บททั้งหมดของ วิศวะข้ามภพกับองค์รัชทายาท: บทที่ 51 - บทที่ 60

เมื่อทุกคนต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีและนำของขวัญมามอบถวายให้กับฮ่องเต้ ก็มีความวุ่นวายบางอย่างเกิดขึ้น เมื่อเหล่าขุนนางจากแคว้นหลงหยางได้นำไข่มุกหายากมาถวายแด่ฮ่องเต้ และได้อ่านสารทูลฮ่องเต้ว่า แคว้นหลงหยางมีประสงค์ส่งพระธิดามาเพื่อถวายตัวเป็นนางสนมขององค์รัชทายาท เสียงซุบซิบดังขึ้นทั่วท้องพระโร

“ถ้าเช่นนั้น นับว่าเป็นเกียรติแก่พวกเรา เชิญพระชายาแห่งองค์ชายหลี่จวิ้นได้เลยเพคะ” คำเชิญทำให้เหวิ่นลี่หยาก้าวขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจ ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มอันนุ่มนวล “เราจะเล่นเพลงง่ายๆ ร่วมกัน” หญิงนักดนตรีผู้เชี่ยวชาญกล่าว ทันทีที่เสียงดนตรีเริ่มต้น ความไพเราะของบทเพลงได้กลมกลืนเป็นห

บรรยากาศในงานเปลี่ยนไปทันที ทุกสายตาหันมาจับจ้องที่เหวิ่นจือหยู ซึ่งยืนขึ้นด้วยท่าทีสง่างาม ราวกับนักรบที่พร้อมเข้าสู่สนามรบ “พระชายาแน่ใจหรือว่าจะรับคำท้านี้” องค์ชายเหลียงเซวียนไห่ยิ้มบางๆ ก่อนจะกล่าวอย่างสุภาพปนดูถูก “ข้ามั่นใจ” เหวิ่นจือหยูตอบกลับอย่างมั่นคง “ ในเมื่อพระชายาเสนอตัวเเล้ว เราเ

ในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นหลังจากการดวลเพลงดาบอันน่าประทับใจของเหวิ่นจือหยู เหล่าแขกจากแคว้นต่างๆ ที่มาร่วมงานต่างทยอยเข้ามาทักทาย โดยเฉพาะตัวแทนจากแคว้นตะวันตกที่ขึ้นชื่อเรื่องวรรณกรรมและศิลปะพร้อมล่ามได้เข้ามาทักทาย “Your Highness, I must say, your skills with the sword are truly remarka

ในเช้าวันต่อมา หลี่หยวนเจ๋อมาหาเหวิ่นจือหยูที่ห้องอักษร เมื่อคืนเขาไม่ได้ให้องครักษ์เปิดประตูให้พระชายาเข้าไปในตำหนักเขา เพียงเพราะอยากให้นางคิดทบทวนความผิด แต่จนแล้วจนเล่านางก็เอาแต่หมกตัวอยู่ห้องอักษร ครั้งนี้เขาจึงต้องมาคุยกับนางแต่เช้า แต่ครั้งนี้ฝีเท้าของเขาหนักแน่นกว่าทุกครั้ง และเมื่อยืนอยู่ต