บททั้งหมดของ Secret Wife Ako ni Professor Darien: บทที่ 481 - บทที่ 490

Talagang totoo ang kasabihang kung ano ang kinatatakutan mo, yun mismo ang mangyayari. Kinabahan si Harmony at napatingin kay Darien, iniisip na humanap muna ng isang sulok para doon kausapin si Daria at medyo ilihis ang usapan.“Hindi na kailangan.”Isang salita lang ang sinabi ni Darien, at bago pa makareact si Harmony, nakita na lang niyang sinagot nito ang tawag.“Sandali lang—”Hindi pa tapos magsalita si Harmony nang marinig na nila ang boses ni Daria mula sa phone.“Lola, si Daddy yan.”“Hmm,” sagot ni Darien sa mahinahong tono.“Nasaan si Mommy?”“Nandito lang sa tabi ko.”Agad lumapit si Harmony sa camera at kumaway. “Daria, andito si Mommy.”Sa screen, ngumiti nang malaki si Daria. Parang may narinig siyang iba kaya nagtanong ulit, “Maingay diyan. Anong ginagawa niyo?”Kinabahan si Harmony. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya, pero diretsong sagot ni Darien, “Manonood kami ng movie ni Mommy.”Pagkarinig nun, biglang sumigaw si Daria, “Daddy, Mommy, nanood kayo

Nang marinig ni Lyle ang sinabi ni Rana, napatawa siya sa sobrang inis.Sa ganitong kalaking ospital, napakaraming pasyente ang nakapila para ma-admit at maoperahan. Marami pa nga, kakalabas lang ng operating room at kapag stable na, agad pinapa-transfer para makapasok ang iba. Sino ba naman ang may pakialam sa ilang araw na bayad ni Rana?Tinamad na si Lyle makipagtalo. Diretso na lang niyang sinabi sa nurse, “I-delay ang surgery.”“Hindi ako pumapayag!” hysterical na sigaw ni Rana. Bigla siyang sumugod at hinablot ang likod ng kwelyo ni Lyle na paalis na sana.“Ano bang ginagawa mo?” gulat na gulat si Lyle. Dahil sa pagkakahila, napaatras siya at muntik pang matumba.“Kailangan mo siyang operahan ngayon. Bawal i-delay!”Namula sa galit ang mukha ni Lyle. “Bitawan mo ako. Kung hindi, tatawag na ako ng pulis.”“Ayoko!” sigaw ni Rana. “Kayong mga walang kwentang doktor, pera lang ang iniisip niyo. Kakasuhan ko kayo, I swear.”Halos manginig ang nurse sa gulat at agad lumapit. “M

Pagkasabi ng linyang iyon, biglang tumahimik ang buong ward ng halos dalawang segundo.Si Harmony at si Lyle, dala ng instinct bilang mga doktor, sabay na tumakbo papunta sa loob ng kuwarto. Mas nauna pa si Lyle.Pasyente niya si Jaime. Kapag may nangyaring masama sa loob ng ospital, siguradong hindi tatahimik ang pamilya nito, lalo na base sa ugali ng mga kamag-anak ni Harmony. Pagpasok pa lang niya, nakita niya ang anak na lalaki ni Jaime na nakatayo sa tabi ng kama, halatang gulong-gulo at parang hindi pa rin alam ang nangyayari. Nasa kamay pa rin nito ang cellphone, naka-open pa ang game screen.Samantalang si Jaime na nasa kama, kulay ube na ang mukha, may lumalabas na parang lugaw sa gilid ng bibig, at wala nang malay.“Tumabi ka.”Isang tulak lang, itinabi ni Lyle si Harold, tapos agad siyang lumuhod sa gilid ng kama at nagsimulang mag-CPR.Pagkakita ni Harmony sa itsura ng ama niya, parang nablangko ang utak niya sandali. Pero mabilis din siyang bumalik sa sarili. Humar

Ang sobrang kumpiyansa sa tono ni Harold ang tuluyang nagpainit ng ulo ni Rana, halos hindi na siya makahinga sa galit.“Ibalik mo ang cellphone ko.”Nang makita niyang aagawin uli ni Harold, sa sobrang inis ni Rana, bigla niyang ibinato ang cellphone sa sahig.BLAG!Sa isang tunog, nagkahiwa-hiwalay ang cellphone. Namutla sa galit si Harold at itinulak si Rana. “Baliw ka ba? Kakabili ko lang ng cellphone na ’yan!”Hindi nakapaghanda si Rana at bumagsak siya sa sahig. Tumama ang balakang niya, kumirot nang todo, at kusa ring pumatak ang luha niya.Tumingala siya at nakita niyang wala man lang balak si Harold na tulungan siyang tumayo. Sa halip, pinulot nito ang mga piraso ng cellphone habang nagbubunganga.“Ano bang topak mo? Bigla-bigla ka na lang nanghahagis ng gamit. Mag-transfer ka ng one hundred thousand sa akin, bibili ako ng bago.”Dahil sa pagpapagamot ni Jaime, baon na sila sa utang. Hindi na nga tumulong ang anak niya, may gana pa itong humingi agad ng pera.Parang b

Tahimik na tinitigan ni Darien si Harmony nang ilang segundo, saka napangiti nang may halong pag-iling.Isinara niya ang makapal na libro at maingat na inihiga nang maayos si Harmony. Mukhang sobrang pagod talaga ito, wala man lang kahit anong reaksyon.Gusto sana niyang pisilin ang pisngi nito, pero natakot siyang magising si Harmony kaya pinigilan niya ang sarili.Humiga siya sa tabi nito, at magkayakap silang natulog.***Nagising si Harmony bandang hapon.Sanay na siya sa baliktad na oras ng tulog dahil sa trabaho bilang doktor. Kahit makatulog siya pagkatapos ng night duty, hindi rin iyon tumatagal.Pagmulat ng mga mata niya, ang unang bumungad ay ang gwapong mukha ni Darien.Makinang ang balat, malinaw ang hulma ng mukha, at bahagyang nakapikit ang labi.Nakakaaliw tingnan.Matagal siyang nakatitig, saka marahang kinurot ang pisngi nito.Walang reaksyon.Kinurot naman niya ang dulo ng ilong nito.Wala pa rin.Parang tinamaan ng competitive spirit, yumuko siya at hin