บททั้งหมดของ Carrying My Husband's Billionaire Uncle's Child: บทที่ 101 - บทที่ 110

On the sixth floor of PiraMall, Devine soaked in the attention as the salesgirls in the luxury jewelry boutique circled around her. Para siyang reyna sa gitna ng spotlight, bawat salita ng papuri ay ninanamnam."Miss, ang ganda talaga sa inyo ng set na yan. Parang pang-royalty. Hindi basta-basta masusuot ng iba."Kiniliti siya ng mga salita. Nakatingin siya sa salamin, tinatantsa ang kinang ng diamond necklace sa ilalim ng ilaw ng showroom."Talaga ba?" paninigurado pa niya."Yes, miss. Pwede kayong maging cover model ng kahit anong high-end magazine. Para talagang kayo ang pinagbabatayan ng buong collection."Hindi mapigilang mapangisi ni Devine. Ibang-iba ang aura at dating niya ngayon. Tinitingala siya, pinupuri, at nagniningning siya bilang sentro ng atensyon. Napatingin siya sa price tag. One million. Dati, kahit isang daang libo ay hindi pa niya ma-afford. Kinakailangan pa niya ibenta ang luma niyang bag at alahas para makabili lang ng bago. Pero ibang Devine na ang nakikita ng

Nakayuko si Scarlett na naglakad papunta sa exit, doon sa likod. The air outside was cooler than she expected, brushing against her skin as if trying to calm her nerves.Ilang hakbang pa lang ang nagagawa niya, may muntik na siyang mabangga na babae. Mabilis siyang huminto nang makita ang umbok sa tiyan nito. Hinawakan niya ang siko ng babae para alalayan."Sorry, hindi ko sinasadya. Ayos ka lang?" tanong niya, naninigurado na hindi niya nasagi ang tiyan nito.Nagulat man, ngumiti pa rin ang babae. "Ayos lang ako. Salamat."Napatingin si Scarlett sa sahig, kita niya na medyo basa doon, bago muling tumingin sa babae. She managed a small, reassuring smile. "Medyo madulas dito sa likod. Ihahatid na kita papasok sa loob. Baka kung mapaano ka pa."Ngumiti naman ang babae at hinayaan lang si Scarlett na igaya sa loob.Inilibot ni Devine ang mga mata sa loob ng classroom para hanapin kung saan nakaupo si Scarlett. Para kasing nakita niya ito na pum

"Ano pong nangyari?" concern na tanong ni Scarlett sa babae at hinawakan niya ito sa braso."Nilalagnat ang anak ko kagabi, pero medyo humina na ang lagnat niya kaninang umaga kaya lumabas kami ngayon para kumain. Bigla na lang tumaas ang lagnat niya," paliwanag ng babae, halatang balisa habang pigil-pigil ang mga kamay. "Pwede mo ba akong tulungan, nakikiusap ako.""Oo naman," sagot ni Scarlett na tumango pa. Nilingon niya si Alfonso para tawagin ito, pero nakita niya itong nakatalikod at may kausap sa cellphone. Dahil natataranta na sa pag-aalala ang babae, hindi na niya hinintay pa matapos si Alfonso sa kausap nito at inakay na ang babae para umalis.She followed the woman down the quiet hallway, the carpet muffling their footsteps. Huminto ang babae sa isang kwarto at hinawakan ang doorknob. "Kailan pa nagsimula ang lagnat ng bata? Tumawag ka na ba ng doctor?" tanong ni Scarlett."Oo, oo." Binuksan ng babae nang bahagya ang pinto at tinuro siya para pumasok sa loob. "Nandito ang a

Napatitig si Scarlett sa baso na iniinuman ni Darius. Doon niya lang napagtanto na baso niya iyon. Napairap siya sa sarili at marahang tinapik ang noo niya. Her forgetfulness had gone wild since she got pregnant. She couldn’t even trust herself with a glass of water anymore.Sumulyap siya sa mukha ni Darius, kumakabog ang dibdib niya. Buti na lang wala itong reaksyon. Matapos ubusin ang tubig na binigay niya ay nag-focus na ang atensyon nito sa harapan ng laptop."Ni-review ko yung files na ipinadala mo kanina. May ilang kailangang ayusin doon, lalo sa hulihang parte kaya makinig ka," sabi nito."Okay," mabilis niyang sagot at agad umusog ng upo para tumabi kay Darius.The lounge was softly lit, warm enough to make the air feel comfortable. Pagkaupo niya sa tabi ni Darius, nagbago ang hangin sa pagitan nila. Hindi halata pero ramdam nilang dalawa.Nakinig si Scarlett sa mga sinasabi ni Darius, pero lumilihis ang tingin niya kung saan-saan. Bumabalik lagi sa mukha ni Darius. Darius loo

Humimlay si Scarlett sa upuan doon sa backseat, nakatingin sa dumadaloy na ilaw ng lungsod sa bintana. Wala man lang siyang mapaglibangan sa biyahe nila pauwi dahil wala ang cellphone niya sa kanya. Nakalimutan niya iyon sa restaurant kung saan sila kumain, at kakailanganin niyang bumalik bukas para kunin ito.Napakaraming nangyari ngayong araw. Sumasakit na naman tuloy ang ulo niya.Devine's glare cut through the car’s dim interior like a knife. "Your husband had the nerve to harass me tonight kahit alam niyang may namamagitan sa amin ni Darius. Siguro kagagawan mo ito. Umamin ka nga, Scarlett? Ginawa mo yun dahil gusto mo akong mapahiya kay Darius. Too bad for you, he trusts me. Hindi mo masisira ang meron kaming dalawa."Tumaas ang kilay ni Scarlett, umiling-iling at pumalakpak. "Ang galing. Perfect acting, Devine," panunuya niya rito. "Alam mo kung sino ang nagsimula ng lahat ng iyon. Nakulong ako sa kwarto kung nasaan kayo ni Tobias kanina. Mabuti na lamang at nakalabas ako agad.