Beranda / โรแมนติก / แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา / 9 อารมณ์ที่ไม่อาจข่มกลั้น NC18+

Share

9 อารมณ์ที่ไม่อาจข่มกลั้น NC18+

Penulis: Duangkwan
last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-11 10:37:49

บ้านธามไท 22.35 น.

รถหรูของธามไทแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ด้วยความเร็ว ก่อนที่เรียวขายาวจะก้าวลงจากรถแล้วสาวเท้าขึ้นไปชั้นบนอย่างว่องไว

พลั่ก!

ร่างสูงผลักประตูเข้ามาในห้องนอนด้วยความแรงตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยากปลดปล่อยเต็มที ณินาที่นอนไถโทรศัพท์ท่องโลกโซเชียลอยู่ถึงกับสะดุ้งตกใจที่จู่ๆเขาก็ผลักประตูเข้ามาเสียงดัง เธอหันมองไปยังร่างสูงที่ตอนนี้เขามีท่าทีแปลกๆอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในระยะเวลาสองเดือนที่อยู่กับเขามา เพื่อให้หายสงสัยเธอจึงหยัดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วถามออกไป

"คุณเป็นอะไรคะคุณธามไท"

"ขึ้นไปนอนบนเตียง"

"ขึ้นไปนอนทำไมคะ" ถามด้วยสีหน้างุนงง

"คืนนี้ฉันอยาก ฉันจะเอาเธอ"

"เอ่อ...คือ" เธออ้ำอึ้งเพราะไม่นึกว่าจะต้องมามีอะไรกับเขาตอนนี้

"เร็วๆ!" เขาเปล่งคำพูดออกไปเสียงดังตามอารมณ์เดือดพล่านที่มันพุ่งสูงไปขึ้นเรื่อยๆ

"ค่ะๆ" เธอรับคำด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน จากนั้นเธอจึงลุกไปนั่งบนเตียงของเขา ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาหายังร่างบอบบางที่มีสีหน้าตื่นตระหนกอยู่ เขาผลักเธอให้นอนลงไปบนเตียงอย่างไม่เบามือนักเพราะเลือดในกายของเขากำลังสูบฉีดอย่างรุนแรงโดยตอนนี้ส่วนกึ่งกลางกายของเขาได้แข็งทื่อไปหมดทั้งลำแล้ว

เขาจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกไปจากร่างเล็กโดยที่เธอไม่ได้มีท่าทีต่อต้านแต่อย่างใดพลางคิดในใจว่ามันถึงเวลาแล้วสินะที่เธอต้องทำหน้าที่แม่ของลูกเขา

เมื่อเขาถอดเสื้อผ้าออกไปจากร่างสวยจนเปลือยกายต่อหน้าของตัวเองแล้ว จากนั้นเขาจึงมาจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกไปจนหมด ร่างสูงคุกเข่าแทรกกายเข้าไปอยู่ตรงหว่างขาเรียว เข่าแกร่งงัดขาเธอกางออกให้กว้างขึ้น ก่อนมือหนาจะจับแท่งร้อนขนาดใหญ่ที่แข็งชันซึ่งมีน้ำใสไหลออกมาตรงรอยบากในจำนวนมากมายและกดเข้าไปยังร่องกลีบสีสวยที่ยังปิดเรียบสนิท จากนั้นจึงดันเข้าไปจนสุดลำตามอารมณ์ที่ไม่อาจข่มกลั้นเอาไว้ไหว

สวบ! กึก!

"อ๊ะ!" เสียงหวานส่งเสียงออกมาด้วยความเจ็บและแสบในเวลาเดียวกันหลังจากที่ความใหญ่โตได้สอดลึกเข้ามาในกายเธอจนสุดแรง

"อาา" เสียงทุ้มครางกระเส่าในลำคออย่างรู้สึกโล่งหลังจากที่ต้องข่มกลั้นอารมณ์มาหลายนาทีก่อนจะถึงบ้าน

จากนั้นเอวสอบก็เริ่มขยับในร่องสาวที่คับแน่นด้วยความเร็วโดยไม่ได้คำนึงเลยว่าคนใต้ร่างนั้นจะเจ็บมากแค่ไหน เขารู้ว่าเป็นครั้งแรกของเธอแต่เขาไม่สามารถยับยั้งแรงอารมณ์กระหายและความดิบเถื่อนนั้นไว้ได้

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

"อื้อ เจ็บค่ะ" เธอนิ่วหน้าบอกเขาออกไป เธอรู้สึกได้ว่าตัวตนของเขานั้นมันทั้งใหญ่และแข็งมากจนทำเอาเธอแทบจะทนกับความเจ็บไม่ไหว

"ทนหน่อย ตอนนี้ฉันก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน" เขาบอกพลางสะโพกแกร่งก็ตอกอัดเข้าใส่ช่องทางที่คับแคบของเธออย่างถี่รัวและรุนแรง จนกระทั่งเขาก็ได้ปลดปล่อยอารมณ์ที่เกิดจากยาปลุกอารมณ์นั้นออกไป

ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!!

"อ อาา"

เสียงทุ้มต่ำครางอยู่ในลำคอหนาพร้อมกับน้ำกามสีขุ่นได้ฉีดพุ่งเข้าไปในโพรงสวาทของเธอ แค่รอบเดียวอย่าคิดว่าเขาจะพอ พลางคิดในใจว่าคนที่ใส่ยาปลุกเซ็กส์ในแก้วไวน์ของเขาคงใส่ลงไปในจำนวนไม่น้อยเลยจึงทำให้เขามีอารมณ์มากถึงขนาดนี้

ธามไทถอนแก่นกายหนาที่ยังคงแข็งชันและร้อนผ่าวออกมาจากร่องรักสีหวาน จากนั้นเขาก็จับร่างเล็กให้นอนตะแคงแล้วยกขาเรียวพาดบนบ่ากว้างของตัวเอง มือหนาจับท่อนเอ็นที่ยังแข็งไม่ยอมอ่อนตัวเข้าไปในรูสวาทที่มีขนาดเล็กและแน่นมากของเธอ

สวบ!

"..." เธอได้แต่เพียงกัดฟันแน่นเพื่อข่มความเจ็บไว้อยู่อย่างนั้นโดยตอนนี้ใบหน้าของเธอมีเหงื่อเกาะเต็มกรอบหน้าไปหมด

ธามไทขยับแก่นกายเข้าออกในร่องสาวด้วยความเนิบช้าก่อนจะเร่งความแรงและดุดันขึ้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งเขาได้ปลดปล่อยอารมณ์ความต้องการออกมาอีกรอบ

"ซี้ดด อาา"

น้ำเชื้อสีขุ่นได้ถูกปล่อยเข้าไปในโพรงสาวเป็นรอบที่สอง ก่อนที่เขาจะถอนตัวตนออกมาแล้วจับร่างเล็กให้พลิกนอนคว่ำ มือใหญ่ยกก้นงามงอนให้ชันขึ้น จากนั้นเขาจึงสอดแท่งร้อนเข้าไปในโพรงสวาทที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำของเขาเป็นครั้งที่สาม

สวบ!

"..." เธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะส่งเสียงร้องออกมาอีกแล้วเพราะความเจ็บและความรุนแรงที่เขากระทำต่อเธอนั้นมันมากเหลือเกิน ตอนนี้สิ่งที่เธอทำได้คือกัดหมอนที่ใบหน้าของเธอแนบอยู่

จากนั้นร่างแกร่งก็เริ่มทำงานอีกครั้งพลางคิดในใจว่าคืนนี้เขาจะไปจบที่กี่รอบนะ เพราะอารมณ์ความต้องการของเขายังมีมากอยู่ เมื่อคิดได้อย่างนั้นเอวหนาก็สาดใส่ความเป็นชายเข้าไปในร่องกลีบสีหวานอย่างดิบเถื่อนและดุดันจนในที่สุดเขาก็ได้ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง

ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!!

"อ อาา"

หลังจากที่เขาได้ปล่อยน้ำรักสีขุ่นในรอบที่สามเข้าไปในโพรงสวาทจนหมดทุกหยาดหยดแล้ว จากนั้นเขาจึงถอนตัวตนออกมาจากร่องกลีบสีหวานที่ตอนนี้มีสีแดงก่ำและบวมจากการถูกกระแทกและเสียดสีจากความใหญ่โตของเขา ก่อนที่เขาจะจับร่างบอบบางให้นอนหงาย มือหนาเลื่อนไปจับทรวงอกอวบอิ่มและเคล้นคลึงเบาๆ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มตัวลงไปดูดเลียหัวนมสีชมพูอ่อนธรรมชาติหวังกระตุ้นอารมณ์ให้เธอ เพราะรอบนี้เขาอยากให้เธอเสร็จด้วยเพื่ออยากช่วยบรรเทาความเจ็บของเธอได้บ้าง

จ๊วบ!

ปากหนาดูดเม้มและเลียหัวนมสีสวยสลับไปมาทั้งสองเต้าด้วยความนุ่มนวลจนทำเอาเธอถึงกับเสียวสยิวจึงต้องแอ่นอกเข้าหาปากร้อนที่กำลังละเลงยอดถันของเธอ ใบหน้าหล่อเลื่อนขึ้นไปจูบเรียวปากสวยพลางขบเม้มกลีบปากบางทั้งบนล่างด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มของเธอ ลิ้นร้อนกระหวัดเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กที่ยังไม่ประสีประสาอยู่หลายอึดใจโดยมือแกร่งเลื่อนไปจับแท่งเอ็นแข็งร้อนพร้อมกับสอดใส่เข้าไปในร่องสวาทของเธอ ในขณะที่ริมฝีปากหนานุ่มก็ผละออกจากเรียวปากสีหวานของเธออย่างอ้อยอิ่ง

สวบ!

"อ๊า" เธอส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเสียววาบหวามตรงส่วนกลางกาย ก่อนที่เอวสอบจะค่อยๆขยับด้วยความเนิบนาบแล้วค่อยๆเร่งความเร็วขึ้นอย่างกระชั้นชิด

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

"อ๊า อื้อ"

เมื่อได้ยินเสียงหวานครางออกมาเอวแกร่งจึงเร่งสาวแก่นกายหนาเข้าออกให้เร็วขึ้นเพราะเขารู้ว่าเธอใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว

ตั่บ!! ตั่บ!! ตั่บ!!

จนในที่สุดทั้งสองก็ได้เสร็จสมไปพร้อมกัน

"อ๊า อ๊า อ๊า"

"ซี้ดด อาา"

เสียงทุ้มต่ำครางกระเส่าออกมาอย่างสุขสมพร้อมกับน้ำกามของธามไทก็ได้พวยพุ่งเข้าไปอยู่ในร่องรักของคนตัวเล็กเป็นรอบที่สี่ ก่อนที่แก่นกายยาวใหญ่จะเริ่มอ่อนตัวและยุบขนาดลงจนเกือบเท่าตัว

ชายหนุ่มถอนท่อนเอ็นออกมาจากโพรงสาวพร้อมกับน้ำรักของทั้งสองได้ไหลเยิ้มออกมาเต็มร่องกลีบของเธอจนแฉะไปหมด ก่อนที่เขาจะเอ่ยออกไป

"ลุกไปล้างสิ"

"ค่ะ" เธอรับคำพลางยันข้อศอกกับที่นอนแล้วลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบากเพราะรู้สึกเจ็บกลางใจสาวไม่น้อยเลย ขาเรียวก้าวลงจากเตียงพร้อมกับลุกขึ้นยืน แต่ทว่าขาเธอไม่มีแรงที่จะยืน ดังนั้นร่างของเธอจึงเซจนเกือบล้ม ทว่าธามไทที่มองเธออยู่รีบเข้าไปคว้าร่างเล็กไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่สองแขนแกร่งจะช้อนร่างบอบบางขึ้นมาแนบกับแผงอกกว้างแล้วพากันเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย

ร่างสูงอุ้มคนตัวเล็กออกมาจากห้องน้ำแล้วพามาวางบนเตียง เขาหยิบผ้าเช็ดตัวยื่นให้เธอเอาไปซับน้ำตามตัว โดยที่เขาก็ใช้ผ้าขนหนูเช็ดตามตัวเช่นเดียวกัน

เมื่อทั้งสองใส่เสื้อผ้ากันเสร็จแล้วร่างสูงก็ขึ้นมานอนบนเตียง ก่อนที่ณินาจะทำท่าลุกขึ้นเพื่อจะลงไปนอนที่ของตัวเอง แต่ทว่า

"จะลุกไปไหน"

"ก็ลงไปนอนข้างล่างไงคะ"

"คืนนี้ฉันอนุญาตให้เธอนอนบนเตียงของฉันได้"

"ไม่เป็นไรค่ะ ณินาอยากลงไปนอนข้างล่างมากกว่า" ว่าแล้ว เธอก็ทำท่าจะลุกแต่โดนมือแกร่งดึงลงมานั่งบนเตียงอีกครั้ง

"ฉันบอกว่าให้นอนบนนี้ไง ทำไมถึงไม่ฟัง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเมื่อเธอยังรั้นที่จะลงไปนอนข้างล่างให้ได้

"ก็ได้ค่ะ" เธอรับคำอย่างว่าง่ายแล้วทิ้งตัวนอนลงไปบนที่นอนหนานุ่ม จากนั้นไม่กี่นาทีทั้งสองก็เข้าสู่ภวังค์นิทราไปด้วยความอ่อนเพลีย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   9 อารมณ์ที่ไม่อาจข่มกลั้น NC18+

    บ้านธามไท 22.35 น.รถหรูของธามไทแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ด้วยความเร็ว ก่อนที่เรียวขายาวจะก้าวลงจากรถแล้วสาวเท้าขึ้นไปชั้นบนอย่างว่องไวพลั่ก!ร่างสูงผลักประตูเข้ามาในห้องนอนด้วยความแรงตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยากปลดปล่อยเต็มที ณินาที่นอนไถโทรศัพท์ท่องโลกโซเชียลอยู่ถึงกับสะดุ้งตกใจที่จู่ๆเขาก็ผลักประตูเข้ามาเสียงดัง เธอหันมองไปยังร่างสูงที่ตอนนี้เขามีท่าทีแปลกๆอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในระยะเวลาสองเดือนที่อยู่กับเขามา เพื่อให้หายสงสัยเธอจึงหยัดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วถามออกไป"คุณเป็นอะไรคะคุณธามไท""ขึ้นไปนอนบนเตียง""ขึ้นไปนอนทำไมคะ" ถามด้วยสีหน้างุนงง"คืนนี้ฉันอยาก ฉันจะเอาเธอ""เอ่อ...คือ" เธออ้ำอึ้งเพราะไม่นึกว่าจะต้องมามีอะไรกับเขาตอนนี้"เร็วๆ!" เขาเปล่งคำพูดออกไปเสียงดังตามอารมณ์เดือดพล่านที่มันพุ่งสูงไปขึ้นเรื่อยๆ"ค่ะๆ" เธอรับคำด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน จากนั้นเธอจึงลุกไปนั่งบนเตียงของเขา ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาหายังร่างบอบบางที่มีสีหน้าตื่นตระหนกอยู่ เขาผลักเธอให้นอนลงไปบนเตียงอย่างไม่เบามือนักเพราะเลือดในกายของเขากำลังสูบฉีดอย่างรุนแรงโดยตอนนี้ส่วนกึ่งกลางกายของเขาได้แข็งท

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   8 จำเป็น

    สองเดือนต่อมาเป็นเวลาสองเดือนแล้วที่ธามไทกับณินาอยู่ร่วมบ้านเดียวกันและห้องนอนเดียวกัน แต่ทว่าทั้งสองยังคงมีความรู้สึกเหมือนเดิมคือมีความรู้สึกไม่ได้สนิทกัน สองเดือนที่ผ่านมานี้ทั้งคู่พูดกันนับคำได้ เรื่องที่ต้องทำให้ทั้งสองพูดด้วยกันคือเรื่องทานข้าวเวลาที่ณินาทำอาหารเสร็จเธอก็จะไปบอกเขาว่าเสร็จแล้วให้ออกไปทาน หรือถ้าวันไหนที่เขาไม่กลับมาทานข้าวเย็นที่บ้านเขาจะโทรมาบอกเธอ แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่นๆก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันดีวันนี้ก็เช่นกันในขณะที่ณินานั่งอยู่บนรถไฟฟ้าจู่ๆโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในกระเป๋าสะพายก็มีเสียงแจ้งเตือนเข้ามา เธอหยิบออกมาแล้วเปิดอ่านข้อความ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นเขานั่นแหละLineธามไท : วันนี้ไม่ต้องทำอาหารเพราะฉันมีนัดกินข้าวกับเพื่อนณินา : ค่ะจากนั้นเธอก็ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วใส่ไว้ในกระเป๋าสะพายตามเดิมด้านธามไทกับมัทนาไนท์คลับแห่งหนึ่งหลังจากที่ทั้งสองทานข้าวกันเสร็จแล้วมัทนาก็ชวนชายหนุ่มมาดื่มกัน โดยธามไทไม่อาจปฏิเสธได้เพราะครั้งก่อนเขาเคยรับปากกับเธอ'ก่อนกลับบ้านเดี๋ยวเราแวะหาอะไรดื่มกันดีกว่าไหมธาม''เอาไว้ครั้งต่อไปดีกว่านะมัท''เอางั้นก็ได้ แต่ครั้งต่อไ

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   7 ไม่รู้จะเริ่มยังไง

    หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนกับการที่ณินามาอยู่กับธามไท ทุกอย่างในแต่ละวันดำเนินไปเหมือนเดิมคือเมื่อทั้งสองตื่นเช้ามาก็อาบน้ำแต่งตัวและออกไปทำงาน ธามไทจะไม่ทานอาหารเช้าที่บ้านเพราะเขาจะไปทานที่บริษัทตอนเที่ยงทีเดียว เพราะตอนเช้าเขาไม่อยากกินอะไร ดังนั้นณินาจึงไม่ต้องทำอาหารให้เขาทาน ทว่าตอนเย็นเธอต้องทำอาหารเนื่องจากว่าทุกเย็นเขาจะกลับมาทานที่บ้านทุกวันเมื่อครั้งนั้นที่เธอลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำ หลังจากนั้นมาเธอก็ไม่เคยลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำอีกเลย เพราะกลัวว่าจะเป็นเหมือนกับวันนั้นอีกตอนเย็นเมื่อณินาออกมาจากที่ทำงานก็รีบกลับบ้านเลยเพราะเธอต้องมาจัดเตรียมอาหารเอาไว้ให้เขารับประทานเวลาเขากลับมาถึงบ้านเมื่อณินาเดินเข้ามาภายในบ้านได้ไม่นานพลันโทรศัพท์ของเธอก็มีเสียงเรียกเข้ามา เธอหยิบออกมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเขาจึงกดรับสายทันที'ค่ะคุณธามไท''วันนี้ฉันจะไม่ไปกินข้าวเย็นที่บ้านนะ เพราะฉันมีนัดไปกินข้าวกับเพื่อน''ค่ะ' จากนั้นเขาก็กดวางสายทันที ก่อนที่ณินาจะสาวเท้าขึ้นชั้นบนไปร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง 20.45 น.ด้านธามไทกับมัทนาวันนี้มัทนาที่เป็นเพื่อนของธามไทตั้งแ

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   6 รู้สึกไม่ชิน

    เมื่อณินาจัดการปูผ้าที่นอนและใส่ปลอกหมอนเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ออกจากห้องแล้วลงชั้นล่างไปทำอาหารให้เขาทาน ช่วงนี้การทำอาหารเป็นหน้าที่ของเธอเนื่องจากว่าป้าของเธอกลับบ้านที่ต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อวาน และยังไม่มีกำหนดว่าจะกลับมาวันไหนณินาเข้าครัวไปจัดการหุงข้าวและทำอาหาร เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเธอก็ยกออกมาวางบนโต๊ะอาหารหรูด้านนอก ก่อนที่เธอจะเข้าไปบอกเขาที่อยู่ในห้องหนังสือซึ่งตอนนี้ร่างสูงยืนพิงขอบหน้าต่างก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ โดยมือข้างหนึ่งถือหนังสือ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกงณินาที่เห็นว่าเขากำลังอ่านหนังสือด้วยความตั้งใจเธอจึงมีท่าทีลังเลว่าจะเรียกเขาดีไหม ถ้าเกิดเรียกแล้วทำให้เขาเสียสมาธิล่ะแล้วเขาจะไม่ว่าเธอเหรอ เมื่อคิดได้อย่างนั้นร่างเล็กจึงหมุนตัวแล้วทำท่าจะก้าวออกไป แต่ทว่า"ทำอาหารเสร็จแล้วเหรอ" ใบหน้าหล่อละสายตาจากหนังสือแล้วเงยหน้าถามยังเจ้าของร่างเล็กที่กำลังจะเดินไป"เสร็จแล้วค่ะ" เธอหันกลับมาตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและก้าวออกไป ก่อนที่ชายหนุ่มจะเก็บหนังสือไว้ที่ชั้นแล้วก้าวเดินตามคนตัวเล็กออกไปข้างนอกธามไทหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ ก่อนที่ณินาจะตักข้าวใ

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   5 สบายใจที่ได้เลิก

    คอนโดระรินเมื่อระรินเปิดประตูเข้ามาในคอนโดก็เห็นว่าธามไทนั่งอยู่บนโซฟาในห้องโถง ที่เขาเข้ามาได้เพราะธามไทมีคีย์การ์ดห้องเธอสายตาคมจดจ้องไปยังแฟนสาวนิ่งอย่างจับผิด จนทำเอาคนที่ทำผิดถึงกับหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นแววตาคมของแฟนหนุ่มที่จ้องมองมายังตัวเอง ก่อนที่เธอจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่น"คุณมาถึงนานแล้วเหรอ" ถามพร้อมรอยยิ้มแห้ง"ไม่นานเท่าไหร่""อ๋อ อืม""คุณไปทำธุระอะไรมาเหรอ ทำไมถึงดูเหนื่อยๆจัง""เอ่อ...รินไป ทะ ธนาคารมาน่ะ" ตอบแต่ไม่กล้าสบตา"อ๋อ งั้นคุณก็มานั่งสิผมมีอะไรจะบอก" ว่าแล้ว ระรินจึงเดินมาหย่อนก้นนั่งข้างๆธามไทด้วยท่าทีเงอะงะเนื่องจากว่าตัวเองมีชนักติดหลังอยู่ ก่อนจะถามออกไป"คุณมีเรื่องอะไรที่จะบอกรินเหรอ"ใบหน้าหล่อไร้ที่ติหันไปมองแฟนสาว ดวงตาคมมองไปยังต้นคอของเธอจึงเห็นว่ามีรอยจ้ำสีแดงสามสี่จุด เขาจึงรู้ได้ทันทีเลยว่ามันคือรอยดูด ธามไทที่เห็นอย่างนั้นถึงกับชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเลย ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ"คุณอยากแต่งงานกับผมไหมริน""อยากแต่งค่ะ อยากแต่งมากๆเลยค่ะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าดีใจไม่น้อยเมื่อได้ยินอย

  • แม่ของลูกที่เขาไม่ปรารถนา   4 ตกลง

    "ดิฉันคุยกับณินาแล้วค่ะคุณท่าน ณินาบอกว่าตกลงค่ะ" เมื่อชบาเข้ามาในบ้านก็ทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นแล้วบอกพรรณีที่นั่งอยู่บนโซฟาราคาแพงทันที"อืม งั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการเคลียร์ปัญหาให้เธอพรุ่งนี้ก็แล้วกัน""ดิฉันขอบพระคุณมากค่ะคุณท่าน" ชบาเอ่ยพลางยกมือไหว้แล้วก้มหัวอย่างนอบน้อมธามไทที่เพิ่งกลับจากทำงานเดินเข้ามาในบ้านแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาหรูข้างคนเป็นย่า ชบาที่เห็นอย่างนั้นจึงเอ่ยบอกกับเจ้านายทั้งสองที่นั่งอยู่ตรงหน้า"ดิฉันขอกลับห้องพักก่อนนะคะคุณท่าน คุณธามไท" จากนั้น ชบาก็ออกจากบ้านหลังใหญ่ไป ก่อนที่พรรณีจะหันถามหลานชายที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง"แกอยากแต่งงานใช่ไหม" ถามพร้อมรอยยิ้มอ่อนแบบมีเลศนัย"เอ่อ..." เขามีความรู้สึกประหลาดใจเมื่ออยู่ๆคุณย่าก็เอ่ยถามเรื่องแต่งงาน ทั้งที่ก่อนหน้านี้คุณย่าไม่เคยถาม"ย่าจะให้แกแต่งงานก็ได้ แต่แกต้องมีลูกกับผู้หญิงที่ย่าเลือกให้ก่อน""คุณย่าพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ ผมไม่เข้าใจ" เรียวปากหนาถาม พลางคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงง"ย่าเลือกผู้หญิงที่เหมาะจะมาเป็นแม่ของลูกของแกแล้วละ" "แม่ของลูก? ใครครับ""ณินา""ฮะ! คุณย่าพูดอะไรออกมาครับ คุณย่าจะให้ผ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status