MasukShare
ตอนที่ 44
Terakhir Diperbarui:
2026-01-26 18:29:43ตอนที่ 44
“ภาคินทร์”
พระพายร้องเรียกเสียงดัง
“คุณภาคินทร์!!!”
“เป็นห่วงผมด้วยเหรอครับ”
“เฮ้ยยยยยย”
จู่ ๆ ภาคินทร์ก็มาปรากฏตัวที่ด้านหลังของพระพาย ทำเอาเขาตกใจเซถอยหลังและคว้าตัวของภาคินทร์ร่วงลงไปในสระน้ำพร้อมกันทั้งคู่
“ทำอะไรของคุณเนี่ย”
“ก็เล่นน้ำไงครับ”
คนตัวเล็กกว่ายกมือขึ้นคล้องคอพระพาย แล้วจ้องมองลึกลงไปในดวงตาคู่สวยของมนุษย์ตรงหน้า
“คุณรู้ใช่ไหมว่าแวมไพร์เป็นพวกมั่นคงต่อความรู้สึกของตัวเองมากแค่ไหน”
“คุณเคยบอกผมแล้ว”
“ผมต้องแย่แน่ ๆ ที่ผมกำลังรู้สึกแบบนี้กับคุณ”
“มันก็อาจจะไม่แย่ขนาดนั้นก็ได้นะครับ”
พระพายดันตัวภาคินทร์ไปจนติดขอบสระว่ายน้ำแล้วไซ้จูบไปที่ต้นคอ ก่อนจะใช้ปลายลิ้นลากวนต่ำลงมา
ภาคินทร์ยกมือขึ้นจิกกุมเส้นผมของพระพายอย่างลืมตัว ปากส่งเสียงครางกระเส่าทุกครั้งที่พระพายฝังรอยจูบลงไป
“พระพาย...”
“เมื่อคืนคุณภาคินทร์ช่วยผมแล้ว งั้นวันนี้ผมจะช่วยคุณภาคินทร์เองนะครับ”
พระพายจับตัวภาคินทร์ให้พลิกหันหลัง พลางปลดกางเกงออกรูดรั้งแกนกายของตัวเองช้า ๆ
ไม่นานร่างกายทั้งสองคนก็ถูกหลอมรวมจนแทบจะเป็นหนึ่งเดียว
พระพายค่อย ๆ ขยับสะโพกเข้าออกเบา ๆ และเริ่มรุนแรงขึ้นตามกามอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน
ในขณะที่ภาคินทร์แอ่นรับในทุกท่วงท่าอย่างพึงพอใจ
“พระพายผมจะไม่ไหวแล้ว”
“ผมก็เหมือนกัน...”
สองมือจับไหล่ของภาคินทร์เอาไว้จนแน่น แล้วออกแรงกระแทกกระทั้นจนผืนน้ำกระจายเป็นเกลียวคลื่นเล็ก ๆ
เสียงร้องครางดังตามจังหวะสะท้อนอยู่ในความมืด
พระพายกระตุกเกร็งร่างกายอยู่สองสามครั้งพร้อมกับปลดปล่อยความอัดอั้นเหล่านั้นออกมา ก่อนจะซบใบหน้าลงบนไหล่ของภาคินทร์อย่างอ่อนแรง
“เห็นทีก่อนน้องชายคุณมาผมคงต้องให้เพลงพรหาคนมาล้างสระเสียก่อนแล้ว”
“คุณภาคินทร์... แล้วแบบนี้คุณเพลงพรเธอจะว่าอะไรไหมครับที่ผมกับคุณ...”
“มันเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้ เพลงพรเข้าใจดี คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก คุณกังวลเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้จะดีกว่า”
ภาคินทร์พลิกตัวกลับมามองใบหน้าของพระพายแล้วใช้ปลายนิ้วเรียวยาวเกลี่ยไปที่แก้มของเขาอย่างทะนุถนอม
“คุณสมสู่กับผมโดยสมบูรณ์แบบ ต่อแต่นี้ไปร่างกายของคุณจะมีกลิ่นแวมไพร์ติดตัวไปตลอด และมันช่วยเรียกแวมไพร์ตัวอื่นได้เป็นอย่างดี”
ภาคินทร์พูดราวกับว่ามันคือเรื่องปกติ แต่สำหรับพระพายเขากลับรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย
“ครีมอาบน้ำที่เพลงพรเอาไปให้คุณยังอยู่ดีใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
“ใช้อาบมันให้เป็นปกติในทุกวันก็พอจะช่วยเลือนกลิ่นลงได้บ้าง ถึงจะไม่มากแต่ก็พอช่วยได้”
“ผมจะเป็นอะไรไหมครับคุณภาคินทร์”
“ผมเป็นของคุณแล้ว และผมจะไม่ยอมให้ใครมาพรากคุณไปจากผม คุณไม่ต้องห่วง”
ภาคินทร์จุมพิตเบา ๆ ที่ริมฝีปากของพระพาย จนควรค่าแก่เวลาที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน
คืนนี้คงเป็นหนึ่งในไม่กี่คืนที่ช่วยให้ภาคินทร์ได้หลับสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ส่วนพระพายเขาเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจไม่หายที่เขาเกินเลยกับภาคินทร์จนไปถึงขั้นนั้นได้
แม้จะมาคิดทบทวนเอาในตอนนี้ก็ดูจะสายไปเสียแล้ว ที่สำคัญเขาเองก็พึงพอใจในตัวของภาคินทร์ไม่น้อย
หากตัดเรื่องเชื้อสายแวมไพร์ออกไป เขาเองก็คงพอจะพูดได้เต็มปากว่าเขารู้สึกดีกับภาคินทร์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน
รุ่งเช้า
[พี่พายผมอยู่อยู่หน้าบ้านแล้ว]
“เออ ๆ เดี๋ยวไปเปิดประตูให้”
ในขณะที่พระพายกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่หลังบ้าน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ซึ่งคนที่โทร.มาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นน้องชายฝาแฝดของเขาเอง
“อ้าวเมฆ นึกว่าไอ้นายจะมาคนเดียว”
“กูก็เพื่อนมึงนะไอ้พาย เป็นห่วงมึงบ้างไม่ได้หรือไง”
“เออ ๆ เดี๋ยวค่อยคุยกัน ข้างนอกมันร้อน เข้ามาก่อนสิ”
พระพายเดินนำเพื่อนสนิทและน้องชายของตัวเองมาที่ห้องรับแขก โดยมีกิ่งแก้วที่เตรียมน้ำและขนมเอาไว้ดูแลอย่างเต็มที่
Bab terbaru
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
Anda juga akan menyukai
Unsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน657 Dibacaหนี้พันธนาการ-Magmalava
นาวิกา597 Dibacaคุณวารีไม่ชอบแมวหยิ่ง
บาริสต้าสายรุ้ง1.4K Dibacaเขาคนนั้นเหมือนใครคนหนึ่ง
พงศ์พัชรา697 Dibacaเพรงพ่าย
ลลนล459 Dibacaเหตุเกิดบนดาดฟ้า
นนท์นที ชตรีญา261 Dibacaพระสวามีของผม ไม่โหดร้ายขนาดนั้นหรอกครับ
Yushelfoxy381 Dibacaพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen36 Dibaca
