หน้าหลัก / โรแมนติก / โซ่รักหลอมใจ / ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว

แชร์

ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว

ผู้เขียน: dexnarak
last update วันที่เผยแพร่: 2026-02-03 12:02:05

ในห้องทำงานของเขา

ทิศตะวันยืนรออยู่ตรงหน้าต่าง แผ่นหลังกว้างของเขาหันเข้าหาประตู แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของดารินทร์ เขาก็หันกลับมา ดวงตาคมกริบจับจ้องเธออย่างไม่วางตา

เธอดูซูบผอมลง แต่ท้องของเธอโป่งนูนขึ้นชัดเจนกว่าเมื่อสามเดือนก่อน…หากเธอไม่สวมเสื้อผ้าตัวใหญ่ คงจะเห็นท้องของเธอชัดกว่านี้

“คุณท้องกับผมใช่ไหม?”

คำถามของเขาแทงเข้าไปในอกของดารินทร์ทันที เธออึ้งค้างไปหลายวินาที จู่ ๆ เขาถามแบบนี้หมายความว่ายังไง? เขารู้อะไรมา?

เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพยายามรวบรวมสติแล้วตอบกลับไปเสียงเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

“คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันแต่งงานแล้วนะ” นี่คือสิ่งเดียวที่ดารินทร์คิดออก

ทิศตะวันขมวดคิ้ว “อะไรนะ?”

“ใช่” ดารินทร์รีบย้ำ “ฉันแต่งงานแล้ว และแน่นอนว่าเด็กคนนี้คือลูกของฉันกับสามี ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณทั้งนั้น”

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของทิศตะวันทันที เขานิ่งไปครู่ใหญ่ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ ราวกับพยายามอ่านบางอย่างจากแววตาของเธอ ยิ่งเธอพยายามหลบสายตาของเขา เขากลับยิ่งไม่อยากเชื่อในคำตอบของเธอ

เธอก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนดีนี่ เขาเองก็ควรจะ โล่งใจ ใช่ไหม...

ใช่...เขาควรรู้สึกแบบนั้นแต่ทำไมกัน? ทำไมมันถึงมีความรู้สึกบางอย่างแทรกเข้ามาในอกของเขา?

เขากำลังเสียดาย

เป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น ก่อนที่สีหน้าเรียบเฉยของเขาจะเข้ามาแทนที่

“งั้นเหรอ?” เขาพูดขึ้นในที่สุด เสียงของเขานิ่งจนน่ากลัว “งั้นก็ดีแล้ว…ผมมีเรื่องจะถามคุณแค่นี้”

ดารินทร์เม้มริมฝีปากแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้แสดงความรู้สึกใด ๆ ออกมา เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลัง โกหก

หน้าห้องทำงานของทิศตะวัน

ดารินทร์ก้าวออกจากห้องด้วยหัวใจที่เต้นแรง แม้เธอจะพยายามบังคับตัวเองให้เป็นปกติ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสับสนและตึงเครียด

“ผมว่าปล่อยคุณดารินทร์ไปเถอะครับ เธอคงไม่อยากกลับมาสร้างความหนักใจให้คุณอีกแล้ว”

เสียงของกิตติชัยดังออกมาจากในห้อง ดารินทร์จึงนิ่งฟัง

“แล้วถ้าเด็กในท้องเป็นลูกของผมล่ะ”

“ถ้าคุณดารินทร์ท้องกับคุณจริง ๆ คุณคิดจะแต่งงานกับคุณดารินทร์หรือเปล่าครับ”

“ไม่มีทาง” เสียงนั้นหนักแน่นพอจนทำให้ดารินทร์ตื่นจากผวังค์

“นั่นแหละ ผมถึงบอกว่าให้ปล่อยเธอไป”

ไม่มีเหตุผลอะไรที่ดารินทร์ต้องฟังบทสนทนานั้นต่อ เธอพยายามเดินให้เร็วที่สุดเพื่อออกจากที่นี่ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงเรียกชื่อเธอดังขึ้นจากด้านข้าง

“ไข่มุก? นี่เธอเองเหรอ?”

เธอหันไปตามเสียง ก็พบกับ ซันนี่ เพื่อนร่วมงานเก่าที่เคยสนิทกันตอนทำงานที่นี่ ซันนี่มองเธอด้วยสายตาตกใจปนสงสัย

“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่? เธอกลับมาทำงานที่บริษัทแล้วเหรอ?” ซันนี่ถามทันที

ดารินทร์รีบตั้งสติ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ แล้วพูดบ่ายเบี่ยงออกไป “เปล่าหรอก...คุณทิศตะวันแค่เรียกฉันมา เขาอยากให้ช่วยเป็นสไตลิสต์ชั่วคราวให้นางแบบคนหนึ่ง แต่ฉันปฏิเสธไปแล้ว”

ซันนี่พยักหน้ารับ แม้จะยังดูงุนงงอยู่บ้าง “งั้นเหรอ...ก็นึกว่าเธอจะกลับมาทำงานอีก”

ดารินทร์เพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่อยากให้ซันนี่สงสัยไปมากกว่านี้

แต่แล้วสายตาของซันนี่ก็เลื่อนต่ำลง ก่อนจะเบิกตากว้างเล็กน้อย “เดี๋ยวนะ…ไข่มุก ทำไมเธอดูผอมลงขนาดนี้?”

“เพราะงานใหม่น่ะ”

“ตั้งแต่เธอลาออกไปฉันติดต่อเธอไม่ได้เลย เธอเปลี่ยนเบอร์เหรอ”

“อืม พอดีโทรศัพท์เครื่องเก่าหายน่ะ เลยซื้อใหม่พร้อมซิม”

“แต่ก็แจ้งทำเบอร์เดิมได้นิ”

“ฉันตั้งใจเปลี่ยนเบอร์ด้วยแหละ เบอร์เก่ามันไม่เสริมดวง”

“เป็นสาวสายมูตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”

“ตอนไปซื้อโทรศัพท์ พนักงานแนะนำน่ะ”

“งั้นขอเบอร์หน่อย” ซันนี่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา “ยังพักอยู่ที่เดิมใช่มั้ย”

“อืม”

“นะ...นี่” ซันนี่จับไหล่ทั้งสองข้างของดารินทร์ จับเธอหมุน 1 รอบ “ฉันถามได้มั้ย”

“...” ดารินทร์นิ่งเงียบ เธอรู้ว่าซันนี้จะถามอะไร เพราะสายตาของเขามองต่ำลงมาที่ท้องของเธอ

“กำลังมีน้องเหรอ?”

คำถามนั้นทำให้ดารินทร์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะตัดสินใจพยักหน้ารับ “ใช่...ที่ฉันลาออกไปก็เพราะเรื่องนี้แหละ”

ซันนี่ทำตาโต “จริงเหรอ?! ฉันไม่เคยรู้เลย แล้วทำไมเธอไม่บอกกันก่อน?”

“ตอนนั้นมันกะทันหันน่ะ ฉันต้องเตรียมตัวแต่งงาน แล้วก็เตรียมตัวเป็นแม่คน ตอนนี้ฉันท้องแล้วไง” ดารินทร์หัวเราะเบา ๆ

ซันนี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ “โอ้โห! ยินดีด้วยนะ! นี่ฉันตกข่าวไปเลย”

“ขอบคุณนะ” ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ในใจจะรู้สึกหนักอึ้งกับคำโกหกที่เพิ่งเอ่ยออกไป

ซันนี่ดูจะไม่ติดใจอะไรอีก เธอเพียงแค่พูดคุยเรื่องทั่วไปสั้น ๆ ก่อนจะขอตัวกลับไปทำงาน

ดารินทร์ยืนมองเพื่อนเดินจากไป...แล้วเธอก็หันหลังรีบออกจากบริษัทโดยไม่หันกลับไปมองอีก

เธอได้แต่หวังว่า...คำโกหกของเธอจะไม่ย้อนกลับมาเป็นปัญหาในภายหลัง

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 122 จะไม่ปล่อยมือ

    “โกรธพี่หรือเปล่า”“เรื่องอะไรคะ” เธอเอียงหน้าถาม “ก็ที่ผู้หญิงคนนั้นมาบอกว่าเคยคบกับพี่” “ก็ยังโกรธอยู่นะคะ แฟนเก่าของสามีมางานแต่งแถมยังมาพูดแบบนั้นใครจะไม่รู้สึกโกรธกันล่ะ” “แต่พี่ไม่ได้เชิญมานะ ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันเลยสักครั้ง” “มุกแค่อยากรู้ว่าที่ห้างวันนั้นใช่คนนี้หรือเปล่า” “ใช่ครับ” เขาตอบ “เพราะไม่ได้มีอะไร พี่เลยไม่บอกมุก” “คุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ” “ก็ทำนองเดียวกันกับที่คุยเมื่อกี้” วันนั้นเธอเอาแต่ถามว่ามาทำอะไร มานั่งรอใคร รอคนอื่นเป็นกับเขาด้วยเหรอ สำคัญมากหรือไงถึงนั่งรอได้นานขนาดนี้ “ที่ผ่านมาเธอคงโกรธพี่มาก” ถึงได้กล้ามาพูดเรื่องแบบนั้นในงานแต่ง ไม่ได้มาหาเรื่อง เหมือนมาระบายความในใจมากกว่า “ก็คงจะเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้ในงานแต่งของเรา” “...” “พี่ทำให้มุกไม่สบายใจอีกแล้วสินะ” เขาก้มหน้าลงเพราะรู้สึกผิด ทั้ง ๆ ที่สัญญากับเธอไว้ว่าจะทำให้มีความสุข แต่ก็มีเรื่องไม่สบายใจเข้ามาแทรกตลอด “ไม่เป็นไรค่ะ” เพราะบทสนทนาของเขามันช

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 121 เราเคยคบกัน

    ดารินทร์มองทั้งคู่สลับกัน บทสนทนาของพวกเขาทำให้เธอรู้สึกแปลก ๆ “สวัสดีค่ะ” เธอหันมาทักทายแล้วยิ้มให้ดารินทร์ ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ภายในใจจพมีคำถามมากมายอยากจะถามทิศตะวันก็ตาม “เลือกเจ้าสาวได้ไม่เลวนี่” เธอพูดกับทิศตะวัน “แต่ถ้ายังทำนิสัยเดิม ไม่มีใครอยู่กับนายได้นานหรอก” “เลิกพูดจาไร้สาระแล้วเข้างานไปซะ” “นี่นายกล้าพูดกับแขกแบบนี้เหรอ” “ฉันกล้าทำมากกว่านี้ ถ้าคิดจะมาทำให้เจ้าสาวของฉันคิดมาก อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “นี่คือคำขู่เหรอ” เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อคำพูดของทิศตะวันเลยสักนิด ทิศตะวันขบกรามแน่น รู้สึกไม่สบอารมณ์ คำพูดพวกนั้นทำให้ดารินทร์คิดมากได้เลย ยิ่งเธอเป็นคนขี้คิดมากอยู่แล้วด้วย แต่เขาจะใช้วิธีไหนไล่คน ๆ นี้ไป “คุณไม่สงสัยเหรอคะ ว่าฉันเป็นอะไรกับเขา” หญิงสาวชี้ไปที่ทิศตะวัน “นี่...” ทิศตะวันขยับมายืนด้านหน้าของดารินทร์ “ถ้าจะมาแสดงความยินดีก็เชิญด้านใน แต่ถ้ามาป่วนก็เชิญกลับไป” “หยาบคายสิ้นดี” เขาว่าทิศตะวัน ก็จะเอียงตัวมองดารินทร์ที่ถูกซ่อนไว้ด้านหลัง “คุณเห็นหรือเปล่าว่

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 120 แม่เป็นของพ่อคนเดียว

    ดารินทร์ออกมาจากห้องสปา เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนคุยกับทิศตะวัน และหญิงสาวคนนั้นก็เดินไปก่อนที่เธอจะเดินไปถึงโซฟาตัวที่ทิศตะวันนั่ง เธอจึงไม่ทันได้เห็นหน้า “เสร็จแล้วเหรอครับ” ดารินทร์มองตามผู้หญิงคนนั้นไปโดยไม่ได้สนใจสิ่งที่ทิศตะวันถาม ทิศตะวันก็มองตามสายตาของดารินทร์ไปเช่นกัน เขารู้ได้ในทันทีว่าดารินทร์คงจะเห็นตอนที่เขาคุยกับเธอคนนั้นและคงจะสงสัยว่าเป็นใคร “อยากไปไหนต่ออีกมั้ย” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโอบเอวของเธอไว้ “อยากได้อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” “ไม่มีค่ะ” ดารินทร์หันไปตอบเขา “งั้นไปกันเถอะ” ทั้งคู่เดินออกไป ดารินทร์ก็ยังคงมองหาหญิงสาวคนนั้น ไม่รู้ทำไมเธอแค่รู้สึกว่าอยากเห็นหน้าเธอก็แค่นั้น “ที่รัก” เหมือนทิศตะวันจะรับรู้ได้ถึงความผิดปกตินั้น เขาจับมือเธอแน่น “ผมอยากให้คุณมีความสุขมากกว่านี้” “...” “ถ้ามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ ผมอยากให่พูดกับผมตรง ๆ อย่าเก็บไว้เลย” “มุกไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อย” เธอพูดปัดพลางบีบมือเขาแน่น จริง ๆ เธอไม่ได้อยากคิดมาก มันเป็นแค่เสี้ยวของ

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 119 ตลอดไป

    ไม่กี่นาทีต่อมา ผ้าม่านถูกเลื่อนออกช้า ๆ ทิศตะวันที่นั่งรออยู่เงยหน้าขึ้นแล้วก็หยุดนิ่งไปชุดเจ้าสาวสีขาวเรียบหรูโอบรับรูปร่างของเธออย่างพอดี ลูกไม้บาง ๆ คลุมไหล่ ทำให้เธอดูอ่อนโยนและสง่างามในเวลาเดียวกัน“เป็นยังไงคะ” ดารินทร์ถามเสียงเบา มือกำชายกระโปรงแน่น “มันดูแปลก ๆ มั้ย”ทิศตะวันลุกขึ้นยืนช้า ๆ เดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว เขาหยุดตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอื้อมมือเชยคางให้เธอเงยขึ้นมาสบตา“แปลกครับ”คำตอบของเขาทำให้ดารินทร์รู้สึกประหม่า“แปลกตามาก และก็สวยมากด้วย” “งั้นตกลงเอาชุดนี้ค่ะ” แค่ทิศตะวันบอกว่าเธอใส่แล้วสวย เธอก็โอเคแล้ว “ไม่ลองชุดอื่นก่อนเหรอเผื่อที่รักจะชอบ” ทิศตะวันเสนอทางเลือก “แต่ไม่ว่าที่รักจะใส่ชุดไหน พี่เชื่อว่าสวยทุกชุด” “นั่นเป็นคำพูดของคุณพนักงานหรือเปล่าคะ” ดารินทร์เอ่ยแซวทิศตะวันหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะจับชายกระโปรงของเธอจัดให้เข้าที่อย่างระมัดระวัง“หมุนตัวหน่อยสิครับ”เธอลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ยอมหมุนตัวช้า ๆ กระโปรงสีขาวบานออกอย่างสวยงาม เขามองตามทุกการเคลื่อนไหว ก่อนจะพึมพำเบา ๆ“สวยชะมัด…” “คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ” “ค

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 118 ไม่รู้จักโต

    ภาสกรนั่งมองทั้งคู่เดินลงมาด้านล่าง ดารินทร์หลบสายตาพ่อสามีเพราะรู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังบกพร่องในหน้าที่ “ย้ายเข้าไปอยู่คืนแรกก็ทำเมียลงมาทานข้าวช้ากว่าทุกวันเลยนะ” “ข้าวใหม่ปลามันครับพ่อ” “นี่คุณ” ดารินทร์หยิกไปที่เอวของเขา “พ่อคงผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายสิบปีแล้ว คงจะจำไม่ได้แล้วใช่มั้ยครับ” ภาสกรรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำโอ้อวดซะมากกว่า “แกมันไม่รู้จักโต” “ไม่โตได้ยังไงละครับ มีทั้งเมียและแถมลูกมาอีกสอง แบบนี้พ่อยังว่าผมไม่โตอีกเหรอ” “แก” “ครับคุณพ่อ” ภาสกรสะบัดหน้าหนี อยากเขวี้ยงอะไรสักอย่างใส่ลูกชายแต่ก็กลัวว่าหลานกับลูกสะใภ้จะตกใจ “ขอโทษนะคะคุณแม่” “จะขอโทษทำไมล่ะ” “ก็หนูไม่ได้ลงมาช่วยแต่งตัวให้ลูก” “ปกติหนูมุกก็ทำไม่เคยขาดตกบกพร่องนี่ ไม่ได้ทำสักวันจะเป็นอะไรไป” ทิพย์สุดาพูดปลอบดารินทร์ เธอเข้าใจถึงความกังวลนั้น แต่เธออยากให้ดารินทร์คิดว่าเธอก็คือแม่คนหนึ่งที่สามารถทำทุกอย่างให้ดารินทร์ได้ “ปกติเช้ามาแม่ก็ไม่ได้ทำอะไร วันนี้ได้ตื่นมาแต่งตัวใ

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 117 ช่างสรรหาคำมาพูด

    ความปวดระบมแล่นไปทั่วร่างกายเมื่อคนตัวเล็กขยับเริ่มตัว หลังลืมตาตื่นดารินทร์ก็มองไปรอบ ๆ จนเห็นใครบางคนนอนมองเธออยู่ตรงหน้า“ทำไมไม่ปลุกคะ” เธอถามเขา“ไม่อยากรบกวน อยากให้ที่รักนอนให้เต็มอิ่ม” เขาเกลี่ยผมที่หล่นมาปรกหน้าของเธอ“กี่โมงแล้วคะเนี่ย”“เกือบเจ็ดโมงแล้วครับ”“ตายจริง” ดารินทร์ตกใจจนตาโต เธอไม่เคยตื่นสายขนาดนี้ หรือเป็นเพราะเมื่อคืนกันนะ“วันนี้เราจะลางานกันนะ”“ทำไมคะ” ดารินทร์สงสัย หรือเขามีโปรแกรมจะไปที่ไหน“ก็ดูเหมือนว่าที่รักจะเดินไม่ไหวนี่ครับ" เขาสังเหตเห็นว่าเธอขมวดคิ้วทุกครั้งที่ขยับตัว“...”“ประธานบริษัทอยู่ตรงนี้จะไปกลัวอะไรละครับ”“แต่...”“ไม่มีแต่นะ” นิ้วยาวจิ้มไปที่ปลายจมูกของดารินทร์“งั้นเอามือออกก่อนค่ะ มุกจะไปดูเด็ก ๆ”“แม่จัดการเด็ก ๆ ให้แล้วครับ”ดารินทร์ขมวดคิ้ว รู้สึกไม่ดี เธอมาอยู่บ้านเขาแต่กลับนอนสบายให้ผู้ใหญ่ดูแลลูก ๆ แทน“พี่เป็นคนบอกแม่เองว่าเมื่อคืนที่รักไม่ค่อยสบาย”ดารินทร์เงยหน้ามองเขา เธอไม่คิดว่าเขาจะรอบคอบขนาดนี้ แม้แต่เรื่องเล็ก ๆ เขาก็ยังปกป้องเธอ"เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำนะ""มุกอาบเองดีกว่าค่ะ""ไม่เป็นไร" ทิศตะวันช้อนตัวดารินทร์ขึ้นอุ้ม "

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 30 เร่งการแต่งงาน

    “ทิศตะวัน ลูกชายคนเล็กของตระกูลชัยณรงค์เทพ ซ่อนผู้หญิงท้องไว้ในบ้านแม่ตัวเอง”ข่าวลือนั้นลามไปถึงวงสังคมระดับสูง จนกระทั่งไปถึงหูของทศพลพ่อของเขมมิกาที่พ่อของทิศตะวันหมายมั่นให้แต่งงานด้วย“ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง มันกระทบชื่อเสียงลูกสาวของผม” เสียงของทศพลเอ่ยหนักแน่นในห้องทำงานของภาสกร “ผมว่าเราไม่คว

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 24 ผิดหวัง

    ดารินทร์ที่ได้ยินทุกประโยคของทิศตะวันก็รู้สึกหน้าชา ทั้ง ๆ ที่คำพูดเหล่านั้นไม่ได้เกินความคาดหมายของเธอสักเท่าไหร่ แต่ทำไมพอได้ยินจากปากของเขาแล้วมันทำให้เธอรู้สึกจุกอยู่ในอกทิพย์สุดาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เธอมองลูกชายสลับกับหญิงสาวที่กำลังอุ้มท้องหลานของเธอ“เธอเป็นแม่ของเด็กที่ลูกคิดว่าเป็นเลือดเนื

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-18
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 32 เสียเวลา

    ทั้งที่ทิศตะวันตั้งใจไว้ว่าเลิกงานวันนี้จะไปเยี่ยมดารินทร์ที่โรงพยาบาล แต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เป็นใจ เพราะบอร์ดบริหารเรียกร้องให้มีการประชุมหารือเรื่องแผนการตลาดตลอดสามวันมานี้ จนเขารู้สึกหงุดหงิด กว่าเขาจะไปถึงโรงพยาบาลก็ดึกจนคนป่วยหลับไปแล้วทุกครั้ง“ทำไมไม่กลับไปพักผ่อน”“ผมแค่จะแวะมาดู”“พรุ่งนี

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 29 อย่าพยายาม NC+

    ร่างอวบโดนอุ้มขึ้นจนตัวลอย เธอไม่กล้าดิ้นเพราะกลัวจะตกลงไปพรึ่บ!! แผ่นหลังของเธอทาบลงไปบนที่นอนที่เย็นเฉียบเพราะแอร์ที่เปิดทิ้งไว้ เจ้าของร่างสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างเมื่อมีอะไรบางอย่างกำลังถูไถอยู่ตรงกลีบกุหลาบ หน้าอกแอ่นขึ้นเล็กน้อยเมื่อโดนบีบคลึงด้วยมือหนา ทิศตะวันขบกรา

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-19
บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status