LOGINShare
ตอนที่ 9 คิดไม่ออก
publish date:
2026-02-02 12:33:03สองวันต่อมา
ทิศตะวันยืนอยู่หน้าร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง บรรยากาศอบอุ่นและเป็นกันเอง แตกต่างจากภัตตาคารหรูที่เขาเคยชินอย่างสิ้นเชิง
“คุณแน่ใจนะว่าเป็นที่นี่” เขาถามลูกน้องที่สืบเรื่องของดารินทร์ให้เขา
“ครับ ตอนนี้เธอทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่ที่นี่” ลูกน้องตอบ “แต่วันนี้ดูเหมือนเธอจะไม่ได้เข้ากะครับ เห็นพนักงานคนอื่นบอกว่าเป็นวันหยุดของเธอ”
ทิศตะวันเม้มปากแน่น ดวงตาคมกวาดมองเข้าไปในร้านอีกครั้ง เห็นพนักงานกำลังยุ่งกับการเสิร์ฟอาหารให้ลูกค้า
เธอไม่ได้อยู่ที่นี่...แปลว่าเขาต้องรอไปอีก หรือไปหาที่บ้านดี แล้วบ้านอยู่ไหนล่ะ
เขาไม่ได้คิดจะมาตามหาเธอเพื่อรื้อฟื้นอะไรเขาแค่ต้องการความจริงจากปากของเธอ
คลินิกฝากครรภ์ เธอไปที่นั่นทำไม? เป็นไปได้ไหมว่า...
ความคิดของเขาชะงักไปชั่วครู่ หัวใจเต้นผิดจังหวะขึ้นมา
เขาไม่อยากสรุปอะไรเร็วเกินไป แต่ลึก ๆ แล้ว มันมีบางอย่างบอกเขาว่าเรื่องนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับเขา
ทิศตะวันถอนหายใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับไปขึ้นรถ
ถ้าไม่ได้เจอวันนี้...งั้นก็แค่รออีกหน่อย
ทิศตะวันนั่งรถกลับบริษัท ดูเหมือนเขาจะไม่มีสมาธิเอาซะเลย ตลอดทางที่นั่งรถกลับมาในหัวของเขามีแต่คำถามว่า ถ้าเธอท้องกับเขาจริง ๆ แล้วมันยังไงต่อ เขาต้องทำอะไรต่อจากนั้น
“คุณตะวันครับ”
“...”
“ท่านประธานครับ”
“หา...เอ่อ...อะไรครับ”
“คุณเข็มติดต่อมาครับ”
“บอกว่าผมไม่ได้อยู่ที่บริษัท มีนัดทานข้าวกับลูกค้า”
“คิดจะหลบหน้าเธอไปถึงเมื่อไหร่ครับ”
“จนกว่าจะเลิกตามละมั้ง”
“ผมว่าเปิดอกคุยกันเถอะครับ”
“คิดว่าผมไม่เคยทำเหรอ ผมบอกเธอแล้วว่าแค่หมั้นกันหลอก ๆ และทุกครั้งที่บอกผมก็จะโดนพ่อเรียกไปบ่นทุกที”
“ผมว่าหากปล่อยไว้ อาจจะเกิดเรื่องยุ่งยากในภายภาคหน้านะครับ”
“ผมรู้ ก็เลยเครียดอยู่นี่ไง ไหนจะเรื่องของผู้หญิงคนนั้นอีก” เขาหมายถึงดารินทร์ “ทำไมเรื่องมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ แค่ครั้งเดียวเนี่ยนะ”
“เกี่ยวอะไรกับคุณดารินทร์ครับ เธอยังติดต่อมาหาคุณอยู่อีกเหรอครับ”
“เปล่าหรอก”
“แล้ว...” กิตติชัยคิดอะไรได้บางอย่าง “หรือคุณคิดว่าที่คุณดารินทร์ท้องเป็นเพราะ...”
“ไม่รู้สิ มันก็มีความเป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ”
“คืนนั้นคุณไม่ได้ป้องกันเหรอครับ”
ทิศตะวันพยักหน้า เขาก็งงตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำไมคืนนั้นถึงได้เผลอมีอะไรกับพนักงานสาวในบริษัทตัวเอง แถมยังไม่ได้ป้องกันอีก ‘นี่ฉันมักง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ’
“ถ้าเกิดว่า...” เขานิ่งคิดไม่รู้ว่าจะถามออกไปดีหรือเปล่า
“ถ้าเกิดคุณดารินทร์ท้องกับคุณ คุณจะทำไงครับ” กิตติชัยถามออกไปตรง ๆ เพราะเขารู้ว่าตอนนี้เจ้านายของเขากำลังคิดอะไรอยู่
“ผมยังคิดไม่ออกเลย” ว่าจบก็เอามือกุมขมับ เขาควรจัดการกับเรื่องนี้ยังไงดี
ค่ำวันนั้น
ทิศตะวันเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ในห้องทำงาน สายตาเหม่อมองไปยังวิวของเมืองใหญ่ยามค่ำคืน แต่ในหัวกลับมีแต่ความคิดเกี่ยวกับ ดารินทร์
เขาไปที่ร้านอาหารนั้นถึงสามครั้ง แต่ก็ยังไม่เจอเธอเลยสักครั้งเดียว ถ้ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญก็คงแปลกเกินไปแล้ว เธอ ต้องรู้แน่ ๆ ว่าเขาตามหา และเธอกำลัง หลบหน้าเขา
เขากระตุกยิ้มมุมปาก แต่เป็นรอยยิ้มที่ไม่มีความพอใจเลยแม้แต่นิดเดียว
“คิดจะหลบหน้าฉันเหรอ ดารินทร์?”
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหากิตติชัย เลขาส่วนตัวของเขาทันที
“คุณตะวัน มีเรื่องอะไรครับ” ปลายสายรับแทบจะทันที
“พรุ่งนี้ตอนเย็น ผมต้องการเจอดารินทร์ที่บริษัท” เสียงของเขานิ่งแต่หนักแน่น “คุณจัดการให้ผมที ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ให้เธอมาพบผมให้ได้”
กิตติชัยนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนตอบ
“เข้าใจแล้วครับ ผมจะติดต่อเธอให้”
ทิศตะวันวางสาย ดวงตาคมทอประกายความมุ่งมั่น
เขาไม่สนแล้วว่าเธอจะเต็มใจหรือไม่ เขาแค่ต้องการคำตอบ
วันต่อมา
ดารินทร์ก้าวลงจากรถด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งงุนงง กังวล และ...หวาดหวั่น
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากิตติชัยติดต่อเธอไปเพื่ออะไร แต่พอปฏิเสธที่จะไปพบ ทิศตะวันก็ส่งคนมาพาเธอมาที่บริษัทโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธอีก เพราะไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้ที่ทำงาน เธอจึงยอมมาแต่โดยดี
เธอเงยหน้ามองตึกสูงตรงหน้าสถานที่ที่เธอตั้งใจว่าจะไม่มีวันกลับมาเหยียบอีก
“ทำไมอยู่ ๆ เขาถึงต้องการเจอฉัน?”
หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่ว่าจะพยายามคิดเข้าข้างตัวเองยังไง ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาอาจจะรู้เรื่องบางอย่างแล้ว
แต่ที่เธอ กังวลที่สุด ไม่ใช่แค่การต้องเผชิญหน้ากับเขา แต่เป็นเพราะสภาพของเธอในตอนนี้
ท้องของเธอเริ่มเห็นชัดขึ้นเรื่อย ๆ ต่อให้ใส่เสื้อผ้าหลวมแค่ไหน ก็ไม่อาจปกปิดได้มิดอีกแล้ว
เธอเดินผ่านโถงล็อบบี้ของบริษัทอย่างระมัดระวัง พยายามก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่สบตากับใคร เพราะกลัวว่าพนักงานที่นี่จะจำเธอได้
หากมีใครจำได้และเริ่มสงสัย ทุกอย่างอาจจะแย่ลงกว่าที่เธอคาดคิด
“ขอให้วันนี้ผ่านไปโดยไม่มีใครสังเกตทีเถอะ…” ดารินทร์ได้แต่ภาวนาอยู่ในใจ
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวเดินตามเลขาขึ้นไปยังห้องทำงานของทิศตะวันสถานที่ที่เธอเคยคิดว่าจะไม่มีวันกลับมาอีกครั้ง
Latest chapter
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 6 ช้างเท้าหลัง
เย็นวันหนึ่งในบ้านหลังใหญ่ กลิ่นอาหารที่เพิ่งทำเสร็จยังอวลอยู่ในอากาศ เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็ก ๆ ทำให้บ้านทั้งหลังดูมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูกนภัและนพกรนั่งข้างกันบนพรมกลางห้อง กำลังเถียงกันเรื่องตัวต่อชิ้นสุดท้าย นพกรทำหน้าบึ้งนิด ๆ ส่วนนภัสยกคางอย่างไม่ยอมแพ้ แต่สุดท้ายก็หัวเราะออกมาพร้อมกันเหมือนเคย เพราะมีเสียงเล็ก ๆ ของน้องสาวฝาแฝดวัยสองขวบดังแทรกขึ้นมา“ของหนู...ของหนู...”เด็กน้อยทั้งสองขยับเข้ามาแย่งตัวต่ออย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ทำเอาพี่ ๆ หยุดเถียงแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนจะยอมยกชิ้นส่วนให้พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“ให้น้องก็ได้” นพกรพูดเบา ๆ“ใช่ เดี๋ยวเราหาใหม่ก็ได้” นภัสเสริม พลางลูบหัวน้องอย่างเอ็นดูภาพนั้นทำให้คนเป็นแม่ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ เผลอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แขนของเธอถูกโอบจากด้านหลังโดยคนเป็นพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามา เขาซบคางลงบนไหล่ของเธออย่างคุ้นเคย“บ้านเราวุ่นวายดีนะ” เขากระซิบ“วุ่นวาย...แต่ก็มีความสุข” เธอตอบ พลางเอนตัวพิงเขาเล็กน้อยสายตาของทั้งคู่มองไปยังลูก ๆ ที่กำลังเล่นกันอยู่ เสียงหัวเราะ เสียงงอแงเล็ก ๆ และเสียงเรียกพ่อกับแม่ดังสลับกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 5 เก็บสีหน้าไม่เก่ง NC+
ประตูห้องทำงานถูกเคาะเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะเปิดออกช้า ๆ“เรียกมุกมามีอะไรเหรอคะ” ดารินทร์เอ่ยถาม ขณะที่ยังยืนอยู่หน้าประตู ด้วยสีหน้าสงบแต่แฝงด้วยความสงสัยเล็กน้อยทิศตะวันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นมองทันที แววตาของเขาไม่ได้เข้มดุเหมือนเวลาทำงาน แต่กลับเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนเอาไว้ไม่มิด“มานี่ก่อน” เขาพูดเสียงเรียบพลางกวักมือเรียกภรรยาสุดที่รักเธอเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เขาก็พูดขึ้นมาก่อน“พี่อยากให้มุกหยุดงาน” คำพูดสั้น ๆ แต่ชัดเจน ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย“หยุด...ตอนนี้เลยเหรอคะ” เธอรู้ดีว่านี่คือคำสั่ง เพราะเขาขอร้องเรื่องนี้กับเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังดื้อ วันนี้เขาเลยใช้น้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกว่านั่นคือคำสั่ง“ใช่ครับ” เขาพยักหน้า สายตามองไปที่หน้าท้องของเธอโดยอัตโนมัติ “คุณกำลังท้องนะ งานมันหนัก พี่ไม่อยากให้ที่รักเสี่ยงอะไรทั้งนั้น”น้ำเสียงเขาไม่ได้แข็ง แต่หนักแน่นพอจะรู้ว่าเขาคิดมาดีแล้วดารินทร์เม้มปากนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น“มุกเข้าใจนะคะ...แต่ขอทำต่ออีกแค่สองเดือน ได้มั้ยคะ แค่ให้จบโปรเจกต์นี้ก่อน”ทิ
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 4 เสียสละ
เสียงหัวเราะใส ๆ ดังลอยมาตามลมยามบ่าย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กสองคนจะวิ่งฝ่าประตูเข้ามาอย่างไม่เกรงใจโลก กระเป๋านักเรียนยังคงสะพายติดหลัง“แม่จ๋า...ดูหนูสิ”เด็กผู้หญิงตัวน้อยผูกผมหางม้าสองข้างวิ่งนำมา ใบหน้ากลมป่องแดงระเรื่อจากการวิ่ง ดวงตาเป็นประกายเหมือนมีดาวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในนั้น เธอยกกระดาษที่วาดเละเทะขึ้นมาอวดเต็มที่“วันนี่ที่โรงเรียนหนูวาดรูปพ่อ แม่ แล้วก็หนูเองนะคะ” เธอบอกแม่ด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว“แล้วผมล่ะ” เสียงเล็ก ๆ อีกเสียงรีบแทรกขึ้นมา นพกรที่วิ่งตามมาติด ๆ ชะโงกหน้าดูแล้วทำหน้ายุ่ง “ทำไมผมตัวเล็กกว่าพี่อีก”“ก็พี่เป็นพี่ไง” เธอตอบอย่างมั่นใจสุด ๆ พร้อมยักไหล่เล็ก ๆ“แต่เราเกิดพร้อมกันนะ” เขาเถียงทันควัน ก่อนจะหันมาฟ้องคนเป็นแม่ “แม่ครับ พี่ขี้โกงอ่ะ”คนเป็นแม่หลุดหัวเราะเบา ๆ มองสองแสบที่ยืนเท้าสะเอวใส่กันเหมือนผู้ใหญ่ย่อส่วน“งั้นใครเป็นพี่ ใครเป็นน้องกันนะ” เธอพูดแหย่“หนูเป็นพี่ค่ะ เพราะหนูพูดเก่งกว่า” นภัสรีบยกมือขึ้น“ไม่จริง! ผมพูดเก่งกว่า” เด็กผู้ชายรีบพูดรัวทันที “แม่ครับ ฟังนะผมรักแม่ที่สุดในโลก รักมาก ๆ มากกว่าพี่อีก”“เฮ้!” นภัสหันขวับ “งั้นหนูก็รักแม่ที่สุดในจัก
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 3 ทิศเหนือ
ชายหนุ่มวางสายจากผู้เป็นพ่อที่โทรตามให้กลับบ้านเพราะบอกว่ามีเรื่องด่วน เขามองภาพใครคนหนึ่งที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง เธอผู้ซึ่งเคยตามตัวเขาเป็นเงา แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็หายตัวไป เขารู้แค่เรื่องเดียวคือเธอมาเรียนที่ต่างประเทศ เขารู้แค่ว่าเธออยู่ประเทศไหน แต่ไม่รู้เมืองที่เธออยู่ พยายามหาช่องทาติดต่อก็ไม่มี “ยังหาไม่เจอเลย ต้องกลับไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” หลังกลับประเทศไทยได้ไม่กี่วัน เขาก็ต้องเข้าไปรับผิดชอบงานในบริษัทแทนน้องชาย “พี่เหนือ...เหม่ออะไรอยู่เหรอ” ทิศตะวันเดินเข้าไปในห้องทำงานพี่ชาย ซึ่งเคยเป็นห้องประจำตำแหน่งของเขา “วันนี้พี่รู้สึกปวดหัว ฝากนายออกไปคุยงานแทนหน่อยนะ” “แล้วพี่จะไปไหน” “ว่าจะไปหาหมอสักหน่อย ปวดแบบนี้มาสักพักแล้ว” “หักโหมเกินไปหรือเปล่า พี่ควรพักบ้าง” “อืม ก็คงต้องเป็นแบบนั้น” ทิศเหนือขับรถไปถึงโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้บริษัทที่สุด เขาเดินไปยังเคาน์เตอร์ ยื่นบัตรประชาชนแล้วตอบคำถามเจ้าหน้าที่ไม่กี่คำก็โดนเรียกให้ไปที่ห้องตรวจ “รวดเร็วทันใจดีจริง ๆ” เขาพึงพอใจกับก
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 2 สมาชิกคนใหม่
“ปัง!!”เสียงพรุกระดาษดังขึ้นทันทีที่ทิศตะวันและดารินทร์เดินเข้าไปในบ้าน เพราะหลังจากที่ทิศตะวันโทรบอกทุกคนว่าดารินทร์ท้อง การเซอร์ไพรส์ก็เริ่มขึ้น“ยินดีต้อนรับสมาชิกคนใหม่” เสียงเด็ก ๆ ที่ถูกเตี๊ยมกันไว้ก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน ตามด้วยเสียงโห่ร้องดีใจ“ฮึบ!” ทิศตะวันอุ้มนภัสขึ้น“พ่อจ๋าไหนน้อง”“น้องอยู่ในนี้ครับ” เขาเอามือลูบท้องของดารินทร์เบา ๆ“น้อง” นพกรวิ่งไปกอดแม่เอาหน้าซุกไปที่ท้องของเธอ“เบา ๆ ครับ” ทิศตะวันรีบห้าม “เดี๋ยวแม่ก็เจ็บหรอก”“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอย่อตัวลงข้าง ๆ ลูกชาย“ดีขึ้นบ้างหรือยังลูก” ทิพย์สุดาถามด้วยความเป็นห่วง เธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้าเพื่อช่วยเลี้ยงหลาน“พอได้ทานยาที่หมอให้มาก็ดีขึ้นมากเลยค่ะ”“งั้นก็ดีแล้วล่ะ ลูกต้องพักผ่อนให้เยอะ ๆ นะ”“ค่ะคุณแม่”“น้องผู้หญิงหรือผู้ชายฮะ”“ยังไมรู้เลยจ่ะ” เธอตอบลูกชาย “น้องอาร์มอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายละคะ”“ผู้ชายฮะ” นพกรตอบโดยไม่ต้องคิด “ผมจะเล่นกับน้อง”“แล้วน้องเอิร์นล่ะ อยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชาย” ทิศตะวันถามลูกสาว“ผู้หญิงค่ะ หนูจะเล่นกับน้อง”คำตอบของลูกทั้งสองคนทำให้ดารินทร์กับทิศตะวันมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะเป็นชายห
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 1 คุณสมบัติของสามีที่ดี
ณ.โรงพยาบาลเอกชนใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงแค่สองวัน ดารินทร์จะมีอาการคลื่นไส้อาเจียนจนทิศตะวันไม่เป็นอันทำอะไร เขาเป็นห่วงเมียรักมาก จนต้องเฝ้าตลอดไม่ยอมไปทำงาน“คนไข้มีอาการมากี่วันแล้วคะ”“สองวันค่ะ”“ประจำเดือนมาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่คะ”“เดือนที่แล้วค่ะ”“เดี๋ยวคนไข้เข้าไปในห้องน้ำแล้วเก็บฉี่ใส่กล่องนี้นะคะ”“ค่ะ” ดารินทร์พอจะเดาออกว่าหมอกำลังจะตรวจหาอะไร เพราะตอนที่เธอท้องเจ้าแฝด หมอก็เคยให้เธอทำแบบนี้“เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน”“ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณนั่งรอในนี้แหละ เรามีพยาบาลคอยอำนวยความสะดวกให้คนไข้อยู่ด้านนอกค่ะ”“ภรรยาของผมจะเป็นอะไรมากมั้ยครับ”“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ หมอสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นอาการแพ้ท้อง”“พะ...แพ้ท้องเหรอ ภรรยาของผมกำลังท้องเหรอครับ”“ต้องรอผลตรวจก่อนค่ะ หมอถึงจะยืนยันได้”“ครับ”ทิศตะวันก้มมองนิ้วตัวเอง เขากำลังนับว่าตอนนี้เขามีอยู่สองคนแล้วถ้าเพิ่มมาอีก 1 ก็เป็นสาม แต่ถ้าเพิ่มมาอีก 2 ล่ะ เฮ้ย! นี่เขาจะมีลูกตั้งสี่คนเลยนะ ระหว่างที่ทิศตะวันกำลังเหม่อลอย ดารินทร์ก็เดินกลับมา เธอนั่งลงข้าง ๆ เขา สังเกตสีหน้าที่แดงไปจนถึงใบหู
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 63 ดูดอะไร NC
พรึ่บ!เพราะอยากใกล้ชิด เขาจึงไม่สามารถปล่อยเธอไปได้ ดารินทร์ถูกรวบเอวไว้แล้วดึงกลับลงมา เขาพลิกตัวเธอให้อยู่ใต้ร่างของเขาตามเดิมแล้วจูบเธอในทันทีโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว “อื้อ”ปากเล็กได้รูปพยายามร้องประท้วง แต่เจ้าของลิ้นหนายังไม่หยุดกวาดต้อนความหวานภายในโพลงปากนั้น มือหนาลูบไปทั่วเร
Last Updated : 2026-03-26โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 57 ใจลอย
ภายในห้องประชุมในตอนบ่ายทิศตะวันถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อรู้ว่าเขมมิกาเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย มันเป็นการประชุมเกี่ยวกับแคมเปญใหม่ที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์เขมมิกาก็ยังคงอยู่ในบริษัทในฐานะนางแบบคนสำคัญ สัญญาของเธอยังมีผล เขารู้ดีว่าเธอไม่มีทางปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแน่ ๆ“เรายังคงต้องทำงาน
Last Updated : 2026-03-25โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 55 สองทางเลือก
“อ๊ะ ขอร้องล่ะ” ดารินทร์อ้อนวอน เธอจะปล่อยให้เหตุการณ์ซ้ำรอยอีกไม่ได้ทิศตะวันเงยหน้าขึ้นไป เขาเอามือเช็ดน้ำใส ๆ ที่เลอะอยู่ตรงมุมปาก นั่นยิ่งทำให้ดารินทร์อายจนแทบเทรกแผ่นดินหนีเขาโน้มหน้าเข้าไปหาเธอ จูบเธออย่างเร่าร้อน มือหนาก็บีบจีบไปทั่วจนคนใต้ร่างตัวสั่น“อื้อ...คุณ” เธอเอามือผลักอกของเขาก่อนจะ
Last Updated : 2026-03-24โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 48 เสียท่า
ทิศเหนือตัดสินใจเดินตามน้องชายออกไปอย่างเงียบ ๆ เขาไม่พูดอะไรในทันที เพราะรู้ว่าทิศตะวันยังไม่พร้อมรับฟังในตอนนี้...น้ำเสียงที่พูดกับพ่อเมื่อครู่สะท้อนความกดดันชัดเจน เขาเข้าใจดีว่าน้องชายไม่ได้ตั้งใจจะต่อต้าน แค่ยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอทิศเหนือลอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง เรียบ แต
Last Updated : 2026-03-23
You may also like
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี92.7K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี108.0K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน308.7K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 174.1K viewsรุ่นพี่ที่รัก
อัศวินแห่งความรัก33 viewsทาสของหัวใจ |TOXIC |NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ170 viewsคู่หมั้นคนนี้ฉันขอไม่เอา!
cutie jub27 viewsSystem Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada77 views
