Todos los capítulos de Breaking the Heart of my Untrustworthy Husband: Capítulo 21 - Capítulo 30

“Ginawa mo na ang lahat Isabella para magkaroon ka ng anak. Ngayon kasalanan mo kung bakit hindi naging malusog ang bata. Bakit mo ako sinisisi?” Wika ni Adam at tumalikod din.Ngunit wala pa ring bakas ng init sa kanyang mukha. May halong panunuya pa nga sa kanyang mga mata habang nakatingin ito kay Isabella.“Nakalimutan mo na ba kung paano mo ako ginamit, kung paano mo ako winalanghiya at pilitin ang sarili mo para lang maipagbuntis ang batang ’yan?Dahil gustung-gusto mo ng anak, sige, bibigyan kita ng isa pa.” Giit pa nito. Habang sinasabi ito ni Adam, lumapit siya kay Isabella at hinawakan ang baba nito, at bigla na lamang itong nangahas halikan si Isabella.Nakakasuka. Lubos na nakakasuka! Ito ang naramdaman ni Isabella. Hindi niya inakala na ganun kadiin ang kanyang mararamdaman ng mga sandaling ito. Ngunit namulat siya at ginamit ang kanyang buong lakas para itulak palayo si Adam.“Hiwalay na tayo, Adam! Pwede ba, magpakita ka naman ng konting kahihiyan!” Galit nitong siga

Hindi inakala ni Marco na ang pag-alis niya para mag-aral sa ibang bansa ay magiging dahilan upang makaligtaan niya ang napakaraming bagay.Nang marinig niya na ikinasal na si Isabella at may anak na habang siya ay nasa ibang bansa, para siyang natulala at hindi makapaniwala. Dati, iniisip niyang siya lamang ang may gusto sa dalaga, ngunit habang pinakikinggan niya ngayon si Isabella, tila may iba pa siyang naririnig.“Kalma ka na muna. Pagod ka na. Umuwi ka na at magpahinga ng ilang araw. Kapag handa ka na, pumunta ka sa akin at ako na mismo ang magdadala sayo sa kumpanya para magsimula sa trabaho,” malumanay na sabi ni Marco habang marahang hinaplos ang kanyang ulo.Habang pinagmamasdan ni Isay si Marco, tila may maliit na apoy ng pag-asa na muling sumiklab sa puso ni Isabella.Ngunit agad din iyong nawala. Alam niyang wala siyang karapatang magpadala sa damdamin. Ngumiti na lamang siya kay Marco, at saka tumalikod papasok sa luma at sira-sirang niyang bahay.Umupo siya sa lumang so

Akala ni Bree ay maaari na siyang huminga ng maluwag kapag naikasal na siya kay Adam. Ngunit hindi niya inakalang mangyayari ang ganitong kaguluhan sa kalagitnaan?Ito...Nakaramdam ng kaba si Bree. Kung alam lang niya na wala pala sa kamay ni Adam ang Kingsley Group, sana’y si Isabella na lang ang niligawan niya!Ngayon, matapos ang lahat ng pagsusumikap nila, ang nakuha lang nila ay isang hungkag na kumpanya?Itinaas ni Adam ang kilay at tinitigan si Bree. “Babe, kamusta na ang pakiramdam mo?”Banayad ang kanyang tinig, ngunit puno ng tanong ang kanyang mga mata.Bagaman maraming iniisip si Bree, nanatili siyang propesyonal. Agad niyang inalis ang mga iniisip at tiningnan si Adam na may kawawang ekspresyon, saka mahina niyang sinabi, “Ah… Babe, ayos lang ako. Huwag ka nang makipagtalo kay Isabella. Siya… siya kasi ay isang taong tumutupad sa salita. Ayokong masyado kang mawalan ng dahil sa akin.”Pagkarinig nito, lumambot bigla ang ekspresyon ni Adam. Habang pinagmamasdan niya ang

Hinala na ni Adam ang posibilidad noon pa man, ngunit hindi niya inaasahan na magiging ganoon kaseryoso ang kalalabasan.Hindi niya talaga inakala na may ganoong kakayahan ang babaeng iyon—na nagawa pa niyang linlangin ang matanda at makuha ang ganitong resulta."Posible bang siyasatin kung totoo ba talaga ang testamento na ito?"Napasinghal si Adam. Hindi pa rin siya makapaniwala. Ganoon na lang ba ka-mangmang ang kanyang lolo?Napakatuso ng babaeng ito—kaya niyang gumawa ng kahit ano, pati na ang pamemeke ng testamento.Tiningnan siya ng manager bago nagsalita, "Karaniwan, ang ganitong klaseng testamento ay ginagawa sa presensya ng isang ikatlong partido, at ang buong proseso ay nire-record at kinukunan ng video, kaya halos imposible itong pekein."Wala nang ibang magawa si Adam. Nakasimangot siya, ngunit wala na siyang nasabi pa. Kumaway na lang siya at nagsabing, "Naiintindihan ko na."Tinipon ng mga tauhan mula sa Legal Department ang kanilang gamit at lumabas. Nanginginig pa ang

Pagkatingin sa malamig na tingin ni Adam, nakaramdam ng kaba si Bree. Kinakabahan siya at nag-isip kung may nadiskubre na ba si Adam."Adam, bakit... hindi ka nagsasalita?"Maingat niyang hinawakan ang manggas ni Adam."Bree, sumosobra ka na."Walang emosyon ang mukha ni Adam, ngunit magaan pa rin ang tono ng kanyang boses—gayunpaman, nakakatakot ang laman ng kanyang sinabi.Nagsimulang umiyak si Bree, at humikbi habang nqgsasalita:"Oo, alam kong kasalanan ko ang lahat, pero hindi ko naman sinasadya. Gusto ko lang talagang tumulong sa’yo. Tungkol kay Miss Morgan...""Ako na ang bahala sa mga usapin namin."Muling nagsalita si Adam.Ngayong wala na ang mapagkunwaring lambing, tanging babala na lang ang natira—isang huling babala.Sa kaibuturan ng kanyang puso, si Adam ay mahal lang ang sarili niya. Kahit na may espesyal na turing siya kay Bree, wala pa rin itong halaga kung ikukumpara sa sarili niyang interes.Ngayon lang din napagtanto ni Bree ang katotohanang iyon. Akala niya noon s