All Chapters of Second Chance With Her Billionaire Husband (SPG): Chapter 91 - Chapter 100

Pagmulat niya sa mga mata, napagtanto ni Nathan na narating na nila ang snow resort.Bumaba siya mula sa sasakyan, at kaagad niyang napansin si Natalie sa kanyang tabi, abala sa pagmasa ng kanyang mga naninigas na kalamnan.“Bakit hindi mo ako ginising?” tanong ni Nathan, bahagyang nagulat sa kanyang sarili.“Kitang-kita kang mahimbing natutulog, ayokong istorbohin ka,” sagot ni Natalie, at tila banayad na hangin na dumampi sa puso ni Nathan.Parang may mga balahibo sa kanyang dibdib na nagsiliparan sa mga simpleng salita ni Natalie. “Pero ayoko rin namang makita kang hindi komportable,” dagdag niya, hindi niya namalayan na lumabas ang mga salitang iyon.Napatingin si Natalie sa kanya, parang hindi makapaniwala. “Ano?”“Wala,” sagot ni Nathan, nagdingding ang kanyang mga tenga sa hiya, at mabilis na naglakad pasulong.Hindi niya maipaliwanag, pero may nararamdaman siyang kakaibang lapit kay Ms. Flores. Isang likas na koneksyon na ginagawang gusto niyang lumapit at sandalan sa kanya.“

Kumikisap-kisap ang mga mata ni Marielle, tila ba hinahabol ng sariling konsensya. “Regalo ito ng asawa ko sa akin,” mahina niyang sabi— Pero puro kasinungalingan lang ang lahat.Nasaksihan mismo ng anak niya ang anim na carat na diamond ring na iyon. Ang Heart of Splendor—ang tinaguriang Audrey Hepburn ng mundo ng alahas. Kahit anim na carat lang ito, ang rarity at kalidad nito ay pambihira. Perpektong clarity, halos nakakasilaw na brilliance, at ang pagkapino ng pagkakakatayong ginawa ng isang kilalang jewelry master… lahat iyon ang dahilan kung bakit ang Heart of Splendor ay parang yaman ng isang hari.Sa isang auction, umabot ito ng 1.3 bilyong piso—isang halaga na halos hindi kayang isipin ng karaniwang tao. Tinagurian itong isa sa pinaka-mahalaga at pinaka-pinag-aagawang hiyas sa mundo ng kolektor.Tahimik pero mariin ang pagkakasabi ni Natalie habang unti-unting lumalapit upang alisin ang singsing na nakakapit sa daliri ni Marielle—isang singsing na halatang hindi naman talaga

Unti-unting nabakante ang lugar ng hot spring habang lumalalim ang gabi. Tumahimik ang paligid, at tanging paglalagas ng tubig at hinaing ng hangin ang naririnig.Si Theodore, tahimik at tila malayo ang isip, ay nakayuko sa kaniyang telepono—mukhang abala sa trabaho kahit nasa gitna ng kapahingahan.Isang iglap lang, may dumaan na maitim na anino sa gilid ng mga halaman.“A–ah!” nagulat na sigaw ni Natalie.Walang pasabi, tumalon siya papasok sa mga bisig ni Theodore, para bang awtomatikong hinanap ang proteksiyon nito. Niyakap niya ang leeg nito, at ang init ng kaniyang hininga ay bahagyang tumama sa sensitibong tuktok ng tainga ng lalaki.Pero ang mga mata ni Natalie—walang takot.Nandoon ang isang uri ng titig na mas mahirap takasan kaysa kahit anong panganib.“Don’t be afraid. It’s just a wild cat…” sabi ni Theodore, napahinto ang boses nang mapatingin mula sa pusang nakaabang sa dilim patungo kay Natalie, na nakadikit pa rin sa kaniya.At doon, parang may napagtanto siya.Marahan

Sa pagsikat pa lang ng araw, tila may gintong liwanag na dahan-dahang yumayakap sa malawak na snowfield. Ang buong lugar ay buhay na buhay—makikita ang samu’t saring tao, may nagtatawanan, may nagyayayaan maglaro, at may mga naglalakad na para bang sinasamba ang kinang ng puting niyebe. Sa gitna ng kulay at ingay ng mga tao, dalawang pigura ang kapansin-pansin—isang batang lalaki at isang batang babae, parehong naka-snow suit na itim at puti. Sila si Nathan at Lia, at kahit na napapaligiran sila ng matatanda, hindi sila nawawala sa paningin. Parang mayroon silang sariling spotlight sa malawak na niyebeng paraiso.Maya-maya, isang bata ang nadulas sa piling ng mga tao, bumagsak nang patagilid, at kumalat ang niyebe sa paligid niya parang puting alon. Marami ang napalingon, may ilan pang nagtawanan nang bahagya, habang ang iba nama’y mabilis na tinulungang tumayo ang bata.At doon mismo—sa sandaling iyon—may umarangkadang maliit na anino mula sa mataas na dalisdis. Isang batang kasing-l

“What are you doing?! Let go of my daughter!” halos pasigaw na sabi ni Marielle, puno ng takot at pagkataranta nang makita niyang hawak ni Nathan ang braso ni Patricia. Halos madulas siya sa pagmamadaling lumapit, at kitang-kita ang pagkabusabos ng emosyon niya sa mukha—hindi dahil sa anak niyang nasaktan, kundi dahil sa takot na may mas malalang mangyari.Nang makita niyang papalapit sina Natalie at Theodore, mas lalo siyang nagmadali. “Natalie! Hindi mo ba kayang disiplinahin ang anak mo?!” sigaw niyang halos nanginginig, pilit na itinatago ang guilt sa tono.Binigyan siya ni Natalie ng malamig, matalim, at nanunuot na tingin—isang tinging kayang magpatigil ng hangin. “Ang anak mo halos mapahamak ang anak ko,” mariin niyang tugon. “Hindi kaya mas tama na ikaw ang humingi ng paumanhin?”Hindi nakasagot agad si Marielle. Kahit isang segundo lang ay lumutang sa mukha niya ang halatang pagkapahiya at pag-apak ng konsensya. Nakita niya kung paano tinulak ni Patricia si Lia—alam niyang ma