Tous les chapitres de : Chapitre 191 - Chapitre 200

Lalo na ang tatlong buwang iyon.Si Irina ay dating bahagi ng mga elite sa syudad, ngunit naging laruan lamang siya ng mga batang mayaman na naglaro ng kanyang buhay. Muntik na siyang hindi makaligtas.Dahil dito, pinangako niya sa sarili na hindi na siya muling maniniwala sa pag-ibig. Wala siyang pakialam sa mga mayayamang lalaki—hinding-hindi. Ang tanging nais niya ay ang tahimik at matahimik na buhay sa maliit na bayan na ito, kasama ang pagpapalaki sa kanyang anak at pagbabayad ng utang-loob sa kabutihang ipinakita sa kanya ni Zeus.Wala na siyang ibang ambisyon.Nag-atubili si Irina sandali bago sumagot, "Mr. Laxamana, may kailangan akong asikasuhin. Pasensya na, hindi kita matutulungan. Bye."Hindi na siya naghintay ng sagot, pinatay ang tawag, at saka sumakay sa kanyang electric bike kasama si Anri, patungo sa kanilang bahay.Pagdating nila, agad na tumalon si Anri mula sa bike at tumakbo papasok ng bahay, habang masiglang tinatawag, "Tito! Tito!"Nagmamadaling lumabas si Zeus

Ang tinig ni Irina ay halos hindi marinig, napakababa na tanging siya lamang ang makakarinig. Sa totoo lang, mas matamis na tunog ito na sumabit sa kanyang lalamunan.Pagtingin niya sa lalaking nakatayo sa harap niya, ang buong katawan niya ay tila naging matigas, isang reaksyon na hindi niya napigilan. Anim na taon na ang lumipas, ngunit ang kanyang presensya ay mas malakas pa ngayon—ang kanyang aura mas malakas, at ang kanyang dominance mas mabigat at matatag kaysa dati.Hindi nagsalita si Alec, ngunit ang kanyang presensya ay sapat na upang ipatigil ang buong kwarto. May dala siyang awtoridad na hindi kailangan ng galit o salita upang maakit ang atensyon ng lahat.Ang kapal ng kayabangan na nagpapalabas kay Rafael Cruz at sa kanyang asawa ay agad na naglaho. Ang kanilang mga mukha ay tumigas, at sa isang kisap-mata, mula sa pagiging mayabang ay naging nagsusumamo na sila."M-Mr. Beaufort… Hindi ko inasahan na ikaw pa ang darating," paos na sabi ni Rafael Cruz, pilit na ngumingiti.

"Mama, ayoko pong mamatay ka..." iyak ni Anri, ang maliit na katawan ay nanginginig sa lakas ng kanyang pag-iyak.Naramdaman ni Rafael Cruz ang pagbabago ng hangin at lalong naging matapang. Tumawa siya ng may pang-uyam at nagsalita, "Boss Alec! Hindi ko kailangan ang buhay niya. Walang halaga ang buhay niyang mura. Ang gusto ko ay ang 10 milyon niya! Dapat 10 milyon! Hindi pwedeng bawas! Kung hindi siya makabayad, hayaan siyang magbenta ng katawan niya hanggang mabayaran niya ito. At kung hindi pa rin siya makabayad, hayaan siyang magpatuloy hanggang matubos niya ang lahat ng utang! Ang buong buhay niya ay magiging pagtubos sa akin!"Lumakas ang boses niya, nasasarapan sa kaguluhan sa kwarto habang sumasabog ang kanyang kalupitan.Dumating ang doktor sa mga sandaling iyon, nakakunot ang noo sa ingay at kaguluhang nagaganap. Nakita niyang maraming tao sa kwarto kaya't huminto siya saglit.Si Alec, na hindi apektado ng tensyon sa kwarto, lumingon kay Irina na may kalmadong ekspresyon,

Matapang na tinitigan ni Anri si Alec, ang kanyang maliliit na kamao’y mahigpit na nakakuyom sa paghahamon. Bagamat may takot sa kanyang malalaking mata, hindi siya natinag ni isang sandali."Siyempre alam ko kung ano ang dapat itawag sayo!" mariing niyang sagot.Napahinto ang pintig ng puso ni Irina."Ano?" nagulat niyang tanong.Kahit si Greg, na kakabalik lang at nakatayo sa may pinto, ay napalawak ang mga mata sa gulat. Ang prinsesita nilang ito… Alam niya kung ano ang dapat itawag sa kanyang ama, kahit ngayon lang sila nagkita?At sa sumunod na saglit—"Siyempre, tatawagin kitang mabahong masamang tao!" sigaw ni Anri sa tuktok ng kanyang boses. "Ikaw, mabahong masamang tao! Ibalik mo ang tito ko! Saan mo siya dinala? Lalaban ako sa'yo! MABAHONG MASAMANG TAO!"Walang babala, bigla siyang sumugod kay Alec—sinisipa, sinuntok, kinakamot, at kahit sinusubukang kagatin ito.Sa kabila ng pagiging limang taong gulang pa lamang, napakalakas ni Anri—lalo na kapag galit. Ang kanyang malilii

Napatitig si Irina kay Alec, hindi makapaniwala. Hindi niya kailanman inakalang hihilingin nito kay Anri na tawagin siyang "daddy."Mapait siyang tumawa. "Ngayon ay gusto mo siyang kilalanin bilang anak mo?"Malamig siyang sinulyapan ni Alec. "Sa tingin mo ba, bulag ako?"Hindi nakahanap ng sagot si Irina.Ngunit nang bumaling si Alec kay Anri, lumambot ang tingin niya."Tawagin mo akong ‘daddy.’"Mataas ang pagtitig sa kanya ng bata, puno ng matigas na paninindigan. Umiling si Anri."Hindi kita daddy! Masamang tao ka! Ikaw ang kinatatakutan ng mama ko, at..." Napatingin ang limang taong gulang sa maitim na pasa sa ilalim ng mata ni Alec, at biglang nagningning ang mga mata niya sa ideya. Itinuro niya ito at malakas na ipinahayag,"Isa kang bulag na panda!"Natigilan si Alec, hindi agad nakasagot. Ang imahinasyon ng batang ito, tila walang hanggan.Agad na lumapit si Irina, hinila si Anri papalapit at maingat na niyakap ito. Marahang hinaplos niya ang malambot na ulo ng anak at bumulo