โซ่สวาททาสเสน่หา

โซ่สวาททาสเสน่หา

last updateLast Updated : 2024-11-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
5Chapters
543views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เขาหลอกให้เธอรักเขาอีกครั้ง ฝังความชิงชังไว้ลึกสุดลึก จองจำเธอไว้ด้วยโซ่แห่งพิศวาส แท้จริงเขาต่างหากที่ตกเป็นทาสเสน่หานิจนิรันดร์

View More

Chapter 1

บทที่ 1

椎名一夏(しいな いちか)はゆっくりと目をあけた。目に飛び込んできたのは、真っ白な光景。消毒液の匂いが鼻を強く刺した。

ぼんやりとした意識の中で、彼女は自分に似た女性が目の前に立っていることに気づいた。

その女性の隣には、4、5歳ほどの男の子が立っていて、彼の目元は一夏の夫にそっくりだった。

一夏は一瞬で目を覚まし、思わず尋ねた。「あなたたちは誰ですか?」

彼女は無意識に手を伸ばして、その二人を指さした。目覚めたばかりで、声はかすれていた。

その声に反応して、病室にいた他の人々が彼女の病床の周りに集まった。

彼らの顔には驚きと喜びが溢れていた。

一夏が顔を上げると、見慣れた顔があった。夫の相川諒(あいかわ りょう)、自分の両親、そして義母もいた。

諒は目に涙を浮かべ、彼女を優しく抱きしめ、震える声で言った。

「5年だよ、5年。一夏、やっと目を覚ましたんだな」

両親と義母もその場に立ちつくし、涙をこらえきれない様子だった。

だが、この温かな雰囲気の中で、突然その小さな男の子が走り寄ってきた。手に持っていたおもちゃを一夏に向かって投げつけ、大声で叫んだ。

「悪い女、悪い女!お前が僕のパパを奪ったんだ……!」

その言葉が途切れる前に、隣に立っていた女性が素早く手でその口を塞いだ。

病室内は瞬く間に、恐ろしいほど静まり返った。

一夏は諒の腕を力強く押しのけ、鋭い視線で彼らを睨みながら、再び声を上げた。

「彼らは誰?」

誰も答えなかった。

両親と義母はうつむき、一夏と目を合わせようとしなかった。

諒がようやく反応し、女性に向かって声を荒げた。

「文弘(ふみひろ)を連れてくるなんて、何を考えているんだ? さっさと連れて帰れ!」

その声には、明らかな焦りがにじんでいた。

女性はその言葉に傷ついたのか、目を赤くしながら男の子を抱き上げ、病室を出て行こうとした。

だが、一夏はその声の裏に、夫の動揺を感じ取った。それは怒りではなく、不安を隠すためのものだと分かっていた

義母は諒の方を見て言った。

「そんなに強く言わなくてもいいじゃない」

そう言うと、彼女は一夏に視線を移した。

「彼女は椎名星奈(しいな せいな)よ」

その名前を聞いた一夏は、思わず目を見開いた。彼女もまた、自分と同じ「椎名」という姓を持っていたからだ。

その時、病室を出ようとした女性がうっかりドアの敷居につまずき、転んでしまった。

「文弘」という小さな男の子は驚いて泣き出し、義母は慌てて駆け寄り、男の子を抱き上げてあやした。

両親も倒れた女性に手を貸し、心配そうに声をかける。

「星奈、大丈夫? どこかぶつけなかった?」

一夏の胸に、何か小さな違和感が芽生えた。

諒はまだ一夏の隣にいたが、彼の視線はずっと星奈を追いかけており、その様子から彼が不安に感じていることが分かった。

星奈の手首から、血が流れているのを見て彼はすぐに立ち上がり、彼女の手を強く掴んだ。

「傷の手当をしに行こう」

焦った様子でそう言うと、一夏には気にも留めず、星奈を引っ張って部屋を出て行った。

星奈は部屋を出る前に振り返り、一夏に挑発するような笑みを浮かべた。

両親は星奈と一緒に行き、義母も文弘を抱えて後を追った。

病室にはあっという間に静けさが戻り、一夏は一人きりになった。冷たく、孤独で、寂しい空気が漂っていた。

彼女は抑えていた涙がこぼれ落ち、心が重くなった。自分が目を覚まさなければよかったのではないかとさえ感じた。

その後数日、一夏の母親が食事を持ってきてくれたが、それ以外の誰も姿を見せなかった。

そして、あの女性と男の子が一体何者だったのか、誰も説明してくれなかった。

諒もほとんど来なかった。来ても、いつも慌ただしく、ほんの数分で席を立ち、「仕事がある」と言って帰ってしまう。

この日もいつもと変わらず、彼は5分も座らずに立ち上がり、顔を曇らせながら言った。

「仕事に戻らなきゃいけないんだ。退院したら、ちゃんと君を迎える準備をするよ」

一夏はその言葉を聞き、冷たい声で問いかけた。「誰か待たせてるの?」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
5 Chapters
บทที่ 1
ภายใต้ภาพฝันของชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ร่ำรวยและแสนอบอุ่น เขาเคยทุ่มชีวิตให้ผู้หญิงคนหนึ่ง และเมื่อเธอจากไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ นอกจากบาดแผลที่รอวันเยียวยาด้วยความแค้นและเกลียดชัง และเมื่อเขาพบเธออีกครั้ง เขาทำให้เธอรักเขา และค่อย ๆ เฉือนหัวใจของเธออย่างเลือดเย็นเธอไม่มีทางเลือกอื่นใด นอกจากปลดปล่อยคนที่เธอรักให้เขาพบกับอนาคตอันสดใส ครั้งนั้นที่เธอตัดสินใจออกจากเส้นทางเดินของผู้ชายที่เธอรักเขามากกว่าชีวิต และเมื่อได้พบเขาอีกครั้ง เธอปรารถนาที่จะได้แก้ตัวโดยไม่รู้เลยว่า เขา กำลังใช้ความผูกพันที่ยังฝังลึกเป็นเสมือนโซ่สวาทพันธนาการเธอไว้เป็นทาสเสน่หาเพื่อฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็น “เคนคะ...ยะหยาไปหาหมอมาค่ะ...เอ้อ...หมอบอกว่ายะหยาท้องได้เดือนกว่า ๆ แล้วค่ะ”“คุณแน่ใจเหรอว่าเด็กในท้องของคุณ...เป็นลูกของผม ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะญาญ่า ที่ผมจำเป็นต้องบอกว่าคุณไม่สามารถเป็นอะไรได้มากไปกว่า...ผู้หญิงที่ผมแค่อยากนอนด้วยโดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ก็เท่านั้น!”กริ๊ง!!! เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นภายในบ้านหลังเล็กตั้งอยู่ในรั้วไม้เขตชานเมืองลอสแองเจลิสใกล้ย่านที่พักเบล แอร์อันหรูหราทำให้มษยาต้องรีบรั
last updateLast Updated : 2024-11-01
Read more
บทที่ 2
“เอ้อ...แม่คะ...หนูกำลังจะเก็บไว้แล้วล่ะค่ะ...เอ้อ...” น้ำเสียงหวานปนแหบเมื่อเงยหน้าขึ้น“ถึงป่านนี้แล้วลูกยังไม่ลืมเขาอีกหรือ ยะหยา”คำถามของมารดาทำให้มษยาที่พูดอึกอักชะงักกึก เธอมองสิ่งที่มารดาเอาไปจากมือตัวเองพลางยิ้มจาง ๆ“หนูแค่เอาของที่เขาเคยให้ออกมาดูก็เท่านั้นล่ะค่ะ”“ลืมเขาได้แล้วล่ะ” ทิพย์ธารากล่าวพลางวางของสองสิ่งนั้นลงบนโต๊ะด้านบนลิ้นชักที่ชั้นล่างถูกเปิดค้างไว้ “ป่านนี้เขาคงเป็นเจ้าของกิจการและมีครอบครัวไปแล้ว ผู้ชายรวย ๆ ไม่เคยคอยใคร คนมีเงินเลือกที่จะทำอะไรก็ได้โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง”“หนูทราบค่ะ”เสียงตอบนั้นเบาหวิว มษยาพยายามเก็บกลั้นน้ำริ้นที่เริ่มซึมออกมารอบ ๆ ขอบตาเอาไว้ หลายครั้งที่นึกถึงแล้วเจ็บปวดหากหญิงสาวก็ต้องเก็บมันไว้แต่เพียงผู้เดียว“ยะหยา...”หญิงวัยเกือบห้าสิบขานเรียกบุตรสาวเบา ๆ พลางเกลี่ยผมปอยผมที่เรี่ยลงมาบนใบหน้าสวยหวานของมษยา“แม่อยากให้ลูกเข้าใจว่าตอนนี้เราอยู่ในสถานะอะไร เราเป็นแค่คนธรรมดาในอเมริกาที่ต้องทำงานหาเงินมาประทังชีวิตแค่ได้มีกินและอยู่ภายใต้สวัสดิการของรัฐ เรามีชีวิตได้แค่นี้เท่านั้น แม่เข้าใจว่าลูกจะต้องมีความรักในวันหนึ่ง ลูกจะต้องมีคร
last updateLast Updated : 2024-11-01
Read more
บทที่ 3
หญิงสาวชาวไทยรับเอกสารเอาไว้ก่อนจะเดินไปอีกด้านเพื่อขึ้นลิฟท์ตามที่พนักงานประชาสัมพันธ์บอก มษยากุมสายสะพายกระเป๋าไว้แน่นและก้มลงมองซองเอกสารที่เธอกดมันไว้แนบอกกับความรู้สึกตื่นเต้นมากเกินบรรยาย แม้ตำแหน่งที่เธอได้เข้าทำงานที่นี่จะไม่ใหญ่โตอะไร เป็นเพียงพนักงานบัญชีเล็ก ๆ แต่การได้รับเลือกให้มาทำงานในบริษัทยักษ์ใหญ่ขนาดนี้ก็ทำให้หญิงสาวทั้งภูมิใจและตื่นเต้นไม่ใช่น้อย หญิงสาวยิ้มกับตัวเองก่อนจะเงยหน้าและต้องหยุดชะงักพร้อมกับริมฝีปากอิ่มที่คลี่ออกเป็นรอยยิ้มคลายลงจนเป็นราบเรียบเมื่อสายตาคู่นั้นเลื่อนไปหยุดที่ด้านหน้าของลิฟท์และเห็นใครคนหนึ่งยืนอยู่ที่นั่น มษยาหยุดนิ่งอยู่กับที่และจ้องมองร่างสูงใหญ่กว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซ็นติเมตรที่แม้ตอนนี้จะอยู่ในชุดสูทสีเทาควันบุหรี่คัตติ้งเนี๊ยบกริบซึ่งแตกต่างจากวันวานที่เธอเคยเห็น เขา หากทว่าแม้เพียงเสี้ยวหน้าอันคมคายหล่อเหลานั้นหญิงสาวก็ยังคงจดจำได้ดี “เคน...” เสียงเบาหวิวลอดออกมาจากริมฝีปากอิ่มสั่นระริกพร้อมจังหวะหัวใจที่เต้นเร็วรัว และเมื่อเขาหันกลับมาหญิงสาวก็รีบหลบเข้าไปแอบที่ด้านหลังแจกันดอกไม้ขนาดใหญ่ มษยายืนช
last updateLast Updated : 2024-11-01
Read more
บทที่ 4
“พบเป็นการส่วนตัว...บอสหมายถึงพนักงานใหม่ที่เป็นผู้หญิงเอเชียตัวเล็กเมื่อกี๊นี้นะเหรอคะ”“อืม...ใช่...ฉันดูจากโปรไฟล์ส่วนตัวของเธอก็ไม่เห็นมีอะไรเป็นพิเศษแถมยังเป็นตำแหน่งเล็ก ๆ ถ้าเป็นระดับผู้บริหารก็ว่าไปอย่าง ที่สำคัญท่านประธานก็พึ่งกลับมาจากการประชุมที่สวีเดนและพึ่งเข้ามาสำนักงานใหญ่วันนี้ ฉันแค่แปลกใจว่าเธอมีอะไรพิเศษถึงได้ทำให้ท่านประธานอยากพบ”“บอสก็รู้นะคะว่าท่านประธานน่ะเป็นคนที่ทำอะไรค่อนข้างจะเดายากสักหน่อย ท่านอาจอยากเปลี่ยนแปลงนโยบายบางอย่างในที่ทำงานก็ได้นะคะ”“ฉันจะคิดในแง่บวกเหมือนเธอนะลิลลี่”ผู้ช่วยสาวยิ้มให้โดโรธีซึ่งยังนั่งจ้องมองเอกสารบนโต๊ะทำงานอย่างใช้ความคิดแม้จะยังรู้สึกตงิด ๆ กับสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นในที่ทำงานก็ตาม“เชิญด้านในเลยนะคะ มิสดารินทรา”พนักงานสาวสวยของบริษัทหันมาเอ่ยกับมษยาเมื่อพาหญิงสาวชาวไทยซึ่งมีฐานะเป็นพนักงานใหม่มาหยุดที่หน้าบานประตูห้องหนึ่งบนชั้นที่หกสิบของตึกนอร์ธเทิร์นซี งหญิงสาวชาวไทยยิ้มให้อย่างประหม่าก่อนผลักประตูห้องเข้าไปเบา ๆ และก้าวเข้าไปภายในห้องทำงานขนาดใหญ่ที่เธอถึงกับตกตะลึงในความโอ่โถงและอลังการของการตกแต่งสมกับเป็นห้องของท่านป
last updateLast Updated : 2024-11-01
Read more
บทที่ 5
เขาไม่เคยลืมเลือนว่าเคยมีความสัมพันธ์งดงามกับหญิงสาววัยสิบแปดคนหนึ่งที่ฐานะแตกต่างจากเขาแม้มากเพียงใดหากก็ไม่ใช่อุปสรรคขวางกั้นความตั้งใจจริงที่เขาจะ รัก เธอได้ กระทั่งถึงวันที่เขาต้องเดินทางไปเรียนต่อแดนไกล เคนรู้สึกได้ถึงความห่างเหินระหว่างกันแม้เขาพยายามที่จะสานความสัมพันธ์นั้นไว้ให้ยืนยาวมากที่สุด เรียกได้ว่านั่นเป็นรักครั้งแรกและฝังใจสำหรับเขา เป็นความทรงจำปวดร้าวของผู้ชายคนหนึ่งที่ถูกคนรักหักหลังอย่างเลือดเย็น“คุณไปเรียนต่อเถอะนะคะเคน และคงไม่ต้องติดต่อกลับมาหาลูกสาวของฉันอีกแล้ว”“ทำไมล่ะครับ ผมแค่อยากพบญาญ่าอีกสักครั้ง”“เธอไม่อยากพบคุณอีกแล้วล่ะค่ะ เพราะมันอาจไม่เหมาะสม”“มีอะไรที่ไม่เหมาะสมอย่างนั้นหรือครับ ในเมื่อก่อนหน้านี้เราก็คบกันแล้ว”“ฟังนะคะ คุณเคน คลีฟตัน...ฉันอยากจะบอกคุณว่ายะหยาเขาคบกับคุณไม่ได้ เพราะเขากำลังจะหมั้นกับคนที่จะเลี้ยงดูเขาได้ ผู้ชายคนนั้นเป็นผู้ใหญ่และมีเงินมากพอจะเลี้ยงดูให้ลูกสาวฉันสบาย”“ผู้ใหญ่เหรอครับ เขาเป็นใคร?”“ไม่จำเป็นที่คุณจะต้องมารับรู้หรอกนะคะ เพราะอีกไม่กี่วันเขาก็จะมาหมั้นกับลูกสาวฉันแล้ว กลับไปซะเถอะนะคะ ฉันได้ยินว่าคุณกำลังจะไปเรีย
last updateLast Updated : 2024-11-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status