บททั้งหมดของ The Spoiled Wife of Attorney Dankworth: บทที่ 321 - บทที่ 330

NAPAAYOS NA NG upo si Gavin nang makita niya ang paglabas ni Rina sa gate ng apartment. Hindi niya alam kung aalis na ito o may bibilhin lang sa labas ng ganung oras, pero ang tanging nais niya ay ang makausap si Bethany kaya hindi na siya nagdalawang isip pa sa naunang plano niya. Hindi niya magawang makatulog kahit na umuwi siya ng penthouse ng nagdaang gabi. Sa bawat sulok kasi ng bahay niya ay nakikita niya ang imahe ni Bethany. Sinubukan niyang uminom ng alak pampatulog, pero hindi ito nakatulong at iba ang ginawa sa kanya. Pinaiyak lang siya nito at mas pinasama ang timpla ng loob niya. Pina-realized pa nito na napakalaki niyang gago sa desisyon niya sa pagitan ng nobya at dating kasintahan niya. Kaya naman minabuti niyang lumabas na lang ulit at baka kung ano pa ang magawa niya sa sarili kung magmumukmok lang siya sa loob ng penthouse. Bumili na rin siya ng magiging almusal nila ni Bethany. Hindi lang iyon, sinamahan pa niya ito ng bouquet ng paboritong flower ng kasintahan niy

NAPABANGON NA SI Bethany nang marinig niyang bumukas ang pintuan ng kanyang apartment. Kumakalabog ang kanyang puso na dahan-dahan na lumabas ng silid sa pag-aakala na nabuksan ni Gavin ang pintuan ng apartment. Nakahinga lang siya nang maluwag sabay hawak sa kanyang dibdib nang makita niyang si Rina lang pala ang pumasok at hindi naman si Gavin.“Nagkausap ba kayo? Pinagbuksan mo?” usisa agad ng kaibigan na bahagyang tinuro sa labas.“Oo, akala ko kasi ay ikaw at may nakalimutan lang. Nagising din ako sa ingay ng doorbell eh.”Napailing na lang si Rina. Hindi makapaniwala na magogoyo nito ang kaibigan. Nilapag na niya sa center table ang mga dala niyang almusal nila. “Binigay mo kagabi sa akin ang duplicate key mo kaya malabong gagamit ako ng doorbell dahil alam ko rin namang puyat ka at kailangan mo ng pahinga. Buti at hindi ka niya pwersahang pinasok dito para magkausap kuno kayong dalawa?”Hindi sumagot si Bethany. Ayaw na niyang pag-usapan pa nila ang abogado. Kumukulo na naman

NAGPATULOY ANG KANILANG kasiyahan sa loob ng naturang VIP room. Nagkaroon ng sariling mundo si Bethany at Maverick kung saan ay sabay nilang binalikan ang kanilang kabataan. Hindi nila namalayan na halos makaubos na sila ng ilang bote ng wine. Lubos pa ang naging pag-aalala ni Miss Gen kay Bethany, ngunit hindi siya nito pinansin nang pilit nitong kinukuha ang atensyon ng dalaga. Nang hindi na nakatiis ang babae ay bahagya siyang dumukwang palapit sa kanya upang mahina lang na bumulong. “Mag-excuse ka. Sabihin mo gagamit ka ng banyo. Hahanap ako ng paraan kung paano magpapaalam. Pwede kang mauna ng umalis para hindi masyadong halata.” Natigilan si Bethany sa kanyang mga sasabihin pa sana nang marinig ang sinabi ng kanyang kasama. Aaminin niya, tinatamaan na siya ng espiritu ng alak pero hindi niya iyon alintana. Ayaw pa niyang umalis. Nahihiya siya. Mahinang iniiling ni Bethany ang kanyang ulo. “Ayokong mauna. Sabay na tayo, Miss Gen.” Napabuntong-hininga na lang si Miss Gen. Alam

NAGNGALIT NA ANG mga ngipin ni Gavin nang walang imik na tanggalin ni Bethany ang hawak niya sa balikat ng dalaga na parang nandidiri ito sa kanya. Hindi niya na nagawa pang ibalik iyon dahil sa masamang tinging ipinupukol sa kanya na sandaling ibalik niya ay makakatikim siya.“Thanie, may relasyon pa rin tayo hanggang hindi ako pumapayag sa break-up na sinasabi mo sa kanilang harapan. Boyfriend mo pa rin ako at girlfriend pa rin kita.” patuloy pa ni Gavin kahit na alam niyang may tendency na susuplahin iyon nang malala ng dalaga, “Tayo pa rin. Narinig mo? Tayo pa rin, Thanie. May relasyon pa rin tayo...”“Talaga? Tayo pa? Ikaw lang ang nakakaalam na tayo pa. Gusto mo bang ipangalandakan ko—”Walang pakundangan na binuhat na siya ni Gavin na mala-bride style. Ikinawag-kawag na ni Bethany ang dalawa niyang mga paa na muntik na sanang matamaan ang mukha ni Gavin nito. Agad-agad namang tumayo si Maverick upang umalma sa ginawa ng binata nang makita niya ito. Nawindang siya nang bigla na

PARANG NA-BLANGKO NG ilang minuto ang isipan ni Gavin. Naburo ang kanyang mga mata sa mukha ni Bethany. Gusto niyang sumagot ng oo, pero parang may humihila sa kanya na maging speechless. Ang weird kasi na ang dalaga ang nagtatanong nito sa kanya na dapat ay siya naman ang e-effort na gagawa. Hindi lang iyon, napaka-unexpected naman kasi nito na nasa ganun silang sitwasyon. Ang gusto niya ay may pasabog oras na mag-propose siya para unforgettable ang araw na iyon ngunit paano niya gagawin?“Thanie…”Kumalat na ang mapaklang likido sa buong kalamnan ni Bethany nang mabasa sa mukha ni Gavin ang labis na pag-aalinlangan. Inaasahan na niya itong reaction nito. Gayunpaman ay hindi pa rin ni Bethany maiwasan na masaktan kahit expected niya na ito. Huminga na ang dalaga nang malalim. Umingos at muling ipinikit ang kanyang mga mata upang itago ang walang katumbas na sakit ng kanyang pagka-reject. Dapat hindi na siya nagtanog. Nagbakasakali lalo pa at alam naman na niya ang magiging sagot. Sin