《ครัวคุณชายไม่ขายอ้อย》全部章節：第 91 章 - 第 100 章

“ผมชอบมัน” นีลอาจจะเชี่ยวชาญเรื่องการชงเครื่องดื่มประเภทกาแฟแต่เขาก็สามารถรับรู้ได้ว่าการเติมนมข้นลงไปทำให้รสชาติของกาแฟเข้มข้นขึ้นทั้งๆ ที่มันก็เป็นกาแฟใส่นมและปรุงรสหวานเหมือนครั้งก่อนๆ “แต่พอคิดว่าผมติดรสหวานจริงๆ อย่างคุณว่ามันก็รู้สึกหงุดหงิด” เหมือนกับว่าที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตอย่างเครื่องจักร เพียงเติมเชื้อเพลิงก็ทำงานได้ รสชาติที่คิดว่าอร่อยแท้ที่จริงแล้วก็เป็นเพียงรสของน้ำตาลอันเป็นแหล่งพลังงานพื้นฐานของร่างกายเท่านั้น“หากคุณไม่ชอบก็ค่อยๆ ปรับรสไปทีละนิดได้นะ อย่างกาแฟก็ค่อยๆ ลดสารให้ความหวานลงวันละนิดละหน่อย ผมว่าไม่นานคุณก็น่าจะชิน” ชายแนะนำซึ่งนีลก็เห็นด้วยกับความคิดนั้น“เช้านี้ผมว่าจะทำข้าวต้มทะเล มันคล้ายๆ กับการเติมข้าวในน้ำซุป คุณโอเคหรือเปล่า?”“ฟังดูน่าจะกินง่ายนะ มันยังต้องเคี้ยวใช่ไหม?” นีลไม่กังวลเรื่องรสชาติแต่เขาก็ไม่อยากมองข้ามเรื่องเนื้อสัมผัสของอาหารได้ ที่เขาลงทุนจ้างพ่อครัวมาปรุงอาหารที่บ้านนอกจากจะเพื่อไม่ให้ลูกๆ ต้องรู้สึกเบื่อกับอาหารเหลวแล้วเขายังต้องการให้เด็กๆ ได้บริหารกรามเพื่อสุขภาพปากและฟันที่ดีอีกด้วย“ได้เคี้ยวอยู่แล้วคุณไม่ต้องห่วง”“ถ้าอย่างนั้

-เป็นอาหารเหลวแบบโบราณสินะ-เชฟไม่เคยทำอาหารจบที่เมนูเดียวเลยจริงๆ-คนโบราณก็กินอาหารเหลวเหมือนกันเหรอ?-แต่มีหมูสับกับเครื่องอย่างอื่นด้วยนี่นา-จินตนาการภาพตามแล้วคิดว่าน่าจะกินง่ายกว่าเมนูอื่นๆ นะ-ใช่ น่าจะเหมาะกับคนที่ยังไม่ชินกับการเคี้ยวอาหาร-เหมาะกับคนที่เคี้ยวแล้วไม่ยอมกลืนแบบฉันด้วย ก็ใครใช้ให้พวกของบริหารฟันมันย่อยยากกันล่ะ!-ใช่ๆ เคี้ยวหนังแห้งพวกนั้นทีไรก็ไม่เคยกลืนทุกที“แต่ก่อนจะทำโจ๊กผมขอเตรียมปูก่อนนะ สำหรับใครที่มีเนื้อปูแกะพร้อมรับประทานอยู่แล้วสามารถข้ามขั้นตอนนี้ไปได้เลย” ชายหมายถึงเนื้อปูนึ่งพร้อมรับประทานที่อดาเนียกรุปทำออกมาวางขายหลังจากสลัดมันฝรั่งใส่ปูของชายเป็นที่พูดถึงในสตาร์เน็ตเวิร์ก“เราจะเริ่มจากการล้างทำความสะอาดปูก่อนเสมอและเพราะมันตัวใหญ่มากผมจะทำการลดขนาดของมันด้วยการแยกขาออกมา ให้ตัดตรงข้อต่อนี้ อย่าเพิ่งผ่าให้ถึงเนื้อ ไม่อย่างนั้นความหวานฉ่ำจะหายไป” ชายพูดไปก็ลงมือทำไปด้วย เขาทำปูมาหลายครั้งแล้วจึงเริ่มคล่องขึ้นมากไม่นานปูตัวโตก็ลงไปนอนแช่อยู่ในหม้อเป็นที่เรียบร้อย“วิธีที่ง่ายที่สุดในการตรวจสอบว่าปูสุกแล้วหรือยังก็ให้ดูที่สีของเปลือก ถ้าเปลี่ยน

“ใช่แล้ว เสียบไม้แบบนี้มันสะดวกกว่า” ชายพยักหน้าให้กับความคิดเห็นหนึ่งในช่องสนทนา แล้วเล่าต่อไปว่า “แต่พูดกันตามตรงสมัยก่อนเขาไม่ใช้ตะเกียบเสียบอาหารกันหรอกนะ ในบางวัฒนธรรมมันถือเป็นเรื่องไม่สะภาพเลยล่ะ แต่วันนี้เราจะถือว่ามันเป็นไม้เสียบลูกชิ้นเพราะฉะนั้นไม่ถือเป็นความผิดนะ” ในตอนท้ายชายพูดติดตลกเล็กน้อย หลังจากทำลูกชิ้นเสร็จหนึ่งไม้เขาก็เปิดไฟที่เตาแล้ววางลูกชิ้นลงไป“สำหรับใครที่ใช้เตาแบบมีเปลวไฟออกมาแบบผมก็ระวังอย่าเปิดแรงเกินไปนะ เราจะอาศัยแค่ความร้อนของไฟ ไม่ใช่เอาอาหารไปลนไฟโดยตรง แบบนั้นจะทำให้ผิวนอกไหม้ได้ง่าย วางทิ้งไว้แบบนี้ คอยพลิกดูเป็นระยะๆ พอเห็นว่าผิวนอกเหลืองแล้วก็พลิกกลับด้าน ปิ้งให้ผิวเป็นสีเหลืองทองเหมือนขนมปังปิ้งก็เป็นอันใช้ได้” ชายอธิบายไปพลางทำลูกชิ้นอีกไม้ไปพลาง สักพักก็มีลูกชิ้นห้าไม้วางเรียงอยู่บนตะแกรง ชายพลิกไปพลิกมาอยู่ครู่หนึ่งลูกชิ้นก็ส่งกลิ่นหอมไปจนถึงห้องอาหาร เด็กๆ บ้านอดาเนียถึงกับวิ่งมาดู โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ส่งเสียงอะไรออกมา ชายหันไปส่งยิ้มให้ฝาแฝดเล็กน้อย เขาเอาลูชิ้นปิ้งไม้หนึ่งใส่ในเครื่องจำลองรสชาติ ส่วนที่เหลือก็ให้เจ้าบิ๊กเอาไปส่งให้ออซซี่กั

ไข่ไก่จำนวนมากถูกตอกใส่ชาม ชายปรุงรสพวกมันด้วยผงปรุงรสเพื่อให้ได้รสชาติที่เข้มข้น นอกจากนี้เขาก็ยังเติมนมลงไปด้วยเพื่อเพิ่มความนุ่มและความมันให้กับเนื้อไข่ ชายนำไข่ที่เตรียมไว้มาทำเป็นไข่คนกับไข่เจียวแผ่นบางๆ เขายังแบ่งไข่เจียวส่วนหนึ่งมาซอยเป็นเส้นเล็กๆ ด้วย‘ต่อไปก็ของหวาน’ เมื่อเตรียมเครื่องในส่วนของคาวเสร็จเป็นที่เรียบร้อย ชายก็หยิบเขียงอันใหม่ออกมาแล้วเริ่มหั่นผลไม้ เขาเลือกใช้กล้วยที่มีรสหวานและอยู่ท้อง กับสตรอว์เบอร์รีที่เด็กๆ คุ้นเคยกันดี เพียงเท่านี้ก็ได้ผลไม้สองอย่างสำหรับใส่ในเบอร์ริโตแล้ว แต่แน่นอนว่าจะห่อผลไม้เปล่าๆ อย่างเดียวไม่ได้ชายจึงเอาครีมที่เพิ่งจะวางขายวันนี้มาตีจนตั้งยอด เตรียมเอาไว้ประกอบร่างกับผลไม้อีกทีหนึ่ง‘ทำของหวานก่อนก็แล้วกัน’ เพราะกลัวว่าครีมที่ตีไว้จะคืนตัวชายจึงเลือกที่จะเริ่มจากของหวานก่อนแป้งเบอร์ริโตถูกวางลงบนเขียงอันใหม่ จากนั้นชายก็ปาดครีมลงไป เขาทาเป็นวงเล็กๆ เหลือขอบไว้สำหรับม้วน จากนั้นก็เรียงสตรอว์เบอร์รีลงไป เขาไม่ได้เรียงสตรอวเบอร์รีไปทั่วทั้งแผ่น แต่เรียงกองกันไว้ตรงริมด้านหนึ่งเพื่อให้ง่ายต่อการม้วน‘เพิ่มอีกชั้นน่าจะดีกว่าแฮะ’ หลังจากเร

ท่ามกลางการรอคอยของใครหลายๆ คนในที่สุดชายก็เริ่มการถ่ายทอดสดช่วงบ่าย เขาจั่วหัวข้อเอาไว้ว่าเป็นการเตรียมชุดอาหารเย็น รายการวัตถุดิบตลอดจนอุปกรณ์ทั้งที่จะเป็นและแนะนำให้มีทั้งหมดถูกเขียนเอาไว้ในหน้าประกาศข่าวก่อนแล้วดังนั้นคนที่อยากทำตามย่อมมีความพร้อมเต็มที่“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ครัวคุณชาย วันนี้เราจะมาทำชุดอาหารเย็นสองแบบกันนะ และแน่นอนว่าผมมีสูตรอาหารโบราณที่คล้ายกับอาหารเหลวมาฝากทุกคนตามที่สัญญาไว้ด้วย” ชายกล่าวทักทายผู้ชมด้วยรอยยิ้ม“สูตรอาหารโบราณที่ใกล้เคียงอาหารเหลวมากที่สุดหากนับจากอาหารคาวแล้วก็น่าจะเป็นซุปนี่แหละ แต่อย่าเพิ่งคิดถึงซุปไข่หรืออื่นๆ ที่ผมเคยทำไปนะ ครั้งนี้จะเป็นซุปข้นที่ไม่ต้องเคี้ยวเลย ซุปข้นนี้จริงๆ ก็หลายสูตรทั้งซุปผักโขม ซุปแคร์รอต ซุปมันฝรั่ง และอื่นๆ อีกมากมาย แต่วันนี้ผมจะเริ่มจากอะไรที่กินได้ง่ายอย่างฟักทอง” กล่าวแล้ววางมือลงบนฟักทองลูกโตที่ตั้งอยู่บนเคาน์เตอร์“ก่อนอื่นเลยคุณต้องล้างทำความสะอาดฟักทองให้ดี สมัยนี้ดีหน่อยฟักทองถูกปลูกแบบไร้ดินจึงสะอาดมาก ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมต้องพยายามขัดดินออกจากเปลือกของมันเลยทีเดียว”-โห มีดินติดอาหารด้วยเหรอ? สยอง