บททั้งหมดของ ACCIDENT ONE NIGHT WITH THE ZILLIONAIRE : บทที่ 21 - บทที่ 30

"Lahat ng mga gagamitin mo ay nakahanda na. Kaya, hindi ka na masyadong mapapagod pa. Take note, hindi ka pwedeng utusan ng iba dito Dahil, ako lang ang may karapatan na gagawa nang bagay na 'yon. Kung sakaling sumunod ka sa utos ng iba, na wala ang pahintulot ko Mananagot ka rin sa akin. Kaya naman, palagi mo 'yan tatandaan Miss Faye. Higit sa lahat, hindi nila kailangan na malaman pa ang tungkol sa ating dalawa. Kaya, hindi mo 'yon ipagkakalat. At para maiwasan ang bagay na 'yon. Huwag ka na lang lumabas sa opisina na 'to, na wala ang utos ko." Grabe siya makapagsalita parang pagmamay-ari niya talaga ako. Kailangan ko palang mas lalong mag-ingat pa dito. "Paano kung, hindi ko masunod ang mga siunasabi mo? Paparusahan mo ba ako?" Ewan ko ba sa sarili ko. Nagkaroon pa ako nang gana na magtanong nang ganito."Sinabi ko na, malalagot ka sa akin. Mas hihigpitan kita at bbawasan ko rin ang sweldo mo. Pero, kapag malala ang nagawa mo. Mananatili ka na lang sa loob ng bahay ko. At hindi ka

FAYE POINT OF VIEWAng tahimik naman dito. Kahit nandito si kuya Pepito. Wala din naman siyang ginagawa kundi ag manahimik. Parang naging bantay ko lang siya dito ehh. Hindi naman kailangan bantayan pa ang galaw ko. Pinapunta punta kaya siya dito ni ALjur para lang bantayan pa ako? AKo na nga ang nagtratrabaho. Ako pa ngayon ang may guard nito."Kuya Pepito, wala ka po bang gagawin ngayon? Pwede ba akong lumabas? Gusto ko sanang kumain. Nagutom ako bigla ehh," sambit ko agad sa kaniya matapos akong lumapit sa kaniya. Napahawak pa ako sa tiyan ko at hinimas ito. Para maging effective."Wala sinabi si Aljur na palabasin kita. Kaya, dito ka na lang at ako na ang bibili ng pagkain mo. Hintayin mo na lang ako dito. Magpahinga ka na lang diyan Miss Faye," mahinahon na wika niya. Nandito ako sa trabaho, hindi para magpahinga lang, kundi ang magtrabaho."Bakit po ba ganun? Akala ko po ba trabaho ang gagawin ko? Pero, kanina pa ako walang ginagawa. Hindi naman sa nagrereklamo ako. Pero, 'yon n

"Ito na nga po sir Aljur, sorry na po. Titingin na po ako sa 'yo, okay?" Ini-angat ko ang ulo ko upang tumitig ng deretso sa mga mata niya. Ngunit, ang lamig pa rin. Mukha siyang matigas na matigas na ice, hayts. Gayunpaman, nagawa ko pa rin ang magbigay nang matamis kong ngiti. Dahil, hindi naman ako madamot sa bagay na 'yan. Ngunit hindi pa rin siya sumagot. Bagkus ay malalim lamang siyang nakatitig sa akin. "Hmm, okay po, hindi na mauulit ang ginawa ko. Hayaan mo na, sa susunod na makikipag-usap po ako. Sa 'yo na po ako titingin hindi sa iba. Para hindi ka na po magalit. Isa pa, gusto ko lang din po ang mag thank you. Dahil, sa ibinigay mong cake para sa akin." Nag-pacute ako at ngumiti sa kaniya. "Okay, go back to your sit." Wika pa niya na may seryosong boses. Kita ko ang pagbaling ng atensyon niya sa mesa niya na maraming papel. Kasabay nito ang paghawak niya ng ballpen. "Sir, gusto mo bang kumain ng cake? Marami naman po ang ibinili ni Kuya Pepito para sa akin. Kaya, hindi ko

Matapos kaming mag-usap kanina ni Aljur. Iniwan na naman niya ako ng mag-isa dito sa loob ng office niya. Wala siyang ibang ibinigay sa akin kundi isang libro. Libro na tungkol sa office, business, company. Ito daw ang babasahin ko. Upang magkaroon ako ng idea sa mga gagawin ko. Subalit, kanina pa ako basa nang basa. Pero, wala naman pumapasok sa utak ko. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Hindi ako makaconcentrate ehh. Paano ba naman kasi, pumapasok pa rin sa utak ko. Ang mga naging sinabi ni ALjur kanina. Nakakahiya naman kasi na maaga niya akong bigyan ng sweldo. Ngunit, kailangan ko rin naman ngayon ng pera ehh. EIII, NAKAKA-INIS, HINDI KO ALAM KUNG ANO ANG GAGAWIN KO.S O M E O N E P O I N T O F V I E W (Pag-uusap sa Cellphone)"Handa na akong umuwi sa Philippines. Dederetso ako diyan diyan sa inyo. Para pag-usapan ang kasal ng mga anak natin. Alam mo naman na, tayo na lang ang hinihintay nila.""Matagal na, ikaw na lang naman talaga ang hinihintay ehh. Pero, sa anak k

"Ehem, mukhang excited ka yata Aljur?" Napatahimik na lamang ako at napalunok ng laway ko."Wha-what are you saying? I'm not ex-excited." Sh*t! Hindi man lang sumasabay sa akin ang bibig ko.'Hahah, sige na, puntahan mo na siya. Hindi ka naman makakapagkaila sa akin Aljur. kaya. tabihan mo na rin si Faye kung gusto mo. Total, ama ka ng anak niya. Dapat lang na nasa tabi ka niya," payo pa niya. Tinuon ko na lamang ang titig ko sa malayo. Ang dami pa niyang sinasabi. Pero, makinig na lang ang nagawa ko. Pagkat, ayaw kong hindi ulit, makisama sa akin ang bigbig ko."Good night sir Aljur," muling sambit niya. Total, nag goodnight na siya. Oras na para matulog na ako. Ngunit, gusto kong makasama si Faye. Kaya, naman, hindi siya pwedeng magreklamo kung magigising siya na katabi ako.Maayos akong nag-umpisang maglakad. Hanggang sa makarating ako sa kwarto ni Faye. Nag-aalinlangan akong pumasok. Kaya naman, inilapat ko ang tenga ko sa pintuan. Upang pakinggan, kung gising pa siya, magbabakas