All Chapters of Confess Love รุ่นพี่ที่รัก: Chapter 71 - Chapter 80

 14 ปีก่อน (เหตุการณ์ก่อนเข้าเรียนมหาลัย) ฮวัง จินฮาน แฝดผู้พี่ อายุ 7 ปีฮวัง จินฮวน แฝดผู้น้อง อายุ 7 ปี ณ งานเปิดตัวอสังหาริมทรัพย์ (ช่วงหลังของงาน) ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในรถระหว่างทางกลับโรงพยาบาล เนื่องจากคุณชายเล็กกดปุ่มปิดกระจกส่วนคนขับรถและคนคุ้มกันด้านหน้า ถ้าไม่ได้ส่งเสียงดังจนเกินไป ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รับรู้ได้ทันทีว่าเกิดบรรยากาศไม่ดีระหว่างคุณชายเล็กและคุณผู้หญิงอย่างแน่นอน เนื่องจากรอยคราบน้ำตาของเธอเด่นชัดจนทุกคนรับรู้ทั้งหมดระหว่างมายืนต้อนรับกลับบ้าน แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามอะไรได้แต่ส่งสายตาไปทางแม่นมแทน กลายเป็นว่าได้รับภารกิจอย่างเร่งด่วนในการสมานแผลใจระหว่างคุณชายเล็กและคุณผู้หญิง “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ คุณชายน้อย” แม่นมถามด้วยความเป็นห่วงระหว่างช่วยอาบน้ำ “ไม่ต้องหลอกผมหรอกครับ ผมไม่บอกอะไรทั้งนั้น นี่ไม่ใช่เรื่องที่ทุกคนต้องเข้ามายุ่ง หวั

 “ในเมื่อคลายความเข้าใจผิดกันแล้ว ต่อไปในอนาคตนายจะสัมผัสฉันมากกว่ากอดกันธรรมดาแบบนี้ถูกไหม” จินฮวนถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ “แน่นอนครับ ตอนนี้ผมมีความมั่นใจมากขึ้น แถมพวกเรายังได้คุยกันคงไม่น่ามีปัญหาอะไร” ไคชาร์ตอบพลางกอดต่อ “ฉันคิดว่าตอนนี้มีปัญหาหนึ่งอย่างแล้วล่ะ” จินฮวนบอกพลางหัวเราะอย่างชอบใจ “อะไรเหรอครับ” แม้ว่าจะถามออกไปแต่เหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว “สิ่งที่เสียดสีหน้าท้องของฉันอยู่ไง ซื่อสัตย์เหลือเกิน” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยแซว ตอนแรกที่คุยกันก็ไม่ได้สังเกตเท่าไหร่แต่ถึงแม้จะไม่ได้มองก็ตาม ชวนให้เข้าใจถึงสรีระได้เป็นอย่างดี ขนาดสมกับขนาดตัวจริงๆ “ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย” จินฮวนแซวต่อ “พูดแบบนี้ได้ยังไงครับ! พี่ไม่เคยจับสักหน่อย!” ไคชาร์เถียงหน้าดำหน้าแดงกลับไป “ไม่ใช่ว่าพวกเรากำลังคุยเรื่องจริงจังอยู่  เหรอครั

 “ไม่เป็นไร ลูกชายของฉันมีสิทธิที่จะไม่ให้อภัยฉันไปตลอดชีวิต บาดแผลของเขาที่เกิดขึ้นก็คือเรื่องจริงในวัยเด็ก แม้ว่าเวลาจะผ่านมานานแล้วก็ตาม แต่ในช่วงเวลานั้นลูกชายของฉันก็ได้รับบาดแผลทางใจจริง เขามีสิทธิที่จะโกรธ เกลียด หรือด่าทอด้วยซ้ำ แต่ลูกของฉันก็ไม่ได้ทำ” นับจากวันนั้นก็นานมากแล้วที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่สามารถส่งความรู้สึกให้กับลูกชายคนเล็กได้เลย ถึงแม้ว่าเด็กคนนั้นจะบอกว่าให้ใส่ใจแฝดคนพี่มากกว่าก็ตาม แต่มีเหรอที่ผู้เป็นพ่อจะกล้าละเลยหรือไม่ใส่ใจแบบนั้น แต่ความจริงกับตีแสกหน้ามากกว่านั้น เนื่องจากถูกเรียกแบบเจ้านายกับลูกน้องมาตลอด ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะเรียกพ่อเหมือนอย่างในอดีต เลยกลายเป็นว่าพยายามระมัดระวังที่คนโตแทน และมีการซักถามเวลารวมตัวกันในเวลาเทศกาลแทน จากการสอบถามทุกคนในคฤหาสน์ที่ให้คอยช่วยสอดส่อง ผลปรากฏว่าลูกคนนั้นกลับไม่ได้รู้สึกอะไรที่ตัวเองถูกละเลยและเหมือนไม่รู้สึกอะไรอีกเลย “เรื่องคงเกินกว่าจะถอยกลับ ฉันแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว” “ไม่รู้ว่าผม

 ไม่น่าเชื่อว่าไคชัวร์จะโทรหาฉันกลางดึกตอนเที่ยงคืนที่ผ่านมา แล้วเล่าเรื่องไคชาร์ทั้งหมดให้ฟังราวกับคนต้องการคำปรึกษา ทั้งที่ปกติทำตัวเหมือนไม่อยากเข้าใกล้ใคร “แปลกใจนะ ที่นายโทรมาเล่าให้ฟังแบบนี้ ปกตินายไม่ชอบคุยกับใครไม่ใช่เหรอ” จินฮวนบอกพลางหัวเราะเบาๆ “มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรุ่นพี่ครับ และ       ไคชาร์จะมีพฤติกรรมที่แปลกไปจากปกติถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรุ่นพี่” ไคชัวร์คิดว่าเรื่องนี้จำเป็นต้องปรึกษาเจ้าตัวโดยตรง เขาไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ขนาดนั้น แม้ว่าจะรับปากพ่อแม่ไปแล้วก็ตาม “ไม่รู้หรอกนะว่านายกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่ แต่นายก็เพิ่งจะอายุยี่สิบมาได้แค่ครึ่งปีเอง ไม่จำเป็นต้องรีบแบกรับอะไรที่ไม่คุ้นเคยหรอกนะ” จินฮวนปลอบ “หมายความว่ายังไงครับรุ่นพี่” ไคชัวร์ถามด้วยความสงสัย “ตลอดระยะเวลาที่รู้จักกันมา ฉันรับรู้มาตลอดว่าพวกนายเพิ่งจะได้เริ่มช่วยทำงานหลังจบม.ปลาย ซึ่งมันก

 “แฮ่กๆ ขอโทษที่สายนะครับพี่... พอดีมัวแต่คุยเรื่องงานกลุ่มเลยนานไปหน่อย.....”       ไคชาร์บอกพลางยืนหอบจากการรีบวิ่งมา ใครจะคิดว่ากว่าจะตกลงกันได้ก็เลยไปเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ทั้งที่มีเวลาคุยในชั่วโมงเรียนตั้งเยอะยังเกินเวลาอีก “ไม่เป็นไรหรอก ฉันจองหนังกับร้านอาหารที่โรงแรมไว้แล้วทางมือถือ แต่ถ้าหิวก็ค่อยไปซื้อกินที่หน้าโรงอีกทีแล้วกัน ว่าแต่คนขับรถของนายมาหรือยัง” จินฮวนตอบเสียงเรียบ จินฮวนยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เพราะปัจจุบันสามารถจองอะไรหลายอย่างได้ทางออนไลน์ เหลือแค่เอาตัวเดินทางไปเท่านั้น เพราะฉะนั้นถ้าไปถึงหน้าโรงหนังแล้วก็สามารถดูได้เลย เหมือนไคชาร์จะรู้สึกผิดถึงได้ซื้อมาทั้งน้ำและ  ป๊อบคอร์นถังใหญ่พิเศษมาอีกแบบไม่ได้ถามไถ่กัน แต่มือขาวก็ยื่นรับออกไปด้วยความยินดี ใบหน้าหล่อเหลานั้นรู้สึกผิดมาตลอดทางที่มาช้ากว่ากำหนดเลยเลือกซื้อชุดคู่รักไซส์ใหญ่สุดของโรงหนังมาให้ แม้ว่าจะเลือกจองตั๋วกับร้านอาหารไม่ทันแต่สิ่งนี้ทันแน่นอน