All Chapters of Trapped with My Ex's Brother-in-Law: Chapter 101 - Chapter 110

Namutla nang bahagya ang pisngi ni Kristine, saka siya umiwas ng tingin habang hinihimas-himas ang gilid ng mesa. “Hindi kita gusto,” mahina niyang sabi, pero halatang hindi tugma ang sinasabi niya sa kilos ng katawan niya. Umikot siya para ligpitin ang mga pinggan at baso na ginamit nilang dalawa.Si Harvey naman, na kakaiba ang tahimik at parang mas relaxed kaysa dati, ay marahang niluwagan ang necktie niya. Inayos niya rin ang manggas ng long sleeves habang minamasdan ang bawat galaw ng babae.“Huwag mo nang galawin ‘yan. Kakainin ko pa ‘to,” sabi niya, medyo paos ang boses.Napahinto si Kristine. Sanay siya na sobrang pihikan ito, lalo na sa pagkain sa bahay. Pero ngayong gabi, kakaiba ang kilos nitong lalaki. Kaya nang umupo ito sa dining table at tumingin sa kanya na para bang naghihintay ng kung ano, nagkusang loob siyang magprito ng ilang chicken drumettes, saka nag-init pa ng kaunting pulutan. Binuksan pa niya ang isang bote ng red wine—hindi nila madalas ginagawa ‘yon, pero

Paglabas ni Kristine mula sa concert hall, dala pa rin niya ang bahagyang panghihinayang. Mahaba ang gabi, maganda ang tugtugan, pero may kulang—hindi niya maipaliwanag kung ano. Kasunod niyang lumabas si Gem, na masiglang nakahawak sa kamay niya.“Teacher Kristine, I'm hungry,” reklamo ni Gem, halatang pagod sa haba ng concert.Napangiti si Kristine at hinaplos ang buhok ng bata. “Tara na, may alam akong masarap na Italian restaurant sa tapat. Gusto mo spaghetti?”Tumango si Gem na parang batang nanalo sa laro. Sa edad na labing-apat, bihira siyang lumabas nang ganito. Mas madalas ay nasa bahay o school lang. Kaya tuwang-tuwa siya sa simple pero espesyal na lakad na ito.Pagdating nila sa restaurant, pagbukas pa lang ng pinto ni Kristine, natigilan siya. Parang tinamaan ng malamig na hanging hindi inaasahan.Harvey.Nandoon.At hindi lang basta nandoon—kasama nito ang babaeng matagal nang gumugulo sa isip niya. Ang sophisticated, elegant, at halatang may kaya na babae na minsan na ri

Hinulaan ni Harvey na talagang nagagalit si Kristine. Ramdam niya iyon sa kanyang katawan—ang init ng tensyon na hindi agad niya maalis. Lumapit siya sa kanyang tenga, bumulong ng mahina.“Just someone insignificant… Talaga bang sulit ka para ganyan ka mag-alala sa akin?”Tahimik ang sagot ni Kristine. Late na, at kahit may init pa ang kanyang damdamin, ayaw na niyang makipagtalo. Unti-unti, humupa ang kanyang sama ng loob, at dahan-dahan niyang niyakap ang baywang ni Harvey.“I trust you,” aniya, na may halong tibok ng puso at pagod sa emosyon.Pumikit siya, pinipilit huminga ng maayos, para magpahinga.Si Harvey naman, hindi makatulog. Pinagmasdan niya ang mukha ni Kristine sa ilalim ng banayad na liwanag ng buwan, na parang bawat detalye nito ay nakaukit sa kanyang isip. Maingat siyang ngumiti sa sarili habang pinipiga ang ngipin sa bahagyang frustrasyon.Talagang nakatulog si Kristine! Pagkatapos ng kanilang maliit na pagtatalo—na hindi rin naman malala—parang ayaw niyang makipag-

Maingat na isinara ni Kristine ang pinto ng kotse. Bahagyang mapula ang sulok ng mga mata niya dahil sa inipon niyang galit. Ngumisi siya nang matalim kay Madison, hindi man lamang tinatago ang inis na nararamdaman.Napatingin si Madison sa mamahaling pulang sports car na sinakyan ni Kristine. Sa mismong sandaling iyon, halata sa mukha niya ang halong inggit at pang-aasar.“Kristine,” sabi ni Madison, nakataas ang kilay, “nilalait mo ba ako? Pareho lang naman tayong umaasa sa lalaki. Sinong mas mataas sa ating dalawa?”Umismid si Kristine.“Ah, gano’n pala,” sagot niya, malamig ang boses. “So okay lang sa’yo na sirain ang relasyon ng may relasyon? Wala ka talagang konsensiya, no?”Tumawa si Madison na parang wala lang.“Halika nga muna sa café,” yaya nito. “May gusto akong sabihin sa’yo mula pa noong class reunion natin.”Wala talaga sa plano ni Kristine na makipag-usap sa babaeng kagaya nito. Pero dahil sa respeto niya kay Bea, nagdesisyon siyang pumasok sa café.Pagpasok pa lang, su

Hindi nakita ni Kristine si Harvey nang ilang araw. Ngayon, habang nakayakap siya sa mga bisig nito, hindi maiwasang lumambot ang puso niya. Ang init ng katawan ni Harvey, kahit may sakit, ay nakakagaan ng pakiramdam.Dahan-dahan niyang inabot ang kamay at hinaplos ang noo nito. Mainit pa rin. Napangiti siya nang bahagya, at bahagyang kinagat ang kanyang labi. “How have you been taking care of yourself these past few days?” bulong niya sa sarili.Hinaplos niya ang matalim ngunit kaakit-akit na mukha ni Harvey. “I’ll go get a thermometer,” sabi niya nang mahinahon.Ngunit mabilis na pinigilan siya ni Harvey. Hinawakan niya ang kamay ni Kristine, tinapos ang tawag sa telepono, at saka niya itong pinilit umupo sa sofa, sabay halik…Napalingon si Kristine, at nanginig ang kanyang tinig. “Don’t… you’re still running a fever.”Dumampi ang pisngi ni Harvey sa gilid ng kanyang leeg. Napakalapit na halos nakikita niya ang maliliit na buhok sa leeg nito—nakakatuwa, naiiba sa imahe ng lalaking p