All Chapters of A Sinful Obsession : Chapter 21 - Chapter 30

“Thank you, pero ako na lang,” nakangiting sabi ni Catalina kay Barbara nang akmang tutulungan pa sana siya nito sa pagsuot ng cardigan na ipapatong niya sa suot niyang damit.Magalang na tumango na sa kanya ang dalaga saka siya hinayaan nang magbihis nang mag-isa. Hindi pa mapigilan ni Catalina ang disimuladong mapabuntonghininga. Nakaharap na siya sa salamin ngunit napapasulyap pa siya kay Barbara na naroon lamang sa kanyang tabi at waring naghihintay na may iutos siya.It has been two days since she and Apollo got married. Kasalukuyan siyang nasa bahay at nagbibihis sapagkat nakatakda sa araw na iyon ang pre-natal check-up niya. Laking gulat niya pa nang kumatok si Barbara at nagpresintang tulungan siya sa paggayak sa pag-alis, bagay na agad niya na sanang tinanggihan. Sinabi niyang kaya niya namang kumilos mag-isa at hindi na nito kailangan pang mag-abala.But Barbara insisted. Mariing bilin daw ni Apollo na tulungan siya sa pagkilos at hindi man nito sabihin ay alam ni Catalina n

Halos manlaki ang mga mata ni Catalina dahil sa ginawa ni Apollo. Ni hindi siya nakagalaw sa kanyang kinatatayuan. Hindi naman iyon ang unang beses na nahalikan siya ng kanyang asawa ngunit ganoon pa rin ang epekto sa kanya sa tuwing dumadampi ang labi nito sa labi niya--- hindi siya makakilos at sadyang nababalot ng hindi maipaliwanag na damdamin.Napasinghap pa siya nang maramdaman niya ang kaliwang kamay nitong nakahawak na sa kanyang baywang. Ang isang kamay naman nito ay nanatili sa may batok niya upang hindi siya makaiwas sa paghalik na ginagawa nito.And Catalina would admit. There something in her that didn’t want to avoid his kisses. Kahit siguro hindi nito hawak ang batok niya ay hindi siya iiwas. At gusto niya pang mainis sa kanyang sarili. Hindi siya dapat makaramdam ng ganoon kay Apollo. Oo’t asawa niya ito pero hindi tamang magkaroon siya ng damdamin para rito.She held on his polo tightly as that realization hit her. Anong damdamin ba ang nararamdaman niya para kay Apol

“What?!” Emma exclaimed as disbelief mirrored on her face. “T-Teka lang, Catalina. Hindi maproseso ng isip ko ang mga sinabi mo. You are just joking me, aren’t you?”“I wish I was just joking, Ems. Pero hindi,” wika niya sa mababang tinig. “Totoo ang mga sinabi ko sa iyo.”“Oh my God!” hindi pa ring makapaniwalang bulalas nito kasabay ng pagtayo mula sa kinauupuan saka waring hindi mapalagay na nagpabalik-balik ng lakad sa kanyang harapan.Catalina stared at her friend. Nasa loob sila ng opisina niya sa may Brew and Bites Café nang hapong iyon kung saan sadyang inaya niya ang kanyang kaibigan na makipagkita sa kanya.Doon na sa lugar na iyon niya piniling katagpuin ito dahil alam niyang mas ligtas kung doon niya sasabihin dito ang mga bagay na sinabi niya kanina lang. Mga bagay nga iyon na halos hindi paniwalaan nito.Nang kasal pa lang nila ni Apollo ay tinutudyo na siya ni Emma na maglaan sila ng oras para sa isa’t isa upang makipagkuwentuhan. Alam niyang marami itong ibabatong tano

Halos panlamigan ng kanyang buong katawan si Catalina nang dahan-dahan siyang humarap kay Apollo. Hindi niya maawat ang kabang nagsisimula nang umusbong mula sa kanyang dibdib dahil sa nakikita niyang galit sa mukha nito. His eyes were looking intently at her. Nakalarawan ang hindi itinatagong galit sa mga iyon. And his jaws were hard and tight. Wari bang ano mang sandali ay handa itong manakit.At noon niya lamang nakita ang ganoong uri ng galit kay Apollo. Yes, he was serious and looked so unapproachable the first time she met him. Pero sa kabila niyon ay hindi siya nito hinarap nang may ganoong kasidhing galit sa mukha nito.Ngayon lang... ngayon lang at waring nahuhulaan na niya kung bakit--- narinig nito ang mga sinabi niya kay Emma!Wala na ngang paalam na agad na niyang pinutol ang tawag sa kanyang kaibigan. Tuluyan na siyang humarap sa kanyang asawa na ngayon ay unti-unti nang naglalakad palapit sa kanya.Ang alam niya ay umalis ito. Nagpaalam ito sa kanya kanina na may kailan

Kanina pa nakatitig si Catalina sa malawak na bakuran ng bahay ng mga Morano. Pasado alas-onse na ng tanghali at tirik na ang sikat ng araw sa labas. Hindi niya na alam kung gaano na siya katagal na nakatayo sa may teresa ng silid ni Apollo at nakamasid sa mga tauhan nito na nagkalat lamang sa may bakuran.Napayuko pa siya sa ilang kalalakihang nasa may tapat lamang ng teresa. Alam niyang nakabantay ang mga ito roon kung sakaling maisipan niyang tumakas at doon sa teresa dumaan.Catalina heaved out a deep sigh. She couldn’t afford to risk her child’s safety by escaping and jumping from that terrace. Parang inilagay niya na rin sa kapahamakan ang kanyang anak kung sakaling gagawin niya iyon.Ni hindi rin siya makalabas ng mismong bahay. Buksan niya pa lang ang pinto ng silid ni Apollo ay may mga tauhan na itong nakabuntot sa kanya saang parte man ng bahay siya magtungo. Katunayan ay ni hindi na niya napupuntahan ang pag-aari niyang café. Tinotoo nga ni Apollo ang mga sinabi nitong hind