MY EX'S UNCLE IS MY BOSS AND CONTRACT HUSBAND のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Leonard’s povHINDI ko na alam kung ano ang dapat kong maramdaman habang nakaupo ako sa tabi ni Catherine. Habang nililinis ko ang pasa sa pisngi niya, habang pinapahiran ko ng gamot ang sugat niya, para akong dalawang taong pinilit isiksik sa iisang katawan.One part of me wanted to walk away. The other part couldn’t.Habang nanginginig pa rin si Catherine sa sofa, hindi ko maiwasang titigan ang mukha niya. Iyong mukha na minsan kong minahal. Iyong babaeng minsan kong binigay ang lahat at siya ring sumira sa akin.The woman who lied to me.The woman who disappeared without a word. The woman who ended our child.At ngayon? Siya ang nasa harap ko, sugatan, basag ang boses, at ako ang nag-aalaga. Ilang beses ko na ba dapat sabihin sa sarili ko na tapos na kami?Ilang beses ko na ba dapat tandaan na may asawa na ako?Na si Sam ang naghihintay sa akin sa bahay, tahimik, mabait, at walang ginagawa kundi subukang mahalin ako.Pero bakit ganito?“Leonard… don’t leave me… please.”Mahina ang

Malapit na ako sa unit na sinabi ng security guard nang biglang nagtama ang aming mga mata ni Kuya Leonard. Halos huminto ako sa paghinga sa pagkabigla niya, kitang-kita ko ang pagkagulat sa mukha ni Kuya, pero taas-noo akong humarap sa kanya. This time, ito ang may lihim.. Ito ang may kasalanan.“Ariana?” bulalas ni Leonard. Nagulat nang makita ako. Naningkit ang mga mata ko. "Kuya… pinapaalala ko lang sa’yo na may asawa ka na,” sabi ko.. Sinusubukang panatilihin ang kontrol sa boses ko. Pero sa loob ko, maraming tanong ang gumugulBakit kailangan pang puntahan ni Kuya ang ex niya na si Catherine? Napabuntong-hininga si Kuya Leonard at tumingin sa akin ng matagal, halatang kinakabahan. "Hindi ko nakakalimutan, Ariana," sagot niya, may bahid ng galit sa tono. "Pero… hindi ko maintindihan kung bakit kailangan mo pang sundan ako dito? Kailan ka pa nagkaroon ng concern sa asawa ko?"Napangiwi ako. So this is it… he’s defending her, but what about me? Ano ba talaga ang ugnayan niya sa

Hinayaan ko na lang si Kuya Leonard na magpakalasing. Gusto kong mailabas niya ang lahat ng sakit at sama ng loob na matagal na niyang dinadala. Hindi ko siya hinusgahan; nakinig lang ako, buong puso. Nang hindi na niya makaya, humingi ako ng tulong sa waiter para dalhin siya sa sasakyan ko. Ako na mismo ang naghatid sa bahay niya, at iniwan ko na lang ang sasakyan niya sa bar.Sunod-sunod kong pinindot ang doorbell. Pagdating ko sa bahay ni Kuya Leonard, may dalawang security guard na nakaabang, kaya’t nagpasya akong humingi ng tulong para sa pagbubuhat. Mag-aala una na ng madaling araw nang makapasok kami, pero nagulat ako nang makita si Sam na gising pa rin. Tama ang hinala ko—hinihintay niya ang asawa niya.Kaagad na dinaluhan kami ni Sam at tinulungan. Hinawakan niya sa kanang kamay si Kuya Leonard habang ang isang guard naman ay nasa kabila. Ako naman ay nakaalalay at dala ang gamit ni Kuya Leonard. Habang naglalakad kami, napatingin sa akin si Sam, halatang nagtataka.“Anong na

Masakit ang ulo ni Leonard nang magising ako kinaumagahan, yung tipong kumikirot mula sentido hanggang batok, para akong binagsakan ng mabigat na bato. Napapikit pa ako ng sandali at hinilot ang sentido ko bago dahan-dahang dumilat. Nakapantulog na rin ako. Bahagya pa akong nagulat dahil nasa kwarto na ako. Nasa kama naming mag-asawa.. Nakabalik na sa bahay namin ng hindi ko nalalaman. Samantalang ang huling malinaw na alaala ko kagabi ay ang maingay na tugtog sa bar, ang pag-inom namin ng kapatid ni Ariana, ang pagpapakalunod niya sa alak at ang paglalakad palabas para huminga ng hangin. Pagkatapos noon, blangko na ang lahat. Umupo ako nang dahan-dahan at tumingin sa paligid. Maayos ang kwarto. May nakatiklop pang tuwalya sa kama, sa bandang gilid ko, pati isang basang bimpo na natuyo na na nakapatong naman sa upuan. Napansin ko ang kama, parang wala akonf katabing matulog dahil malinis ang kama at maayos ang bandang pwesto ni Sam. May kung anong biglang kirot sa dibdib ko, isang

“I will give you space, Leonard…” bulong ni Sam, kaya napahinto ako habang nakayakap pa rin sa katawan niya.Nanlamig ang buong dibdib ko. Dahan-dahan siyang kumawala sa yakap ko at tumingin sa akin, puno ng sakit ang mga mata niya, para bang sinasabi na tapos na kami.. “Sam… please, just listen,” sabi ko, pilit na inaabot ang kamay niya.Umiling siya, pinipigilang tumulo ang luha.“No, Leonard. I trusted you.”“Pinaniwalaan kita sa lahat. Sayo na nga umiikot ang buhay ko, pagkatapos ay ganito lang pala ang mangyayari..Ganito lang pala ang malalaman ko. Alam mo ba kung gaano kasakit iyon? Kung gaano kasakit maniwala na mahal ka ng asawa mo? Na mahal ka ng taong natutunan mong mahalin? Sinubukan kong pigilan ang sarili ko na huwag kang mahalin dahil sabi ko kasunduan lamang ang lahat at wala kang nararamdaman sa akin pero pinilit mong maging tayo Leonard…Pinilit mong mahalin kita pero ikaw iba ang ginawa mo?? Pinilit mong mahalin ako para makalimutan mo siya pero ang totoo hindi mo