เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 8 คลีนิคฝากครรภ์
วันที่เผยแพร่:
2026-02-02 12:30:19หนึ่งเดือนต่อมา
ภายในห้องทำงาน ทิศตะวันถอนหายใจหนักหน่วงเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ เขมมิกา
ตั้งแต่วันหมั้น เธอก็เริ่มเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเขามากขึ้น ทั้งที่เขาบอกชัดเจนแล้วว่าเรื่องนี้เป็นเพียงข้อตกลงทางธุรกิจ ไม่ได้เกี่ยวกับความรู้สึก แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมรับความจริง
ไม่ว่าจะเป็นการแวะมาหาที่บริษัทโดยไม่บอกล่วงหน้า โทรหาทั้งเช้า กลางวัน เย็น หรือแม้แต่ส่งข้อความหาทุกวันราวกับเขาเป็นคนรักของเธอจริง ๆ
“พี่ตะวัน วันนี้พี่ตะวันว่างทานข้าวกับเข็มไหมคะ?”
“พี่ตะวัน เข็มเห็นข่าวพี่ไปดูงานที่ต่างจังหวัด ทำไมไม่บอกเข็มล่วงหน้าบ้าง เข็มจะได้เคลียร์ตารางงานแล้วตามพี่ไปด้วย”
“พี่ตะวัน ทำไมพี่ถึงให้เลขาเป็นคนรับเรื่องสำคัญแทน พี่ไม่อยากคุยกับเข็มเหรอ เราหมั้นกันแล้วนะ”
ใช่...เขา ไม่อยากคุย กับเธอ
ทิศตะวันรู้ดีว่าถ้าเขายิ่งให้ความสนใจ เธอจะยิ่งถลำลึกไปกว่านี้ ทางเดียวที่จะทำให้เธอถอยออกไปคือทำให้เธอ เบื่อเขาเสียเอง
ดังนั้น ช่วงเดือนที่ผ่านมา เขาจึงทำตัวยุ่ง อยู่ตลอดเวลา
เขาไม่ค่อยเข้าบริษัท หาเรื่องออกไปดูงาน นัดประชุมกับลูกค้าข้างนอกโดยไม่แจ้งกำหนดการล่วงหน้า และมอบหมายให้ กฤษณ์ เลขาส่วนตัวของเขา จัดการเรื่องสำคัญแทน
แม้แต่บอร์ดบริหารของบริษัทก็ยังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
“คุณตะวัน คุณมีอะไรหรือเปล่าครับ ปกติคุณไม่เคยทิ้งงานที่บริษัทนานขนาดนี้” กิตติชัยเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง เขาสังเกตว่าบนใบหน้านั้นมีแต่ความตึงเครียด
“ไม่มีอะไร” เขาตอบสั้น ๆ ก่อนจะหยิบแฟ้มประชุมขึ้นมาอ่านต่อ
“ถ้าคุณตะวันไม่ได้คิดไปจนถึงขั้นแต่งงาน ผมว่ารีบจบเรื่องนี้เถอะครับ”
“คิดว่าพ่อจะยอมง่าย ๆ เหรอครับ” เขารู้ดี “ผมพลาดเองที่รับปากพ่อในวันนั้น ผมคิดน้อยไป”
“...” กิตติชัยได้แต่ถอนหายใจ เขารู้สึกสงสารเจ้านายแต่กลับช่วยอะไรไม่ได้
“รู้สึกเหมือนโดนผู้ใหญ่รังแกเลยครับ” ทิศตะวันเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วหลับตาลง ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะโดนบังคับเรื่องแต่งงาน
“เอาเถอะครับ เดี๋ยวผมจะช่วยคิดอีกทาง”
“ขอบคุณคุณกฤษณ์มากนะครับ”“ผมว่าจะลองคุยกับเข็มอีกครั้ง” เขาเอ่ยอย่างสิ้นหวัง แต่อยู่ ๆ ก็คิดถึงใครบางคนขึ้นว่า “เพราะผู้หญิงคนนั้นคนเดียวที่ทำให้ผมตกอยู่ในสภาพนี้”
“จะโทษคุณดารินทร์ก็ไม่ถูกนะครับ เธอก็โดนท่านลากเข้าไปในห้องนี่นา”
“นี่เข้าข้างคนอื่นเหรอ” ทิศตะวันนั่งตัวตรงแล้วจ้องหน้ากิตติชัย “เมื่อกี้คุณว่าผมเป็นฝ่ายลากเธอเข้าห้องเหรอ มีหลักฐานหรือไง”
“...”
“คุณรู้ได้ยังไง”
“ก็วันที่คุณเล่าว่าเกิดอะไรขึ้น ผมก็ไปหาผู้จัดการของโรงแรมทันทีเพื่อขอดูกล้องวงจรปิด เหมือนว่าตอนนั้นคุณตะวันจะเมามาก แล้วเดินโซซัดโซเซไปตามโถงทางเดิน คุณดารินทร์ที่บังเอิญออกจากห้องเธอก็เห็นคุณตะวัน จึงรีบเข้าไปช่วยผยุง ผมไม่ได้ยินว่าคุณคุยอะไรกัน แล้วคุณดารินทร์ก็พาคุณมาส่งหน้าห้องแต่ทันทีที่ประตูเปิดคุณก็ดึงเธอเข้าไปในห้องแล้วปิดประตู”
“คุณจะบอกว่าทั้งหมดนั่นเป็นความผิดของผมงั้นเหรอ”
“ผมยังไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรเลยนะครับ”
“ก็นั่นแหละ คุณบอกว่าผมลากเธอเข้าห้อง”
“ใช่ครับ”
“แล้วไม่คิดบ้างเหรอว่าพอเข้าห้องไปแล้วเธออาจจะยั่วผมจนเกิดอารมณ์ก็ได้”
“ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะครับ ผมเห็นว่าคุณตะวันแอบซุกที่คอของคุณดารินทร์ด้วยตอนที่เธอประคอง เธอคงคิดว่าคุณเมาจนขาดสติ เธอจึงไม่ได้ถือสา”
“อะไรกัน ทำไมไม่เอาวีดีโอนั้นมาให้ผมดูบ้าง” เขาบ่น “ช่างเถอะ ดูตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแล้ว ว่าแต่คุณเถอะคงจะคิดว่าผมเป็นพวกคนฉวยโอกาสใช่มั้ย”
“อะไรล่ะครับ” กิตติชัยยักไหล่ “ผมก็เล่าในสิ่งที่ผมเห็น”
“เลิกพูดเรื่องนั้นเถอะ คุณกลับไปดูภรรยาได้แล้ว”
สามเดือนต่อมา
ทิศตะวันมองโทรศัพท์ที่สั่นรัวอยู่บนโต๊ะทำงาน หน้าจอขึ้นชื่อของ กิตติชัย เลขาส่วนตัวของเขา ปกติแล้ว กิตติชัยไม่ใช่คนที่จะโทรซ้ำ ๆ ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญ
เขาขมวดคิ้ว ก่อนจะกดรับสาย “มีอะไรหรือเปล่า?”
“คุณตะวันครับ ผมมีเรื่องจะบอก คือผม...บังเอิญเจอคุณดารินทร์ที่คลินิกฝากครรภ์” เสียงของกฤษณ์ที่ปลายสายฟังดูร้อนรนกว่าปกติ
ทันทีที่ได้ยินชื่อ ดารินทร์ ทิศตะวันก็ชะงักไปครู่หนึ่ง มือกำโทรศัพท์แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
“คุณว่าอะไรนะ?” เสียงของเขาเย็นลงอย่างไม่ตั้งใจ
“ผมเจอคุณดารินทร์ที่คลินิกฝากครรภ์ครับ” กิตติชัยย้ำ “แต่...ผมไม่แน่ใจว่าเธอไปทำอะไร เพราะตอนที่ผมเห็น เธอกำลังเดินออกจากคลินิกพอดี ตอนนั้นผมกำลังพาภรรยาเข้าไปตรวจครรภ์ที่คลินิกเลยไม่ทันได้ทักทาย”
ทิศตะวันเงียบไปชั่วขณะ
คลินิกฝากครรภ์ งั้นเหรอ?
เขาไม่แน่ใจว่าเธอไปที่นั่นทำไม แต่แค่คิดว่าอาจจะเกี่ยวกับเขา…ใจของเขาก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาอย่างประหลาด
‘คืนนั้น...ดูเหมือนฉันจะพลาดอะไรบางอย่างไป’
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามควบคุมความรู้สึกของตัวเอง “คุณแน่ใจใช่ไหมว่าคนที่เห็นคือดารินทร์?”
“แน่ใจครับ” กิตติชัยตอบเสียงหนักแน่น “ผมเห็นชัดเต็มสองตาว่าเป็นคุณดารินทร์”
ทิศตะวันเม้มริมฝีปาก ดวงตาคมกริบหรี่ลงขณะคิดอะไรบางอย่าง
บทล่าสุด
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 6 ช้างเท้าหลัง
เย็นวันหนึ่งในบ้านหลังใหญ่ กลิ่นอาหารที่เพิ่งทำเสร็จยังอวลอยู่ในอากาศ เสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็ก ๆ ทำให้บ้านทั้งหลังดูมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูกนภัและนพกรนั่งข้างกันบนพรมกลางห้อง กำลังเถียงกันเรื่องตัวต่อชิ้นสุดท้าย นพกรทำหน้าบึ้งนิด ๆ ส่วนนภัสยกคางอย่างไม่ยอมแพ้ แต่สุดท้ายก็หัวเราะออกมาพร้อมกันเหมือนเคย เพราะมีเสียงเล็ก ๆ ของน้องสาวฝาแฝดวัยสองขวบดังแทรกขึ้นมา“ของหนู...ของหนู...”เด็กน้อยทั้งสองขยับเข้ามาแย่งตัวต่ออย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว ทำเอาพี่ ๆ หยุดเถียงแล้วหันมองหน้ากัน ก่อนจะยอมยกชิ้นส่วนให้พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย“ให้น้องก็ได้” นพกรพูดเบา ๆ“ใช่ เดี๋ยวเราหาใหม่ก็ได้” นภัสเสริม พลางลูบหัวน้องอย่างเอ็นดูภาพนั้นทำให้คนเป็นแม่ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ เผลอยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน แขนของเธอถูกโอบจากด้านหลังโดยคนเป็นพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามา เขาซบคางลงบนไหล่ของเธออย่างคุ้นเคย“บ้านเราวุ่นวายดีนะ” เขากระซิบ“วุ่นวาย...แต่ก็มีความสุข” เธอตอบ พลางเอนตัวพิงเขาเล็กน้อยสายตาของทั้งคู่มองไปยังลูก ๆ ที่กำลังเล่นกันอยู่ เสียงหัวเราะ เสียงงอแงเล็ก ๆ และเสียงเรียกพ่อกับแม่ดังสลับกันไปมาอย่างไม่ขาดสาย
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 5 เก็บสีหน้าไม่เก่ง NC+
ประตูห้องทำงานถูกเคาะเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะเปิดออกช้า ๆ“เรียกมุกมามีอะไรเหรอคะ” ดารินทร์เอ่ยถาม ขณะที่ยังยืนอยู่หน้าประตู ด้วยสีหน้าสงบแต่แฝงด้วยความสงสัยเล็กน้อยทิศตะวันที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานเงยหน้าขึ้นมองทันที แววตาของเขาไม่ได้เข้มดุเหมือนเวลาทำงาน แต่กลับเต็มไปด้วยความกังวลที่ซ่อนเอาไว้ไม่มิด“มานี่ก่อน” เขาพูดเสียงเรียบพลางกวักมือเรียกภรรยาสุดที่รักเธอเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรต่อ เขาก็พูดขึ้นมาก่อน“พี่อยากให้มุกหยุดงาน” คำพูดสั้น ๆ แต่ชัดเจน ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย“หยุด...ตอนนี้เลยเหรอคะ” เธอรู้ดีว่านี่คือคำสั่ง เพราะเขาขอร้องเรื่องนี้กับเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอก็ยังดื้อ วันนี้เขาเลยใช้น้ำเสียงที่ฟังแล้วรู้สึกว่านั่นคือคำสั่ง“ใช่ครับ” เขาพยักหน้า สายตามองไปที่หน้าท้องของเธอโดยอัตโนมัติ “คุณกำลังท้องนะ งานมันหนัก พี่ไม่อยากให้ที่รักเสี่ยงอะไรทั้งนั้น”น้ำเสียงเขาไม่ได้แข็ง แต่หนักแน่นพอจะรู้ว่าเขาคิดมาดีแล้วดารินทร์เม้มปากนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างใจเย็น“มุกเข้าใจนะคะ...แต่ขอทำต่ออีกแค่สองเดือน ได้มั้ยคะ แค่ให้จบโปรเจกต์นี้ก่อน”ทิ
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 4 เสียสละ
เสียงหัวเราะใส ๆ ดังลอยมาตามลมยามบ่าย ก่อนที่เจ้าตัวเล็กสองคนจะวิ่งฝ่าประตูเข้ามาอย่างไม่เกรงใจโลก กระเป๋านักเรียนยังคงสะพายติดหลัง“แม่จ๋า...ดูหนูสิ”เด็กผู้หญิงตัวน้อยผูกผมหางม้าสองข้างวิ่งนำมา ใบหน้ากลมป่องแดงระเรื่อจากการวิ่ง ดวงตาเป็นประกายเหมือนมีดาวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในนั้น เธอยกกระดาษที่วาดเละเทะขึ้นมาอวดเต็มที่“วันนี่ที่โรงเรียนหนูวาดรูปพ่อ แม่ แล้วก็หนูเองนะคะ” เธอบอกแม่ด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว“แล้วผมล่ะ” เสียงเล็ก ๆ อีกเสียงรีบแทรกขึ้นมา นพกรที่วิ่งตามมาติด ๆ ชะโงกหน้าดูแล้วทำหน้ายุ่ง “ทำไมผมตัวเล็กกว่าพี่อีก”“ก็พี่เป็นพี่ไง” เธอตอบอย่างมั่นใจสุด ๆ พร้อมยักไหล่เล็ก ๆ“แต่เราเกิดพร้อมกันนะ” เขาเถียงทันควัน ก่อนจะหันมาฟ้องคนเป็นแม่ “แม่ครับ พี่ขี้โกงอ่ะ”คนเป็นแม่หลุดหัวเราะเบา ๆ มองสองแสบที่ยืนเท้าสะเอวใส่กันเหมือนผู้ใหญ่ย่อส่วน“งั้นใครเป็นพี่ ใครเป็นน้องกันนะ” เธอพูดแหย่“หนูเป็นพี่ค่ะ เพราะหนูพูดเก่งกว่า” นภัสรีบยกมือขึ้น“ไม่จริง! ผมพูดเก่งกว่า” เด็กผู้ชายรีบพูดรัวทันที “แม่ครับ ฟังนะผมรักแม่ที่สุดในโลก รักมาก ๆ มากกว่าพี่อีก”“เฮ้!” นภัสหันขวับ “งั้นหนูก็รักแม่ที่สุดในจัก
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 3 ทิศเหนือ
ชายหนุ่มวางสายจากผู้เป็นพ่อที่โทรตามให้กลับบ้านเพราะบอกว่ามีเรื่องด่วน เขามองภาพใครคนหนึ่งที่วางอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียง เธอผู้ซึ่งเคยตามตัวเขาเป็นเงา แล้วอยู่มาวันหนึ่งก็หายตัวไป เขารู้แค่เรื่องเดียวคือเธอมาเรียนที่ต่างประเทศ เขารู้แค่ว่าเธออยู่ประเทศไหน แต่ไม่รู้เมืองที่เธออยู่ พยายามหาช่องทาติดต่อก็ไม่มี “ยังหาไม่เจอเลย ต้องกลับไปแล้วอย่างนั้นเหรอ” หลังกลับประเทศไทยได้ไม่กี่วัน เขาก็ต้องเข้าไปรับผิดชอบงานในบริษัทแทนน้องชาย “พี่เหนือ...เหม่ออะไรอยู่เหรอ” ทิศตะวันเดินเข้าไปในห้องทำงานพี่ชาย ซึ่งเคยเป็นห้องประจำตำแหน่งของเขา “วันนี้พี่รู้สึกปวดหัว ฝากนายออกไปคุยงานแทนหน่อยนะ” “แล้วพี่จะไปไหน” “ว่าจะไปหาหมอสักหน่อย ปวดแบบนี้มาสักพักแล้ว” “หักโหมเกินไปหรือเปล่า พี่ควรพักบ้าง” “อืม ก็คงต้องเป็นแบบนั้น” ทิศเหนือขับรถไปถึงโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้บริษัทที่สุด เขาเดินไปยังเคาน์เตอร์ ยื่นบัตรประชาชนแล้วตอบคำถามเจ้าหน้าที่ไม่กี่คำก็โดนเรียกให้ไปที่ห้องตรวจ “รวดเร็วทันใจดีจริง ๆ” เขาพึงพอใจกับก
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 2 สมาชิกคนใหม่
“ปัง!!”เสียงพรุกระดาษดังขึ้นทันทีที่ทิศตะวันและดารินทร์เดินเข้าไปในบ้าน เพราะหลังจากที่ทิศตะวันโทรบอกทุกคนว่าดารินทร์ท้อง การเซอร์ไพรส์ก็เริ่มขึ้น“ยินดีต้อนรับสมาชิกคนใหม่” เสียงเด็ก ๆ ที่ถูกเตี๊ยมกันไว้ก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน ตามด้วยเสียงโห่ร้องดีใจ“ฮึบ!” ทิศตะวันอุ้มนภัสขึ้น“พ่อจ๋าไหนน้อง”“น้องอยู่ในนี้ครับ” เขาเอามือลูบท้องของดารินทร์เบา ๆ“น้อง” นพกรวิ่งไปกอดแม่เอาหน้าซุกไปที่ท้องของเธอ“เบา ๆ ครับ” ทิศตะวันรีบห้าม “เดี๋ยวแม่ก็เจ็บหรอก”“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอย่อตัวลงข้าง ๆ ลูกชาย“ดีขึ้นบ้างหรือยังลูก” ทิพย์สุดาถามด้วยความเป็นห่วง เธอมาที่นี่ตั้งแต่เช้าเพื่อช่วยเลี้ยงหลาน“พอได้ทานยาที่หมอให้มาก็ดีขึ้นมากเลยค่ะ”“งั้นก็ดีแล้วล่ะ ลูกต้องพักผ่อนให้เยอะ ๆ นะ”“ค่ะคุณแม่”“น้องผู้หญิงหรือผู้ชายฮะ”“ยังไมรู้เลยจ่ะ” เธอตอบลูกชาย “น้องอาร์มอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายละคะ”“ผู้ชายฮะ” นพกรตอบโดยไม่ต้องคิด “ผมจะเล่นกับน้อง”“แล้วน้องเอิร์นล่ะ อยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชาย” ทิศตะวันถามลูกสาว“ผู้หญิงค่ะ หนูจะเล่นกับน้อง”คำตอบของลูกทั้งสองคนทำให้ดารินทร์กับทิศตะวันมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะเป็นชายห
โซ่รักหลอมใจ ตอนพิเศษ 1 คุณสมบัติของสามีที่ดี
ณ.โรงพยาบาลเอกชนใครจะไปรู้ว่าหลังจากที่ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงแค่สองวัน ดารินทร์จะมีอาการคลื่นไส้อาเจียนจนทิศตะวันไม่เป็นอันทำอะไร เขาเป็นห่วงเมียรักมาก จนต้องเฝ้าตลอดไม่ยอมไปทำงาน“คนไข้มีอาการมากี่วันแล้วคะ”“สองวันค่ะ”“ประจำเดือนมาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่คะ”“เดือนที่แล้วค่ะ”“เดี๋ยวคนไข้เข้าไปในห้องน้ำแล้วเก็บฉี่ใส่กล่องนี้นะคะ”“ค่ะ” ดารินทร์พอจะเดาออกว่าหมอกำลังจะตรวจหาอะไร เพราะตอนที่เธอท้องเจ้าแฝด หมอก็เคยให้เธอทำแบบนี้“เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน”“ไม่ต้องหรอกค่ะ คุณนั่งรอในนี้แหละ เรามีพยาบาลคอยอำนวยความสะดวกให้คนไข้อยู่ด้านนอกค่ะ”“ภรรยาของผมจะเป็นอะไรมากมั้ยครับ”“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ หมอสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นอาการแพ้ท้อง”“พะ...แพ้ท้องเหรอ ภรรยาของผมกำลังท้องเหรอครับ”“ต้องรอผลตรวจก่อนค่ะ หมอถึงจะยืนยันได้”“ครับ”ทิศตะวันก้มมองนิ้วตัวเอง เขากำลังนับว่าตอนนี้เขามีอยู่สองคนแล้วถ้าเพิ่มมาอีก 1 ก็เป็นสาม แต่ถ้าเพิ่มมาอีก 2 ล่ะ เฮ้ย! นี่เขาจะมีลูกตั้งสี่คนเลยนะ ระหว่างที่ทิศตะวันกำลังเหม่อลอย ดารินทร์ก็เดินกลับมา เธอนั่งลงข้าง ๆ เขา สังเกตสีหน้าที่แดงไปจนถึงใบหู
โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 63 ดูดอะไร NC
พรึ่บ!เพราะอยากใกล้ชิด เขาจึงไม่สามารถปล่อยเธอไปได้ ดารินทร์ถูกรวบเอวไว้แล้วดึงกลับลงมา เขาพลิกตัวเธอให้อยู่ใต้ร่างของเขาตามเดิมแล้วจูบเธอในทันทีโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว “อื้อ”ปากเล็กได้รูปพยายามร้องประท้วง แต่เจ้าของลิ้นหนายังไม่หยุดกวาดต้อนความหวานภายในโพลงปากนั้น มือหนาลูบไปทั่วเร
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-26โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 57 ใจลอย
ภายในห้องประชุมในตอนบ่ายทิศตะวันถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อรู้ว่าเขมมิกาเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วย มันเป็นการประชุมเกี่ยวกับแคมเปญใหม่ที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์เขมมิกาก็ยังคงอยู่ในบริษัทในฐานะนางแบบคนสำคัญ สัญญาของเธอยังมีผล เขารู้ดีว่าเธอไม่มีทางปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขแน่ ๆ“เรายังคงต้องทำงาน
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-25โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 55 สองทางเลือก
“อ๊ะ ขอร้องล่ะ” ดารินทร์อ้อนวอน เธอจะปล่อยให้เหตุการณ์ซ้ำรอยอีกไม่ได้ทิศตะวันเงยหน้าขึ้นไป เขาเอามือเช็ดน้ำใส ๆ ที่เลอะอยู่ตรงมุมปาก นั่นยิ่งทำให้ดารินทร์อายจนแทบเทรกแผ่นดินหนีเขาโน้มหน้าเข้าไปหาเธอ จูบเธออย่างเร่าร้อน มือหนาก็บีบจีบไปทั่วจนคนใต้ร่างตัวสั่น“อื้อ...คุณ” เธอเอามือผลักอกของเขาก่อนจะ
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-24โซ่รักหลอมใจ ตอนที่ 48 เสียท่า
ทิศเหนือตัดสินใจเดินตามน้องชายออกไปอย่างเงียบ ๆ เขาไม่พูดอะไรในทันที เพราะรู้ว่าทิศตะวันยังไม่พร้อมรับฟังในตอนนี้...น้ำเสียงที่พูดกับพ่อเมื่อครู่สะท้อนความกดดันชัดเจน เขาเข้าใจดีว่าน้องชายไม่ได้ตั้งใจจะต่อต้าน แค่ยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอทิศเหนือลอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง เรียบ แต
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-23
บางทีคุณอาจจะชอบ
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์140.2K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C539.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.5K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn92.2K viewsผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo57 viewsร้าวสัมพันธ์
ลายมะลิ19 viewsเมียลับหมอเจอริค
Fortune_28923 viewsพัง
โนเนจัง2.9K views
