ตอนที่ 4 ไกด์นอกกฎหมาย (2/2)

ติ๊ดๆ

เสียงเครื่องดังไม่กี่ครั้งเป็นการยืนยันการขออนุญาตเสร็จสิ้นทริกเกอร์เครื่องนี้ก็มีสายเรียกเข้าดังลั่นขึ้นมา

“แกทำบ้าอะไรลงไป!” หลังกดรับสายปลายสายก็ตะโกนลั่น หน้าปัดทริกเกอร์โชว์ใบหน้าของบุคคลคุ้นตาที่เห็นในข่าวบ่อยๆ พลโท มอแกน คาสเวล พ่อของพันเอกคาสเวลที่ยิ้มกริ่มขณะนี้

“ผมทำตามกฎหมาย” ตอบพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อารมณ์ดีผิดปกติ

“ใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายก็ไม่ต่างจากทำผิดกฎหมาย! แกไปล่อลวงไกด์นอกกฎหมายที่ไหนมา!” พลโทตะเบงเสียงผ่านกล้อง

ไกด์นอกกฎหมายสะดุ้งโหยงไม่รู้ตัวว่าทำอะไรผิดไปหรือเปล่า แต่คิดไปคิดมาก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรม ไกด์นอกกฎหมายคือไกด์ที่ไม่ยอมลงทะเบียนกับสมาคม แต่เขาเป็นแค่ไกด์หมาดๆที่ยังไม่ได้ไปขึ้นทะเบียนเท่านั้น

“ผมแค่ช่วยให้เขาลงทะเบียนเข้าสมาคมแบบอัตโนมัติเท่านั้นเอง” พันเอกคาสเวลตอบกลับ

สำหรับเอสเปอร์ระดับสูงสุด การขออนุญาตจับคู่ทำได้ง่ายๆเพียงแค่สแกนม่านตาด้วยความยินยอมจากทั้งสองฝ่าย เมื่อส่งเข้าระบบของทางสมาคมเสร็จจะได้รับการอนุมัติทันที นี่ย่อมเป็นสิทธิพิเศษของคนเช่นเขา และผู้ที่จับคู่ด้วยไม่ว่าจะเป็นไกด์ในสมาคมหรือไกด์นอกกฎหมายจะได้รับการลงทะเบียนด้วยสิทธิพิเศษในระดับเดียวกัน นั่นย่อมสูงกว่าสิทธิพิเศษโดยทั่วไปของทางสมาคม ไกด์ระดับนี้จะไม่ถูกบังคับให้ทำการไกด์ดิ้งให้ผู้อื่นแม้การจับคู่จะยังไม่สำเร็จก็ตาม

“แกรีบกลับมานี่เดี๋ยวนี้เลยนะ! ก่อปัญหาไว้แล้วเผ่นออกไป จากนั้นก็สร้างปัญหาเพิ่มอีกแบบนี้น่ะเหรอ!” พลโทจ้องหน้าจอเขม็ง

“ไกด์ของผมไม่มีปัญหานะ” พันเอกตอบกลับ

“แกไม่มีปัญหาแต่คนอื่นมีปัญหาน่ะสิ ไหน ไกด์คนไหนที่แกไปล่อลวงมาแบบไม่เต็มใจคนนั้น” พลโทพูดพลางส่งสายตากดดันไปที่ลูกชายที่ชอบก่อเรื่องตรงหน้า

พันเอกคาสเวลเบนกล้องทริกเกอร์ไปที่คนตัวเล็กหน้าตาตื่นบนตัก ความที่มึนๆเบลอๆจากการส่งพลังแบบความคุมไม่ได้อยู่ ความสามารถในการวิเคราะห์ตัดสินใจจึงติดลบ เมื่อเห็นนายพลระดับสูงจึงทักทายออกไปเกร็งๆ

“สะ สวัสดีครับท่านพลโท”

“เจ้าหนู อายุเท่าไหร่ มาเจอเจ้าหมอนี่ได้ยังไง มันบังคับอะไรไหม ทำร้ายเธอหรือเปล่า” พลโทถามออกมาเป็นชุด

สมองกำลังสั่งการได้ไม่ดี คำตอบเลยรวบยอดง่ายๆไปว่า “เปล่าครับ” จะให้ตอบอย่างอื่นก็กลัวคนข้างๆนี่เอาเรื่องเหมือนกัน

ด้วยความที่พลโทเห็นเจ้าหนูที่อยู่บนตักลูกชายไม่ได้มีท่าทางเหมือนถูกบังคับอย่างที่คิด ไม่เห็นอาการขัดขืนหรือไม่พอใจ แต่ดูจะเกร็งไปนิดเท่านั้น จึงมองนิ่งๆอยู่พักหนึ่งแล้วหันไปสั่งลูกชาย

“ให้เวลาถึงพรุ่งนี้เช้า แกมาอธิบายเรื่องนี้ที่หน่วย รวมถึงเรื่องที่แกก่อไว้เมื่อก่อนหน้านี้ด้วย” พูดจบก็วางสายไป

เอลิสที่เห็นว่ามีคนใหญ่คนโตรู้เห็นเช่นนี้เขาน่าจะปลอดภัยแล้วจึงวางใจลง ความกลัวลดลงไปมากความมั่นใจก็กลับมา เขาหันไปหาคนตัวโตเพื่อขอคำอธิบาย แต่เมื่อจ้องใบหน้าคมเข้มดวงตาคมกริบนั้นก็รู้สึกหงออยู่ดี ก็เลยได้แต่กระพริบตาปริบๆมองไม่ได้ถามอะไรออกไป

“มีอะไร” พันเอกเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน

เอลิสจึงมีแรงฮึดเมื่อรู้สึกว่าความจริงแล้วพันเอกท่านนี้ก็ไม่ได้อารมณ์ร้ายตลอดเวลาอย่างที่คิด “ปล่อยผมนั่งโซฟาคุยกันดีๆก่อนได้ไหมครับ”

“หืม นั่งแบบนี้แหละ ไม่ได้หนักอะไร”

นั่นใช่ปัญหาที่ไหนล่ะ เอลิสคิด แต่ก็ไม่กล้าขัด

“พันเอกลงทะเบียนให้ผมเข้าสมาคมแล้วเหรอครับ ทำได้ด้วยเหรอ” นี่เป็นคำถามสำคัญที่สุดสำหรับเอลิส

สวัสดิการสำหรับไกด์ระดับต่ำสุด หากนับแค่เงินให้เปล่ารายเดือนก็แทบจะเท่ากับเงินเดือนที่เขาทำงานวันละสิบกว่าชั่วโมงทุกวันแบบนี้แล้ว ไหนจะเงินจากการทำงานเป็นไกด์ดิ้งอีก มีที่พักพร้อมอาหารฟรี เรื่องดีๆแบบนี้จู่ๆก็หล่นใส่หัวทำเอารู้สึกว่าเป็นเรื่องโกหกไปเสียได้

“ยศพันเอกทำอะไรได้มากกว่าที่คิด” อีกฝ่ายตอบกลับ

“แล้วตอนนี้พันเอกดีขึ้นบ้างหรือยัง”

“ก็ไม่เท่าไหร่”

ก็ไม่เท่าไหร่คือดีขึ้นหรือยังไม่ดีวะครับ? เอลิสสบถในใจ

“ผมคงช่วยไม่ได้มากเท่าไหร่ล่ะมั้งครับ พันเอกลองติดต่อหาไกด์ระดับเดียวกันดูดีไหม” เอลิสต้องการออกจากสถานการณ์ตอนนี้อย่างยิ่งยวด

พันเอกคาสเวลจ้องมองคนตรงหน้านิ่งๆ ดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่รู้ตัวเลยว่าการที่ตนเองสามารถส่งพลังในการไกด์ดิ้งออกมาเรื่อยๆให้ระดับ S ได้แบบนี้มันไม่ปกติ แถมยังเป็นแค่พลังที่รั่วไหลออกมาเพราะควบคุมไม่ได้

ระดับต่ำที่สุดที่เป็นไปได้คือ  A แต่ก็ยังอาจเป็นระดับ S ได้ด้วย พันเอกรู้สึกว่าตนเองตกของดีสุดๆมาได้เลยนี่นา

ยื่นเรื่องจองตัวไว้แล้ว เหลือก็แต่บ่มเพราะความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆเพื่อจับคู่

การจับคู่ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด ความสนิมสนมทางกายต้องลึกซึ้งนั่นคืออย่างแรก หากต้องการให้พันธะแน่นแฟ้นต้องมีความสนิทสนมทางอารมณ์และทางจิตวิญญาณด้วย รวมไปถึงความเข้ากันได้อีก เมื่อมองไปที่ร่างจิตเสือโง่ที่กำลังกกกอดแมวน้อยที่ทำหน้าเซ็งอยู่แน่นไม่ยอมปล่อย ระดับความเข้ากันได้คงสูงทีเดียว

พันเอกยิ้มไม่ตอบคำ จับศีรษะที่เต็มไปด้วยเส้นผมสีดำสลวยแนบที่หน้าอก มืออีกข้างก็ตบหลังเบาๆเหมือนกล่อมเด็ก

เอลิสที่พลังเพิ่งตื่น ร่างกายกำลังปรับสภาพมีความอ่อนล้าสะสมอยู่มาก เมื่อเบาใจว่าพันเอกข้างตัวเป็นคนดีกว่าที่คิดก็ปล่อยให้ความง่วงเข้าครองสติไม่นานก็หลับไป

เมื่อเอลิสนอนหลับพลังที่รั่วไหลก็ขาดห้วงลง พันเอกขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้ฝืนปลุกอีกฝ่าย เขาเข้าใจกระบวนการปรับสภาพของไกด์ และเขาก็ต้องการให้ไกด์ของเขามีสภาวะร่างกายที่ดีที่สุด แน่นอนว่าหลังจากนี้ต้องเตรียมอาหารเสริมจำนวนมาก เพราะดูแล้วไกด์ของเขาออกจะผอมไปเสียหน่อย คิดไปมือก็อยู่ไม่สุขลูบคลำเอวบางของคนในอ้อมอก ในหัวมีความคิดบางอย่างที่คิดไปคิดมาก็เริ่มตื่นตัวนิดๆ เขาจึงต้องหายใจเข้าลึกๆอยู่หลายทีเพื่อขับไล่ความคิดของตัวเอง

ความจริงพันเอกไม่ใช่คนดีเหมือนที่เอลิสคิดเลยสักนิด

แมวน้อยที่มองจากวงนอกและกำลังหงุดหงิดเจ้าเสือที่โตแต่ตัวนี่ มันตะโกนในใจให้เจ้านายหนีไปเป็นครั้งที่หนึ่งร้อย แน่นอนว่าเจ้านายของมันไม่เข้าในภาษาแมว