บททั้งหมดของ MY BELOVED MAFIA BOSS: บทที่ 1 - บทที่ 10

HINDI NA NAKITA ni Victor ang batang babae. Nabalitaan na lang niya na lumipat na ito ng paaralan upang makaiwas sa mga bully. “Thank you for being the first person to ever fight for me!” Iyon ang unang anonymous letter na kanyang natanggap. Ang batang babae lang ang kanyang naalala na puwedeng maglagay nito doon. Sa paglipas ng panahon, naging malaya si Victor upang gawin ang mga ordinaryong bagay bilang isang young bachelor. Hindi na niya maihihiwalay ang maraming alalay sa tuwing aalis siya. Hindi siya papayagang lumabas ng hindi sila kasama. Sa edad na tatlumpu, marami na rin siyang nakaulayaw na mga babae. Nakukuntento siya sa panandaliang-aliw at wala pa siya sa puntong lalagay sa seryosong kasalan. Hindi iyon kasama sa usapan. Hanggang sa kama lang ang lahat at wala ng iba. Hindi niya kailangang magkaroon ng seryosong ugnayan sa sinuman sa kanila. Victor got his clean cut done early yesterday. Sinigurado niyang maayos ang magpapa-shave ng kanyang bigote at balbas. He had his

ANG BOSES ni Nadja ang kinahumalingan naman ni Sharon. Hindi niya pinalampas na bumili ng mga CD nito at paulit-ulit na pinatugtog ito sa kanyang buong mansion. Maging si Victor at nakukuriri ang tenga kapag ito na ang nagpatugtog. Kaya lang, laking pagtataka ng ina. Wala man lang itong isang larawan kundi ang isang iconic mask na cover ng kanyang album. “Don’t forget my concert ticket!” paalala nito sa anak. “Ano bang nagustuhan ninyo sa kanta niya?” “I like her voice. It reminds me of someone.” “First love ninyo?” Tiningnan ng masama ni Sharon ang anak. Kung magsalita ito ay parang si Max kung magselos. “First love kaagad? Parang kang ang ama mo kung magsalita. Tigilan mo ako!” Binilhan na rin ni Victor ang ina ng VIP ticket para sa isang music concert ng isang baguhang singer. Ito lang naman ang kanyang kaligayahan. Naghanda si Sharon sa kanyang paglabas. Ipinadala ni Victor ang larawan ng ticket. Katunayang nakabili na ito para sa kanya. Nagmadali itong magbihis. Pumili siya

HINAGILAP nito ang kanyang punung-tenga pababa sa kanyang balikat at mukhang nagising ang kanyang katawang lupa. Nakaramdam ng kakaibang sensasyon at bigla itong tumugon. “You are not as innocent as I thought.” Kinagat niya pababa ang saplot nito sa baba. Sinalat ng daliri ang bukana at siniguradong siya ang una. “JACKPOT!” Naibulalas ng lalaki ang labis nitong kasiyahan. True enough, Nadja did it first with him. Lalong nagustuhan ni Victor ang perpektong gabing iyon. Wala sa plano niya na ibenta si Nadja. Kahit paano ay naging malapit silang magkaibigan. Matalik na kaibigan ang turing ng singer sa kanya. Pareho silang nagsisikap ngunit tila ba mas sinusuwerte ang kaibigan kaysa sa kanya. “Beauty and brains kasi itong si Nadja. Tapos ng pag-aaral at talentado. Talented ka naman, Kelly. But you somehow lacked appeal to the audience.” Kaya tampulan siya ng kantyaw sa kanilang agency. Pareho silang hawak ng Titan Entertainment sa pangangalaga ni Philip Consunji. Istrikto siya ngu

GUSTO niyang hanapin ang babae upang panagutan ang kanyang responsibilidad dahil natitiyak niyang magbubunga ang kanyang ginawa. She is nowhere to be found. That stupid mask which he didn’t dare to remove suddenly put him in big trouble. Saan niya hahanapin ang babaeng nakamaskara? Hindi niya sigurado kung magkikita pa silang dalawa. Sa kabila ng lahat ay ipinahanap niya ito. Akala ni Nadja ay makakabalik siya sa kanyang iniwang career. Akala niya ay pahuhupain lang niya ang sitwasyon at pagkatapos ay muling lalantad upang ipagpatuloy ang kanyang pagkanta ngunit nagbago ang lahat ng malaman niyang buntis siya matapos mapagsamantalahan ng isang misteryosong lalaki. Hindi naging maganda ang sitwasyon niya sa South Korea upang tuluyang magdesisyong bumalik na lang sa Pilipinas. Kailangan niyang maging matapang para sa kanyang mga anak. Katulad ng pag-alis noon ni Nadja ay ang kanyang tahimik na pagbabalik. Habang pababa na sila ng escalator ay muling bumalik sa alaala ni Nadja ang pa

TUMINGIN ang inosenteng bata kay Nadja. Ngumiti siya at kinuskos ang buhok ng bata. Kung sinuman ang kamukha ni Mackie tiyak na kamukha siya ng misteryosong lalaki na iyon. “Why are we here, Mommy?” “How do you like the place?” “I love it here, Mom.” sabi ni Mackie. “I love it here too, Mommy. Are we going to live here?” Tumingin si Nadja kay Nessa. Hinawakan nito ang bata. “Salamat sa inyo ni Cogie para tingnan ang mga bata tuwing aalis ako.” “Wala pong problema, Ma’am Nadja. Kung hindi rin naman po dahil sa inyo ay hindi rin po giginhawa ang aming buhay. Para na po naming mga kapatid sina Holly at Mackie.” Napabuntung-hininga si Nadja. Ibang tao pa ang tatrato sa kanya na parang pamilya. “Hindi mo kailangang umalis sa lumang bahay. Ipinamana talaga iyan ni Mama kay Ate Sofia. Nagkataon lang na wala siya kaya ikaw ang puwedeng pansamantalang tumira diyan.” Ayaw niyang dagdagan ang gulo sa pagitan nila ni Abby. Maraming beses na siya nitong sinugod sa bahay na iyon at ayaw n