The Ravishing CEO: Burning For His Touch의 모든 챕터: 챕터 361 - 챕터 370

JACKIEAng sunod kong ginawa ay tanungin sina Emily at Rica, mga kapatid ni Ed, kung pwedeng samahan ng isa sa kanila si John bilang abay sa kasal ko, dahil hindi makakadalo si Bettina.Magkaiba ang kanilang karakter. Exact opposites nga. Nagsimula silang magtalo at napagpasyahan na mas mabuting pagdesisyunan ang bagay na ito sa pamamagitan ng paglalaro ng jack en poy, na nakakatawa.Sa huli, nanalo si Emily, ngunit agad kaming binalaan ni Rica na huwag masyadong ma-excite, dahil marami pa daw pwedeng mangyari bago ang kasal. Ang malinaw lang ay magiging mahirap para kay John ang trabaho niya sa araw na ‘yon, pero mabuti para sa kanya na magsaya.Dahil namili kami ng mga damit sa atelier noong Biyernes, sinamahan kami ng dalawa at inaliw nila kaming lahat.“Girl, gustong-gusto ko ang atelier na ito!” sabi ni Emilypagkarating nila. “Tingnan mo, dahil isa ako sa mga abay mo, magkakaroon tayo ng isang kamangha-manghang bachelorette party.”Nanginig pa ako sa kaiisip kung ano ang il

JOKOSobra akong nadismaya dahil hindi ko pa nareresolba ang problema kay Felipe, ni ang problema ni Raul, na ayaw lubayan si Jackie. Pakiramdam ko ay natalo ako sa upuang iyon sa istasyon ng pulis. Umupo si Detective Gutierrez sa tabi ko na may mukhang nakikiramay sa aking kasawian. May dala siyang balita, na nagbigay sa akin ng sariwang hangin.“Anong balita, Detective?” tanong ni Nilo, na nagsimula ng gumaan ang loob.“Sige, simulan natin sa mga nagbabantay kay Raul. Hindi pa umaalis si Raul sa gusaling kinaroroonan niya simula ng makalabas siya sa kulungan. Gaya ng alam mo na, natuklasan namin na nasa apartment siya ng babaeng bumisita sa kanya habang nasa kulungan siya, siguradong may koneksyon sila.” Habang nagsasalita si Gutierrez, naalala ko ang kahera sa tindahan kung saan nagtatrabaho si Jackie noon–maaaring siya iyon.“Ano ang pangalan ng babaeng iyon? May ka-relasyon siya sa boutique kung saan nagtatrabaho si Jackie dati,” paliwanag ko.“Oo, inimbestigahan namin a

JAMAng tanga ni Felipe! May plano kami, bakit hindi niya ito masundan? At sino ang baliw na babaeng iyon na binubugbog siya na parang basahan? Susmaryosep, mga security! Mas mabuting pumunta ako roon at iligtas ang matandang ‘yon na nasa kagipitan. Pinaandar ko ang kotse, huminto sa harap ng kinaroroonan niya at bumusina. Nakawala ang ugok sa baliw na babaeng iyon at pumasok sa kotse.Duguan siya. Duguan!“Bilisan mo! Bilisan mo, hindi pa nababakunahan ang baliw na babaeng ‘yon!” Hinihingal si Felipe, magulo ang buhok at bali ang ilong. Hindi ko mapigilang matawa.“Sino ‘yon?”“Diane Fernandez, anak ng isang mayamang lalaki sa bansa at assitant siya ni Joko.”“Anak ng isang mayamang tao ‘yon? Tapos nakikipaglaban na parang nasentensiyahan na siya? Kapag akala mo nakita mo na ang lahat...pero hindi pa pala! Binugbog ka niya ng husto at na-a-amaze ako dahil in fairness, magaling siya.” Natawa ako sa naiinis niyang mukha habang tinitingnan niya ang sarili sa sun visor mirr

JOKOPansin ng lahat ang tamlay ni John–mula nang umuwi si Bettina sa California, lagi na siyang nagmumukmok. Hindi kami sanay na ganito si John at aminin man namin o hindi, lahat kami ay apektado.Kaya naman, naisipan ni Hubert na mag-organize ng poker game pero hindi na sa bahay niya gaganapin kundi sa bahay na nina John.Kung hindi dahil nag-aalala din ako kay John, hindi talaga ako sasama, bukod pa doon, hindi ko kayang biguin ang isang kaibigan na laging tumutulong sa akin kapag ako ang nangangailangan ng suporta. Laging kasama ko si John kaya pagkakataon ko namang ipakita ang pagmamahal ko sa kanya bilang isang kaibigan. Pero hindi ko balak magtagal; hindi ako mapakali at sabik na akong makauwi at makita si Jackie.Nasa kalagitnaan kami ng laro, intense at masaya pero hindi ako makapag-concentrate. May bumabagabag sa akin at hindi ko alam kung ano iyon. Tinatawagan ako ni Zac at nakakainis iyon. Hinayaan kong mapunta sa voicemail ang unang dalawang tawag, pero sa pangatlo,

JACKIEMadilim ang paligid nang imulat ko ang mga mata ko–weird–dahil pakiramdam ko ay nakapagpahinga ako ng maayos. Parang natulog ako ng ilang oras. Sa totoo lang, sana makatulog ako ng isang linggo at magising na lang ako at ma-realize kong isa lang hindi magandang panaginip ang takot na naranasan ko. Pero sa kasamaang palad, totoo ito. Nangyari talaga ‘yon.Kapag pinikit ko ang mga mata ko, nararamdaman ko pa rin ang pagkabalisa ko mula sa paghawak sa akin ni Felipe. Ang walangyang ‘yon!Sa kaibuturan ng lalamunan ko, ang buhol na nabuo mula sa takot sa pag-atake ng halimaw na iyon ay hindi pa tuluyang natutunaw. Kahit ayaw kong isipin ito, alam na alam ko kung ano ang mangyayari sa akin kung hindi dumating si Joko sa tamang oras. Hindi ko nga alam kung paano siya napunta roon o kung paano niya ako natagpuan. Ang tanging alam ko lang ay dumating siya sa tamang oras at napigilan ang ama niya–iniligtas niya ako.Sumubsob ako sa kama, at doon ko napansin na wala akong katabi.