5.2 | ครั้งแรกในห้องครัว - NC

ฟ้าพราวหาเรื่องถ่วงเวลา ‘กินขนม’ กับภูริดลด้วยการจัดห้องให้ที่รักนานเป็นชั่วโมง โดยสามีของเธอยกห้องว่างที่อยู่ติดกับห้องนอนของเขาและเธอให้เจ้าแมวอ้วน เสร็จแล้วออกไปทำอาหารเย็นอย่างอ้อยอิ่ง

               “ถ่วงเวลาเก่งนักนะ!”

เสียงเข้มที่ดังขึ้นบริเวณหน้าประตูห้องครัว ทำให้หญิงสาวที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดสีฟ้าพาสเทลแบบพอดีตัวกับกางเกงผ้ายืดเนื้อนิ่มสะดุ้งเฮือกเผลอทำมะเขือยาวผลอวบใหญ่หลุดมือกลิ้งหลุนๆ ไปหยุดอยู่แทบเท้าของภูริดล

“คุณไปรอข้างนอกก่อน ทำกับข้าวเสร็จแล้วฉันจะไปตาม” เธอบอกโดยไม่หันไปมองหน้าเขา

ชายหนุ่มหลุบตาลงมองมะเขือยาวที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้นนิดหนึ่งก่อนจะก้มเก็บมันขึ้นมา “มะเขือยาว เอามาทำอะไร”

“ฉันจะทำยำมะเขือเผา”

“ผมไม่ชอบ” เขาบอกเสียงห้วนแล้วถือมะเขือยาวเดินเข้าไปหาภรรยาที่ยืนหั่นผักอยู่ตรงโต๊ะสำหรับเตรียมอาหาร ร่างหนาแนบนาบเธอจากทางด้านหลังทั้งตัว บดเบียดสะโพกเข้ากับบั้นท้ายนุ่มอย่างอดใจไม่ไหว เนื่องจากอารมณ์ปรารถนายังคุกรุ่นคั่งค้างมาจากเหตุการณ์ที่ลานจอดรถในห้าง สาบานเลย วันนี้เขาจะไม่ปลดปล่อยความต้องการด้วยตัวเองอีกเด็ดขาด เขาจะต้องสุขสมด้วยฝีมือของภรรยาเนื้อนุ่มคนนี้เท่านั้น

“ยำมะเขือเผาสูตรชาววังเลยนะ แม่ครัวที่วังเป็นคนสอนฉัน รับรองว่าสูตรนี้คุณไม่เคยกินที่ไหนมาก่อนแน่นอน”

“ผมจำได้ว่ารายการอาหารที่ผมชอบที่บอกคุณหญิงไปไม่มีเมนูนี้” เขาเท้าแขนทั้งสองข้างลงบนโต๊ะคร่อมร่างเล็กเอาไว้ แล้วโน้มใบหน้าลงพูดเสียงขุ่นที่ข้างหูเธอ “ไม่ใส่ใจผัวเลยใช่มั้ย บอกอะไรไปถึงจำไม่ได้”

“ฉันจำได้ เมนูที่คุณชอบไม่มียำมะเขือเผา แต่ฉันก็อยากทำให้กินไง ไม่ได้เหรอ”

“เปลี่ยนเมนูเถอะ เมนูนี้มันโคตรจะไม่มงคลเลย” เขาฟาดมะเขือยาวผลอวบใหญ่ลงบนโต๊ะเสียงดังปัง

ร่างเล็กสะดุ้งเบาๆ แล้วเอียงหน้ามองสบตาเขาด้วยความไม่เข้าใจ “อะไรของคุณเนี่ย แค่นี้ทำไมต้องหงุดหงิดด้วย”

“ถามจริง ถ้าของของผัวคุณหญิงเหี่ยวเป็นมะเขือเผา คุณหญิงจะโอเคมั้ย”

“อะไรเหี่ยว” ถามหน้าซื่อตาใส

“งูดินมั้ง” เขากระแทกเสียงอย่างรำคาญความใสซื่อของเธอเต็มทน เรื่องอื่นทำเป็นดุเก่ง แต่พอเรื่องนี้ทำเป็นอินโนเซนส์

เธอพลิกตัวหันมามองหน้าเขาด้วยแววตาไม่เข้าใจแบบสุดๆ “เป็นอะไร ดูหงุดหงิดงุ่นง่านเหลือเกิน ถ้าหิวมากก็ถอยไปห่างๆ เลย ฉันจะรีบทำกับข้าวให้กิน”

“อย่าตีเนียน คุณหญิงรู้ว่าผมไม่ได้หิวข้าว แต่ผมหิวคุณหญิง จะต้องให้พูดตรงๆ มั้ยว่าคุณหญิงทำให้ผมอารมณ์ค้างมาตั้งแต่เมื่อคืน ตื่นเช้าก็มาเดินแก้ผ้ายั่วผม ไปห้างก็มาบีบ ‘งูดิน’ ของผมจนตอนนี้มันกลายพันธุ์เป็น ‘อนาคอนดา’ ไปแล้ว” ว่าแล้วปลดหัวเข็มขัดหนังออกแล้วจับมือเล็กสอดเข้าไปในขอบเอวกางเกง ให้เธอชื่นชมผลงานตัวเองว่ามันยอดเยี่ยมขนาดไหน

“อะ...อะ..อนาคอน...ดา” ฟ้าพราวเปล่งเสียงตะกุกตะกัก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด ตอนจับที่ลานจอดรถในห้างมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย แล้วทำไมตอนนี้มันถึงได้ทั้งยาว ทั้งใหญ่ล้นมือจนกำแทบไม่รอบอย่างนี้ หญิงสาวจะดึงมือออก แต่ถูกเขาโต้กลับด้วยการยัดมือเธอใส่เข้าไปในขอบกางเกงชั้นใน

ฟ้าพราวหลับตาปี๋ แทบอยากร้องกรี๊ด เมื่อกี้จับผ่านเนื้อผ้าของกางเกงชั้นในก็ว่าสยิวมากแล้ว แต่ตอนนี้เนื้อแนบเนื้อ ทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งตัวเลยทีเดียว

“คุณหญิงถ่วงเวลามาหลายชั่วโมงแล้ว ผมจะไม่ทนอีกแม้แต่วินาทีเดียว”

“จะทำจริงเหรอ” เธอถามเสียงแผ่ว หน้าแหย มือเล็กที่ถูกกดแนบอยู่กับท่อนเนื้อใหญ่หนาและร้อนผ่าวเริ่มชื้นเหงื่อด้วยความหวั่นวิตก ยิ่งเธอขยับมือยุกยิก มันก็ยิ่งแข็งขึงมากขึ้น

“ไหนบอกว่าเตรียมใจมาเป็นเมียผมแล้วไง” ภูริดลกล่อมด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางจับมือเล็กให้ขยับขึ้นลงตามความยาวอย่างเชื่องช้าและใจเย็น “อย่าป๊อดสิ”

“ฉะ...ฉัน...ฉันมีประจำเดือน” ฟ้าพราวพูดโพล่งออกมาและหวังว่าจะถ่วงเวลาการขึ้นเตียงกับเขาไปได้สักสี่หรือห้าวัน

“มุกเก่ามากคุณหญิง” ชายหนุ่มหัวเราะเสียงต่ำในลำคอแล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งที่ว่างอยู่สอดเข้าไปในขอบกางเกงเอวยางยืดแล้วสอดผ่านขอบกางเกงชั้นในเข้าไปอีกที มือใหญ่กอบกุมเนินเนื้อนุ่ม หมุนวนปลายนิ้วบนจุดอ่อนไหว “ไหนประจำเดือน แห้งสนิท แต่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจะทำให้คุณหญิงเปียกเอง”

“คนป่าเถื่อน หยาบคายที่สุด” ฟ้าพราวต่อว่าใบหน้าแดงก่ำ แล้วใช้มือที่ว่างอยู่เพียงข้างเดียวดึงมือเขาออกแต่ไม่เป็นผล เขาออกแรงขืนข้อมือไว้แล้วขยับปลายนิ้วอย่างพลิ้วไหว ในขณะที่มืออีกข้างก็บังคับมือเธอให้รูดขึ้นลงตามความยาวของ ‘อนาคอนดา’ ที่ตอนนี้พองตัวขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า

ร่างสูงใหญ่ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้นแล้วรูดกางเกงขาสั้นของภรรยาลงพร้อมกับกางเกงชั้นใน เปิดเปลือยเนินเนื้ออวบอูมที่เมื่อคืนนี้เขาเห็นไม่ถนัดนัก กลีบเนื้อของเธอเนียนแน่นปิดสนิท คล้ายไม่เคยถูกคลี่แย้มมาก่อนเลยสักครั้ง

               จะเป็นไปได้ยังไง!?

               ภูริดลนึกค้านตัวเองอยู่ในใจ เขาไม่อยากเชื่อ ว่าผู้หญิงที่ยอมแต่งงานกับชาวไร่อย่างเขาเพื่อเงิน อีกทั้งยังจุดติดง่ายและยอมให้เขาจับ ยอมให้เขาจูบ ยอมให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรอย่างง่ายดายจะไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน

               แต่กระนั้น กลิ่นหอมสะอาดเย้ายวนใจก็ดึงดูดให้เขาต้องฝังใบหน้าลงไปสูดดมอย่างลุ่มหลง แล้วปาดลิ้นขึ้นลงตามรอยแยกก่อนจะกดแทรกเข้าไปตวัดวนบนปุ่มเนื้ออ่อนไหว

               ฟ้าพราวกัดริมฝีปากล่างไว้แน่นแต่ก็ไม่อาจปิดกั้นเสียงครางแผ่วหวิวเอาไว้ได้ สองขาของเธอสั่นระริกจนแทบยืนไม่อยู่ ต้องใช้สองมือเท้าโต๊ะที่อยู่ด้านหลังประคองตัวเองเอาไว้

สะโพกของเธอบิดส่ายไปมาเมื่อเขาสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปในช่องทางคับแคบแล้วควานลึกเข้าสู่ภายใน เขาหมุนวน ไล้เลียแล้วดื่มกินหยาดหยดหอมหวานอย่างหิวกระหาย

เธอได้ยินเสียงคำรามทุ้มต่ำด้วยความพึงพอใจจากคนที่ซุกใบหน้าอยู่กับหว่างขาเธอ หนวดเครารุงรังของเขาเสียดสีกับต้นขาด้านในจนซ่านสยิวไปทั้งเนื้อตัว ฟ้าพราวจิกขอบโต๊ะจนเล็บยาวที่ตัดแต่งไว้อย่างสวยงามแทบหัก ผิวกายเธอร้อนผ่าวและชื้นเหงื่อกระทบกับแสงอาทิตย์ยามตะวันตกดินที่สาดเข้ามาทางหน้าต่างห้องครัวจนเกิดเป็นประกายระยิบระยับ

“อื้อ..ฉันไม่ไหวแล้ว” เธอบอกเสียงกระเส่า ลมหายใจหอบลึกขาดเป็นห้วง กล้ามเนื้อภายในส่วนที่ลึกลับที่สุดเต้นตุบตับอย่างรวดร้าว