลย " ฉันพูดขึ้นพร้อมกับหันหลังสะบัดตูดไปซื้อลูกชิ้น โชคดีอย่างหนึ่งที่ร้านไม่มีคนต่อคิวเลยไม่งั้นฉันคงหิวแย่ แต่ดีนะคาบบ่ายไม่มีเรียนต่อฉันค่อยกลับไปกินร้านอาหารตามสั่งแถวหอพักฉันก็ได้ตอนนี้ก็กินลูกชิ้นลองทองไปก่อนละกั
last updateLast Updated : 2025-03-03
Read more
บทที่ 9 กลายเป็นคนดังไม่ทันตั้งตัว
งานสัมภาษณ์เรม่อนนักข่าว: คุณม่อนคะ ตอนนี้แฮชแท็กขึ้นทวิตอันดับ1 ที่คุณม่อนกับแฟนคลับยืนคุยกันอย่างเป็นมิตรโดยไม่ถือตัวเลย แถมจับกล้องถ่ายรูปถ่ายให้แฟนคลับเลยน่ารักมากค่ะ คุณม่อนมีความคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้บ้างคะ ม่อน: ผมเหรอครับ ฮ่าๆ ก็ตามที่ลงเลยครับ ไม่มีอะไรมาก แต่ก็ขอขอบคุณ คุณป้าที่ขายลูกชิ้นนะครับเห็นท่านบอกว่าจะถ่ายไปอวดลูกสาวเพราะลูกสาวเป็นแฟนคลับผมด้วย ผมดีใจมากๆครับที่มีคนรักและคอยสนับสนุนผมแบบนี้นักข่าว: แล้วน้องแฟนคลับที่เป็นผู้หญิงล่ะคะ เห็นท่าทางสนิทสนมกันมากๆ ปกติไม่เคยเห็นคุณม่อนใกล้ชิดแฟนคลับแบบนี้เลยค่ะ สาว ๆอิจฉากันเพียบเลย ( นักข่าวคิดในใจ ฉันก็แอบอิจฉามากๆเหมือนกัน)ม่อน: อ่อ เด็กคนนั้นเหรอครับ ถ้าถามว่ารู้จักกันไหมก็คงแบบนั้นมั้งครับ กรี๊ดดดดดดดดดเสียงฮือฮาาากันยกใหญ่ที่ได้ยินคำตอบเช่นกันของม่อนนักข่าว: หมายความว่ายังไงคะคุณม่อนทุกคนในที่นี้พากันเงียบกันหมด พร้อมกับเรที่ยืนอยู่ข้างๆที่แอบตกใจไม่น้อย เพราะไม่เคยเห็นรุ่นพี่ของเขาใกล้ชิด สนิทสนมกับใครมาก่อนม่อน: ฮ่าๆ ใจเย็นๆ กันครับ ที่บอกว่ารู้จักก็รู้จักกันผ่านๆครับ ผมแค่บังเอิญเคยเจอเธอที่งานคอนเสิร์ตเ
last updateLast Updated : 2025-03-03
Read more
บทที่ 10 ผมจะรับผิดชอบคุณเอง
ครืดดด ครืดดด เสียงโทรศัพท์ฉันดังขึ้นอีกรอบ แต่รอบนี้ไม่ใช่แตงโม เบอร์ที่โชว์ขึ้นมาเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก" สวัสดีค่ะ " ฉันรับสายเบอร์แปลกคนนั้น" สวัสดีครับ " เสียงจากปลายสายพูดขึ้นมา" คุณเป็นใครคะ " ฉันถามไปอย่างสงสัย เพราะปกติไม่เรยมีเบอร์ที่ฉันไม่ได้รู้จักโทรหา เพราะฉันไม่เคยให้เบอร์ใครมั่วๆ มีแค่เพื่อนสนิท และครอบครัวฉันเท่านั้น" พึ่งเจอกันไม่กี่วัน จำกันไม่ได้แล้วเหรอครับ " เสียงปลายสายพูดจายียวนกวนประสาท ซึ่งรู้ได้จากน้ำเสียงที่พูดมา" แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงคะ แต่ละวันฉันเจอคนเยอะแยะ " ฉันพูดไปอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่" แล้วเธอเป็นข่าวกับใครล่ะ " พอฉันได้ยินคำนี้ภาพในหัวฉันตั้งแต่วันงานคอน และที่โรงอาหารเมื่อ 3-4 วันก่อนผุดขึ้นมาในหัวเป็นเรื่องเป็นราว" คะ คุณ !! " " ใช่ ฉันเอง "" แล้วคุณมีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ แล้วรู้จักเบอร์ฉันได้ยังไง แล้วทำไมตอนสัมภาษณ์คุณไม่ปฏิเสธไปเลยว่าไม่เคยรู้จักมาก่อน แล้วทำไมต้องไปพูดแบบนั้นด้วยคะ คุณไม่น่าพูดเลยว่าเคยเจอฉันมาก่อน ถ้าตอบไปว่าฉันเป็นแฟนคลับคนหนึ่งก็พอแล้วค่ะ เรื่องจะได้ไม่บานปลายไปมากกว่านี้ ตอนนี้ในโชเชียลพูดถึงเรากันมากกว่าเด
last updateLast Updated : 2025-03-03
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status