LOGINอวิ๋นเยว่เล่อปลดผนึกพลังธาตุแล้วก็สมใจ นาง
กองทัพของต้าห่านเร่งฝึกทหาร แม่ทัพชั้นผู้น้อยหลายคนร่วมกันวางแผนการรบอยู่ในกระโจมแม่ทัพใหญ่ เทพสงครามหลี่เทียนเหยา! ด้านนอกแม้จะสงบเพราะยังไม่เปิดศึก แต่มันกลับเป็นคลื่นสงบนิ่งก่อนที่พายุใหญ่จะมาถึง หลี่เทียนเหยากลับมาใส่ชุดแม่ทัพ ข้างกายเพิ่มมาคนหนึ่ง ใบหน้างดงามของหญิงสาวข้างกายของท่านแม่ทัพใหญ่ทำให้แม่ทัพชั้นผู้น้อยตกใจ ด้านเจิ้งหรานที่ตื่นขึ้นมาในตอนเช้าก็ถึงกลับรีบวิ่งเข้ากระโจมแม่ทัพใหญ่เพื่อดูให้แน่ชัด สุดท้ายเขาก็พบว่าตนเองไม่ได้ฝันไป! อวิ๋นเยว่เล่อนั่งอยู่ข้างๆ มองทุกคนวางแผนการรบกัน ด้านแม่ทัพคนอื่นๆ ก็เหลือบมองนางเป็นบางครั้ง จนแม่ทัพคนหนึ่งทนไม่ไหว เอ่ยขึ้น&
กองทัพต้าห่านในตอนนี้ยังไม่เดินหน้าเคลื่อนทัพไปที่ใด ยังคงปักหลักอยู่ในเมืองไห่หวาราวกับรอบางสิ่ง แม่ทัพแต่ละคนล้วนเตรียมการบางอย่าง ทหารคนอื่นๆ ต่างกระตือรือร้นไปกับแม่ทัพของตนเอง บรรยากาศแตกต่างสุดๆ กับเมืองรั่วไห่ ตอนนี้ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ โรงเตี้ยมแห่งหนึ่งกำลังชื่นชมภาพงดงามอย่างไม่ละสายตา เหมาะสม! เก่งกาจ! เยี่ยมยอด! ชาวบ้านไม่พอใจอู๋เหลียงหย่งมานานมากแล้ว บ้านใดมีบุตรสาวจะต้องหลบซ่อนเอาไว้ ไม่ให้คนชั่วอย่างเขาพบบุตรสาวของตนเอง สภาพถูกจัดการอย่างอนาถของอู๋เหลียงหย่งอยู่ในใจของทุกคน สะใจจนตบเข่าฉาดใหญ่ นักเล่าเรื่องหยิบยกขึ้นมาเล่าจนได้เงินมาไม่น้อย แม้แต่โรงง
เมื่อวานพ่ายแพ้อย่างยับเยินเพียงใดอู๋เหลียงหย่งไม่อยากนึกถึงให้อับอายขายหน้า เขาเป็นถึงบุตรชายคนโตของจวนอู๋ ในอนาคตจะต้องสืบทอดบรรดาศักดิ์โหวกั๋วกงแห่งต้ามั่ว! สืบทอดตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของต้ามั่ว! วันนี้เขาจะล้างแค้นพวกมันสองคนที่ทำเขาอับอาย! “มันอยู่นั่น!” อู๋เหลียงหย่งบาดเจ็บภายในจากเหตุการณ์เมื่อวาน วันนี้เขาจึงนั่งเกี้ยวแปดคนหามเข้ามาในโรงเตี้ยมที่อวิ๋นเยว่เล่อและหลี่เทียนเหยาพักอยู่ เขาลุกขึ้นนั่งก่อนจะชี้มือไปที่คนสองคน “จัดการมันเดี๋ยวนี้!” “ขอรับ!” หัวหน้านักเลงหนวดหนาชี้กระบี่เล่มใหญ่ในมือไปทางทั้งสองคน “ลุย!” “ลุยยยย!” ไม่ว่าจะเป็นลูกน้องนักเลงร่วมร้อยคนหร
ใต้หล้านี้มีของที่มีจิตวิญญาณไม่มาก ของบางอย่างเมื่อถูกใช้ด้วยพลังไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือเตาปรุงยา ทุกสิ่งหากเมื่อถึงจุดอิ่มตัวจะก่อเกิดจิตวิญญาณขึ้นในสิ่งของนั้นๆ มันยอมรับเพียงเจ้านายผู้สร้างมันเท่านั้น นี่คือเหตุผลที่เตาปรุงยาลวดลายแปลกๆ ใบนั้นไม่ยอมรับหลี่เทียนเหยา ปั้งๆๆๆๆๆๆ ตู้มๆๆๆๆ กลางภูเขาลูกหนึ่งเกิดระเบิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วย กระบี่เพลิงศักดิ์สิทธิ์ของอวิ๋นเยว่เล่อที่พึ่งฟื้นกลับมาเต็มรูปแบบกำลังต่อกรกับเตาปรุงยาโง่ๆ เตาหนึ่ง หลี่เทียนเหยายิ้มจนใจ มองเตาปรุงยาที่มีรอยกระบี่ฟันสองสามรอย ไม่พอเขายังรับรู้ว่าเตาปรุงยากำลังร้องไห้ หรือการตีเตาปรุงยาจะได้ผล? อวิ
การรบกับทหารที่เมืองไห่หวาไม่ยากอย่างที่คิด ล้อมตีอยู่สามวัน ชาวเมืองด้านในก็หาทางเปิดประตูเมืองออกมาจนได้ เรื่องไม่ผิดจากที่อวิ๋นเยว่เล่อบอกกับหลี่เทียนเหยา ชาวเมืองไม่พอใจกับการปกครองของต้าเฉินมานานแล้ว! การปกครองแบบใหม่และสิ่งที่พวกเขาจะได้รับ ข่าวพวกนี้เจิ้งหราน กุนซือของทัพต้าห่านเอ่ยเสียงดังต่อหน้ากำแพงเมืองด้านหน้า แม้ก่อนหน้านี้จะมีข่าวออกมาอยู่แล้ว แต่เมื่อมาได้ยินกับหูตนเอง พร้อมกับชื่อเสียงของเทพสงครามหลี่เทียนเหยา พวกเขาพร้อมจะเสี่ยงอีกครั้ง! “รายงาน! กองทัพต้ามั่วส่งคนมาเผาเสบียงเราจริงๆ อย่างที่ท่านเอ่ยมาแล้วล่วงหน้า อีกทั้งเส้นทางน้ำดื่มเราก็พบว่า พวกเขาตั้งใจจะวางยาพิษจริงๆ ขอรับ!” ทหารเอ่ยพลางก้มหน้า เรื่องน
แคว้นต้ามั่วคือดินแดนแห่งท้องทะเล การค้าขาย และอาหารการกินไม่ขาด และที่สำคัญที่ทุกแคว้นต้องการคือ เกลือ! น้ำทะเลผลิตเกลือได้! สินค้าสำคัญที่ทำให้แคว้นต้ามั่วไม่ถูกรุกราน และอีกอย่างหนึ่งที่ทรงพลังไม่แพ้กันคือ กองทัพเรือ! บ้างเมืองร่ำรวยและอยู่ดีกินดี ผิดกับแคว้นอื่นๆ มากมายนัก ทั้งสองคนเข้าพักที่โรงเตี้ยมอีกแห่งหนึ่ง หลี่เทียนเหยาเขียนจดหมายเงียบๆ ก่อนหลับตาเรียกสัตว์รับใช้มาหา วี้ดดดด! เหยี่ยวตัวหนึ่งบินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะจับที่ขอบหน้าต่างห้องหลี่เทียนเหยา เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆ กับเหยี่ยวตัวใหญ่ “ส่งให้กับเจิ้งหราน” 







