MasukShare
ตอนที่ 45
Terakhir Diperbarui:
2026-01-26 18:29:57ตอนที่ 45
“คุณพระพาย”
เพลงพรเดินลงมาจากด้านบนพอดี
“ครับคุณเพลงพร”
“ตอนแรกเห็นทางคุณท่านแจ้งเอาไว้ว่ามีแค่คุณพระนายคนเดียวแล้วผู้ชายคนนี้ใครคะ”
เพลงพรจ้องมองไปที่เมฆาด้วยความไม่พอใจ
“ต้องขอโทษด้วยครับพอดีนายมันก็ไม่ได้บอกก่อนว่าจะมีคนอื่นมาด้วย แต่คุณเพลงพรไม่ต้องเป็นห่วงนะครับเมฆเขาเป็นเพื่อนสนิทของผมเอง”
พระพายรีบอธิบายเพราะเขารู้ดีว่าคนที่นี่หวงแหนความเป็นส่วนตัวมากแค่ไหน
“ดูแลกันให้ดี ๆ นะคะ ดิฉันมีงานที่ต้องเข้าไปโรงพยาบาล ขาดเหลืออะไรก็แจ้งทางกิ่งแก้วเขาได้”
“ครับคุณเพลงพร ขอบคุณมากครับ”
เพลงพรจ้องเมฆาอีกครั้งแล้วรีบร้อนออกจากบ้านไป
อันที่จริงหน้าที่การดูแลพระพายในวันนี้เป็นของเธอแต่เพราะที่โรงพยาบาลเกิดปัญหานิดหน่อย เพลงพรจึงต้องรีบไปจัดการ
“สรุปพี่มาทำงานอะไรให้ดิไอเทมกันแน่ เขาถึงขนาดว่าให้พี่มาอยู่ที่บ้านด้วยแบบนี้ ปกติคนของอีแวนสันเก็บตัวจะตาย การที่ให้คนนอกแบบพี่มาพักที่บ้านเป็นไปได้ยากมากนะ”
เมื่ออยู่กันตามลำพังพระนายก็รีบยิงคำถามใส่พี่ชายทันทีโดยมีเมฆานั่งฟังอย่างตั้งใจ ท่าทางว่าทั้งสองคนคงไปคุยเรื่องของพระพายกันมาแล้ว ถึงได้ติดสอยห้อยตามกันมาแบบนี้
“ก็ไม่มีอะไร คุณภาคินทร์เขาเห็นว่างานมันเลิกไม่เป็นเวลา เขาก็เลยตัดปัญหาให้พี่มาพักที่นี่ก็แค่นั้น”
“พี่รู้ตัวไหมว่าพี่โกหกไม่เนียน”
“คุณพระพายเขาไม่ได้โกหกหรอกครับ”
เสียงทุ้มดังมาจากตรงบันไดชั้นสอง
ภาคินทร์ลงมาจากด้านบนในเสื้อชุดสบาย ๆ หากเพียงแต่ราคาของมันเป็นหลักแสนบาท
“เพลงพรคนสนิทของผมเขามีหลายหน้าที่ให้ต้องดูแล แล้วผมก็บังเอิญถูกชะตากับคุณพระพายเข้าตอนที่เขามาส่งอาหารให้กิ่งแก้ว”
ภาคินทร์หันไปมองหน้าพระพายแล้วส่งยิ้มให้
“ผมก็เลยให้ทางคุณเพลงพรติดต่อไปถึงได้รู้ว่าคุณพระพายเขาว่างงานอยู่พอดี ผมเลยชวนเขามาเป็นผู้ช่วยผม”
ภาคินทร์นั่งลงข้าง ๆ พระพาย สายตามองสำรวจแขกผู้มาเยือนทีละคน
พระนายคนที่เขาเข้าใจผิดในตอนแรกจนเกือบได้เป็นเรื่องเป็นราวต่อกัน พอได้มาเห็นใกล้ ๆ แบบนี้ถึงได้รู้ว่าทั้งสองคนพี่น้องเป็นแฝดกันก็จริงแต่ก็มีหลายอย่างที่แตกต่างกัน
หนึ่งในนั้นคือความรู้สึกของภาคินทร์ในยามที่ได้อยู่ใกล้ชิดคนทั้งสองคน
“แล้วแค่ผู้ช่วยต้องให้มาอยู่บ้านด้วยกันเลยเหรอครับ จริง ๆ บ้านผมกับบ้านคุณภาคินทร์ก็ไม่ได้ไกลกันเท่าไร”
“งานของผมมีหลายอย่างที่คนภายนอกอาจจะไม่เข้าใจ การที่คุณพระพายต้องอยู่ที่นี่มันจึงถูกต้องที่สุดแล้วครับ”
“เออจริง แกไม่เข้าใจหรอกไอ้นาย แล้วสรุปใจคอจะมานั่งซักไซ้ฉันอย่างเดียวหรือไง”
“ก็คนมันสงสัย”
“เลิกเสือกเรื่องฉัน ก็เห็น ๆ อยู่ว่าสบายดี
“เออ ๆ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วคราวหน้าก็อย่าเงียบหายไปอีก คนมันเป็นห่วง”
“รู้แล้ว”
“ถ้าเข้าใจกันดีแล้ว เย็นนี้ผมก็ขอเชิญคุณพระนายกับคุณเมฆาอยู่รับประทานมือเย็นด้วยกันนะครับ”
ภาคินทร์เอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ แน่นอนว่าพระนายไม่ปฏิเสธ ในขณะที่เมฆาเอาแต่นั่งเงียบจ้องภาคินทร์ในทุก ๆ ครั้งที่ภาคินทร์ขยับตัว
“คุณภาคินทร์รู้จักเมฆด้วยเหรอครับถึงได้เรียกชื่อเขาถูก”
บางอย่างสะกิดใจพระพายจนต้องเอ่ยถาม
“ผมรู้จักทุกคนในชีวิตคุณนั่นแหละพระพาย... เชิญทุกคนตามสบายนะครับผมขอตัว”
Bab terbaru
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 58
ตอนที่ 58“พระพายได้ยินผมหรือเปล่า”ภาคินทร์ค่อย ๆ ประคองพระพายนอนลงบนเตียง แล้วก้มลงกระซิบข้างหูของพระพายเบา ๆไม่นานเขาก็รู้สึกตัว“คุณภาคินทร์ ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”“ผมเป็นคนพาคุณมาเอง เกือบไปแล้วนะรู้หรือเปล่า”“เกือบอะไรเหรอครับ ผมจำได้ว่าตอนแรกผมอยู่ที่โรงพยาบาลกับเมฆ... แล้วหลังจากนั้น”พระพายพยายามนึกเหตุการณ์ที่โรงพยาบาลในตอนที่เขาคิดว่าตัวเองยังพอมีสติ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก“แล้วพระนาย...”“น้องชายคุณจะไม่เป็นอะไร แต่เห็นทีเราคงต้องมาจัดการเรื่องของคุณสองคนกันใหม่”“หมายความว่ายังไงครับ”“คนสุดท้ายที่คุณอยู่ด้วยคือใคร คุณจำได้หรือเปล่า”“ก็ไอ้เมฆไงครับ”“คุณชอบศึกษาเรื่องแวมไพร์มากใช่ไหม คุณรู้จักตระกูลอีแวนสัน แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องของตระกูลที่เป็นคู่แข่งของอีแวนสันหรือเปล่า”ภาคินทร์ถามกลับอย่างใจเย็น ถึงอย่างไรวันนี้พระพายก็ต้องรู้เรื่องของเพื่อนสนิทตัวเอง“หมายถึงตระกูลโรเจอร์เหรอครับ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเมฆ”“คุณลองปะติดปะต่อดูสิพระพาย คุณไม่ใช่คนโง่”“คุณภาคินทร์กำลังจะบอกผมว่าเมฆคือแวมไพร์ของตระกูลโรเจอร์เหรอครับ”เพียงแค่คิดขึ้นมาก็ชักจะเริ่มกลืนน้ำลายลงคอลำบากเต
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 57
ตอนที่ 57“คุณเมฆาหยุดเดี๋ยวนี้นะ คิดจะทำอะไร”“แกนี่มันจมูกไวเหมือนนะ แล้วทำไมมาคนเดียวล่ะ เจ้านายแกไปไหน...”“ฉันมาเจรจากับคุณดี ๆ ปล่อยตัวคุณพระพายมาให้เรา แล้วฉันจะถือเสียว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”“ยโสเหมือนเจ้านายไม่มีผิด พระพายเป็นของฉันทำไมฉันต้องคืนให้เจ้านายแกด้วย”พระพายถูกมัดติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนาและยังไม่ได้สติ ส่วนเมฆา ในเวลานี้ไม่เหลือเค้าโครงเพื่อนที่แสนดีอีกต่อไป“คุณก็ทราบดีว่าพระพายไม่ใช่ของคุณ พระพายสมสู่กับคุณท่านแล้ว คุณจะมาครอบครองเขาไม่ได้”“แล้วใครบอกแกว่าฉันจะครอบครองมัน ฉันอุตส่าห์อดทนปกป้อง ดูแลมันมาจากแวมไพร์ตนอื่นมานานหลายปี แต่สุดท้ายมันกลับมอบทั้งเลือดอันบริสุทธิ์และพรหมจรรย์ให้เจ้านายของแก ก็ดีฉันจะได้ตัดสินใจอะไร ๆ ให้มันง่ายขึ้น”ปลายเล็บเกลี่ยลงไปที่แก้มเนียนของพระพายก่อนจะปรากฏเป็นรอยแผลเล็ก ๆ ที่มีเลือดไหลซึมออกมาเมฆาแลบลิ้นเพื่อลิ้มรสอันหอมหวานจากปลายนิ้วของตัวเอง“คุณท่านไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ”“แล้วภาคินทร์มันจะทำอะไรได้ เพราะหลังจากที่ฉันดื่มเลือดของพระพายในคืนนี้แล้ว แม้แต่ร่างกายของพระพายก็คงจะไม่เหลือซากกลับไปหาภาคินทร์”เสียงขู่ค
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 56
ตอนที่ 56เธอรู้ว่าภาคินทร์กระวนกระวายใจมากแค่ไหนหากแต่สิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน“คุณวางทุกอย่างไว้เดี๋ยวผมจัดการเอง ส่วนคุณรีบออกไปช่วยพระพาย อย่าให้เขาเป็นอันตรายเด็ดขาด”“คุณท่านแน่ใจเหรอคะ”“ผมทำมันมาเป็นร้อย ๆ ปี แค่นี้ทำไมผมถึงจะไม่แน่ใจ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญคือพระพายต่างหาก”“ค่ะคุณท่าน ดิฉันจะรีบตามไปช่วยคุณพระพายให้เร็วที่สุด”เพลงพรวางถุงเลือดสำรองไว้ให้ภาคินทร์ ส่วนตัวเธอก็รีบออกจากคฤหาสน์ไปในทันที โชคไม่เข้าข้างเธอเพราะรถที่ซื้อเอาไว้จะมาถึงในอีกสองวัน เธอจึงจำเป็นต้องหารถสักคันที่พอจะพาเธอเดินทางไปตามตัวพระพายได้“อ้าว คุณคะมาทำอะไรแถวนี้ รถยังซ่อมไม่เสร็จเหรอคะ”“ฉันไม่มีเวลามาคุยกับคุณ”“คนอุตส่าห์ถามดี ๆ จะไปที่ไหนล่ะ ฉันไปส่งคุณได้นะ”มีจันทร์ขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเลยกล่าวทักทาย แต่ดูท่าทางตัวของอีกฝ่ายจะไม่อยากสนทนากับเธอสักเท่าไร“ว่าไงคะ ดูท่าทางรีบร้อนไม่ต้องเล่นตัวก็ได้ค่ะ ฉันไม่คิดเงิน จะไปที่ไหนก็บอก”“ต่อให้คุณคิดฉันก็มีปัญญาจ่าย คุณช่วยขับไปตามที่ฉันบอกทีได้ไหม แบบด่วนที่สุดฉันรีบ”“ได้ค่ะ งั้นขึ้นมาเลย”ทางเลือก
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 55
ตอนที่ 55“ไอ้พายทางนี้”“เออมึง นายมันเป็นบ้างวะ”“อยู่ในห้องฉุกเฉิน แล้วนี่มึงมายังไง”“คุณภาคินทร์ให้คนมาส่ง”เมฆามองไปด้านหลังเห็นชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าพระพายอยู่ ภาคินทร์คงระวังตัวเอาไว้อยู่แล้ว เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อันตรายมากขนาดไหน แต่ที่ยอมให้ออกมาก็คงเพราะเห็นแก่พระพายที่เป็นห่วงน้องชายตัวเอง“หมอเข้าไปนานหรือยัง ปกตินายมันแข็งแรงมากนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงมาป่วยหนักได้”“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน จริง ๆ มันป่วยมาตั้งแต่ต้นสัปดาห์ หาหมอกินยาแล้วแต่ไม่ดีขึ้น จู่ ๆ วันนี้ก็มาทรุดอีก โชคดีกูแวะไปหามันที่บ้าน”เมฆาแสดงสีหน้าเป็นห่วง เขาเองรู้จักพระพายมานานหลายปี สองพี่น้องรักกันมาก เขาถึงได้มั่นใจว่าพระพายจะไม่มีทางปล่อยพระนายอยู่ที่โรงพยาบาลตามลำพังแน่นอน“มึงใจเย็น ๆ ก่อน มานั่งพักมา หมอเข้าไปสักพักแล้วเดี๋ยวก็คงออกมา”เมฆาพาพระพายมานั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉิน โดยทุกการกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาคนของภาคินทร์ตลอดเวลา“แล้วนี่คุณภาคินทร์เขาต้องส่งคนมาเฝ้ามึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แค่มาโรงพยาบาล”“อืม ก็นิดหน่อย”“อย่างกับหนังมาเฟีย กูนึกว่ามึงเป็นผู้ร้ายหนีคดีซะอีก”“มึงก็เวอร์”“เอ้าก็ดูดิ จู
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 54
ตอนที่ 54เช่นนั้นเขาก็คงไม่จำเป็นต้องทนยอมดูเฉย ๆ อีกต่อไป“อีกไม่นานจะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะเวียนบรรจบมาอีกครั้ง เราจะไปพาตัวพระพายออกมาจากที่นั่น”“แล้วนายท่านจะทำยังไงครับ ผมว่าวันนั้นทางคนของอีแวนสันก็คงจะเตรียมรับมือเอาไว้แน่ ๆ”“ภาคินทร์มันแค่ห่วงว่าจะกันพระพายออกจากแวมไพร์ตัวอื่นได้ยังไง แต่อย่าลืมสิว่าฉันไม่ใช่แวมไพร์ที่พระพายรู้จักเพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของเขากับน้องชายเขาต่างหาก”ผงเครื่องดื่มที่เมฆาอ้างว่าซื้อมาจากเมืองจีน และอยากให้พระนายลองดื่มดูจะช่วยให้หลับสบายขึ้น ด้วยช่วงนี้เห็นเพื่อนรักทำงานจนดึกดื่นจึงนึกเป็นห่วงพระนายไม่รอช้าทันทีที่กลับมาบ้าน น้ำอุ่นในกาน้ำถูกเทใส่แก้วตามด้วยผงชาสีดำในคราวแรกที่เทลงไปสีน้ำดูน่ากลัวจนเขาไม่กล้ายกขึ้นดื่มแต่ด้วยกลิ่นหอมรัญจวนชวนให้อยากลิ้มลอง เขาจึงจิบมันเพียงเล็กน้อยและพบว่ารสชาติของมันแตกต่างจากภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง“สงสัยบ้านเขาจะชอบกินอะไรแบบนี้ แต่ก็อร่อยดีเหมือนกัน”พระนายยกดื่มเสียจนหมดแก้วก่อนจะอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอนในเวลานี้แอร์ที่ถูกเปิดไว้ก็ไม่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกเย็นเลยสักนิดพระนายนอนเหงื่อไหลเต็มใบหน้า กลิ้งไปมา
แวมไพร์มายเลิฟ (ภาคินทร์ - พระพาย) ตอนที่ 53
ตอนที่ 53วันต่อมา พระนายโทร.มาในตอนบ่ายบอกว่า ช่วงเย็นอยากแวะมากินข้าวด้วย พระพายพยายามปฏิเสธแต่สุดท้ายก็จนมุมจำต้องยอมให้น้องชายมาหา“แกจะมาอะไรบ่อย ๆ วะไอ้นาย นี่มันบ้านคุณภาคินทร์เขานะ ยังไงก็เกรงใจเขาหน่อย”“ก็เขาเป็นคนบอกเองว่าอยากจะมาที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ตามที่ต้องการ”“เขาก็พูดตามมารยาทแล้วนี่ไอ้เมฆก็อีกคน ไม่ห้ามมันหน่อยวะ”“ขี้เกียจห้าม อีกอย่างบ้านนี้ก็เลี้ยงอาหารดีจะตาย กูจะพลาดได้ไง”และตลอดทั้งสัปดาห์พระนายกับเมฆาก็มาฝากท้องที่คฤหาสน์ของอีแวนสันแบบวันเว้นวัน โดยที่คนหนักใจดูเหมือนว่าจะเป็นพระพายเสียมากกว่าส่วนเจ้าของบ้านอย่างภาคินทร์ก็ดูไม่ได้ยี่หระกับความวุ่นวายของทั้งสองคน เพียงแต่เขาจับตาดูเมฆาเอาไว้เป็นพิเศษซึ่งจนถึงตอนนี้เมฆาก็ยังดูปกติดี ยังไม่ได้มีท่าทีใด ๆ“คุณภาคินทร์ไม่น่าไปบอกไอ้นายว่าให้มันมาที่นี่ได้ตามต้องการเลยครับ ดูสิ อีกนิดมันก็แทบจะขนข้าวของเข้ามาอยู่ด้วยแล้วนะครับ”“แต่มันก็ช่วยให้คุณรู้สึกเบื่อน้อยลงไม่ใช่หรือไง”“แต่ผมเกรงใจ”“บ้านผมก็เหมือนบ้านคุณ คุณต้อนรับคนของคุณได้ตามสบายแค่อย่าให้เขามาวุ่นวายในสิ่งที่มันไม่สมควรก็พอ”“นั่นแหละครับที่ผมกังวล
Anda juga akan menyukai
เจ้านายใจดีช่วยเลี้ยงผมทีได้ไหมครับ
thisishowienjoy1.4K Dibacaกับดักรักเพื่อนสนิท
26JULY.727 Dibacaเพียงชั่ววูบเดียว [MPREG]
DILEMMA 282.1K Dibacaดวงใจอ๋องพยัคฆ์ (พีเรียดจีน)
Champeehom 3.0K Dibacaรักล้นแก้ว
เสี่ยวชิงเทียน219 Dibacaเพรงพ่าย
ลลนล459 Dibacaพระสวามีของผม ไม่โหดร้ายขนาดนั้นหรอกครับ
Yushelfoxy381 Dibacaพลังรักพลิกชีวิต...Orgasmic Power
W. Ziyen34 Dibaca
