ตอนที่ 1 กูฝากด้วย

superior service

เวลา 16.05 น.

พนักงานประจำของศูนย์บริการอย่างจั๊ด ปื๊ด และบอลกำลังช่วยกันซ่อมรถของลูกค้าที่มารับบริการอย่างเร่งรีบเพื่อให้ทันตามกำหนดที่ให้ไว้กับลูกค้า

“จะเลิกงานแล้ว เร่งหน่อย พรุ่งนี้เช้ากูต้องเอารถไปส่งลูกค้า”

“ครับเฮีย~” เสียงทั้งสามคนตอบรับประสานกัน พร้อมกับเร่งมือทำให้เสร็จเพราะทั้งสามเองก็อยากกลับบ้านไปพักผ่อนแล้วเหมือนกัน

ฟีนิกซ์เดินเข้าไปเช็กของที่ในร้านว่ามีอะไรขาดเหลือก่อนจะจดเอาไว้ในกระดาษ ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้ชอบงานอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ เขาชอบที่จะขับรถและใช้ชีวิตกินเที่ยวเล่นสนุกไปวัน ๆ มากกว่า แต่ด้วยความที่อายุเพิ่มมากขึ้น คงจะใช้ชีวิตแบบเดิมไม่ได้คนเราก็ต้องเติบโตและหาความมั่นคงให้ชีวิต อีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้อยากไปช่วยงานของพ่อที่บริษัท ไม่อยากไปเจอพ่อ หากเจอคงได้มีปากเสียงทะเลาะกันเหมือนเช่นทุกครั้ง

เขาจึงอยากมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แม้ว่าตัวเองจะมีเงินจากการลงทุนอยู่แล้วแต่การสร้างธุรกิจของตัวเองก็เป็นสิ่งที่ดี ก่อนหน้านี้ร้านนี้เขาแค่เปิดเล่น ๆ กับพวกเพื่อน ๆ แต่ว่าเพื่อนแต่ละคนก็ได้แยกย้ายกันไปหมดแล้ว แถมยังยกหุ้นทั้งหมดให้กับฟีนิกซ์อีก สรุปร้านนี้ก็กลายเป็นของเขาไปโดยปริยาย 

เขามีแผนว่าจะขยายสาขาเพื่อรองรับลูกค้าที่มีมากขึ้น ตอนนี้ได้ทำเลที่ตั้งร้านใหม่แล้ว เหลือเพียงหาผู้รับเหมาที่จะเข้ามาสร้างร้าน หลังจากนี้เขาก็เดินหน้าลงทุนลงแรงกับธุรกิจนี้อย่างเต็มที่

Rrrrrrrrr

ขณะที่กำลังจะหย่อนก้นลงบนโซฟาสีแดงในห้องทำงาน สายเรียกเข้าจาก วินเนอร์ ซึ่งเป็นพี่ที่สนิทกันก็ดังขึ้น เขากดรับสายอย่างไม่ลังเล

“ว่าไงพี่”

(เงียบไปเลยนะมึงช่วงนี้) 

“งานเยอะว่ะ ดูร้านอยู่คนเดียว”

(แล้วเพื่อนมึงอีกสามคนล่ะ)

“ตั้งแต่มีเมียก็หายหัวกันไปหมดแล้ว แล้วพี่มีอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรมา”

(ว่าจะชวนมึงแดกเหล้า แล้วก็มีเรื่องจะให้มึงช่วยหน่อย) 

“ได้ดิ ที่ไหนล่ะ”

(ร้านกูนี่แหละ) 

“เดี๋ยวปิดร้านแล้วไปหาเลย”

(เออ ๆ รีบมากูแดกรอก่อนล่ะ) หลังจากวางสาย วินเนอร์ไป ข้อความจากแฟนสาวก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือของฟีนิกซ์

ตอนนี้น้ำใสยังอยู่ที่ต่างจังหวัดด้วยหน้าที่ที่ต้องทำเลยต้องห่างกันหนึ่งอาทิตย์ ซึ่งก็เป็นแบบนี้มาเสมอ เดือนหนึ่งเธอก็ต้องไปต่างจังหวัดเพื่อเอาอะไหล่ไปส่งลูกค้าพร้อมกับหาลูกค้ารายใหม่เพิ่มด้วย 

Baby Namsai : ทำอะไรอยู่คะ ปิดร้านหรือยัง

Phoenixxx : ปิดแล้ว

Phoenixxx : คืนนี้ดื่มนะ พี่วินชวน

Baby Namsai : อย่าดื่มเยอะนะ ถ้ากลับไม่ไหวเรียกแท็กซี่นะ เป็นห่วง^^

Baby Namsai : ถึงห้องแล้วทักบอกด้วย

Phoenixxx : โอเค 

Baby Namsai : คิดถึงนะคะ จุ๊บ

Phoenixxx : คิดถึงเหมือนกัน รีบกลับมา

Baby Namsai : จะรีบทำงานให้เสร็จแล้วรีบกลับไปหาค่ะ

หลังจากปิดร้านฟีนิกซ์ก็เลือกขับมอเตอร์ไซค์คันโปรดไปยังร้านของ วินเนอร์ ซึ่งเปิดเป็นร้านสัก ข้าง ๆ ก็เป็นร้านเสื้อยืดมือสองของน้องชายวินเนอร์ที่ชื่อวิคเตอร์ แถมตึกแถวก็เปิดเป็นร้านนั่งชิว ขายหม่าล่าและเหล้าเบียร์

วินเนอร์นั้นถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของฟีนิกซ์เลยก็ว่าได้ ตอนที่เขามีเรื่องชกต่อยกับคู่อริ และถูกมีดแทงก็ได้วินเนอร์ช่วยให้เข้ามาหลบในร้าน ยังไม่พอวินเนอร์กับลูกน้องก็ช่วยไล่พวกที่มีเรื่องกับฟีนิกซ์ให้ล่าถอยไป แถมยังใจดีพาส่งโรงพยาบาลอีกเสร็จสรรพแล้วแวะมาเยี่ยมด้วยจึงเริ่มสนิทกันนับตั้งแต่นั้นมา

รอยสักรูปนกฟีนิกซ์ วินเนอร์ก็ยังสักให้ฟรีเพื่อทับรอยแผลเป็นที่หน้าท้อง วินเนอร์บอกว่านกฟีนิกซ์เป็นนกที่เกิดใหม่ได้จากเถ้าถ่าน ตายยาก ก็เหมาะกับชื่อของเขา และรอยสักก็บ่งบอกถึงตัวตนของเขาเช่นกัน

พอขับมอเตอร์ไซค์มาถึงร้านก็เห็นวินเนอร์กำลังนั่งดื่มกับน้องชายอยู่ ทั้งสองคนพอเห็นว่าฟีนิกซ์มาก็ยกมือขึ้นกวักเรียกให้รีบไปหา

“มา ๆ เดี๋ยวกูรินให้เองวันนี้” วินเนอร์คีบน้ำแข็งใส่แก้ว พร้อมกับรินของเหลวสีอำพันราคาแพงใส่ลงไปแล้วจึงยื่นให้คนที่พึ่งมาถึง

“มาไม้ไหนเนี่ยพี่” ฟีนิกซ์นั่งลงก่อนจะรับแก้วมา

“มีเรื่องจะรบกวนไง เลยต้องเอาใจมึงหน่อย”

“จะติดสินบนว่างั้น”

“เออ” 

“แล้วเรื่องอะไรที่จะให้ช่วย”

“แดกแก้วนี้ให้หมดก่อนเดี๋ยวบอก” ฟีนิกซ์ยิ้มก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มจนของเหลวในแก้วนั้นหายไปจนหมด

"ว่ามา"

“ลูกพี่ลูกน้องกูเรียนใกล้จะจบแล้วตอนนี้กำลังหาที่ฝึกงาน เลยอยากฝากเข้าทำที่บริษัทมึงหน่อย เป็นบริษัทใหญ่ด้วยเวลาจบไปหางานทำมันจะได้มีโอกาสไปทำงานในบริษัทใหญ่ ๆ”

“โถ่ เรื่องแค่นี้เอง โทรบอกก็ได้ไม่เห็นต้องให้มาหา”

“ก็กูอยากหาคนมาแดกเหล้าด้วยนี่หว่า ดื่มกับไอ้วิคสองคนทุกวันจนไม่มีเรื่องจะคุยกันแล้วเนี่ย”

“ไอ้วิคแล้วมึงเป็นไง เรียนจบยังอะ” ฟีนิกซ์หันไปถามวิคเตอร์ที่เจอกันทีไรอีกฝ่ายเหมือนจะเรียนไม่จบสักที

“ยัง” แถมพอถามก็ได้คำตอบเดิมแบบนี้

“อยู่ปีอะไรแล้วเนี่ย”

“ปีเจ็ด”

“มึงเรียนยังไงเนี่ย จะให้ครบโควตาแปดปีเหรอสัด”

“ก็เรียนไปทำงานไปไงพี่ อีกอย่างเรียนนาน ๆ ความรู้แน่นดีด้วย” วิคเตอร์ตอบติดตลก ด้วยความที่วินเนอร์และวิคเตอร์นั้นเป็นคนต่างจังหวัด การกระเสือกกระสนหาทำงานและส่งตัวเองเรียนจึงทำให้ทั้งสองมีชีวิตที่ดีขึ้น เดิมทีวิคเตอร์เองก็ไม่ค่อยชอบเรียนอยู่แล้วด้วย แต่ก็ดันเป็นคนหัวดีใช้ได้ สอบติดคณะวิศวะ แต่ก็นั่นแหละเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยมันก็เหนื่อย เลยเลือกที่จะลงเรียนแต่ละเทอมแค่สองถึงสามวิชาเพราะเอาเวลาที่เหลือมาหาเงินแทน

“เจริญล่ะมึง” ขณะที่มือกำลังจะเอื้อมหยิบถั่วในจานกับแกล้มก็หมดเสียก่อน

“กับแกล้มหมดแล้วเนี่ย ไอ้เตอร์มึงไปดูน้องดิ กูให้ไปเอากับแกล้มไปเอาถึงที่ไหนน่ะ นานจังวะ”

ขณะที่วิคเตอร์กำลังจะลุกขึ้น สาวสวยสวมเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่กางเกงขาสั้น มัดผมอย่างลวก ๆ ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางเล็กน้อย ใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม ถือจานใส่ถั่วพร้อมกับจานหมาล่าเสียบไม้เอามาเสิร์ฟให้

“มาแล้ว”

“หายไปซะนาน นึกว่าไปปลูกถั่วเอง”

“พี่ก็เว่อร์เกิน พอดีในครัวที่ร้านยุ่ง ๆ เลยช่วยพวกพี่ ๆ เขาก่อน” เพราะร้านของวินเนอร์เป็นร้านเหล้าด้วย ช่วงนี้ปิดเทอมน้องสาวเลยมาช่วยงาน

“เนี่ยเพื่อนพี่ ชื่อฟีนิกซ์” วินเนอร์แนะนำเธอให้รู้จัก

“สวัสดีค่ะ” ยกมือไหว้

“นี่ลูกพี่ลูกน้องกู ชื่อเว็นดี้ เรียนวิทลัยที่ต่างจังหวัดกำลังหาที่ฝึกงาน กูเลยอยากฝากฝึกงานกับบริษัทมึง”

“แล้วเรียนสาขาอะไร” ฟีนิกซ์ถามเพราะจะได้ช่วยฝากงานถูกตำแหน่ง

“บัญชีค่ะ” ฟีนิกซ์คิดอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงร้านเขาเองก็อยากได้คนมาช่วยจัดการเรื่องของบัญชี สต๊อกอะไหล่ ทำใบเสร็จออกใบกำกับภาษีให้ลูกค้า และทำรายรับรายจ่ายของร้านเหมือนกัน ตอนนี้น้ำใสก็เข้ามาช่วยทำอยู่ แถมยังช่วยดูแลเรื่องเงินให้ฟีนิกซ์ด้วย แต่ว่าเธอเองก็ยุ่งกับงานเซลล์อยู่แล้ว ถ้าให้เว็นดี้มาทำตรงนี้แทนก็คงจะลดภาระของน้ำใสลง

“งั้นให้ไปทำที่ร้านผมก็ได้ อยากได้คนช่วยพอดี ส่วนใบผ่านฝึกงานเดี๋ยวบอกให้บริษัทออกให้ก็ได้”

"ขอบคุณนะคะ พี่กินอะไรเดี๋ยวหนูชงให้" เธอขยับไปนั่งใกล้ฟีนิกซ์พร้อมกับรินเหล้าเพื่อเอาอกเอาใจแต่ดันโดนวิคเตอร์ผลักออกห่าง

"อย่าทำตัวแรด พี่เขามีเมียแล้ว"

"หนูก็ไม่ได้จะแรด แค่จะเอาอกเอาใจพี่เขา เผื่อพี่เขาจ้างหนูจะได้เอ็นดูให้เงินเดือนหนูเยอะ ๆ ไง" เธอมักทำอะไรติดเล่นอยู่เสมอจึงเข้ากับคนอื่นได้ง่าย

“เออ จะทำยังไงก็แล้วแต่มึงเลย" พอวินเนอร์พูดกับน้องสาวเสร็จก็หันไปคุยกับฟีนิกซ์

"กูฝากด้วย ถ้ามันทำอะไรไม่ดีมึงด่ามันได้เลยเต็มที่”

“ถ้าพี่ไม่กล้าโทรมาบอกผมเดี๋ยวผมช่วยด่าให้” วิคเตอร์ว่าเสริม ไอ้คนนี้มันปากจัดอยู่แล้วเรื่องด่านี่ของถนัดมันเลย

“อ้าวพี่วิน พี่วิค ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ นี่น้องเองนะ” หญิงสาวขึ้นเสียงทำหน้างอนพี่ชายทั้งสอง

“เพราะเห็นมึงเป็นน้องนั่นแหละถึงได้ต้องว่าต้องเตือน ถ้าทำอะไรเหี้ยมากูจะด่าให้หนักกว่าคนอื่น” วิคเตอร์ว่าปิดท้ายก่อนที่ทั้งสามจะนั่งดื่มด้วยกันจนเกือบจะเช้า