All Chapters of เพลย์บอยทวงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“ผมกำลังดูข่าวอยู่” แล็ปท็อปที่ชายหนุ่มเหวี่ยงทิ้ง หล่นอยู่ไม่ไกล คลิสเตียนเปรยเบาๆ เขาลุกไปหยิบแล็ปท็อปนั่นขึ้นมาจากพื้น และมันยังค้างอยู่หน้าเดิม สาวสวยอึ้งไปเล็กน้อย กว่าจะปรับความรู้สึกให้นิ่งได้ คลิสเตียนก็จับได้เสียแล้ว “ผมว่า ไอ้รถบรรทุกคันนั้นน่ะ ของเซมิโอเน่ไม่ใช่เหรอ ผมคุ้นๆ ตราสัญญาลักษณ์ที่ติดอยู่หน้ารถนะ” “ไม่รู้ซิคะ เจนไม่ค่อยสนใจกิจการของพ่อ...คุณอยากรู้ต้องถามพ่อเองค่ะ” หญิงสาวแสร้งไขสือ แต่การบอกปัดเร็วไปซักนิด เธอไม่แม้แต่จะขอดูรูปเพื่อหาข้อแก้ต่างเลย เจนน่ารีบปฏิเสธทันที เหมือนรูปข่าวนั้น เธอเคยเห็นมาก่อน... “เจนน่า!” คลิสเตียนเรียกเจนน่าเสียงเย็นๆ “เจนขอตัวค่ะ พอดีนึกได้ว่ามีธุระ...ไว้ว่างๆ เจนจะมาหาใหม่นะคะคลิส” เจนน่าร้อนตัว เธอทนนั่งอยู่ต่อหน้าคลิสเตียนไม่ไหว เกรงว่าตนเองจะเผลอเผยพิรุธให้ชายหนุ่มจับได้ แต่สิ่งที่เจนน่าทำ หล่อนแทบจะแบให้คลิสเตียนเห็นจนถึงไส้ถึงพุง แค่อาการที่หล่อนร้อนตัว ก็ทำให้คลิสเตียนเดาทางถูก คลิสเตียนไม่ได้รั้งไว้ เขาปล่อยเจนน่ากลับไป...เพราะชายหนุ่มมีหนทางสืบได้แบบไม่อยาก

มันทะลึ่งอวดรู้...แม้จะเป็นสิ่งที่เซเก้มักจะนำมาเสนอทุกครั้งที่ไปเยือนประเทศอื่นๆ เป็นการคลายเครียดหลังทำงานหนัก เพียงแต่...เขารู้สึกเบื่อ ร่างกายไม่ฮึกเหิมเหมือนเมื่อก่อน ไม่ใช่ว่าเพราะตนเองหมดไฟ แต่ความกระหายในเพศรส มันเหือดแห้งไปเอง...เมื่อเผลอเปรียบเทียบผู้หญิงคนอื่น กับหวันยิหวา... สิ่งที่เคยชื่นชมในสมัยก่อน คลิสเตียนชอบผู้หญิงเป็นงานและตามทัน เรื่องบนเตียงต้องโลดโผน เป็นผู้หญิงจัดจ้านที่ตามทันในทุกรูปแบบ...หลังจากพบเจอกับผู้หญิงนาม หวันยิหวา ความร้อนแรงเหล่านั้น ไม่ได้ทำให้เขาอิ่มเอมเท่า ความอ่อนหวานระหว่างมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง เสียงกระซิบแผ่วๆ เสียงครางหวานๆ นั่น รัดรึงใจเขามากกว่า บทรักที่ร้อนแรงปรอทแตก!! “สวัสดีค่ะ ให้นกน้อยคอยรับใช้คุณนะคะ” เจ้าหล่อนรีบแนะนำตัว สำเนียงภาษาอังกฤษใช้ได้ทีเดียว คลิสเตียนถอนใจ...เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งห่างๆ และเจ้าหล่อนทำท่าจะถลาเข้าใส่จนเขาต้องรีบยกมือห้าม “นั่งตรงนั้นแหละ คุยกันก่อน...หากเธอขยับเข้ามาใกล้ฉัน...ฉันจะโยนเธอออกไปข้างนอก” เสียงเข้มๆ นั่น ไม่ได้บอกว่าอีกฝ่ายล้อเล่น เจ้าหล่อนถึงได้ยอมทิ

“ไปเปลี่ยนชุดก่อนมั้ยครับ” สภาพเจ้านาย เซเก้อยากหัวเราะ แต่หากหัวเราะออกมาตอนนี้ คนที่จะโดนเตะคงเป็นตนเอง การ์ดหน้าหยกเลยพยายามสกัดความขำไว้แต่ภายใน          หวันยิหวายิ้มแหยๆ เธอยกมือไหว้คนตรงหน้า “หวาขอโทษนะคะคุณ หวาไม่ได้ตั้งใจทำคุณเปียก คุณพรวดพราดเข้ามาหาหวาเอง”          “เออ...” เซเก้กระอึกกระอัก ถ้อยคำที่พร่ำพูด ไม่ได้แสดงถึงความสนิทสนมระหว่างกัน หากเป็นหวันยิหวาจริงๆ หล่อนน่าจะตกใจแล้วรีบหนีไปซิ เพราะที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคลิสเตียน คนที่หล่อนแหกกรงทองของเขาออกมา และพยายามหนีสุดชีวิต แววตาว่างเปล่านั้น!! เซเก้ใจหายวูบ เขารีบหันไปมองเจ้านาย   คลิสเตียนเองก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน ความโกรธก่อนหน้านั้น เขาแทบจะมองไม่เห็น ทั้งๆ ที่หวันยิหวาทำให้เจ้านายไม่เป็นอันกินอันนอน ปฏิกิริยาตอบรับของหล่อน ทำให้แม้แต่คลิสเตียนเอง...ยังทำอะไรไม่ถูก...          “หวาจะทำไงดี...

วิทย์ตบอก แอ่นอกสู้ หวันยิหวาไม่ควรพบเจอคน คนนี้ เพราะหากบุตรสาวสะกิดใจ ความจำย้อนกลับคืนมาตอนนั้นจะยุ่ง!! หวันยิหวาไม่มีทางตั้งรับความเจ็บปวดได้อย่างแน่นอน ท่านไม่อยากให้บุตรสาวเป็นเช่นนั้น เพราะทันทีที่ความจำทั้งหมดฟื้นคืนมา บุตรสาวท่าน คงตายทั้งเป็น มาเฟียตัวร้ายกดยิ้มเย็นชามุมปาก “เซเก้...ไอ้ที่แค่ฝ่ามือนี่ราคาเท่าไหร่วะ...กว้านซื้อให้ทีฉันจะทำที่ทิ้งขยะ” คลิสเตียนเปรย มองวิทย์กับพรรณนาด้วยหางตา เซเก้ยกมือกุมศีรษะ เขาไม่คิดว่าเจ้านายจะลงทุนปะทะกับบิดา มารดาของหวันยิหวา เมื่อมันไม่ใช่ผลดีอะไรเลยกับตัว คลิสเตียน วัฒธรรมไทย สั่งสอนให้เคารพคนโตกว่าที่คลิสเตียนกำลังทำนี่ เป็นการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีคนสูงวัย เป็นการดูแคลนแบบไม่ไว้หน้าเลยทีเดียว “ฝันไปเถอะ...อยากบอกด้วยความหวังดี เงินสกปรกของคุณเก็บไว้ยัดปากตอนนอนอยู่ในโลงเถอะนะ!” วิทย์ฉุนจัด ท่านตอบกลับแบบไม่กลัวคลิสเตียนเช่นกัน ไอ้มาเฟียต่างประเทศหน้าหล่อ แต่ปากไม่มีหูรูดคนนี้ ต้องสั่งสอนเสียบ้าง ที่นี่ประเทศไทย ไม่ใช่อิตาลีบ้านของมัน!! ไรหนวดกระตุกยึกๆ เหมือนถูกมือลึกลับแอบดอดเข้ามาถอน มั

ชายหนุ่มขยับตัวอย่างเกียจคร้าน...ดันตัวลุกขึ้นยืนทั้งที่เปลือยเปล่า ชุดคลุมอาบน้ำสีขาวพาดอยู่บนราวแขวน คลิสเตียนฉวยมาสวมทับ เรือนกายที่เปียกชุ่ม ก่อนจะเดินออกมาภายนอก          สาวเสิร์ฟวัยรุ่น ถึงกับมือสั่น เมื่อดันลืมตัวช้อนสายตามองแขกหนุ่มสุดหล่อ เจ้าหล่อนกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ เผลอมองอยู่เช่นนั้นเป็นนาน จนมีเสียงกระแอมเตือน สติที่เตลิดเปิดเปิงถึงได้ย้อนกลับคืนมา          อาหารหลายอย่างถูกลำเลียงวางบนโต๊ะริมระเบียง มีประติมากรรมที่สวรรค์บรรจงสร้างนั่งปล่อยเนื้อปล่อยตัวอยู่ใกล้ๆ ชายผ้าที่ทบกันแต่ไม่ได้สวมใส่แบบรัดกุม ชายเสื้อคลุมทิ้งตัวลงด้านข้าง เผยให้เห็นปลีน่องสุดแข็งแรง และหากเจ้าตัวขยับเพียงนิด ผ้าคงถลกขึ้นไปอีกจนได้เห็นความลับของเพศชายเป็นแน่!! คนแอบมองลุ้นระทึก งานในมือจึงอ้อยอิ่ง เมื่อแอบหวังลึกๆ จะได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์          รอยยิ้มเจ้มเล่ห์ปรากฏขึ้นมุมปากสีเข้ม คลิสเตียนเอื้อมมือคว้า ซองบุหรี่กับไรเตอร์ เขาตวัดปลายขา