7

หลังจากอนาคินลงจากรถแท็กซี่ ชายหนุ่มก็มายืนดักรอคนผิดสัญญาที่หน้าบ้านเธอ รอเพียงไม่นานก็เห็นรถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้านหญิงสาว แต่ไม่สามารถมองเห็นคนภายในรถว่าเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายขับรถมาส่งเธอ ทันทีที่รถเคลื่อนออกไป ชายหนุ่มรีบเดินตรงเข้าไปกระชากแขนหญิงสาว ดึงร่างเล็กเข้ามากอดไว้แน่นจนแทบกระดุกกระดิกไม่ได้ ด้วยอารมณ์ที่คุกกรุ่นยังไม่จางหาย

“กรี๊ดดด!” หญิงสาวร้องหวีดออกมาสุดเสียงด้วยความตกใจ เมื่อเธอถูกกระชากแขนเข้าไปในมุมมืด ใจแทบหล่นตกลงไปที่ตาตุ่ม ชาวาบไปทั้งร่าง ตอนนี้ในหัวสมองเธอไม่ได้คิดถึงใครนอกจากเป็นพวกโจรบ้ากาม ถึงกล้าทำเรื่องแบบนี้ จนชายหนุ่มต้องรีบยกมือขึ้นปิดริมฝีปากบาง ปิดเสียงกรีดร้องของหญิงสาวไว้ทันท่วงที ก่อนที่คนภายในบ้านของเธอ จะออกมาได้ยินเสียก่อน ช่วงที่ชายหนุ่มกำลังเผลอ หญิงสาวก้มลงกัดฝ่ามือใหญ่เต็มแรง ทันทีที่ได้โอกาส เพื่อหาทางเอาตัวรอด

“โอ้ย!” ชายหนุ่มร้องลั่นรีบสลัดมือออกทันที ด้วยความเจ็บปวด พลิกฝ่ามือหนาขึ้นมาดูมีรอยเขี้ยวของแม่มดตัวน้อยปรากฏขึ้นจนเห็นได้ชัดเจน เพียงตะวันรู้สึกถึงน้ำเสียงที่คุ้นหู จึงไม่รอช้า รีบหันขวับมามองที่ต้นเสียงทันที เมื่อเห็นว่าเป็นใครถึงกับปรี๊ดแตก พุ่งตัวเข้าไปทำร้ายร่างใหญ่ด้วยความโมโห

“พี่คิน! ทำบ้าอะไรเนี่ย ตะวันตกใจหมดเลยรู้มั้ย นี้แน่ะ! คนบ้า เกิดตะวันช็อกตายจะทำอย่างไงหะ” ร่างเล็กแผดเสียงใส่เขา พร้อมกับเหวี่ยงมือเล็กๆ ลงบนอกแกร่ง ที่ไม่มีท่าทีที่จะสะทกสะท้าน จนเธอแทบหมดแรง

“ทำไมห๊าตะวัน คงผิดหวังมากใช่มั้ยที่เจอพี่ แล้วทำไม? ถึงหนีกลับมาก่อนไม่ยอมบอกพี่สักคำ เพราะไอ้ผู้ชายที่มาส่งตะวันเมื่อกี้ใช่มั้ย พี่ถามว่าใช่มั้ย ตอบพี่สิ เพียงตะวัน” เพียงตะวันแหงนมองชายหนุ่มอย่างตื่นตระหนก ไม่เคยเลยสักครั้งที่ชายหนุ่มจะตะคอกเสียงใส่แบบนี้ มองเขาราวกับสิ่งประหลาดที่ไม่เคยเจอมาก่อน ลำแขนแกร่งเกี่ยวร่างบางเข้าหาลำตัว กอดรัดไว้แน่นจนแทบขยับเยื้อนไม่ได้ ในใจเขาตอนนี้กำลังหวาดกลัวที่จะสูญเสียหญิงอันเป็นที่รักให้ใครไป ซึ่งเขายอมไม่ได้ เพียงตะวันเกิดมาเพื่อเขาคนเดียว คนเดียวเท่านั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิด อนาคินตะโกนร้องกึกก้องอยู่ในใจ

“ปล่อยตะวันก่อนพี่คิน ตะวันอึดอัด” หญิงสาวพยายามดิ้นรน หวังให้เขาคลายอ้อมกอดออก แต่อนาคินกลับนิ่งเฉย ได้แต่ก้มหน้าลงมองคนผิดสัญญา อย่างไม่ละสายตา

“ตะวันทำผิดสัญญา” หญิงสาวถึงกับหยุดชะงัก แหงนหน้าขึ้นมองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ ในสิ่งที่เขากล่าวหาเธอโดยไม่มีมูลความจริง

“ตะวันทำผิดสัญญาตรงไหน พี่คินอย่ามากล่าวหาตะวันลอยๆ แบบนี้นะ” สาวน้อยทำปากยื่นออกมาเล็กน้อยอย่างไม่สบอารมณ์ จนอนาคินอดใจไม่ไหว ก้มลงจูบบนเรียวปากบางอย่างแผ่วเบา ทำเอาหญิงสาวถึงกับตัวแข็งทื่อ เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะตั้งแต่เกิดมาจนโตเป็นสาวเต็มตัว เพราะไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนเคยจูบมาก่อน

“พี่คินบ้าที่สุด ทำกับตะวันแบบนี้ได้ยังไงกัน คนเจ้าเล่ห์” หญิงสาวเข้าไปทุบอกชายหนุ่มด้วยความโมโห ที่เขาบังอาจมาขโมยจูบแรกในชีวิตของเธอไป ใจยังคงเต้นรัวไม่เป็นระส่ำ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

“ไม่เห็นจะบ้าตรงไหนเลยตะวัน ทั้งหอมทั้งหวานอีกต่างหาก หึ หึ” อนาคินยิ้มกรุ้มกริ่มให้หญิงสาว ยิ่งรู้ว่านี่คือจูบแรกของเธอ ก็ทำให้ความร้อนภายในใจเขาสงบลงได้ อย่างไม่น่าเชื่อ

“ตะวันไม่พูดด้วยแล้ว” หญิงสาวพยายามเบี่ยงตัวออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม อย่างแง่งอนกลบเกลื่อนความเขินอายที่มีอยู่ภายในใจ

“ปล่อยสิค่ะ ตะวันจะเข้าบ้าน” หญิงสาวใช้สองมือน้อยๆ ดันแผ่นอกแกร่งของเขาไว้ ถ้าขืนเธอยังอยู่ในอ้อมกอดเขานานกว่านี้ คงจะไม่ปลอดภัยเป็นแน่

“ตะวันนิสัยไม่ดี คนผิดสัญญา” หญิงสาวถึงกับชะงัก อ้างปากค้าง มองเขาด้วยความงุนงง เธอถูกชายหนุ่มกล่าวหามาถึงสองครั้ง ในเวลาไล่เลี่ยกัน

“พี่คินมากล่าวหาตะวันแบบนี้อีกแล้วนะ งั้นกรุณาช่วยบอกตะวันหน่อย ว่าตะวันผิดสัญญาเรื่องอะไร” เพียงตะวันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เง้างอน เธอจ้องมองชายหนุ่มตาเขม็ง เพื่อรอฟังคำตอบ

“พี่เคยขอให้ตะวัน ห้ามคบใครจนกว่าพี่จะกลับมา ตะวันยังจำได้หรือเปล่า คงจำไม่ได้สินะ คำพูดของพี่คงไม่มีความหมายสำหรับตะวันสินะ” ใบหน้าหล่อเศร้าสลดออกมาจนเห็นได้ชัดเจน ก้มมองหญิงสาวด้วยสายตาตัดพ้อ เขากลัวเหลือเกินว่าจะหมดความสำคัญกับคนตรงหน้า

“ตะวันจำทุกคำพูดของพี่คินได้เสมอค่ะ และตะวันก็ไม่ได้ผิดสัญญากับพี่คินด้วย เพราะตะวันยังไม่มีใครทั้งนั้นอย่างที่พี่คินมากล่าวหาตะวันปาวๆ” อนาคินก้มมองเด็กโกหก ที่ยืนหน้าเชิดขึ้นอย่างมั่นใจ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาตะหงิดๆ ยังมีหน้ามาปฏิเสธความผิดของตัวเองได้หน้าตาเฉย น่าโมโหจริงๆ

“ขนาดนี้ตะวันยังปฏิเสธพี่อีกใช่มั้ย เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว พี่โทรเข้าเครื่องตะวัน มีผู้ชายคนหนึ่งรับสายแทนตะวัน แล้วตะวันจะแก้ตัวว่ายังไงบอกพี่สิ” อนาคินมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ดูซิว่าเธอยังจะกล้าปฏิเสธความผิดอีกมั้ย