LOGINว่ากันว่าเส้นทางของแต่ละคนล้วนถูกลิขิตไว้จ
แคว้นต้าห่านคือทุ่งหญ้าและทะเลทราย! สภาพอากาศของต้าห่านไม่ได้ผิดจากที่รู้มามากนัก ความร้อนจากแสงพระอาทิตย์แผดเผา กลางวันร้อนกลางคืนหนาว ต้นไม้ใบหญ้าแห้งแล้ง บ้านเมืองก่อด้วยหินและดินทรายเสียเป็นส่วนใหญ่ ผู้คนนิสัยเปิดเผยใจกว้าง ตรงไปตรงมาและร่าเริงกว่าคนต้าเฉินมากนัก คงเพราะสภาพอากาศที่ร้อนระอุส่งผลต่ออารมณ์ของพวกเขา ซื่อตรงและอารมณ์ร้อน! เสนาบดีกรมการธรรมจูนั่งในรถม้า เดินทางกลับพร้อมกับกองทัพใหญ่ เดินทางข้ามน้ำ ข้ามภูเขา ข้ามเมืองที่ยึดมาได้ จนผ่านเข้าเขตแคว้นต้าห่าน เมื่อเข้าเขตของแคว้นต้าห่าน เขารีบเร่งกลับวังหลวงจนทิ้งขบวนเดินทัพ หลี่เทียนเหยาไม่สนใจ “ปล่อยเขาไป”&n
สามเดือนผ่านไป! การเคลื่อนไหวของสถานการณ์รบระหว่างต้ามั่วและต้าห่านลดลงไปมาก ต้ามั่วส่งแม่ทัพชั้นผู้น้อยคนหนึ่งมาบอกว่าอีกไม่นานจะส่งคณะทูตไปเจรจาสงบศึกที่เมืองหลวงต้าห่าน กองทัพต้าห่านยึดเมืองท่าเรืออย่างสมบูรณ์ ไม่รุกรานไม่เมืองอื่นอย่างที่ต้ามั่วกลัว นี่คือการส่งสัญญาณว่ายินยอมเจรจาสงบศึก เรือลำหนึ่งแล่นเข้ามาในน่านน้ำของเมืองท่าเรือ สภาพของเรือไม่ปกติ ราวกับผ่านศึกมายาวนาน ลำเรือบางแห่งไม้แตกออก บางแห่งเป็นรูด้านใน กำแพงเรือบางแห่งขาดออก ทหารคนหนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้ายามบนที่สูงมองเห็นความเคลื่นไหว รีบวิ่งลงไปด้านล่าง ไปยังค่ายทหารอย่างรวดเร็ว เรือลำนี่คือมีสัญลักษณ์ที่ท่านแม่ทัพใหญ่บอกเขาไม่มีผิด!
คลื่นทะเลไร้การควบคุมอย่างสิ้นเชิง มันก่อตัวสูงขึ้นไม่หยุดและไม่เพียงใจกลางทะเลเท่านั้น บรรดาชายฝั่งเองก็มีคลื่นสูงเช่นกัน ปลาน้อยใหญ่ตื่นตัว มันวิ่งเล่นกับคลื่นน้ำอย่างไม่กลัวตาย เรือใหญ่ลำหนึ่งที่อยู่ใจกลางทะเลกำลังจะจมลงใต้ทะเล ลูกเรือทุกคนต่างพยายามว่ายน้ำขึ้นสู่ผิวน้ำ แต่คลื่นน้ำมหาศาลนี้กลับทำให้พวกเขาไม่อาจทำสิ่งใดได้เลย ที่แท้ก่อนจะตาย มันก็วุ่นวายถึงเพียงนี้?! ครื้นนนน! และแล้วคลื่นน้ำหอบใหญ่ก็พัดร่างกายของพวกเขาเคลื่อนที่อีกครั้ง ครั้งนี้ไร้เรี่ยวแรงจนต้องปล่อยไปตามคลื่น ตุ๊บๆๆๆ&
ตำนานเล่าขานกันต่อมาถึงหนึ่งพันปี! เจ้าสมุทรแห่งท้องทะเลคือผู้พิชิตฉลามดุร้ายได้จนได้รับการยอมรับจากสัตว์น้ำในทะเล จิตวิญญาณแห่งท้องทะเลมักเลือกคนที่มีชะตายิ่งใหญ่เสมอ ผู้มีความกล้า ผู้ไม่เกรงกลัวท้องทะเลและอันตราย อาวุธยืนยันตัวตนคือ ตรีศูลเพชรทมิฬ! ทั้งด้ามของตรีศูลเพชรทมิฬคือเพชรที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้หล้า มันรวบรวมพลังของท้องทะเลเอาไว้ ควบคุมสัตว์น้ำ คลื่นทะเล และพลังอันมหาศาล! แต่... ตำนานนี้ลือกันมาถึงหนึ่งพันปี จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้ว่า เจ้าสมุทรมีจริงหรือไม่? อาวุธอย่างตรีศูลเพชรทมิฬก็ไม่เคยปรากฏมาก่อน ไม่เคยมีใครเป็นเจ้าสมุทรมาก่อน 
การจากลาคือสิ่งเรียบง่ายมากที่สุดในใต้หล้านี้! เราทุกคนต่างรู้ว่าเมื่อถึงเวลา จะต้องจากกันในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่ซับซ้อนอย่างจิตใจของมนุษย์กลับไม่ยอมรับว่ามันคือสิ่งเรียบง่าย ก็เพราะว่ามันนำพาความเจ็บปวดมาอย่างไรเล่า เจิ้งหรานมองใบหน้างดงามของอวิ๋นเยว่เล่อที่มองหลี่เทียนเหยาไม่ละสายตา แม่ทัพชั้นผู้น้อยทั้งหลายเมื่อรู้ว่า กุนซือชั่วคราวอย่างอวิ๋นเยว่เล่อจะออกเดินทางไปที่กลางทะเลเพื่อหาสมุนไพร พวกเขารวมตัวกันมาปลุกเขาถึงเตียงนอน ลากเขามาเฝ้าแม่ทัพใหญ่ไม่ให้ตามนางไปบนท้องทะเล เขาอยากจะถามเหลือเกิน! หากว่าเทพสงครามอยากจะไป เขาคนเดียวกับร่างกายอ่อนแออย่างนี้จะห้ามได้หรือ?!&
เมืองหลวงต้ามั่ว! ภายในพระราชวังแคว้นต้ามั่วในวันนี้บรรยากาศร้อนระอุ การรบที่แคว้นต้าเฉินก็ยังไม่สามารถยึดเมืองหลวงได้ ยังไม่พอ! กองทัพต้าห่านยังต้องการเมืองท่าเรือของพวกเขา! เมืองท่าเรือไม่สำคัญเท่าศักดิ์ศรี จะเสียเมืองท่าเรือไปไม่ได้ แคว้นต้าห่านคิดว่าพวกเขาชาวต้ามั่วรังแกกันง่ายหรือ? “บัดซบ!” จักรพรรดิต้ามั่วตบลงที่โต๊ะเสียงดัง เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างตัวสั่นก่อนจะล้มลงคุกเข่า แม่ทัพใหญ่อู๋เหลียงเฟิ่งคุกเข่าลงบนพื้น ใบหน้าและเสื้อผ้ามีแต่เขม่าดำ เห็นได้ชัดว่าเขายังไม่ทันเปลี่ยนเสื้อผ้าก็มาเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรงเสียก่อน “ฝ่าบาทได้โปรดลงพระอาญาพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมประ







