공유

13

last update 게시일: 2026-06-20 01:14:52

จูบนั้นกระชากสติออกจากคนทั้งคู่ โดยสิ้นเชิง

เขาบดเคล้าดูดดื่มความหวานจากเธออย่างตะกละตะกราม เหมือนยิ่งกิน ยิ่งหิว...เธอทำให้เขารู้สึกแบบนั้น

เขารู้สึกร้อนผ่าวไปด้วยไฟแห่งตัณหา มันมากเสียยิ่งกว่าครั้งไหน ร่างนิ่มนวลในอ้อมกอดของเขา มันปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบขึ้นมาจนเกินต้านทาน

คนเมาตอนนี้ถูกปรนเปรอด้วยจูบ และสัมผัสที่ลูบไล้ไปทั่วร่าง เธอร้อนรุ่มในอ้อมแขนของเขา หลับตาพริ้ม ปล่อยกายและใจ ให้เลื่อนไหลคล้อยตามสัมผัสจากผู้ชายที่เธอกล้ายอมรับกับหัวใจของตน ว่าเธอเป็นทาสของเขา

ทาสรัก...

แน่นอนว่ากริชดนัยจะไม่รู้ และไม่มีทางได้รู้

สาวน้อยยอมโอนอ่อน ไม่ได้ต่อต้านขัดขืน ร่างงามสั่นเทาไปกับสัมผัสแปลกใหม่ระอุร้อนนั่น ตอนนี้เขาปลดเปลื้องตัวเองจนเปลือยเปล่า และกำลังทำให้เธอเปล่าเปลือยเหมือนเขา ร่างหอมกรุ่นของคริมาถูกสำรวจด้วยมือร้อนที่เลื่อนไล้ไปทางไหน ก็ราวกับสร้างประจุไฟทิ้งไว้ตรงนั้น มันแล่นรวมไปที่บางส่วนของร่างกาย ที่ฉ่ำชื้นขึ้นอย่างไม่เคยเป็น

เขาละจูบ แล้วเลื่อนริมฝีปากไปที่เต้าอวบขาวสะพรั่ง ซ่อนรูปเหลือเกิน...เขาไม่คิดว่าเธอจะมีสัดส่วนพอเหมาะ น่าจูบฟัดไปทั้งตัวแบบนี้

เมื่อได้จูบ ได้กอด ความปรารถนาก็เอาชนะเหนือทุกสิ่ง เขาสุดจะกลั้นเก็บความรู้สึกที่เก็บมานานเหลือเกินกับผู้หญิงคนนี้ เสียงครางเบาๆ ของคริมา มือที่จิกที่บ่าเขาด้วยแรงอารมณ์ ขณะที่เขากำลังก้มลงเกลือกคลุกกับความหอมฉ่ำ มันทำให้กริชดนัยอดรนทนไม่ได้อีกแล้ว เขากำลังแข็งจนแทบระเบิด ครั้งแรกระหว่างกัน แม้จะอยากดื่มด่ำเธอให้ชุ่มฉ่ำยาวนานกว่านี้ แต่ทว่า...เขากำลังจะไม่ไหว และเขาจะไม่ทน เขายังมีเวลาตักตวงจากเธออีกมาก...คริมา

เธอต้องชดใช้ให้กับเขาจนสาสม อิ่มหนำ

กริชดนัยบอกกับตนเอง ขณะที่เลื่อนมือไปลูบความอิ่มอูมฉ่ำเยิ้มของคริมา มันเกินทนเมื่อสัมผัสเข้ากับสรีระส่วนนี้ เขากรีดนิ้วไปที่กลางกลีบอย่างเหมาะเจาะ มันพร้อมแล้วที่จะให้เขาได้รัก...

ขณะที่คริมากำลังเคลิ้มคล้อย วาบหวิวกับสิ่งที่กริชดนัยได้ก่อให้เกิดกับร่างกายเธอ ร่างน้อยก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อเขาขึ้นอยู่เหนือกายเธอ แล้วจับขาของเธอพาดต้นขาของเขา เปิดกว้างเธอ...และเริ่มชำแรกเข้าไปในกายสาว

“อะ อุ๊ย”

ตาของเธอเบิกโพลงเล็กน้อย ใบหน้างดงามแดงเถือก เธอกัดริมฝีปากแน่น น้ำตารินไหลจากหางตา มือยันอกเขาไว้...กริชดนัยเองก็ถึงกับชะงักการรุกรานเขามองหน้าเธอด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ...เพราะเขาบอกตัวเองมาตลอด ว่าคริมาก็คงจะเหมือนแม่ของหล่อน ยิ่งเรื่องคืนนั้น มันก็ทำให้เขาเชื่อไปแล้ว ว่าเขากับเธอนั้น...

แต่ทำไม?

“เจ็บหรือ”

เสียงห้าวดังถามขึ้น เขาขบกรามกรอด น้องกำลังบีบรัดเขาอย่างบ้างคลั่ง เขาแทรกเข้าไปได้เพียงส่วนหัวก็เหมือนจะเจอกับปราการบางๆที่ทำให้เขาเข้าไปจนสุดทางไม่ได้ มีวิธีเดียวคือจะต้องใช้กำลังเล็กน้อย และน้องจะต้องเจ็บ...

“...”

ไม่มีคำตอบจากยัยตัวร้ายของเขา มีเพียงน้ำตาที่หยดแหมะลงมาทันที ตีความได้ว่าเธอเจ็บ...

กริชดนัยพ่นลมหายใจออกมาจากปาก เขายังคงปราณีเธออยู่บ้าง อาจจะเพราะเขาไม่นิยมเสพความเจ็บปวดของคู่นอน

เขาก้มลงจูบเคล้าเต้าอวบนั่นอีกหน ดูดปลายยอดแรงๆ เพื่อเล้าโลมให้คริมาเคลิ้มไปกับเขา มือที่ข้างเลื่อนลูบไปตรงจุดที่เชื่อมกันอยู่ และปลุกเร้าติ่งเกสรเธอจนคริมาเริ่มผ่อนคลายและเริ่มลื่นชื้นเพื่อเขา เขาทำให้น้องลืมเกร็ง และเริ่มครางออกมาให้ได้ยิน ก็ค่อยฉวยโอกาสครอบครองเธอ...

คริมาปรือตามองเขา ตอนนี้เธอกำลังแน่นไปหมดทั้งช่องทางที่ถูกเขาเติมเต็ม ตาของเธอเบิกขึ้นเล็กน้อย เมื่อเขาเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะ

ตาต่อตามองสบกัน...นัยน์ตาของเขาร้อนแรงราวกับไฟ ไฟที่จะหลอมเธอให้ละลายไหม้กับเขา

มือที่ยันอกเขาไว้ในตอนแรก ถูกกริชดนัยดึงให้ไปกอดรัดเขา ท่วงท่าสอดรักเริ่มไปตามครรลองแห่งมัน เมื่อร่างกายเริ่มทำความรู้จักกัน คริมากอดเขาแน่นขณะที่ถูกเขาพาไปกระฉอกล้นด้วยตัณหาพร้อมๆ กัน

เสียงคำรามของเขาดังขึ้นข้างหู ก่อนที่เขาจะปลดปล่อยออกมาอย่างมากล้น...

คริมานั้นนอนนิ่งหอบหายใจในอ้อมแขนระอุร้อนนั่น

หากนี่คือนรก...ที่เธอจะต้องชดใช้ให้กับเขา ด้วยสิ่งนี้

เธอก็ยินดีที่จะตกนรกในอ้อมแขนของเขา

กริชดนัย...

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ใจบาง   36

    “เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ ​“วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”​“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ ​กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลย​ถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้​ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา​“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”​​“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”​“ไหนพูดสิ” ​เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด

  • ใจบาง   35

    คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ​“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”​“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”​“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว​“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”​“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”​“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”​“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน​“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”​“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ​“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ ​“อื้อ...ไม่เอา”​“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย

  • ใจบาง   34

    ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ ​คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา​“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”​“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”​“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน ​“หืม? คุณวีน่ะเหรอ”​“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”​ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ​“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”​“

  • ใจบาง   33

    ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้​ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา​“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา ​“กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้าน​คืนนั้น...​คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ

  • ใจบาง   32

    วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีก​ดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...​คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอ​คนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้​เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้​คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง​“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” ​เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเอง​เธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา​“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”​“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่

  • ใจบาง   31

    กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขา​วีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขา​ไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อย​ยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติ​ไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย​“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” ​เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status