All Chapters of เมียชังผู้กองแสนร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

"พ่อ! ทำไมตื่นสายจังครับ เสือหิวข้าวแล้วเนี่ย ไม่สงสารลูกชายตาดำดำ..""แม่! แม่มาได้ไงครับ!" ไอ้เสือกำลังจะบ่นพ่อมันที่ตื่นสาย เก้าโมงเพิ่งลงจากบ้านมันไม่ใช่ จะไปบ้านแม่โดยไม่บอกพ่อมันก่อนมีงอนอ่ะแต่ดันเห็นแม่เดินตามหลังพ่อลงมาด้วยตกใจแทบช็อก ทั้งตกใจทั้งดีใจ ไอ้เสือรีบวิ่งไปกอดแม่ ทำอย่างกับคนไม่ได้เจอกันนานเป็นปี ทั้งที่เมื่อคืนไอ้เสือยังไปลอยกระทงกับแม่อยู่เลย"เสือจะไปไหน" ราตรีอมยิ้มพลางกอดลูกชายกลับ ถามคนที่แต่งตัวหล่อเหมือนกำลังจะออกจากบ้าน"เสือก็จะไปบ้านแม่สิครับ ว่าแต่แม่มาอยู่นี่ได้ไงครับ" สองแม่ลูกจูงมือกันมานั่งที่โต๊ะกินข้าว ส่วนเจ้าของบ้านเดินเข้าห้องน้ำ"เมื่อคืนแม่นอนที่นี่""นอนที่นี่? อะไรยังไงครับแม่" ไอ้เสืองงไปเลย เมื่อคืนแม่ไม่ได้กลับบ้านงั้นเหรอ แล้วแม่มานอนที่นี่ได้ยังไงกัน ในเมื่อไอ้เสือกลับพร้อมพ่อมัน แล้วใครพาแม่เข้าบ้าน"เรื่องมันยาวน่ะเสือ""ยาวเสือก็จะฟังครับ""ไหนบอกหิวข้าวไง แม่ทำกับข้าวให้กินก่อนดีไหม""โทรสั่งเลยดีกว่าครับ" เพราะตั้งแต่ไอ้เสือบอกว่าพ่อมันทำกับข้าวไม่อร่อย ของสดแทบไม่มีติดตู้เย็น หากแม่ทำเอง กว่าจะไปตลาดอีก ไอ้เสือมันเป็นวัยรุ่นใจ

กินข้าวอาบน้ำเสร็จสามพ่อแม่ลูกนั่งรถไปที่คุ้มเหนือเพื่อเก็บข้าวของเครื่องใช้ของราตรี และคนที่ดูดี๊ด๊ากว่าใครเพื่อนก็เห็นจะเป็นลูกชายคนเดียวอย่างเสือ"เสือดีใจจังที่พ่อกับแม่กลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว" เจ้าตัวนั่งอยู่แคปหลังยื่นหน้าไปตรงกลางระหว่างพ่อกับแม่ที่นั่งเบาะหน้าราตรีประคองแก้มลูกชายมาหอมอย่างชื่นใจ เธอเองก็ดีใจที่ผู้กองสิงห์ยอมลดทิฐิที่มีลง ส่วนเธอ ไม่ได้อยากจากสองพ่อลูกไปไหนตั้งแต่แรก แต่เธอก็เข้าใจในสิ่งที่ผู้กองสิงห์ทำ ส่วนคนที่ตายไปแล้วเธอจะไม่เอ่ยถึงพวกท่านพอถึงหน้าบ้านเสือรีบลงจากรถ เดินเข้าบ้านที่เคยมาประจำอย่างคุ้นชิน ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี"เอาไปแค่เสื้อผ้าก็พอ ของไม่ต้อง" ผู้กองสิงห์บอกกับเมีย ข้าวของที่บ้านเขาเยอะแยะ ขนไปก็ไม่มีที่เก็บ"จ้ะ" ราตรีพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าเอาออกมาพับใส่กระเป๋า"เสือช่วยครับ" เสือทำท่าจะนั่งลงตรงหน้าแม่"นอนเล่นรอเถอะแม่เก็บเอง""ครับ" พอแม่ว่าอย่างนั้นเสือเอามือถือออกมาแล้วนอนบนแคร่ไม้ตัวยาว เล่นเกมที่มักเล่นเป็นประจำผู้กองสิงห์ทิ้งสะโพกลงบนโซฟา สองแขนวางบนพนักพิงในท่าสบายๆ หางตาเทียวมองแม่ของลูกอยู่บ่อย

"อ๊าาา""อืมมม"ทั้งเสียวทั้งจุก!กัดฟันยกสะโพกขึ้นลง ก่อนที่ความจุกจะแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านวางมือไปด้านหลังบนท่อนขาของเขา ตั้งชันสองขาเรียวขึ้นแล้วขยับขึ้นลงเร็วๆส่งผลให้คนที่ถูกกระทำเสียวหัวมาก นอนมองภาพราตรีขยับ ลูกชายเขาเคลื่อนไหวเข้าออกในร่องสวาทสีแดงจนมันชุ่มฉ่ำ น้ำหวานอาบชโลมทั่วแก่นกาย บางส่วนไหลย้อยลงมาเปรอะท้องน้อย"ซี๊ดดดด" ผู้กองสิงห์แทบคลั่งกับภาพแบบนี้ ราตรีขยับอย่างไรมันก็โดน เขาคล้ายจะเสร็จอยู่รอมร่อทั้งที่เธอเพิ่งขึ้นมาปรนเปรอเขาเองจะเก่งเกินไปแล้ว! ร่อนเอวบางได้เร็วผู้กองสิงห์พลิกตัวราตรีลงไปนอนด้านล่างอย่างรวดเร็วแล้วเป็นฝ่ายควบคุมเกมเอง เขาไม่ยอมแตกทั้งที่ยังไม่ถึงนาทีหรอกนะ รอบสองมันต้องนานเป็นชั่วโมง!"ฮื่อผู้กอง ทำไมไม่ให้ราตรีทำจ๊ะ" ถามเสียงกระท่อนกระแท่น พอเขาขึ้นมาอยู่ด้านบนได้ก็ขยับเต็มแรง"อยากทำให้สุขกว่านี้"ผู้กองสิงห์รั้งเอวบางขึ้นหา ตอกอัดเป็นจังหวะถี่จนร่างเล็กถลาไปกับที่นอน ผ้าปูยับยู่ยี่ ราตรีทรมานอยู่ไม่นิ่ง เทียวขมิบกล้ามเนื้อตอดรัดท่อนเอ็นเพราะเธออยากเสร็จเต็มที"อ๊ะ..เมียจ๋า อย่าเพิ่งเร่ง ขอนานกว่านี้""ผัวจ๋า ให้เมียเสร็จเถอะนะจ๊ะ" สาม

ผู้กองสิงห์ถอดถอนท่อนเอ็นออกอย่างรวดเร็วแล้วอุ้มเมียในท่าเจ้าสาวขึ้นนั่งบนโต๊ะกินข้าว จับสองขาขึ้นพาดบนไหล่แล้วดันอาวุธร้ายเข้าไป"อื้ออออ!" ราตรีจุกไปหมด ท่านี้มันลึกซะจนเธอหายใจไม่ทั่วท้อง แต่พอเขาเธอเริ่มขยับแล้วแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนแรง ราตรีต้องเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้ไม่ให้เสียงหวานเล็ดลอด เธอเสียวเกินกว่าจะบรรยาย"อ๊ายผู้กอง!" ราตรีดิ้นพล่าน คาดไม่ถึงเมื่อสามีเธอถอดท่อนเอ็นออกแล้วเอาปากก้มลงไปทำแทน ปาดเลียกับความชุ่มฉ่ำแล้วห่อลิ้นร้อนจ้วงแทงเข้าไปด้านใน"ฮื่ออออผัวจ๋า เมียเสียวเหลือเกิน" สงสัยเธอจะน้ำเยอะเกินไปเขาถึงได้ดูดกลืนกินเพื่อไม่ให้มันลื่นมาก ฝืดๆ เคืองๆ นิดนึงขยับมันกว่า แต่กลายเป็นว่าเขาทำให้เธอเสร็จไปโดยปริยาย"อ๊ายยยย!!!" ราตรีหลุดครางรีบเอามือปิดปากอีกรอบ เมื่อสามีเธอดันท่อนเอ็นเข้ามาใหม่ ขยับต้านช่องคลอดรุมตอดรัดท่อนเนื้อด้านในยิ่งเธอเสร็จร่องหลืบมันยิ่งแน่น!เขาปล่อยสองขาเธอลง จับยกสะโพกสูงขึ้นจนลอยเหนือโต๊ะ ขยับท่อนเอ็นเข้าใส่หนักหน่วงจนเสียงขาโต๊ะกินข้าวกระทบพื้นอยู่บ่อยๆ "ผู้กองจ๋า" เธอขยับปากบอกพลางส่ายหน้า เธอกลัวเสือได้ยิน แต่การที่เธอทำเป็นต่อต้านมันกลับ

"เดี๋ยวพี่ยอดมาเจอนะจ๊ะ""แล้วยังไง คิดว่ากลัวมันเหรอ""ราตรีจะโดนดุจ้ะ""ใครดุให้มาบอกผัว จะเอามันไปนั่งยางให้ดู"ราตรียู่หน้า สามีเธอดื้อมาก ปกติแล้วที่นี่ค่อนข้างจะเซฟพนักงาน โอบกอดได้ นั่งตักได้ แต่ห้ามหอมแก้มและจูบปากส่วนใครจะดีลกันต่อต้องรอเวลาเลิกงาน หากอยู่ในเวลางาน 'กฎคือกฎ' ถึงผู้กองสิงห์จะเป็นสามีเธอก็เถอะ หากคนอื่นที่มาเที่ยวไม่รู้มีเข้าใจผิดได้"จะเลิกทำแบบนี้วันไหนจ๊ะ""หมายถึง""ผู้กองจะมาเสียตังค์ให้ร้านทำไม อยู่บ้านก็เจอกันทุกวันอยู่แล้วจ้ะ" "แล้วไง ฉันรวย" ใครจะบ้าปล่อยให้เมียไปรับแขก ออดอ้อนเอาอกเอาใจคนอื่น หากราตรีอยากได้เงินก็มาอ้อนเขานี่เขารู้ว่าที่ราตรียังอยากมาทำงานเพราะอยากได้เงิน เธอยังไม่ไว้ใจเขา ในอดีตเขาทำให้เธอลาออกจากงานได้ปุบปับ และทำให้เธอต้องกลับมาทำงานแบบไม่ตั้งตัวเช่นกัน ราตรีถึงได้พยายามพึ่งพาตัวเองแต่ไม่เป็นไร หากเมียอยากได้ตังค์ เขาจะมาที่นี่ทุกวันจนกว่าราตรีจะพอใจ "เดี๋ยวราตรีจะหลอกเอาให้หมดตัวเลยจ้ะ""ตามสบาย"ผู้กองสิงห์นั่งบนโซฟา รั้งเอวคอดอีกคนลงมานั่งบนตัก สองแขนกอดรัดเอวคอดแล้ววางคางเกยลงบนไหล่มน มองมือราตรีชงเครื่องดื่ม แต่ป้อนเขาเพ