Home / โรแมนติก / โซ่รักหลอมใจ / ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว

Share

ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว

Author: dexnarak
last update Last Updated: 2026-02-03 12:02:05

ในห้องทำงานของเขา

ทิศตะวันยืนรออยู่ตรงหน้าต่าง แผ่นหลังกว้างของเขาหันเข้าหาประตู แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของดารินทร์ เขาก็หันกลับมา ดวงตาคมกริบจับจ้องเธออย่างไม่วางตา

เธอดูซูบผอมลง แต่ท้องของเธอโป่งนูนขึ้นชัดเจนกว่าเมื่อสามเดือนก่อน…หากเธอไม่สวมเสื้อผ้าตัวใหญ่ คงจะเห็นท้องของเธอชัดกว่านี้

“คุณท้องกับผมใช่ไหม?”

คำถามของเขาแทงเข้าไปในอกของดารินทร์ทันที เธออึ้งค้างไปหลายวินาที จู่ ๆ เขาถามแบบนี้หมายความว่ายังไง? เขารู้อะไรมา?

เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพยายามรวบรวมสติแล้วตอบกลับไปเสียงเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

“คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันแต่งงานแล้วนะ” นี่คือสิ่งเดียวที่ดารินทร์คิดออก

ทิศตะวันขมวดคิ้ว “อะไรนะ?”

“ใช่” ดารินทร์รีบย้ำ “ฉันแต่งงานแล้ว และแน่นอนว่าเด็กคนนี้คือลูกของฉันกับสามี ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณทั้งนั้น”

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของทิศตะวันทันที เขานิ่งไปครู่ใหญ่ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ ราวกับพยายามอ่านบางอย่างจากแววตาของเธอ ยิ่งเธอพยายามหลบสายตาของเขา เขากลับยิ่งไม่อยากเชื่อในคำตอบของเธอ

เธอก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนดีนี่ เขาเองก็ควรจะ โล่งใจ ใช่ไหม...

ใช่...เขาควรรู้สึกแบบนั้นแต่ทำไมกัน? ทำไมมันถึงมีความรู้สึกบางอย่างแทรกเข้ามาในอกของเขา?

เขากำลังเสียดาย

เป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น ก่อนที่สีหน้าเรียบเฉยของเขาจะเข้ามาแทนที่

“งั้นเหรอ?” เขาพูดขึ้นในที่สุด เสียงของเขานิ่งจนน่ากลัว “งั้นก็ดีแล้ว…ผมมีเรื่องจะถามคุณแค่นี้”

ดารินทร์เม้มริมฝีปากแน่น พยายามบังคับตัวเองไม่ให้แสดงความรู้สึกใด ๆ ออกมา เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลัง โกหก

หน้าห้องทำงานของทิศตะวัน

ดารินทร์ก้าวออกจากห้องด้วยหัวใจที่เต้นแรง แม้เธอจะพยายามบังคับตัวเองให้เป็นปกติ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสับสนและตึงเครียด

“ผมว่าปล่อยคุณดารินทร์ไปเถอะครับ เธอคงไม่อยากกลับมาสร้างความหนักใจให้คุณอีกแล้ว”

เสียงของกิตติชัยดังออกมาจากในห้อง ดารินทร์จึงนิ่งฟัง

“แล้วถ้าเด็กในท้องเป็นลูกของผมล่ะ”

“ถ้าคุณดารินทร์ท้องกับคุณจริง ๆ คุณคิดจะแต่งงานกับคุณดารินทร์หรือเปล่าครับ”

“ไม่มีทาง” เสียงนั้นหนักแน่นพอจนทำให้ดารินทร์ตื่นจากผวังค์

“นั่นแหละ ผมถึงบอกว่าให้ปล่อยเธอไป”

ไม่มีเหตุผลอะไรที่ดารินทร์ต้องฟังบทสนทนานั้นต่อ เธอพยายามเดินให้เร็วที่สุดเพื่อออกจากที่นี่ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีเสียงเรียกชื่อเธอดังขึ้นจากด้านข้าง

“ไข่มุก? นี่เธอเองเหรอ?”

เธอหันไปตามเสียง ก็พบกับ ซันนี่ เพื่อนร่วมงานเก่าที่เคยสนิทกันตอนทำงานที่นี่ ซันนี่มองเธอด้วยสายตาตกใจปนสงสัย

“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่? เธอกลับมาทำงานที่บริษัทแล้วเหรอ?” ซันนี่ถามทันที

ดารินทร์รีบตั้งสติ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ แล้วพูดบ่ายเบี่ยงออกไป “เปล่าหรอก...คุณทิศตะวันแค่เรียกฉันมา เขาอยากให้ช่วยเป็นสไตลิสต์ชั่วคราวให้นางแบบคนหนึ่ง แต่ฉันปฏิเสธไปแล้ว”

ซันนี่พยักหน้ารับ แม้จะยังดูงุนงงอยู่บ้าง “งั้นเหรอ...ก็นึกว่าเธอจะกลับมาทำงานอีก”

ดารินทร์เพียงแค่ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่อยากให้ซันนี่สงสัยไปมากกว่านี้

แต่แล้วสายตาของซันนี่ก็เลื่อนต่ำลง ก่อนจะเบิกตากว้างเล็กน้อย “เดี๋ยวนะ…ไข่มุก ทำไมเธอดูผอมลงขนาดนี้?”

“เพราะงานใหม่น่ะ”

“ตั้งแต่เธอลาออกไปฉันติดต่อเธอไม่ได้เลย เธอเปลี่ยนเบอร์เหรอ”

“อืม พอดีโทรศัพท์เครื่องเก่าหายน่ะ เลยซื้อใหม่พร้อมซิม”

“แต่ก็แจ้งทำเบอร์เดิมได้นิ”

“ฉันตั้งใจเปลี่ยนเบอร์ด้วยแหละ เบอร์เก่ามันไม่เสริมดวง”

“เป็นสาวสายมูตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”

“ตอนไปซื้อโทรศัพท์ พนักงานแนะนำน่ะ”

“งั้นขอเบอร์หน่อย” ซันนี่หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา “ยังพักอยู่ที่เดิมใช่มั้ย”

“อืม”

“นะ...นี่” ซันนี่จับไหล่ทั้งสองข้างของดารินทร์ จับเธอหมุน 1 รอบ “ฉันถามได้มั้ย”

“...” ดารินทร์นิ่งเงียบ เธอรู้ว่าซันนี้จะถามอะไร เพราะสายตาของเขามองต่ำลงมาที่ท้องของเธอ

“กำลังมีน้องเหรอ?”

คำถามนั้นทำให้ดารินทร์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะตัดสินใจพยักหน้ารับ “ใช่...ที่ฉันลาออกไปก็เพราะเรื่องนี้แหละ”

ซันนี่ทำตาโต “จริงเหรอ?! ฉันไม่เคยรู้เลย แล้วทำไมเธอไม่บอกกันก่อน?”

“ตอนนั้นมันกะทันหันน่ะ ฉันต้องเตรียมตัวแต่งงาน แล้วก็เตรียมตัวเป็นแม่คน ตอนนี้ฉันท้องแล้วไง” ดารินทร์หัวเราะเบา ๆ

ซันนี่ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ “โอ้โห! ยินดีด้วยนะ! นี่ฉันตกข่าวไปเลย”

“ขอบคุณนะ” ดารินทร์ยิ้มตอบ แม้ในใจจะรู้สึกหนักอึ้งกับคำโกหกที่เพิ่งเอ่ยออกไป

ซันนี่ดูจะไม่ติดใจอะไรอีก เธอเพียงแค่พูดคุยเรื่องทั่วไปสั้น ๆ ก่อนจะขอตัวกลับไปทำงาน

ดารินทร์ยืนมองเพื่อนเดินจากไป...แล้วเธอก็หันหลังรีบออกจากบริษัทโดยไม่หันกลับไปมองอีก

เธอได้แต่หวังว่า...คำโกหกของเธอจะไม่ย้อนกลับมาเป็นปัญหาในภายหลัง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 15 เอายังไง

    “ฉันจะเซ็น”มือของเธอสั่น แต่ลายเซ็นก็ค่อย ๆ ปรากฏลงบนกระดาษขาวสะอาด“ไม่ใช่เพราะคุณ ไม่ใช่เพราะเขา” เธอเหลือบตาขึ้นสบตาทิศตะวัน “แต่เพราะฉันจะปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการนี้ ถือว่าฉันได้ชดใช้ให้คุณหมดแล้ว แม้แต่ในตัวฉันก็ไม่มีสายเลือดของคุณ ฉันไม่ใช่ลูกของคุณอีกต่อไป”แล้วเธอก็ยื่นเอกสารนั้นให้เขา สีหน้าเรียบเฉยแต่ดวงตาแดงก่ำทิศตะวันรับมันไว้เงียบ ๆ หัวใจเขากลับรู้สึกหนักอึ้งไม่แพ้เธอ ไม่คิดว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้“เอาตัวออกไป” เขาบอกกิตติชัยหลังมองดูชายชราโดนพาตัวออกไป ดารินทร์ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง ดวงตาของเธอเย็นชา และแววตานั้นทำให้เขาเผลอชะงัก“สัญญามีผลตั้งแต่วันนี้”“ฉันไม่มีทางเลือกนี่” เธอพูดเบา ๆ ราวกับยอมจำนนทิศตะวันยกยิ้มมุมปาก ดวงตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่เห็นเธอยอมจำนนต่อแผนการของเขาในที่สุด“ดี...งั้นก็กับผมจนกว่าจะคลอด” เขายิ้มพอใจ ที่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะว่านอนสอนง่ายกว่าที่เขาคิด “เดี๋ยวผมจะให้คุณกฤษ์ไปส่งคุณที่คอนโดอยากได้อะไรเพิ่มก็บอกคุณกฤษณ์แล้วกัน”“ฉันจะกลับไปเก็บของที่ห้องก่อน”“ไม่ต้อง”“แล้วเสื้อผ้าของฉันล่ะ”“ผมก็พูดอยู่ว่าให้ค

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 14 รับผิดชอบ

    “หนี้พวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย คุณจะมายัดเยียดให้ฉันได้ยังไง”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เพราะในทางกฎหมาย ทายาทก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบในหนี้ของบิดามารดา”“เพื่ออะไร ทำไมถึงต้องทำถึงขนาดนี้”“เด็ก” เขาตอบทันควันพลางชี้ไปที่ท้องของเธอทิศตะวันยืนขึ้นเต็มความสูง มองเธอจากมุมบนด้วยแววตาแน่วแน่ เขาไม่สนวิธีการ เขาสนใจแค่ผลลัพธ์เท่านั้น“ผมไม่แคร์ว่าคุณจะคิดยังไง แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณไปไหนจนกว่าผมจะรู้ความจริง”ดารินทร์รู้สึกเหมือนถูกต้อนจนมุม หายใจติดขัดกับความจริงตรงหน้าดารินทร์จำใจหยิบเอกสารมาเปิดอ่านเงียบ ๆ ดวงตาคู่นั้นเริ่มแดงก่ำ ริมฝีปากเม้มแน่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยแววตาแข็งกร้าว“ขอบคุณที่ช่วยหาข้อมูลของผู้ชายคนนี้อย่างละเอียดค่ะ” น้ำเสียงเธอเรียบเย็นอย่างไม่คาดคิด “แต่ถ้าคุณคิดว่าฉันจะยอมเซ็นสัญญาบ้า ๆ นี่เพราะผู้ชายที่ฉันเคยเรียกว่าพ่อ คุณคิดผิด”ทิศตะวันขมวดคิ้ว ผู้หญิงคนนี้ไม่มีใจที่จะช่วยพ่อของเธอเลยหรือไง เลือดเย็นจริง ๆ“คุณจะปล่อยให้เขาโดนลากทรมานหรือไง ทนดูได้เหรอ?”“เขาไม่ใช่ครอบครัวของฉันตั้งแต่วันที่เขาเลือกผู้หญิงคนใหม่แล้วทิ้งฉันให้อยู่คนเดียว” น้ำเสียงเธอเริ่มสั่นแต่ยังค

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 13 หนี้พนัน

    ‘สำคัญตัวเองงั้นเหรอ…’เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองสำคัญอะไรสำหรับเขาเลยด้วยซ้ำ เธอแค่ไม่อยากให้เรื่องมันยุ่งยากไปมากกว่านี้ ไม่อยากเป็นต้นเหตุให้ใครต้องทะเลาะกัน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำพูดแดกดันที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่เรื่องขำขันสำหรับเขาเธอหลุบตาลง ไม่อยากสบตากับทิศตะวันอีก เพราะกลัวว่าเขาจะเห็นบางอย่างในแววตาของเธอ ความเจ็บปวด ความผิดหวัง หรืออะไรก็ตามที่เธอพยายามซ่อนไว้“ถ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของคุณ คุณจะปล่อยฉันไปจริง ๆ ใช่มั้ย” เธอถามย้ำ น้ำเสียงเรียบเฉยจนแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังแปลกใจทิศตะวันพยักหน้าช้า ๆ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องเธอแน่นิ่ง“แต่ถ้าใช่ลูกของผม…” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย “คุณต้องยอมให้ผมมีสิทธิ์ในตัวเขาครึ่งนึง”ดารินทร์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป“หากฉันไม่ตกลงล่ะ?”ทิศตะวันหัวเราะในลำคอ ก่อนโน้มตัวลงมาเล็กน้อยจนใบหน้าของเขาอยู่ในระดับเดียวกับเธอ“คุณคิดว่าตัวเองมีทางเลือกเหรอ คุณไข่มุก?”เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเต็ม ๆ หัวใจเต้นกระหน่ำอยู่ในอก แต่เธอก็ยังพยายามฝืนยืดตัวตรง ไม่ให้แสดงออกว่ากำลังหวาดหวั่น“ถ้าฉันหนีไป?”“ก็ลองดู” เขายักไหล่ “แ

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 12 เป็นคนยังไงกันแน่

    “นี่มันอะไรกัน! คิดว่าฉันเป็นตัวอะไรถึงได้พาตัวฉันมาตามใจชอบแบบนี้ คุณกำลังคุกคามฉันอยู่นะคะ”ทิศตะวันยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องเธอราวกับจะทะลุเข้าไปในจิตใจ ร่างสูงใหญ่ของเขาไม่ได้แสดงท่าทีเดือดร้อนอะไรกับเสียงโวยวายของเธอ เพียงแต่รู้สึกแปลกตากับท่าทีที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนของคนตรงหน้า“ผมต้องการคำตอบ” เขาพูดเสียงเย็น “และผมต้องการมันตอนนี้”ดารินทร์กำมือแน่น ข่มอารมณ์ไม่ให้สั่น เธอพอจะรู้ว่าทิศตะวันเป็นคนแบบไหน เขาไม่ใช่คนที่ยอมปล่อยอะไรไปง่าย ๆ แต่เธอคิดว่าอย่างน้อยเขาก็น่าจะให้เกียรติเธอบ้าง ไม่ใช่ใช้วิธีพาเธอมาที่นี่ราวกับเธอเป็นแค่ลูกน้องที่เขาจะสั่งให้ไปไหนมาไหนก็ได้“คุณไม่มีสิทธิ์จะมาสั่งฉัน” เธอพูดเสียงแข็ง “ฉันไม่ใช่พนักงานในบริษัทของคุณอีกแล้ว และฉันก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณแล้วด้วย!”“หึ” ทิศตะวันหัวเราะในลำคอ แต่เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ความขบขัน“...” ดารินทร์ขมวดคิ้วสองข้าง เธอพินิจมองท่าทีของชายหนุ่มตรงหน้า“แน่ใจเหรอ?” เขาเลิกคิ้ว “แล้วทำไมคุณถึงโกหกผมล่ะ?”หัวใจของดารินทร์กระตุกวูบทันที ‘นี่เขาไปรู้อะไรมา’“โกหก?” เธอพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ ทำใจดีสู้

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 11 ไร้มารยาท

    เย็นวันหนึ่งในบริษัททิศตะวันเดินเลี่ยงเข้าทางประตูหนีไฟ เขาไม่ได้อยากเจอใครเป็นพิเศษ โดยเฉพาะ คู่หมั้นของเขา ที่เริ่มเข้ามาวุ่นวายในชีวิตมากขึ้นเรื่อย ๆแต่ก่อนที่เขาจะก้าวไปถึงบันได เสียงสนทนาของพนักงานสองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักก็ดังเข้าหูเขาโดยบังเอิญ“นี่ ซันนี่...เมื่อวันก่อนฉันเห็นไข่มุกมาที่บริษัท”หญิงสาวจิบกาแฟนิดนึงก่อนจะพูดต่อ “เธอได้เจอไข่มุกแล้วใช่ไหม?”ทิศตะวันชะงักเท้าทันที เขาเพิ่งรู้ว่าดารินทร์ชื่อเล่นว่าไข่มุกเมื่อไม่กี่วันมานี้ เขาเลยหยุดฟังเมื่อได้ยินว่ามีคนกำลังเอ่ยถึงเธอ ดวงตาคมหรี่ลงขณะตั้งใจฟังบทสนทนาต่อไป“ใช่ เจอกันที่บริษัทนี่แหละ เธอบอกว่ามาทำธุระนิดหน่อย”“จริงเหรอ? ให้พูดตรง ๆ ความจริงแล้วฉันได้ยินเธอสองคนคุยกันนะ”“ไร้มารยาท”“อะไร ฉันแค่บังเอิญเดินผ่าน”“บังเอิญหรือสอดแนม”“บังเอิญย่ะ” เธอกระแทกเสียง “แต่ฉันแปลกใจมากเลยนะที่ไข่มุกแต่งงานกะทันหันขนาดนั้น แล้วก็ดูสิ ท้องเร็วแบบนี้ เป็นไปได้ยังไงถ้าเธอไม่ได้ท้องก่อนแต่ง?”“นั่นน่ะสิ ฉันก็สงสัยอยู่แต่ไม่กล้าถาม ไข่มุกไม่ได้พูดถึงสามีเลย แถมลาออกจากงานไปแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอีก รู้สึกเป็นห่วงยังไงก็ไม่รู้”“เธอคิด

  • โซ่รักหลอมใจ   ตอนที่ 10 ฉันแต่งงานแล้ว

    ในห้องทำงานของเขาทิศตะวันยืนรออยู่ตรงหน้าต่าง แผ่นหลังกว้างของเขาหันเข้าหาประตู แต่ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าของดารินทร์ เขาก็หันกลับมา ดวงตาคมกริบจับจ้องเธออย่างไม่วางตาเธอดูซูบผอมลง แต่ท้องของเธอโป่งนูนขึ้นชัดเจนกว่าเมื่อสามเดือนก่อน…หากเธอไม่สวมเสื้อผ้าตัวใหญ่ คงจะเห็นท้องของเธอชัดกว่านี้“คุณท้องกับผมใช่ไหม?”คำถามของเขาแทงเข้าไปในอกของดารินทร์ทันที เธออึ้งค้างไปหลายวินาที จู่ ๆ เขาถามแบบนี้หมายความว่ายังไง? เขารู้อะไรมา?เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะพยายามรวบรวมสติแล้วตอบกลับไปเสียงเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้“คุณพูดอะไรน่ะ? ฉันแต่งงานแล้วนะ” นี่คือสิ่งเดียวที่ดารินทร์คิดออกทิศตะวันขมวดคิ้ว “อะไรนะ?”“ใช่” ดารินทร์รีบย้ำ “ฉันแต่งงานแล้ว และแน่นอนว่าเด็กคนนี้คือลูกของฉันกับสามี ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณทั้งนั้น”ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของทิศตะวันทันที เขานิ่งไปครู่ใหญ่ ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าของเธอ ราวกับพยายามอ่านบางอย่างจากแววตาของเธอ ยิ่งเธอพยายามหลบสายตาของเขา เขากลับยิ่งไม่อยากเชื่อในคำตอบของเธอเธอก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจนดีนี่ เขาเองก็ควรจะ โล่งใจ ใช่ไหม...ใช่...เขาคว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status