Alle Kapitel von ซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม: Kapitel 241 – Kapitel 250

กาลเวลาผันผ่านนำพามาซึ่งสิ่งใหม่ๆ นางในตอนนี้กลายเป็นกบก้นบ่อที่เสื้อผ้าชุดเดียวก็ทำให้ประหลาดใจได้ไปแล้วสินะทว่าเยว่อวิ๋นไม่ได้รู้เลยว่า เสื้อผ้าชุดเดียวที่นางใช้ค่อนขอดตัวเองนั้น แม้แต่จวงกุ้ยเฟยผู้อยู่เหนือสนมนางใดในวังหลัง ก็ยังไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้สัมผัสมันมองเงาร่างดรุณีน้อยอาภรณ์แดงในฉัน

เนื่องจากนางไม่ได้กล่าวเสียงดังมากนัก อีกทั้งโต๊ะนี้ไม่มีคนอื่นนอกจากชายชรากับหานซื่อและเถี่ยโกว่ คนอื่นจึงไม่ได้ยินเรื่องน่าขายหน้านี้“ท่านพ่อ ท่านฟังนางพูดสิเจ้าคะ” หานซื่อเป็นบุตรสาวของบัณฑิตซิ่วไฉจากในตำบล ถูกสู่ขอมาให้บุตรชายผู้ใหญ่บ้านที่ระดับชนชั้นต่ำกว่าฐานะบ้านเดิม เมื่อมาอยู่ที่นี่ครอบครั

“หลานชายเจ้าเป็นอะไรมากหรือไม่ มันเป็นอุบัติเหตุข้าไม่ได้ตั้งใจ ขออภัยเจ้าด้วย” เซี่ยเหล่าซานตั้งสติได้ก็รีบขอโทษขอโพยทันที“อย่ามาแตะข้า” หยูไห่ปัดฝ่ามือที่ยื่นมาตรงหน้า พลางกล่าวน้ำเสียงเย็นชา “คนบ้านนอกก็คือคนบ้านนอก ไร้มารยาทสิ้นดี”ในที่สุดก็หาข้ออ้างให้ดูถูกเหยียดหยามคนได้ ซุนไฉกับคนอื่นๆ ราวก

ทว่า...“แม่ไก่ขันยามเช้า?” เยว่อวิ๋นทวนคำพลางหัวเราะแผ่วๆ ในอดีตที่นางควบอาชานำกองทหารบุกย่ำไปทั่วทิศทั้งสี่ เจ้างั่งนี่ยังไม่ทันเป็นเกิดเป็นตัวอ่อนด้วยซ้ำ กล้าดีอย่างไรมาชี้หน้าพ่นถ้อยคำวาจากำแหงใส่นาง“ในอดีตมีวีรสตรีมากมาย ในรัชสมัยของอดีตฮ่องเต้โจวคังปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โจว ก็เคยมีการแต่งตั้ง

กับคนที่มีความต้องการแต่ไร้การสนับสนุนเช่นนี้ผู้อาวุโสจินมีหรือจะไม่นำอำนาจในมือของตนมาบีบคั้นเพียงแต่น่าเสียดายที่การกระทำนี้ของผู้อาวุโสจินเป็นการเลือกผิดคน“สามี ข้าว่าพรุ่งนี้พวกเราคงต้องเข้าไปสำนึกศึกษากันเสียหน่อยแล้ว” เยว่อวิ๋นหันไปบอกกับเซี่ยฉงอวิ๋นด้วยน้ำเสียงจริงจัง“จะได้ไปคุยกับอาจารย์