บททั้งหมดของ LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: บทที่ 581 - บทที่ 590

"Alagaan mo muna hangga't hindi ako makakabalik.""Bakit? Callum, why are you doing this?" humihikbing wika nito. "Alam mo bang may reward na isang milyon ang sinumang makahanap sa'yo? Sumuko ka na lang, Callum, at magbagong buhay na tayo sa Scotland kasama ang mga anak natin.""Wag ka nang madaming tanong!" Kumuha siya ng tig-lilibong pera at ibinigay iyon kay Victoria."Babalik ako. Alagaan mo ang bata, kundi ikaw ang mananagot sa akin!" sigaw niya.Agad itong napahawak sa tiyan at umupo sa kama habang hiid binibitawan ang anak ni Fe at Clark.. Alam niyang buntis din si Victoria."Di mo ba talaga ako kayang mahalin, Callum?" umiiyak na wika nito. Tila lumambot naman ang puso niya kay Victoria."Lagi mo sinasabi na wala akong kwentang babae, dahil palamunin lang ako sayo pero hindi mo ba naiisip na inaalagaan ko ang anak mo kaya di ako makapagtrabaho? Nag-iisa lang ako doon at walang pamilya. How do you expect me to work?"Di siya nakapagsalita. Ngayon niya lang narinig ang rason ni

"Callum... May sarili kang pamilya, di ba? Bakit hindi sila ang alagaan mo? Di ka ba naaawa sa anak mo? May sarili kang anak pero ang anak namin ni Fe ang pinupuntirya mo? Sumuko ka na bago pa mahuli ang lahat, Callum. Kung mapatay mo man ako ngayon dito, hindi ka rin makakatakas sa mga awtoridad. May isang milyong nakapatong sa ulo mo. Marami ang maghahangad na mapatay ka!... Bumalik ka na sa Scotland kasama ang asawa mo at mamuhay ng tahimik," mahabang litanya niya kay Callum."Hindi mo ako kailangang diktahan, Clark! Alam ko ang ginagawa ko, at hindi ako magiging masaya hangga't hindi ako makakabawi sa'yo!" sigaw nito saka biglang bumunot ng kung ano sa bewang.Pero bago pa man iyon mangyari, isang malaking kahoy ang tumama sa likod ni Callum."Agghh!" sigaw ni Callum sa sakit. Napahiga ito sa sahig."Callum, sumuko ka na! Itigil mo na ang kalokohang ito!" sigaw ni Ken. Bigla siyang nagkaroon ng pag-asa nang makita ang mga kaibigan. Si Ken ay may hawak na dos por dos sakaling makab

"Kayo!" sigaw niya sa doktor. "Idedemanda ko kayo! Pinabayaan niyo ang anak kong makuha ni Callum! Huhuhu...""Babe... babe... calm down. Hindi ako titigil hangga't hindi makikita ang anak natin..." umiiyak na din niyakap siya ni Clark."Clark... huhuhu... hanapin mo ang anak ko. Maawa ka, hanapin mo siya, huhuhu..." Pagmamakaawa niya sa dating nobyo. Mamamatay siya kapag nawala o kung ano ang mangyari sa anak niya. Iniisip pa lang niya ay parang pinipiga na ang puso niya. Di bale nang siya na lang ang masaktan, huwag lang ang anak niyang wala pang muwang sa mundo.Nilapitan siya ng doktor at may tinurok sa kanya kung ano."No! No! Huwag niyo akong patulugin! Hahanapin ko ang anak ko!" sigaw niya sa doktor."Babe... mag-relax ka lang. Hindi pa kaya ng katawan mo. Kami na ang maghahanap sa anak natin. Pinapangako ko sa'yo, hindi ako titigil hangga't hindi siya mahahanap."Maya-maya, kumalma na siya. Malamang ay nag-take effect na ang gamot sa katawan niya. Lumuluhang tinitigan niya si

Dahil sa nangyari sa anak niya, lalo silang tumagal sa ospital. Ayaw niyang iuwi ang anak niya dahil gusto niyang masiguradong maayos ang lagay nito. Humingi na rin ng pasensya ang ospital at nangakong hindi na mauulit ang nangyari kaya hindi na niya kakasuhan ang ospital.Habang nasa ospital siya, si Jonie muna ang nagma-manage ng bagong resort nila. Hindi ito pwedeng pabayaan dahil kahit kakabukas pa lang ng resort nila ay palaging puno iyon. Sa katunayan, fully booked na ang buong buwan nila sa mga nagpareserba para sa kasal at debut, bukod pa sa mga walk-in nilang customers.Kahit paano ay masaya siya dahil nagbunga ang pagod niya sa resort at hindi niya magagawa ang lahat ng iyon kung hindi dahil sa tulong ni Callum, na laging sumusuporta sa kanya noon.Naalala niya ang dating nobyo. Naasikaso na ni James ang pag-cremate sa bangkay nito para abo na lang ang iuuwi ni Victoria sa Scotland. Naawa siya para kay Victoria, alam niyang sobrang sakit para dito ang mawalan ng asawa. Kung

Natigilan siya bago sagutin ang tanong nito. "C-Clarkson." Yumukong sagot niya.Pinangalanan niya talaga ang anak niya ng ganoon para malapit sa pangalan ng ama nito. Hindi niya naman inakala na magkikita pa ulit sila ni Clark. Ang akala niya ay habang-buhay niya iyong matatago... Malay ba niya?!"What a nice name…" Nahihiyang ngumiti si Clark, na parang alam nito kung bakit iyon ang pinangalan niya sa anak nila."Wag mong isipin na kinuha ko iyon sa pangalan mo. Nagandahan ako sa pangalang Clarkson kaya 'yun ang pinangalan ko kay baby!" agad na sabi niya para matakpan ang pagkapahiya."Ah, wala naman akong sinabi… maganda nga eh." sambit din ni Clark. Tiningnan niya ito nang masama saka inirapan, pero hindi nito pinatulan ang pagsusuplada niya.Muling naputol ang kanilang pagiging awkward nang pumasok ang doktor kasama ang isang nurse na nakasunod sa likod nito."Hello, Ma'am Fe, kamusta ka na?" Bati ng doktor sa kanya. "Ipinapaalam ko lang po na maayos ang lahat ng resulta ng test k