Masuk
ไอน้ำสีขาวลอยขึ้นมาจากหม้อที่กำลังต้มน้ำเดือด น้ำใสจัดการเตรียมอาหารเช้าเอาไว้ให้ตัวเองและคนรักของเธอในทุก ๆ เช้า ก่อนจะออกไปทำงาน
เธอจัดเตรียมจานชาม ตักข้าวสวย และกับข้าวไปเตรียมไว้บนโต๊ะทานอาหาร ก่อนจะเดินไปปลุกคนที่กำลังหลับอยู่
“พี่คะตื่นได้แล้ว”
“อืม ขออีกห้านาที” พูดงัวเงียก่อนพลิกตัวหนี
“ห้านาทีอะไรคะ มันจะสายแล้วเนี่ยเดี๋ยวอาหารจะเย็นหมดนะ”
“ไม่เป็นไรเดี๋ยวเวฟก็ได้” เขาไม่ได้สนใจตะแคงไปอีกข้างหันไปนอนต่อ น้ำใสทำได้เพียงถอนหายใจเบา ๆ วันนี้เธอคงต้องกินข้าวคนเดียวเพราะเมื่อคืนฟีนิกซ์คงโหมเล่นเกมต่อยันเช้าน่าจะพึ่งได้นอนไปไม่นาน
“ข้าวอยู่บนโต๊ะนะ”
“อืม” เขาทำเพียงเอื้อมตัวขึ้นหอมแก้มคนรักแล้วล้มลงนอนต่อ เขาทำแบบนี้หอมแก้มเธอก่อนออกไปทำงานเหมือนเป็นกิจวัตรไปแล้ว
เกือบสี่ปีแล้วที่คบกันมา ความหวานอาจจะไม่ได้เหมือนเดิมเหมือนช่วงแรก แต่เราก็แทบจะไม่ทะเลาะกันเลย เรื่องของผู้หญิงเองก็ไม่เคยระแคะระคายมาเข้าหู ทำให้เธอสบายใจในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
จากความรักครั้งเก่าที่ทำให้หวาดระแวง ไม่กล้าไว้ใจใครง่าย ๆ แต่เขาก็ทำให้เธอกลับมาเชื่อใจใครได้อีกครั้ง เธอจึงไม่ต้องการอะไรมากในความสัมพันธ์ ขอแค่ซื่อสัตย์ต่อกันเท่านั้นพอ
“เค้าไปทำงานก่อนนะ”
“ตอนเย็นเจอกัน” พูดทั้งที่ตายังปิดอยู่ เมื่อคืนเขาคงเล่นเกมต่อจนดึกหลังจากที่เธอหลับไปแล้ว มันก็เป็นเช่นนั้นมาเสมอตั้งแต่คบกันเธอเองก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันเป็นความชอบของเขา
Firaris Industry Co., Ltd.
(บริษัท ฟีราริส อินดัสทรี จำกัด)
ห้องประชุม 1
วันนี้เราจะมาสรุปยอดขายในสองไตรมาสแรกที่ผ่านมากันนะคะ…
น้ำใสเข้าประชุมเกี่ยวกับยอดขายในช่วงครึ่งปีแรก ไม่ใช่เพียงแค่ยอดจำหน่ายอะไหล่นำเข้าและผลิตเองที่ทีมเธอได้รับมอบหมาย แต่รวมไปถึงทีมที่ดูแลการส่งออกขายไปต่างประเทศและทีมทำหน้าทีดีลกับลูกค้าที่เป็นบริษัทจำหน่ายรถยนต์ที่มาผลิตชิ้นส่วนและประกอบกับทางบริษัทด้วย
น้ำใสรู้สึกว่าพวกเธอก็เป็นเพียงเซลล์ตัวเล็ก ๆ เพราะรายได้ส่วนใหญ่จากบริษัทยังคงมาจากการผลิตและประกอบรถยนต์ให้กับลูกค้า ฝ่ายขายทุกคนก็อยากไปอยู่ณ.จุดที่ดีลงานกับค่ายรถซึ่งโปรเจคใหญ่ที่พูดกันถึงจำนวนเงินหลักร้อยล้านขึ้นทั้งนั้นรายได้ต่อเดือนก็สูงกว่าเซลล์แบบเธอมาก แต่ไม่ใช่ว่าใครอยากทำก็ทำได้ต้องอาศัยประสบการณ์และความสามารถ บางคนต้องมีประสบการณ์10ปีค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นไป ความรับผิดชอบก็สูงพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว เพราะความเสียหายไม่ได้พูดกันหลักล้าน แต่พูดถึงหลักร้อยล้านพันล้าน และถ้าดีลไม่สำเร็จก็จะเสียโอกาสทางรายได้ไป
น้ำใสทำงานตำแหน่งเซลล์ที่ต้องไปดูแลและหาลูกค้าที่ต่างจังหวัดมาเกือบสี่ปีแล้ว เธอเองก็อยากก้าวหน้าในหน้าที่การงาน เป็นไปได้ก็อยากลองไปดีลโปรเจ็กใหญ่ ๆ สักครั้ง แต่กว่าจะถึงวันนั้นเธอต้องพยายามให้มากขึ้น
การประชุมอันแสนเคร่งเครียดได้ดำเนินการต่อไปกินเวลานานกว่าสามชั่วโมงแทบจะทั้งช่วงเช้าเลยก็ว่าได้
“หวังว่าทุกท่านจะทำให้ยอดขายของเราเติบโตขึ้นอีกในสองไตรมาสที่เหลือในครึ่งปีหลังนะคะ”
“มีใครมีข้อสงสัยอะไรจะซักถามไหมคะ” ผู้จัดการฝ่ายขายเอ่ยถาม
“หากไม่มีอะไรแล้วขอให้ทุกท่านแยกย้ายกันไปทำงานได้ค่ะ ส่วนหัวหน้าทีมเซลล์อะไหล่ให้อยู่ก่อนนะคะ สำหรับวันนี้ขอบคุณมากค่ะ”
หลังออกจากห้องประชุม น้ำใสก็ไปนั่งทำงานที่โต๊ะของตัวเองต่อ มีลูกค้าจำนวนมากที่ติดต่อเข้ามาหาเธอเพื่อขอใบเสนอราคาพวกอะไหล่รถยนต์ แน่นอนว่าเธอนั้นดูแลลูกค้าได้เป็นอย่างดีตอบทุกคำถามและให้คำปรึกษาได้ด้วยความจริงใจและความอัธยาศัยดีทำให้พวกเขาเหล่านั้นต่างพึงพอใจในการให้บริการของเธอ
“น้ำ” เสียงเรียกทำให้น้ำใสละสายตาจากงานมองไปยังคนที่เรียกชื่อเธอ
“ตามพี่มาที่ห้องมีตติ้งหน่อย” พี่เจี๊ยบที่พึ่งเลิกจากการประชุมเรียกให้หญิงสาวเข้าไปคุยเป็นการส่วนตัว ห้องนี้ใช้สำหรับประชุมเล็กสำหรับทีมที่มีที่นั่งสี่ถึงห้าคน
“มีอะไรเหรอพี่” ทั้งสองหย่อนกายลงบนเก้าอี้โดยที่เจี๊ยบนั้นเองก็มีทีท่าสบายทำให้น้ำใสไม่รู้สึกเป็นกังวลกับเรื่องที่กำลังจะคุย
“พี่จะบอกว่ายอดขายทีมเราน่ะ น้ำทำยอดได้สูงที่สุดเลยนะ เมื่อกี้ก่อนจะออกจากห้องประชุมพี่คุยกับผู้จัดการให้ประเมินขึ้นเงินเดือนให้น้ำนะ แล้วก็คุยเรื่องปรับเลื่อนตำแหน่งมาเป็นหัวหน้าทีมใหม่ด้วย เพราะปีหน้าเห็นว่าจะขยายฐานลูกค้าเพิ่มอาจจะต้องเพิ่มฝ่ายขายเพื่อหาฐานลูกค้าใหม่เพื่อเพิ่มยอดขาย พี่คนเดียวดูแลอาจจะไม่ทั่วถึงน้ำโอเคไหม”
“โอเคสิคะพี่เจี๊ยบ” ฐานเงินเดือนขึ้น โอทีก็ขึ้น โบนัสก็จะขึ้นตาม มีตรงไหนที่เธอจะไม่โอเคกันล่ะ
“ดีไม่ดี อาจจะได้รับผิดชอบลูกค้าประจำรายใหญ่ด้วย” บริษัทหรือร้านซ่อมขนาดใหญ่ที่เปิดบริการไปทั่วประเทศ ร้านพวกนี้มียอดซื้อเป็นจำนวนมากและสม่ำเสมอ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องรายได้และค่าคอมมิชชั่นเลย ได้เยอะและมั่นคงกว่าการออกหาลูกค้าตามร้านซ่อมเล็ก ๆ แน่นอน
“น้ำจะตั้งใจทำงานให้เต็มที่เลยค่ะ"
“งั้นก็ขอให้รักษามาตรฐานตัวเองไว้นะ สิ้นปีขอให้ได้รับข่าวดี”
“ขอบคุณพี่เจี๊ยบมาก ๆ ค่ะ”
“ขอบคุณพี่ทำไม ทุกอย่างก็เป็นเพราะน้ำตั้งใจนั่นแหละ”
“แล้วก็งานงานจัดแสดงสินค้าชิ้นส่วนและอะไหล่ยานยนต์ที่เชียงใหม่ปีนี้บริษัทของเราจะไปออกบูธด้วย จะเอาอะไหล่ที่เราผลิตได้เองไปจัดแสดง เราคิดว่าน่าจะได้ลูกค้าใหม่ ๆ จากคนที่มางานนี้ ทีมของเราได้ทำงานนี้ อาทิตย์หน้าน้ำกับพี่ต้องไปดูสถานที่ด้วยกันแล้วก็ต้องประมูลล็อกสำหรับตั้งบูธแข่งกับเจ้าอื่น แล้วเราก็ต้องไปเจอลูกค้าที่พี่นัดไว้ด้วย”
“งั้นน้ำจะเตรียมตัวไว้”
“อืม พี่ไม่มีอะไรแล้วกลับไปทำงานต่อเถอะ” น้ำใสกลับไปทำงานด้วยความสุข นี่แหละคือสิ่งที่คนตั้งใจทำงานหนักสมควรได้รับ
น้ำใสตื่นขึ้นกลางดึกเพราะรู้สึกว่ามีอะไรเคลื่อนไหวบนเตียงก่อนจะพบว่า ฟีนิกซ์กำลังนั่งเล่นเกมอย่างจริงจัง “พี่ยังไม่นอนเหรอ” “กำลังตึงมือเลยนอนไม่ได้ มาเล่นด้วยกันไหม เดี๋ยวไอ้ปื๊ดมันจะไปนอนแล้ว” ฟีนิกซ์เล่นกับพนักงานที่ร้านเล่นด้วยกันบ่อยก่อนหน้านี้ก็เล่นกับเพื่อนแต่เพื่อนต่างคนต่างมีครอบครัวมีเมียมีลูกก็ไม่ได้เล่นด้วยกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน แต่ละคนก็ไปสนใจครอบครัวมากขึ้น “เค้าเล่นเป็นที่ไหน เล่นไปเดี๋ยวพี่แพ้ เดี๋ยวพี่ก็หงุดหงิดอีก ถ้าเป็นเกมปลูกผักก้พอไหวอยู่หรอก” “ใครมันจะหงุดหงิดเมียกันล่ะครับ หืม” ละสายตาจากจอมือถือกดจมูกลงกลางกระหม่อมของคนรักแล้วกลับไปเล่นเกมต่อ“เอาไหมเล่นไหม เดี๋ยวโหลดให้” “ไม่ค่ะ เค้านอนดีกว่า” พูดเสร็จก็หันหลังไป ฟีนิกซ์ละสายตาจากจอมือถือมองคนรักครู่หนึ่ง เห็นชุดนอนของเธอแล้วดันเกิดอารมณ์อีกครั้ง เพราะรูปร่างของเธอมันทำให้เขามีอารมณ์ได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ “รอแป๊บนึง จะจบตาแล้ว” ชายหนุ่มกดรัวๆ บนหน้าจอจนกระทั่งเกมนี้เขาก็ชนะอีกครั้งก่อนกดปิดหน้าจอวางมือถือไว้บนหัวเตียงแล้วสวมกอดคนรัก “อยากเอาเธออีก ได้ไหม” “ไม่เล่นเกมต่อแล้วเหรอ” “ก็เธอทำพี่มีอารมณ์อะ”
ภายในอ่างน้ำขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่ใส่น้ำเอาไว้จนปริ่มขอบสองร่างกายกำลังแนบชิดกันขยับเขยื้อนร่างกายเล็กน้อย มือใหญ่ข้างหนึ่งประคองใบหน้าสวยให้หันมาเพื่อป้อนจูบให้ ริมฝีปากที่ทั้งร้อนและชุ่มฉ่ำบดเบียดกันไปมา เรียวลิ้นพันเกี่ยวตวัดและเปลี่ยนความหวานอันหยาดเยิ้ม ในห้วงเวลาที่ไฟราคะกำลังระอุ ทั้งสองพลางส่งเสียงเบา ๆ ในลำคอขณะที่รู้สึกวาบหวามไปทั่วทั้งตัว แก่นกลางความเป็นชายแข็งตัวดุนดันเนื้อสะโพกของหญิงสาว เธอรู้ว่าเวลานี้ควรทำอย่างไรให้เขารู้สึกพอใจมากขึ้นโดยที่ไม่ต้องเอ่ยถามให้เสียเวลา การที่คบกันมาจะเข้าปีที่สี่ เรื่องบนเตียงก็กลายเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ ทั้งสองเรียนรู้กันและกัน จนสามารถเข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย เธอผละออกจากการจูบเบา ๆ ก่อนขยับพลิกตัวภายในอ่างอาบน้ำจนน้ำล้นออกจากอ่าง แล้วนั่งบนตักของเขา สองมือเล็กวางทาบบนใบหน้าหล่อ สายตาจดจ้องคนตรงหน้าความรู้สึกมากมายก็เอ่อล้นภายในอก เธอรักเขาเสียเหลือเกิน ตอนนี้ไม่สามารถนึกภาพในชีวิตที่ไม่มีเขาได้เลย “มองจ้องพี่อะไรขนาดนั้นครับ คนสวย” มือใหญ่เชยคางของเธอก่อนใช้นิ้วโป้งเกลี่ยลูบริมฝีปากของเธอที่บวมเจ่อจากการจูบอย่างดูดดื่มเมื่อครู่
Firaris Industry Co., Ltd. (บริษัท ฟีราริส อินดัสทรี จำกัด) รถกระบะสี่ประตูสีขาวแปะสติ๊กเกอร์โลโก้ฟีรารีสพึ่งเดินทางจากเชียงใหม่มาถึงหน้าบริษัท ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายโมงน้ำใสยังไม่ได้บอกแฟนหนุ่มว่าจะกลับวันนี้ เดิมทีแผนการเดินทางกลับจะเป็นวันพรุ่งนี้แต่ด้วยความที่ว่างานเสร็จเร็วจึงเร่งกลับ เพื่อจะได้มีเวลาพักผ่อนในวันอาทิตย์ก่อนถึงวันเปิดทำการของบริษัทในวันจันทร์น้ำใสคิดได้ว่าตอนนี้ร้านของฟีนิกซ์ยังคงเปิดทำการอยู่ เขาอาจจะยังอยู่ที่ร้าน เธอจึงจะไปเซอร์ไพรส์เขาเสียหน่อย และถือโอกาสเอาของฝากที่ซื้อมาไปฝากพนักงานที่ร้านของแฟนหนุ่มด้วยที่ร้านของฟีนิกซ์เดิมทีเปิดเป็นสนามแข่งรถแต่ตอนนี้ได้มีให้บริการซ่อม เช็กรถ ครบวงจร มีพนักงานมากขึ้น และลูกค้าก็เข้ามาใช้บริการไม่ขาดสายด้วยชื่อเสียงของทางร้านที่ให้บริการในระดับพรีเมี่ยม เธอเก็บของใส่หลังรถก่อนจะขับมุ่งตรงไปยัง Superior race สนามแข่งรถที่แฟนของเธอเป็นเจ้าของ เธอขับเข้าไปยังที่จอดรถก่อนหิ้วของฝากเต็มไม้เต็มมือเดินเข้าไปที่อู่ซ่อม“พวกมึงซ้อมา” จั๊ดลูกน้องคนสนิทที่อยู่มาตั้งแต่ก่อตั้งร้าน พร้อมกับ ปื๊ด และบอล ตะโกนขึ้นทันทีเมื่อเห็นน้ำใส ก
superior serviceเวลา 16.05 น.พนักงานประจำของศูนย์บริการอย่างจั๊ด ปื๊ด และบอลกำลังช่วยกันซ่อมรถของลูกค้าที่มารับบริการอย่างเร่งรีบเพื่อให้ทันตามกำหนดที่ให้ไว้กับลูกค้า“จะเลิกงานแล้ว เร่งหน่อย พรุ่งนี้เช้ากูต้องเอารถไปส่งลูกค้า”“ครับเฮีย~” เสียงทั้งสามคนตอบรับประสานกัน พร้อมกับเร่งมือทำให้เสร็จเพราะทั้งสามเองก็อยากกลับบ้านไปพักผ่อนแล้วเหมือนกันฟีนิกซ์เดินเข้าไปเช็กของที่ในร้านว่ามีอะไรขาดเหลือก่อนจะจดเอาไว้ในกระดาษ ความจริงแล้วเขาก็ไม่ได้ชอบงานอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ เขาชอบที่จะขับรถและใช้ชีวิตกินเที่ยวเล่นสนุกไปวัน ๆ มากกว่า แต่ด้วยความที่อายุเพิ่มมากขึ้น คงจะใช้ชีวิตแบบเดิมไม่ได้คนเราก็ต้องเติบโตและหาความมั่นคงให้ชีวิต อีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้อยากไปช่วยงานของพ่อที่บริษัท ไม่อยากไปเจอพ่อ หากเจอคงได้มีปากเสียงทะเลาะกันเหมือนเช่นทุกครั้งเขาจึงอยากมีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน แม้ว่าตัวเองจะมีเงินจากการลงทุนอยู่แล้วแต่การสร้างธุรกิจของตัวเองก็เป็นสิ่งที่ดี ก่อนหน้านี้ร้านนี้เขาแค่เปิดเล่น ๆ กับพวกเพื่อน ๆ แต่ว่าเพื่อนแต่ละคนก็ได้แยกย้ายกันไปหมดแล้ว แถมยังยกหุ้นทั้งหมดให้กับฟีนิกซ์อีก สรุปร้านนี
ในตอนเย็นน้ำใสแวะซื้อของที่ซูเปอร์มาเก็ต เธอเลือกซื้อของไปทำอาหาร เนื่องจากได้รับข่าวดีเธอควรให้รางวัลสำหรับความเหนื่อยเสียหน่อยเธอเลือกซื้อเนื้ออย่างดีพร้อมกับไวน์แดงเพื่อดื่มฉลองในค่ำคืนนี้เมื่อมาถึงคอนโดเธอจัดการเตรียมอาหารและส่งข้อความไปหาคนรักตอนนี้เขาคงจะอยู่ที่ร้านของตัวเอง ฟีนิกซ์เขามีร้านซ่อมรถและมีสนามแข่งที่เปิดร่วมกับเพื่อนสนิทอยู่ แม้จะเป็นลูกชายเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่แต่เขาก็ไม่เคยเข้าไปทำงานที่นั่นเลยสักครั้งเธอก็ไม่รู้เหตุผลว่าเป็นเพราะอะไร ที่เขาไม่ลงรอยกับพ่อตัวเอง เขาไม่เคยเอ่ยถึง ซึ่งเธอก็ไม่ซักไซร้ถามให้มากความแกร๊กเสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นพร้อมร่างใหญ่ที่เดินเข้ามา เขาทิ้งตัวลงบนโซฟากลางห้องนั่งเล่น พร้อมกับหยิบมือถือออกมาเล่นเกมโปรดเฉกเช่นเคย น้ำใสปล่อยให้เขาพักผ่อนไปเพราะคงทำงานที่ร้านหนักมาทั้งวันแล้ว“พี่กลับมาแล้วเหรอ ไปอาบน้ำสิเดี๋ยวมากินข้าวด้วยกัน” เอ่ยถามขณะที่มือก็ยังวุ่นกับการจัดของที่ซื้อมาเข้าที่ และคิดว่าจะเตรียมทำอาหารเย็นนี้“วันนี้จะทำอะไร” เดินมาด้านหลังคนรัก ชะโงกหน้ามองดูว่าคนรักทำอะไร“จะทำสเต๊ก กินกับไวน์”“แปลว่าวันนี้มีเรื่องดี ๆ
ไอน้ำสีขาวลอยขึ้นมาจากหม้อที่กำลังต้มน้ำเดือด น้ำใสจัดการเตรียมอาหารเช้าเอาไว้ให้ตัวเองและคนรักของเธอในทุก ๆ เช้า ก่อนจะออกไปทำงานเธอจัดเตรียมจานชาม ตักข้าวสวย และกับข้าวไปเตรียมไว้บนโต๊ะทานอาหาร ก่อนจะเดินไปปลุกคนที่กำลังหลับอยู่“พี่คะตื่นได้แล้ว”“อืม ขออีกห้านาที” พูดงัวเงียก่อนพลิกตัวหนี“ห้านาทีอะไรคะ มันจะสายแล้วเนี่ยเดี๋ยวอาหารจะเย็นหมดนะ”“ไม่เป็นไรเดี๋ยวเวฟก็ได้” เขาไม่ได้สนใจตะแคงไปอีกข้างหันไปนอนต่อ น้ำใสทำได้เพียงถอนหายใจเบา ๆ วันนี้เธอคงต้องกินข้าวคนเดียวเพราะเมื่อคืนฟีนิกซ์คงโหมเล่นเกมต่อยันเช้าน่าจะพึ่งได้นอนไปไม่นาน“ข้าวอยู่บนโต๊ะนะ”“อืม” เขาทำเพียงเอื้อมตัวขึ้นหอมแก้มคนรักแล้วล้มลงนอนต่อ เขาทำแบบนี้หอมแก้มเธอก่อนออกไปทำงานเหมือนเป็นกิจวัตรไปแล้วเกือบสี่ปีแล้วที่คบกันมา ความหวานอาจจะไม่ได้เหมือนเดิมเหมือนช่วงแรก แต่เราก็แทบจะไม่ทะเลาะกันเลย เรื่องของผู้หญิงเองก็ไม่เคยระแคะระคายมาเข้าหู ทำให้เธอสบายใจในเรื่องนี้เป็นอย่างมากจากความรักครั้งเก่าที่ทำให้หวาดระแวง ไม่กล้าไว้ใจใครง่าย ๆ แต่เขาก็ทำให้เธอกลับมาเชื่อใจใครได้อีกครั้ง เธอจึงไม่ต้องการอะไรมากในความสัมพันธ์ ขอ







