บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 881 - บทที่ 890

ทันทีที่เห็นรถยนต์เคลื่อนตัวพ้นรั้วบ้านไป จินก็ละสายตาออกมาพลางกระดกวิสกี้ลงคอรวดเดียวจนหมด แล้ววางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงอย่างไม่ใยดี เขาก้าวเท้าเดินลงจากชั้นสอง ก่อนจะหยุดยืนตรงหน้าธีโอ ที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่ด้านล่าง “จัดการให้คนมาขนของ ของเจ้าของบ้านเดิมออกไปให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่ชิ้นเดีย

พูดจบ เธอก็เชิดหน้าใส่จินแล้วเดินลิ่วหายไปทันที ทิ้งให้บรรยากาศในโรงยิมตึงเครียดขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนที่ไตเติลจะหลุดขำออกมาแล้วเดินเข้ามาตบไหล่แซวจิน “อยากรู้เรื่องเขามากขนาดนั้น มึงไม่ย้ายไปอยู่ข้างบ้านเขาเลยล่ะ!” ไตเติลพูดปนหัวเราะ โดยที่หารู้ไม่ว่าเพื่อนตัวเองเพิ่งจะทุ่มเงินห้าสิบล้านซื้อบ้านติด

เอมิโกะยังคงโชว์ชุดนั้นสู้แสงไฟอย่างตั้งใจ มันเป็นเดรสยาวทรงเมอร์เมดที่เข้ารูปเป๊ะตั้งแต่ช่วงอก เอว ไปจนถึงสะโพก ดีไซน์แขนกุดคอกลมเรียบหรูแต่เน้นสรีระ เนื้อผ้าสีขาวสะอาดตาทิ้งตัวพริ้วไหว ดูๆ แล้ว ชุดนี้จะช่วยส่งให้คนใส่ดูสูงโปร่งและเด่นกว่าใครในงานแน่ๆ “น้อยแต่มาก เรียบแต่โก้ ชุดนี้เข้ากับไอมิเอะสุ

บทที่ 250 “บอกแล้วไงว่ามันดูไร้การศึกษา” ยี่หวาเอ่ยขัดขึ้น “โอ๊ย! จะหวงภาพลักษณ์อะไรนักหนา ตบแม่งให้มันจบๆ ไปเลย เกลียดอีสัส!” เส้นด้ายโพล่งออกมาอย่างหมดความอดทน มือบางกำหมัดแน่นจนสั่น แววตาจ้องเขม็งไปที่เอมิโกะอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “หยุดเลยนะ เก็บอาการหน่อย” ยี่หวารีบคว้าแขนเส้นด้ายไว้แน่น

“ไม่อยากเต้นรำกับฉันเหรอ?” คำถามนั้นเหมือนกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่านเข้าสู่ร่างกาย ไอมิเอะสะดุ้งตัวโยนทันทีราวกับถูกดึงสติกลับมาจากภวังค์ที่พร่าเลือน เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างตื่นตระหนก และในจังหวะนั้นเอง จินก็ขยับรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาหัวใจคนฟังแทบหยุดเต้น “ให้เกียรติเต้