บททั้งหมดของ Win Me Back, My CEO Husband!: บทที่ 491 - บทที่ 500

Sa sandaling iyon, biglang nakuha ang telepono sa kamay ni Damian, at sumabog ang tinig ni Divina sa kabilang linya.“Beatrice, ano ang sinabi mo? Buntis si Maxine?”Nasa mansyon si Divina nang marinig ang tawag ni Jessica. Pinangako ni Jessica kay Maxine na mananatiling lihim ang pagbubuntis, ngunit naging kritikal na ang sitwasyon. Hindi na pwedeng itago ang katotohanan. Ang mahalaga lamang ay ligtas sina Maxine at ang bata.“T-Tama po kayo, Lola,” sagot ni Jessica, nanginginig ang boses, ngunit matatag. “Buntis si Maxine. Dinadala niya ang anak ng pinsan ko. Siya ang lehitimong panganay na apo ng pamilya Velasco.”Naghalo ang gulat, tuwa, at takot sa damdamin ni Divina nang marinig iyon.“Buntis si Maxine at hindi mo sinabi sa akin? Beatrice, huwag kang matakot. Pupunta agad ang tatay mo at ako. Nakipag-ugnayan ka na ba kay Shawn? Siya ang ama ng bata.”“H-Hindi ko siya makontalk, Lola,” sagot ni Jessica, nanginginig sa kaba. “Hindi makontak ang telepono niya.”“Ang salbaheng

Nanatiling walang emosyon ang ekspresyon ni Raven sa kabila ng mga sinabi ng mga lalaki sa kanila.“Paano kung ipilit kong makialam?”Agad sumugod ang isa sa mga lalaking naka-itim na naroon.“Humihingi ka talaga ng kamatayan!”Kaagad binitiwan ni Raven ang maliit na kamay ni Jessica at hinarap ang kalaban.“Tumayo ka lang sa gilid. Huwag kang gagalaw!”Alam ni Jessica na wala siyang maitutulong. Ang tanging magagawa niya ay manalangin na dumating na agad ang kanyang ama at si Divina. Masunurin naman siyang tumango sa lalaking.“Mananatili lamang ako rito. Raven, mag-ingat ka!”Nang sumugod ang lalaking naka-itim, mabilis na sumipa si Raven gamit ang mahaba niyang binti, at tumilapon ang lalaki, bumagsak nang malakas sa sahig.Nang makita ang galing ni Raven, nagpalitan ng tingin ang natitirang mga lalaking naka-itim. Kumislap ang nakamamatay na intensyon sa kanilang mga mata habang sabay-sabay silang sumugod.Nakatayo si Jessica sa gilid, pinapanood si Raven na mag-isa laban

“Mr. Velasco, kapag nasasaktan ang puso ni Monica, lalo siyang nagiging clingy. Samahan mo na lang muna siya sandali.”Mahigpit na pinisil ni Shawn ang kanyang manipis na mga labi. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit mula nang pumasok siya sa ospital, isang hindi maalis na pagkabalisa ang gumagapang sa kanyang dibdib. Habang tumatagal, lalo itong lumalakas, parang may kamay na unti-unting pumipiga sa kanyang puso.Ipinasok niya ang kamay sa bulsa upang kunin ang kanyang telepono, ngunit wala siyang nahawakan.Doon lamang niya naalala na nakalimutan niyang dalhin ang cellphone nang magmadali niyang dalhin si Monica sa ospital.Wala siyang dalang telepono.Sumulyap siya kay Monica at marahang nagsalita, pilit pinapakalma ang sarili.“Monica, hayaan mong ang ina mo ang manatili rito sa ’yo. May ilang dokumento pa akong kailangang asikasuhin. Babalik ako bukas ng maaga.”“Huwag!”Bigla siyang sinugod ni Monica at mahigpit na niyakap ang kanyang baywang, para bang takot na ta

Itinaas ni Shawn ang kanyang mga mata at tumingin kay Divina, hindi pa rin mabasa ang ekspresyon.“Grandma, I—”Ngunit, mabilis na sumingit si Jessica sa kanyang matalim na boses.“May nagsabi ba sa ’yo ng isang bagay, Shawn? Siya ba ‘yon?” tanong ni Jessica at direktang itinuro niya si Monica.Tila nagmukhang may kasalanan si Monica sa mga oras na ito at sinabi, “Ako…”Tumango si Jessica, parang mayroong alam at muling nagsalita.“Naiintindihan ko. Siguro mayroong sinabi na isang bagay si Monica, kaya inisip mo na ang bata sa sinapupunan ni Maxine ay hindi sa ’yo, ‘di ba?”Binuksan naman ni Divina ang bibig upang magsalita, ngunit marahan siyang hinawakan ni Jessica sa kamay.“Lola, umalis na tayo.”Nag-atubili si Divina. “Ngunit—”“Lola, pakinggan ninyo ako. Umalis na tayo!” ani Jessica at hinila ang matanda palabas.Pagkarating nila sa pintuan, humarap si Jessica kay Shawn, saka muling nagsalita.“Pinsan, kanina, may kumuha na mga tao kay Maxine at dinala siya sa isang

Si Shawn sa ngayon ay para na siyang daga sa kalsada, kinamumuhian ng lahat. Walang sinumang bumati o yumakap sa kanya.“La, gusto kong makita si Maxine.”“Sige, tingnan mo siya,” bulong na sabi ni Divina, saka bumuntong-hininga.Umupo si Shawn sa tabi ng kama, nakatitig sa marupok na maliit na mukha ni Maxine. Agad niyang itinaas ang kamay, nais haplusin ang pisngi niya.Ngunit pinalo siya ni Divina sa kamay at tumitig nang matindi. “Sinabi ko lang na maaari mo siyang tingnan, hindi hawakan!”Tumigil si Shawn at ramdam ang matinding pagtutol sa init ng galit ng Lola. Kinailangan niyang hilahin ang kanyang kamay. “Ano sabi ng doktor? Ayos lang ba ang bata sa sinapupunan niya?”“Salamat sa pag-aalala mo, Shawn. Ayos lang sina Maxine at ang kanyang anak,” sagot ni Divina nang mabilis.Ipinagdikit naman ni Shawn ang kanyang mga labi, iniipon ang iniwang tensyon.Tumingin si Divina sa kanya at sinabi, “Ngayon ay buntis si Maxine. Itatanong ko sa ‘yo ang isang bagay. Ayaw mo ban