All Chapters of อุ่นรักดวงใจดล: Chapter 1 - Chapter 10

เวลาเดียวกันนางอรุณีก็กดโทรศัพท์ไปหาลูกชายที่คุมงานอยู่กลางสวน แต่ก็คอยสังเกตนภาพราวไปด้วย“ครับแม่”“กลับบ้านสักครู่ได้ไหมลูก มีคนมาสมัครเป็นครูพี่เลี้ยงให้หนูเล็ก”คนที่กำลังยกเข่งส้มส่งให้ลูกน้องขมวดคิ้ว“แม่ขอดูวุฒิหรือยังครับ ถ้ามีวุฒิครบมีประสบการณ์พร้อมผมจะเข้าไปครับ”“มีครบจ้ะ แม่ดูแล้ว”“โอเคครับ งั้นสักสิบห้านาทีนะแม่”ธราดลวางสายจากมารดา แล้วยกเข่งอีกใบส่งให้ลูกน้องอีกคน ก่อนสั่งงานหัวหน้าคนงาน จากนั้นจึงตรงไปยังรถกระบะที่จอดอยู่ไม่ไกลเพื่อขับตรงไปยังบ้านเสียงรถยนต์ที่แล่นมาจอดบริเวณหน้าบ้านทำให้นางอรุณีกับนภาพราวหันไปมอง ไม่กี่อึดใจร่างสูงๆ ในชุดชาวสวนก็เดินเข้ามาภายในบ้าน“พ่อจ๋ามาแล้ว” หนูน้อยลุกขึ้นไปหาพ่อจ๋าทันทีที่เห็นหน้าด้วยความดีใจ คนเป็นพ่ออ้าแขนรับลูกสาวตัวน้อยขึ้นไปอุ้มแล้วยิ้มกว้าง ใบหน้าคมเข้มภายใต้หมวกปีกกว้างดูอ่อนโยนลงทันทีเมื่อมีรอยยิ้มแต้ม“หนูเล็กทำอะไรอยู่” เขาหลุบตามองของเล่นและหยุดนิ่งที่หญิงสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง“สวัสดีค่ะ” นภาพราวยกมือขึ้นสวัสดีชายหนุ่มทันทีที่เขามองมา ธราดลวางลูกสาวพร้อมกับรับไหว้ และโน้มศีรษะให้เล็กน้อยพร้อมถอดหมวกออก ก่อนจะหันไ

เมื่อถึงเวลาเข้าเรียน เด็กหญิงนั่งตัวตรงบนเก้าอี้ส่วนตัวของแก ดวงหน้าน่ารักยิ้มหวานเมื่อสบตาคุณครูที่ยืนอยู่หน้ากระดาน มีแผ่นกระดาษ มีภาพวาด มีอุปกรณ์สำหรับสอนเด็ก อันที่จริงไม่เรียกว่าสอน เรียกว่าหากิจกรรมมาเพิ่มทักษะความรู้ให้กับแม่หนูวัยไร้เดียงสามากกว่า การสอนของนภาพราวจึงเป็นการเล่นสำหรับเด็กน้อยตัวแค่นี้นั่นเอง“ครูคนใหม่เป็นไงมั่งใจ” ป้าแมวเอ่ยถามเมื่อพี่ใจเดินเข้ามาในครัวเพื่อมาขอน้ำส้มคั้นกับของว่างเอาไปให้คุณครูคนใหม่กับคุณหนูเล็กในช่วงพักเบรก“ก็ไม่เป็นไงนะ น่ารักดี มีเกมให้คุณหนูเล็กเล่นเยอะแยะไปหมด”ป้าแมวมุ่นคิ้ว พลางเอ่ยถาม“ตกลงได้สอนมั่งไหม หรือเอาแต่ชวนคุณหนูเล่น”“ก็ไม่ค่อยนะ แต่เท่าที่หนูสังเกต ครูน้ำอุ่นมักเน้นการฝึกทักษะมากกว่า แล้วคุณหนูเล็กก็ชอบมากเสียด้วย”“ชอบกว่าครูคนก่อนหรือเปล่า” ป้าแมวถามต่อ“ดูจะชอบมากกว่านะ พูดเป็นต่อยหอยเลยป้า ถามคุณครูไม่หยุด คุณครูก็ดูใจเย็นมากเลยนะป้า”ป้าแมวทำสีหน้าครุ่นคิดก่อนตอบ“นี่มันแค่วันแรก เดี๋ยวค่อยดูวันต่อๆ ไปก็แล้วกัน ดูซิว่าจะยังใจเย็นไหวหรือเปล่า”พี่ใจสบตาป้าแมวแวบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มให้แล้วยกถาดของว่างออกไปโดยไม่ตอบโต้อะ

ด้านนภาพราวกลับมาถึงบ้านก็เห็นมารดากำลังยกกระชังปลาขึ้น แล้วใช้สวิงช้อนปลาขึ้นมาสองสามตัว“จะทำอะไรกินเหรอแม่”เสียงร้องถามของลูกสาวทำให้นางกนกหันไปยิ้มตอบ“ว่าจะลวกผัก ตำน้ำพริกกะปิ ย่างปลา พอดีแม่เก็บผักมาหลายอย่างกำลังสด เลยนึกอยากกินน้ำพริกผักต้ม”คนเป็นลูกสาวยิ้มแป้น ได้ยินเช่นนั้นต่อมน้ำลายก็ทำหน้าที่ทันที“อยากกินเลยแม่ งั้นหนูเอาของไปเก็บก่อนนะ เดี๋ยวลงมาช่วย”นางกนกพยักหน้า จากนั้นก็เดินตรงไปยังครัวที่อยู่หลังบ้าน จัดการขอดเกล็ดปลาอย่างชำนาญ พอนภาพราวเปลี่ยนชุดลงมาก็พบว่าแม่ทำปลาเกือบเสร็จแล้ว จึงตรงไปยังผักที่แม่ใส่เอาไว้ในกะละมัง“นี่ใช่ไหมแม่”นางกนกหันไปมองพลางตอบ“เออ นั่นแหละ”สิ้นเสียงมารดาหญิงสาวจึงจัดการเด็ดใบแก่ผักบุ้งออก แล้วลอกเปลือกยอดฟักทอง ดึงเกสรดอกแคทิ้ง ลิดก้านแข็งของตำลึงใส่ถังขยะ จากนั้นก็เอาไปล้างน้ำ ก่อนจะหันมาเปิดเตาแก๊สต้มน้ำ แล้วใส่ไข่ไก่ลงไปสองฟองด้านนางกนกล้างปลาเรียบร้อยจึงจุดไฟเตรียมย่าง ไม่นานปลาบนเตาก็ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย ส่วนลูกสาวก็เริ่มตำน้ำพริกกะปิเป็นจังหวะรวดเร็ว พอละเอียดดีก็ใส่มะเขือพวงลงไปเล็กน้อย แล้วตำเบาๆ พอแตก จึงเติมน้ำมะนาว น้ำป

“มาแล้วค่า” ร่างเพรียวบางของแสงตะวันเดินมาพร้อมจานชาม จากนั้นหญิงสาวก็เริ่มจัดการเทแกงและต้มใส่ชาม โดยที่ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้นิ่งดูดาย เขาเป็นคนตักข้าวใส่จานให้หล่อนและตนเอง จากนั้นก็เริ่มรับประทานอาหารไปพร้อมกับพูดคุยไปพลาง“อาทิตย์หน้าแสงนัดเพื่อนจะไปเที่ยวทะเล คุณดลไปด้วยกันไหมคะ พาหนูเล็กไปด้วย” หญิงสาวเปรย แต่ชายหนุ่มไม่คิดจะพาลูกสาวมาเจอกับแสงตะวัน เขามีคติประจำใจอยู่อย่างหนึ่งคือ หากเขาไม่คิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขาจะไม่ยอมพาลูกสาวมาเจอด้วยเด็ดขาดแสงตะวันเป็นคนดี เขาชอบที่หล่อนน่ารักและไม่เรื่องมาก เข้าใจอะไรง่ายๆ แต่ก็ยังไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาคิดจะร่วมชีวิตด้วยในเร็วนี้อย่างแน่นอน เพราะแผลใจที่อดีตเมียทำเอาไว้ยังคงสดเกินกว่าจะคิดเรื่องนี้กับใครอีก“คุณไปเถอะ เที่ยวให้สนุก” เขาตอบ มีรอยยิ้มพาดผ่านดวงตาเล็กน้อย แต่เพียงแค่นั้นแสงตะวันก็ยิ้มออกมาแม้จะรู้สึกผิดหวังที่เขาปฏิเสธเหมือนเคย หล่อนรู้อยู่แล้วแต่ก็ยังมีความหวังเล็กๆ ว่าเขาจะตอบตกลงสักครั้ง แต่ถ้าไม่ ก็ไม่เสียหาย“น่าเสียดายนะคะ ถ้าคุณไปด้วยคงจะดี” พูดพลางตักแกงใส่จานข้าวให้เขาอย่างเอาอกเอาใจ ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆ แต่ไม่พูดอะ

นภาพราวยิ้มอ่อน เพราะเห็นด้วยกับที่ป้าแมวบอก“ป้าแมวไม่ต้องห่วงคุณหนูนะคะ อุ่นจะดูแลเป็นอย่างดี อุ่นรักเด็กค่ะ อยู่กับเด็กมานาน พอจะรู้ว่าเด็กแต่ละคนมีนิสัยใจคออย่างไรบ้าง คุณหนูเล็กเองก็ไม่ได้ต่างจากเด็กคนอื่นนักหรอกค่ะ ขอแค่มีใครสักคนที่เข้าใจธรรมชาติของแกก็พอ กับคุณดล อุ่นคิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ เราไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไร เพราะครั้งแรกที่คุณดลสัมภาษณ์ ทุกอย่างก็ชัดเจนดีแล้ว หลังจากนี้อุ่นก็แค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่านั้น”อย่างอื่นหล่อนไม่คิดจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเขาหรอก ประโยคหลังหญิงสาวบอกตนเองในใจ“ก็จริง งานของครูมีแค่ดูแลคุณหนูเล็ก เรื่องอื่นๆ ไม่ต้องสนใจ แต่ถ้าหากได้เห็นหรือได้ยินคนงานพูดอะไรเกี่ยวกับคุณดลหรือเมียเก่าก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ อย่าไปต่อความยาวสาวความยืด แค่นี้ก็ไม่มีปัญหาแล้ว ที่สำคัญอย่าไปเผลอหลุดปากถามถึงเรื่องของเมียเก่าเขาเด็ดขาดเชียวนะ”คำเตือนของป้าแมวทำให้หญิงสาวเกือบหัวเราะ คนอย่างหล่อนไม่ใช่คนประเภทชอบนินทาใคร หรือปากมากอะไร เรื่องจะไปเอ่ยถามหรือพูดถึงเมียเก่ากับเขาคงเป็นไปไม่ได้เลย“ป้าแมววางใจเถอะค่ะ อุ่นไม่ทำแบบนั้นแน่ หน้าที่ของอุ่นมีเพียงอย่างเ