ตอนที่ 9 ความรู้สึกและสถานะยังเหมือนเดิม

“ทั้งที่นาตาลีร้ายกับเธอมาก เธอก็ยังมองเขาว่าดีอีกเนี่ยนะ เธอบ้าหรือเปล่าตังค์ หรือนาตาลีให้ค่าตอบแทนเธอสูง เธอเลยเลือกที่จะทน”

“ถ้าจะว่ากันด้วยเรื่องค่าตอบแทนสูงอย่างที่พี่พูดมันก็ถูกค่ะ แต่ว่าคุณนาตาลีเธอเป็นคนดีจริงๆ ถึงแม้จะด่าตังค์ หรือจะโหดใส่ตังค์กี่ครั้งมันก็ไม่หนักหนาเท่า...เออ...หนักหนาเท่าไหร่ค่ะ”

ตมิสาจะบอกว่า ‘ถึงคุณนาตาลีจะร้าย แต่ก็คงไม่หนักหนาเท่าพี่วิชญ์หรอกค่ะ’ อยากจะตะโกนใส่หน้าเขาแทบขาดใจ แต่ทำได้เพียงมองใบหน้าคมเข้มอันหล่อเหลาของเขาเท่านั้น

ความหล่อของเมธาวินนั้นทำให้ตมิสานึกถึงพระเอกเกาหลีคนหนึ่งที่เธอเฝ้าดูซีรี่ย์เรื่องนั้นหลายสิบรอบ เขาคือพระเอกสุดหล่อ และเธอก็คือนางเอกที่อยู่ในเนื้อเรื่องสุดฟินนั้น พระเอกคลั่งรักนางเอกมากๆ ถึงแม้ว่านางเอกจะจนเป็นลูกคนใช้ก็เถอะ >_O<

“ตังค์!” น้ำเสียงกระชากของชายหนุ่มทำให้ตมิสาตื่นจากภวังค์สุดหวานของเธอ

“คะ?” ตมิสากลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก ‘เธอจะลืมเขาได้ยังไงได้ล่ะ...เขาอยู่ใกล้แค่เอื้อม...เพียงแค่เธอยื่นมือไปก็จะสัมผัสเขาได้อยู่แล้ว’

“ผู้ชายที่อยู่กับเธอเมื่อคืนคือใครกันตังค์”

เพราะใบหน้าเนียนใสและดวงตากลมโตของเธอหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ มันทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง เลยโพล่งคำถามที่มันอยู่ในใจเขา และรบกวนเขาตลอดออกไปโดยไม่ตั้งใจ

“พี่วิชญ์จะอยากรู้ไปทำไมคะ?”

ตมิสาสวนกลับอย่างไม่ตั้งใจเช่นกัน จริงๆ เธอน่าจะดีใจมากกว่าที่ได้ยินในสิ่งที่เขาถาม แต่ดันปากไวตอบไปอย่างไม่คิด ‘ยัยตังค์บ้าเอ้ย...’

“เปล่า...พี่แค่ได้ยินเสียงผู้ชายมากกว่าหนึ่งคนอยู่ในห้องของเธอ...และนึกเป็นห่วงว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียว อยู่ในห้องกับผู้ชายหลายคนมันดูไม่ดี ถ้าเป็นแฟนตังค์พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังไงตังค์ก็คือน้องสาวพี่...พี่ย่อมเป็นห่วงเป็นธรรมดาตามประสาพี่ชายเท่านั้น”

ตึก! เสียงหัวใจของตมิสากระตุกราวกับว่ามันร่วงหล่นมาจากที่สูง ที่ไหนสักแห่งโดยไม่รู้ตัวมาก่อน ‘ตามประสาพี่ชายงั้นเหรอ T-T’

“อ่อ...ขอบคุณพี่วิชญ์มากเลยค่ะที่เป็นห่วงตังค์”

“...” เมธาวินรอคำตอบจากเธอ เพราะอะไรเขาก็ไม่ทราบเหมือนกัน เขาจะอยากรู้เรื่องนี้ไปทำไมกัน!

“งั้น...ถ้าไม่มีอะไรแล้วตังค์ขอตัวก่อนนะคะ วันนี้ตังค์จะต้องไปเตรียมงานต่อค่ะ”

ตมิสาตัดบท คำพูดของเขาที่เอ่ยออกมามันทำให้ใจของเธอบอบช้ำอย่างที่สุด ‘ตมิสาไม่ได้อยากเป็นแค่น้องสาว อยากเป็นมากกว่านั้น และเธอก็อยากเป็นมาตลอด แต่ก็ไม่เคยมีโอกาสเลยสักครั้ง แม้กระทั่งตอนนี้!’

“โอเค...งั้นไปเถอะ...ตามสบาย”

....................

ณ ห้องทำงานของนาตาลี...

“ตาวิชญ์ว่าไงบ้างตังค์”

นาตาลียิงคำถามกับตมิสาทันทีเมื่อลูกน้องออกจากห้องลูกเลี้ยงของเธอ และก็รีบเรียกตมิสาเข้าพบด่วน

“พี่วิชญ์ให้ทบทวนเรื่องรายงานของบริษัทค่ะ”

“แล้วตาวิชญ์ไม่ได้ถามเรื่องอื่นอีกเหรอ”

“มีค่ะ...เขาถามเรื่องคุณค่ะ”

ตมิสาเห็นประกายสดใสในแววตาของนาตาลีทันที

“ระ-เรื่องอะไรเธอรีบเล่ามาตังค์”

ความหวังที่จะให้ลูกเลี้ยงยอมรับเธอเฉกเช่นมารดาที่รักเขาอย่างแท้จริงนั้นเริ่มเห็นเค้าลางบ้างแล้ว นาตาลีมีความหวังกับสิ่งนี้มาตลอด

“เขาถามว่าทำไมตังค์ถึงทนอยู่กับคุณได้ ทั้งที่คุณร้ายกับตังค์ขนาดนี้”

“อะไรนะ!” ใจที่กำลังพองโตแฟบลงทันที

“คุณได้ยินไม่ผิดหรอกค่ะ พี่วิชญ์ถามตังค์จริงๆ ค่ะ แต่ตังค์ก็ตอบพี่วิชญ์ไปว่า ถึงแม้คุณนาตาลีจะดุด่าว่ากล่าวกับตังค์ขนาดไหน จะร้ายอย่างที่พี่วิชญ์คิดก็ตาม แต่คุณนาตาลีก็เป็นคนดีค่ะ”

“T-T” ปลายประโยคที่ตมิสาเอ่ยออกมา ทำให้นาตาลีรู้สึกตื้นตันอย่างที่สุด ‘เธอมองตมิสาไม่พลาด...ลูกสะใภ้ทิพย์ของฉัน’

“แล้วตาวิชญ์ว่ายังไงต่อ”

นอกจากหัวใจจะพองโตแล้ว ความหวังของนาตาลีเริ่มมีแสงสว่างสาดเข้ามาแล้ว

“พี่วิชญ์ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อค่ะ แต่เขาน่าจะคิดบางอย่างได้บ้างแหละค่ะ คุณนาตาลีดีกับเขามาตลอดเป็นสิบๆ ปีตั้งแต่แม่ของเขาเสียไป คุณนาตาลีก็เลี้ยงดูพี่วิชญ์มาตลอด ตังค์เชื่อว่าสักวันพี่วิชญ์ต้องยอมรับคุณค่ะ”

“อืม...ฉันก็หวังไว้แบบนั้นเหมือนกันนะตังค์ ขอบใจเธอมากนะที่ช่วยพูดให้ตาวิชญ์เข้าใจในตัวฉันแบบนั้น”

“ตังค์ไม่ได้ช่วยพูดค่ะ แต่คุณนาตาลีเป็นคนดีจริงๆ ถึงแม้จะร้ายกาจบ้างเป็นบางครั้ง แต่ก็ไม่ได้ร้ายอย่างนั้นจริงๆ ค่ะตังค์สัมผัสได้ค่ะ”

สำหรับความรู้สึกของเมธาวิน ตมิสาเองก็สัมผัสได้เช่นกัน ว่าไม่มีวันที่เขาจะมองเธอ และรักเธอแบบหนุ่มสาว นอกจากพี่ชายกับน้องสาวอย่างที่เขาบอกมาเมื่อครู่

“ฉันตัดสินใจว่าจะเลิกกับรณพีร์และชานนท์นะตังค์”

“ห๊ะ! คุณนาตาลีจะเลิกกับไอ่พีร์ไอ่นนท์หรือคะ”

ตมิสาตกใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่นาตาลีเอ่ยออกมา

“ถ้าในเมื่อตาวิชญ์เริ่มจะมองฉันเหมือนเป็นแม่ของเขาแล้ว ฉันก็ไม่อยากทำตัวแบบนี้อีก”

ทั้งที่ใจของเธอนั้นเจ็บช้ำมากก็ตาม เธอรักรณพีร์กับชานนท์เป็นอย่างมาก เขาทั้งสองเติมเต็มให้เธอสุขโดยไม่ขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด แต่นาตาลีต้องตัดใจ ถ้าอยากจะได้รับการยอมรับ...

“มันไม่จำเป็นเลยค่ะคุณนาตาลี ตังค์ขออนุญาตแนะนำนะคะ ถ้ารณพีร์กับชานนท์คือความสุขของคุณนาตาลี คุณไม่จำเป็นต้องเลิก และทำเพื่อพี่วิชญ์นี่คะ ถ้าพี่วิชญ์เขาจะยอมรับคุณนาตาลีจริงๆ เขาต้องเข้าใจค่ะ...เพียงแต่ว่า...คุณนาตาลีจะต้องเลือกเพียงคนใดคนหนึ่งเท่านั้นค่ะ ตังค์รู้ว่ามันเป็นเรื่องยากค่ะ ตังค์ไม่อยากให้คุณเลือกเลยด้วยซ้ำ...สองคนนั้นเป็นเพื่อนของตังค์ทั้งคู่...ตังค์ก็ไม่อยากให้คนใดคนหนึ่งผิดหวังค่ะ...แต่ถ้าคุณคบเพียงคนเดียวแล้ว พี่วิชญ์ก็น่าจะมองคุณดีขึ้นนะคะ...ตังค์แค่แนะนำนะคะ ถ้าคุณนาตาลีจะตัดสินใจยังไงก็แล้วแต่คุณนาตาลีค่ะ...คุณตัดสินใจได้ค่ะ”